All Chapters of เสิร์ฟรักพลิกชะตา ราชินีคอร์ตหญ้า ยุค 80: Chapter 171 - Chapter 180

สิ้นสุดเสียงประกาศคะแนนอันเด็ดขาดของกรรมการผู้ชี้ขาดบนเก้าอี้ทรงสูง ทั่วทั้งสนามแข่งขันระดับชาติของมหานครปักกิ่งก็ตกอยู่ในความเงียบกริบอย่างน่าประหลาดใจ มันไม่ใช่ความเงียบที่เกิดจากความว่างเปล่าหรือไร้ซึ่งผู้คน ทว่ามันเป็นความเงียบสงัดที่หนักอึ้งและเต็มไปด้วยความตื่นตะลึงจนแทบจะลืมวิธีการหายใจ มวลอากาศที่เคยร้อนระอุและอัดแน่นไปด้วยเสียงซุบซิบนินทา เสียงกระซิบกระซาบที่เต็มไปด้วยอคติและการเหยียดหยาม บัดนี้คล้ายถูกสูบออกไปจากสนามกีฬากลางจนหมดสิ้น เหลือเพียงเสียงของสายลมยามสายที่พัดโชยมาหอบเอาเศษฝุ่นสีแดงอิฐให้ลอยคลุ้งขึ้นเป็นสายบางๆ คลอเคลียอยู่เหนือตาข่ายสีขาว ฝุ่นผงเหล่านั้นร่วงหล่นลงสู่พื้นอย่างเชื่องช้า ท่ามกลางสายตานับพันคู่ที่ยังคงเบิกกว้างและจดจ่ออยู่กับสตรีเพียงผู้เดียวที่ยืนตระหง่านอยู่กึ่งกลางสนามภาพของจางรุ่ย นักกีฬาตัวเต็งทีมชาติผู้เย่อหยิ่งและมากด้วยประสบการณ์ ซึ่งบัดนี้ทรุดตัวลงคุกเข่าหอบหายใจอย่างหมดสภาพอยู่บนพื้นคอร์ตดิน เป็นประจักษ์พยานที่ทรงอานุภาพที่สุด สกอร์บอร์ดแบบพลิกป้ายด้วยมือที่ตั้งอยู่ข้างสนาม แสดงตัวเลขหกต่อศูนย์ทั้งสองเซ็ตอย่างชัดเจน มันเป็นตัวเลขที่โห

สายลมยามบ่ายที่พัดผ่านสวนกว้างภายในคฤหาสน์ตระกูลเหอ ไม่ได้ช่วยพัดพาความรุ่มร้อนที่แผดเผาอยู่ในจิตใจของคุณนายเหอให้บรรเทาเบาบางลงได้เลยแม้แต่น้อย หลังจากที่ได้รับรายงานจากพ่อบ้านเรื่องความสำเร็จอันน่าตื่นตะลึงของหมิงหลินเชี่ยน สตรีหม้ายผู้มีเบื้องหลังอื้อฉาวซึ่งสามารถก้าวทะยานเข้าสู่แคมป์เก็บตัวนักกีฬาทีมชาติจีนได้อย่างหน้าตาเฉย ความโกรธเกรี้ยวและความหวาดระแวงก็เริ่มหลอมรวมกันจนกลายเป็นเจตจำนงที่แข็งกล้า คุณนายเหอตัดสินใจใช้อำนาจและเส้นสายของตระกูลที่หยั่งรากลึกในเมืองหลวงเพื่อแทรกแซงเรื่องนี้อย่างเด็ดขาด ตระกูลเหอไม่ใช่เพียงแค่ตระกูลเศรษฐีใหม่ที่เพิ่งก่อร่างสร้างตัว ทว่าพวกเขาคือกลุ่มขั้วอำนาจเก่าแก่ที่มีเครือข่ายโยงใยครอบคลุมไปทั่วทุกวงการในมหานครปักกิ่ง ไม่ว่าจะเป็นวงการทหาร ตำรวจ ธุรกิจ หรือแม้กระทั่งหน่วยงานของรัฐบาล ทุกภาคส่วนล้วนต้องมีบุคคลที่เคยได้รับความช่วยเหลือ หรือต้องพึ่งพาบารมีของตระกูลเหอแทบทั้งสิ้นการที่สตรีชั้นต่ำผู้หนึ่งบังอาจใช้กีฬามาเป็นบันไดเพื่อปีนป่ายขึ้นมาทัดเทียมและสร้างความสนิทสนมกับบุตรชายคนโตของเธอ เป็นสิ่งที่ท้าทายจารีตประเพณีและเกียรติยศของวงศ์ตระก

ความเงียบสงัดที่โรยตัวลงมาครอบคลุมห้องอาหารส่วนตัวระดับวีไอพีของภัตตาคารเฟิ่งหวงนั้น หนักอึ้งและหนาวเหน็บประดุจพายุหิมะที่กำลังก่อตัวขึ้นในฤดูหนาวอันโหดร้าย แม้ว่าภายในห้องจะถูกประดับประดาไปด้วยความหรูหราวิจิตรตระการตา โคมไฟระย้าคริสตัลที่ส่องแสงสีนวลตาขับเน้นลวดลายสลักบนเครื่องเรือนไม้จันทน์หอมให้ดูมีมนต์ขลัง กลิ่นกำยานชั้นเลิศที่ลอยอวลอยู่เบื้องหลังก็ไม่อาจช่วยบรรเทาความอึดอัดที่กำลังบีบรัดก้อนเนื้อในอกซ้ายของชายวัยกลางคนได้เลย หัวหน้าโค้ชทีมชาติจีนอย่างโค้ชซุน นั่งตัวเกร็งอยู่บนเก้าอี้ไม้บุนวมผ้าไหม แผ่นหลังของเขาตั้งตรงจนปวดร้าว ทว่าเขากลับไม่กล้าแม้แต่จะเอนกายพิงพนักเก้าอี้เพื่อผ่อนคลาย สองมือที่หยาบกร้านจากการจับนกหวีดและไม้เทนนิสมาทั้งชีวิต บัดนี้วางประสานกันแน่นอยู่บนตัก ฝ่ามือทั้งสองข้างชื้นไปด้วยหยาดเหงื่อเย็นเยียบที่ผุดพรายออกมาอย่างไม่อาจควบคุมได้นัยน์ตาที่เริ่มฝ้าฟางตามวัยของโค้ชซุนจดจ่ออยู่กับกระดาษสี่เหลี่ยมผืนผ้าใบเล็กๆ ที่ถูกฉีกออกมาจากสมุดและโยนลงมาวางอยู่เบื้องหน้า เช็คเงินสดที่ถูกกรอกตัวเลขศูนย์ยาวเหยียดจนละลานตา มันคือจำนวนเงินมหาศาลที่สมาคมเทนนิสแห่งชาติไ

แสงตะวันยามเช้าตรู่ของมหานครปักกิ่งสาดส่องผ่านม่านหมอกบางเบา ทาบทับลงบนป้ายหินแกรนิตสลักตัวอักษรสีทองอร่ามว่า "ศูนย์ฝึกซ้อมกีฬาทีมชาติแห่งแผ่นดินใหญ่" สถานที่แห่งนี้คือดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่รวบรวมหัวกะทิจากทั่วทุกมณฑล ผู้ที่ก้าวผ่านประตูเหล็กดัดบานยักษ์นี้เข้ามาได้ ล้วนต้องแบกรับความหวังของประชาชนนับพันล้านคนและความฝันที่จะได้ยืนหยัดอยู่บนโพเดียมระดับโลก บรรยากาศภายในศูนย์ฝึกซ้อมเต็มไปด้วยความขึงขังและมีระเบียบวินัย กลิ่นอายของหญ้าที่เพิ่งถูกตัดแต่ง กลิ่นดินแดงอิฐที่ถูกรดน้ำจนชุ่มชื้น และกลิ่นเหงื่อแห่งความพากเพียร ลอยอบอวลปะปนอยู่ในมวลอากาศ มันคือกลิ่นของความทะเยอทะยานที่พร้อมจะปะทุขึ้นได้ทุกเมื่อวันแรกของการเข้าแคมป์เก็บตัวทีมชาติจีนเริ่มต้นขึ้น หมิงหลินเชี่ยนเดินทางมาด้วยความมุ่งมั่นที่จะฝึกซ้อม ร่างเพรียวบางที่อัดแน่นไปด้วยมัดกล้ามเนื้ออันทรงพลัง ก้าวเดินผ่านประตูศูนย์ฝึกซ้อมเข้ามาด้วยท่วงท่าที่สง่าผ่าเผย แผ่นหลังของเธอยืดตรงประดุจเสาหินผาที่ไม่มีวันโอนเอน วันนี้เธอสวมใส่ชุดกีฬาชุดใหม่ที่เจียดเงินซื้อมาเพื่อการเริ่มต้นชีวิตในฐานะนักกีฬาทีมชาติโดยเฉพาะ เสื้อโปโลคอปกสีขาวสะอา

ไอแดดในยามสายของมหานครปักกิ่งเริ่มทวีความร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนผืนดินสีแดงอิฐในสนามฝึกซ้อมของศูนย์กีฬาทีมชาติส่งไอร้อนระอุขึ้นมาเบื้องบน อากาศรอบกายคล้ายจะบิดเบี้ยวด้วยความร้อนที่แผดเผา ทว่าบรรยากาศในสนามคอร์ตหมายเลขสามกลับเย็นเยียบและเต็มไปด้วยรังสีความกดดันที่น่าสะพรึงกลัว เสียง "ปัง! ปัง!" ของลูกเทนนิสที่ถูกหวดด้วยไม้แร็กเก็ตเก่าคร่ำคร่าดังก้องกังวานสะท้อนไปมาท่ามกลางความเงียบงันของเหล่านักกีฬาฝึกหัดคนอื่นๆ ทุกสายตาต่างจับจ้องไปที่ร่างเพรียวบางของหมิงหลินเชี่ยนที่กำลังเคลื่อนไหวอย่างลื่นไหลและทรงพลังประดุจพญาเสือดาวบนทุ่งหญ้า สเต็ปเท้าของเธอมั่นคงและรวดเร็วเสียจนดูเหมือนว่าเธอกำลังร่ายรำอยู่บนผืนดินสีแดงมากกว่าการฝึกซ้อมกีฬาหัวหน้าโค้ชซุนยืนสงบนิ่งอยู่ข้างสนามภายใต้เงาไม้ใหญ่ มือทั้งสองข้างกอดอก แผ่นหลังที่เคยยืดตรงอย่างภาคภูมิใจกลับดูลู่ลงเล็กน้อย นัยน์ตาที่ฝ้าฟางตามวัยจ้องมองการฝึกซ้อมของสตรีตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อนและยากจะอธิบาย หัวหน้าโค้ชยืนสังเกตการณ์อยู่ข้างสนาม เขาเห็นแล้วว่าการกลั่นแกล้งด้วยอุปกรณ์ไม่สามารถทำลายฟอร์มการเล่นของเธอได้ หัวใจของเขาเต้นผิดจังหวะทุ