Lahat ng Kabanata ng Ang Inosenteng Maid ni Lord Master: Kabanata 111 - Kabanata 120

Kinabukasan, medyo late akong nagising. 6:30 AM na. Eh mamayang alas-otso pa naman ang first subject ko. Pagbangon ko, wala na si Jace sa tabi ko. Ang tanging naiwan na lang ay ang kaniyang unan at ang magulong kumot. Ni hindi man lang ako ginising. Alam niyang may pasok ako. Mabilis na lang akong naligo at nag-ayos ng sarili. Nagpalit na rin ako ng uniporme bago ako bumaba. Sa hagdanan pa lang ay naririnig ko na ang ingay ng mga kubyertos mula sa dining area.Pagkarating ko doon ay sinalubong ako ng pamilyar na eksena. Nakaupo si Don Ymael sa kabisera habang may binabasa sa hawak niyang tablet, nasa gilid naman niya si Donya Victoria na pormal na humihigop ng kape. Si Chelsea ay tahimik lang na sumusubo sa kaniyang pwesto habang si Jace naman ay prenteng nakaupo sa tapat nito, busy sa cellphone niya.Hinanap ng mata ko si Ymilio pero wala talaga siya rito. Lihim akong napangiti nang maisip kong baka nasa kaniyang mansyon na siya. "Good morning, anak ko," nakangiting bati sa akin ni

Matapos kong i-send ang text na iyon ay marahas kong ibinaba ang lock ng sliding glass door ng aking balkonahe. Sinigurado ko talagang maririnig sa labas ang pagkaka-lock ko para kung nandoon man siya, alam niyang wala akong balak na papasukin siya. Kung iniisip niyang bibigay agad ako sa kaniya ngayong gabi, pwes…Akmang tatalikuran ko sana ang balcony area nang mapalingon ulit ako doon. Nandoon na siya agad. Kumaway siya sa akin bago ito kumatok sa kala-lock ko pa lang na sliding glass door. “Buksan mo, please…” pagbasa ko sa nilabi niya. Tinaasan ko siya ng kilay saka nakahalukipkip na hinarap ang pigura niya. “A-YO-KO," nilabi ko rin iyon. Inirapan ko siya at tinalikuran na. Ilang saglit pa ay naramdaman ko ang pagvibrate ng cellphone ko sa bulsa ko. Pagtingin ko'y may text na siya. From: YmilioBaby, let's talk please?Marahas ko siyang hinarap at sinamaan ng tingin. Nagsusumamo na ang mukha niya, malayo sa ipinakita niyang ekspresyon sa hapag kanina. To: YmilioNo is no.

Tila binuhusan ako ng malamig na tubig sa huling sinabi niya. Nanigas ako sa aking kinatatayuan, hindi man lang maibuka ang bibig ko habang ang puso ko ay nagwawala sa matinding kaba at hiyang nararamdaman ko ngayon.Alam niya.Ilang saglit pa ay biglang humalakhak si Jace. Gusto ko siyang irapan katulad ng nakasanayan kong reaksyon sa kaniya, pero hindi ko magawa. Ibinalik niya ang cake sa ibabaw ng study table, hindi ko alam kung sinadya niya pero hinipan niya muna ang kandila kaya nabalot kami ng bahagyang dilim, tanging ilaw lang mula sa lampshade ang natira."Sobrang seryoso mo naman d'yan, Madame!" biro niya, hinarap ako at pabirong pinalo sa braso. "Inisip mo siguro nadismaya ako, ‘no? Hmm, oo naman pero slight lang…" At muli na naman siya tumawa. Imbes na ikatuwa ko ang mga reaksyon niya, parang mas naging dahilan pa iyon para manikip ang dibdib ko. "Jace, naman..." Hinawakan ko ang braso niya nang akma siyang tatalikod. "S-Sorry..."Agad niya akong nilingon. "Sorry saan? Da

Mabilis akong natapos sa banyo at doon ko na rin sinuot ang uniporme ko. Paglabas ko'y nakita kong naghihintay sa study table si Jace. Nang malingunan niya ako ay agad siyang tumayo saka niya ako iginiya paupo sa tapat ng vanity mirror ko.“A-Ano na namang trip ‘to?” gulantang ko. Sa halip na sagutin niya ako ay kumuha na lang siya ng hair brush saka niya iyon pinangsuklay sa basa ko pang buhok. “Alam mo bang pwedeng sumakit ulo mo kung papasok kang basa pa rin ang buhok mo?" seryoso niyang sabi, kitang kita ko sa repleksyon niya sa salamin kung gaano kaseryoso ang mukha niya habang sinasabi iyon. Bahagya akong napangiwi. "Kusa naman ‘yan matutuyo…”"Kahit na. Nasa'n ba dito blow dry mo? Kanina ko pa hinahanap, ‘di ko mahanap," pinagbubuksan na niya ang mga lagayan. Tumayo ako at ako na ang kumuha. “Ako na rito. Mauna ka na sa baba." Pero inilingan na niya ako. "Ayaw kong isipin mong puro kiss lang ang alam ko. Medyo may pagka-husband material din ako kaya ako na d'yan.”Wala akon

Napasapo na lang ako sa noo ko habang mabilis na naglalakad papasok ng gate ng campus. Sa sobrang hiya ko, kulang na lang ay magpalamon ako sa lupa. Kumag na ‘yun! Hindi man lang nilulugar pang-aalaska!"Ika!"Napalingon ako sa tumawag sa akin. Si Rachelle, tumatakbong palapit sa akin habang may dalang makapal na reviewer. “Kanina pa kita tinatawag, ’di mo man lang ako naririnig. Ready ka na ba sa long quiz natin mamaya?""H-Ha? Ahh… o-oo…” "Mabuti naman kung ganoon. Balita ko, killer quiz daw ibibigay ni Sir mamaya. Halos kalahati ng block sa kabilang section, bagsak," pananakot niya na mas lalong nagpabigat sa nararamdaman ko.Naman, oh! Kung bakit ko ba naman kasi nakalimutan ang tungkol doon! Paano e totoo namang puro na lang Ymilio ang inaatupag ko! Mabuti nga't nabigyan ako ng pagkakataon na makapag-aral ulit. Dapat hindi ko ito sayangin. Saktong pagpasok namin sa room ay ang pagdating naman ng prof namin. Buong umaga ay tutok na tutok ako sa mga lecture namin. Eksaktong alas-