All Chapters of เสิร์ฟรักพลิกชะตา ราชินีคอร์ตหญ้า ยุค 80: Chapter 161 - Chapter 170

ความเงียบสงัดที่โรยตัวลงมาครอบคลุมสโมสรฝึกซ้อมเทนนิสส่วนกลางแห่งมหานครปักกิ่งในยามอัสดง ช่างเป็นความเงียบที่ทรงพลังและเปี่ยมไปด้วยมนต์ขลัง แสงสุดท้ายแห่งดวงตะวันที่เคยสาดส่องความร้อนระอุ บัดนี้ได้หลีกทางให้กับม่านสีน้ำเงินเข้มแห่งรัตติกาลที่ค่อยๆ คืบคลานเข้ามาปกคลุมผืนฟ้า สายลมเย็นเยียบของช่วงต้นฤดูร้อนพัดโชยมาเอื่อยๆ หอบเอาความสดชื่นมาปะทะผิวหน้า ทว่าสำหรับบุรุษผู้ทรงอำนาจที่กำลังยืนตระหง่านอยู่ริมคอร์ตดินสีแดงอิฐ ความเย็นสบายจากธรรมชาติเบื้องนอก กลับไม่อาจเทียบเคียงได้กับความอบอุ่นที่กำลังแผ่ซ่านและหลอมละลายก้อนเนื้อในอกซ้ายของเขาอย่างเงียบเชียบเหอผู่จั้งมองสตรีที่หยิ่งทะนงในศักดิ์ศรีตรงหน้าด้วยความชื่นชม นัยน์ตาคู่คมกริบสีดำขลับของสารวัตรเหล็กแห่งกรุงปักกิ่ง ซึ่งมักจะฉายแววเยือกเย็น ดุดัน และเต็มไปด้วยการจับผิดผู้คนรอบข้าง บัดนี้กลับทอดมองดวงหน้าเนียนละเอียดที่เปื้อนคราบฝุ่นดินของหมิงหลินเชี่ยนด้วยแววตาที่ลึกล้ำและอ่อนโยนอย่างที่ไม่มีใครเคยได้เห็น เขาจ้องมองลึกลงไปในดวงตาของเธอ ดวงตาที่ไร้ซึ่งความสั่นคลอน ไร้ซึ่งความหวาดหวั่น และปราศจากความโลภโมโทสันใดๆ แม้ว่าในมือของเขาจะถ

แสงตะวันยามเช้าตรู่ของมหานครปักกิ่งในยุคแปดสิบ เริ่มทอประกายสีทองอร่ามขับไล่ม่านหมอกสีเทาหม่นที่ปกคลุมเมืองหลวงให้จางหายไป อากาศในยามนี้ยังคงหลงเหลือความเย็นเยียบจากค่ำคืนที่ผ่านมา ทว่ากลับแฝงไปด้วยความสดชื่นและกลิ่นอายของการเริ่มต้นใหม่ สองเท้าที่สวมรองเท้ากีฬาคู่เก่งของหมิงหลินเชี่ยนก้าวเดินไปตามทางเดินแคบๆ ที่ปูด้วยแผ่นหินของตรอกหูท่งอย่างมั่นคง ฝีเท้าของเธอย่ำลงบนพื้นผิวขรุขระอย่างเป็นจังหวะสม่ำเสมอ แผ่นหลังที่ยืดตรงและตั้งตระหง่านประดุจเสาหินผา แบกรับกระเป๋ากีฬาใบใหญ่ที่บรรจุอาวุธคู่กายและเอกสารสำคัญเอาไว้ ท่วงท่าการเคลื่อนไหวของอดีตราชินีคอร์ตหญ้านั้นเต็มเปี่ยมไปด้วยความสง่างามและความมุ่งมั่นที่ไม่มีสิ่งใดสามารถสั่นคลอนได้สองข้างทางที่เธอเดินผ่านเริ่มคลาคล่ำไปด้วยวิถีชีวิตของชาวเมือง กลิ่นหอมของน้ำเต้าหู้ต้มร้อนๆ และปาท่องโก๋ทอดกรอบลอยกรุ่นมาจากร้านค้าริมทาง ผสมปนเปกับเสียงกระดิ่งของรถจักรยานนับร้อยคันที่วิ่งสวนทางกันไปมา มันคือภาพสะท้อนของสังคมที่กำลังดิ้นรนและก้าวไปข้างหน้า ทว่าสำหรับหมิงหลินเชี่ยนในวันนี้ เป้าหมายของเธอไม่ได้หยุดอยู่แค่การดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอด ทว่ามั

ความเย็นเยียบของกำแพงอิฐสีเทาหม่นที่ขนาบอยู่สองข้างทางในตรอกหูท่ง แผ่ซ่านออกมากระทบผิวเนื้อของหมิงหลินเชี่ยนอย่างเงียบเชียบ แสงอาทิตย์ยามเช้าที่เคยเจิดจ้าถูกบดบังด้วยชายคาของบ้านเรือนเก่าแก่ที่ยื่นล้ำออกมา ทำให้บรรยากาศภายในซอยคับแคบแห่งนี้ตกอยู่ในความมืดสลัวและอึมครึม กลิ่นอับชื้นของตะไคร่น้ำที่เกาะกินตามซอกหลืบกำแพง ผสมปนเปกับกลิ่นควันบุหรี่ราคาถูกและกลิ่นเหงื่อไคลสาบสางที่ลอยโชยมาจากร่างของกลุ่มชายฉกรรจ์เบื้องหน้า มวลอากาศในบริเวณนั้นคล้ายจะถูกบีบอัดจนหนักอึ้งและเต็มไปด้วยรังสีแห่งความมุ่งร้ายที่แผ่พุ่งเป้ามายังสตรีเพียงคนเดียวที่ยืนตระหง่านอยู่กึ่งกลางเส้นทางนัยน์ตาคู่คมกริบสีดำขลับของอดีตราชินีคอร์ตหญ้ากวาดมองพินิจพิเคราะห์กลุ่มเดนมนุษย์ที่ยืนเรียงหน้ากระดานปิดกั้นเส้นทางสัญจรของเธอ สมองอันปราดเปรื่องประมวลผลข้อมูลทุกอย่างที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าอย่างรวดเร็วและเฉียบขาด อันธพาลเหล่านั้นคือลูกน้องที่ฟางซินจวี๋ใช้เงินว่าจ้างมา เพื่อทำหน้าที่ถ่วงเวลาและลักพาตัวสตรีหม้ายในวันคัดเลือกทีมชาติ รูปลักษณ์ที่สกปรกซอมซ่อ เสื้อผ้าที่หลุดลุ่ยและเต็มไปด้วยคราบสกปรก รอยสักที่น่าเกลียดน่ากล

ฝุ่นควันสีเทาหม่นที่เกิดจากการเบรกอย่างรุนแรงของรถมิตซูบิชิจี๊ปคันใหญ่ยังคงลอยคลุ้งอยู่กลางอากาศ บดบังวิสัยทัศน์ภายในตรอกหูท่งอันคับแคบให้ขุ่นมัวประดุจม่านหมอกแห่งความตาย เสียงเครื่องยนต์ที่ยังคงติดอยู่ครางกระหึ่มอย่างดุดัน ราวกับเสียงคำรามของสัตว์ร้ายที่กำลังโกรธเกรี้ยวถึงขีดสุด ท่ามกลางความตกตะลึงของกลุ่มอันธพาลที่ยังคงยืนแข็งค้างและหวาดผวาต่อยานพาหนะมฤตยูที่พุ่งเข้ามาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ประตูรถจี๊ปฝั่งคนขับก็ถูกกระชากเปิดออกอย่างรุนแรงและเฉียบขาด แรงกระชากนั้นมหาศาลเสียจนบานประตูเหวี่ยงไปกระแทกกับตัวถังรถจนเกิดเสียงดังกัมปนาทสะท้านสะเทือน บานพับประตูเหล็กส่งเสียงเสียดสีดังกึกก้อง บ่งบอกถึงพละกำลังอันมหาศาลของผู้ที่อยู่ภายในเหอผู่จั้งกระโดดลงมาจากรถด้วยท่วงท่าที่เต็มไปด้วยความเดือดดาล รองเท้าคอมแบทหนังแท้สีดำขลับที่ถูกขัดจนขึ้นเงาย่ำลงบนพื้นแผ่นหินที่ปูลาดในตรอกอย่างหนักหน่วง ฝีเท้าที่กระแทกลงมานั้นส่งแรงสั่นสะเทือนไปตามผืนดิน ราวกับเป็นการประกาศการมาเยือนของมัจจุราชผู้พร้อมจะเก็บเกี่ยววิญญาณคนบาปให้สิ้นซาก ร่างสูงใหญ่ตั้งตระหง่านของสารวัตรเหล็กแห่งกรุงปักกิ่งปรากฏตัวขึ้นท่

เสียงเครื่องยนต์ของรถมิตซูบิชิจี๊ปสไตล์ทหารสีเขียวขี้ม้าคำรามก้องกังวานแหวกทะลุความวุ่นวายของท้องถนนในมหานครปักกิ่งยามเช้า ไซเรนฉุกเฉินที่ดังกึกก้องและแสงไฟวับวาบสีแดงสลับน้ำเงินบนหลังคารถทำหน้าที่เป็นดั่งประกาศิตที่เบิกทางให้ยานพาหนะมฤตยูคันนี้พุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างไร้ข้อกังขา เหอผู่จั้ง สารวัตรใหญ่แห่งกรมตำรวจนครบาล นั่งหลังตรงตระหง่านอยู่หลังพวงมาลัย สองมือที่แข็งแกร่งประดุจคีมเหล็กควบคุมทิศทางของรถด้วยความแม่นยำและดุดัน สายตาคมกริบของเขาจดจ่ออยู่เพียงเป้าหมายเบื้องหน้า นั่นคือโครงสร้างอันใหญ่โตโอ่อ่าของสนามกีฬากลางแห่งชาติที่เริ่มปรากฏให้เห็นเด่นชัดขึ้นทุกขณะ อาคารคอนกรีตเสริมเหล็กที่ถูกออกแบบมาอย่างยิ่งใหญ่เพื่อรองรับการแข่งขันระดับประเทศ ตั้งตระหง่านท้าทายแสงอาทิตย์ยามเช้า มันคือสถานที่ที่เป็นดั่งประตูสู่ความฝันของนักกีฬาหลายพันชีวิต และเป็นจุดหมายปลายทางที่พวกเขาทั้งสองต้องไปให้ถึงก่อนที่เข็มนาฬิกาจะบอกเวลาเก้านาฬิกาตรงเมื่อรถจี๊ปคันมหึมาพุ่งทะยานเข้าสู่ลานกว้างด้านหน้าทางเข้าหลักของสนามกีฬากลาง ผู้คนที่เดินขวักไขว่และรถยนต์ที่จอดเรียงรายอยู่บริเวณนั้นต่างพากันแตกฮือ