Chapter 5 Losing Control

Hindi niya alam kung bakit pero pakiramdam niya, hindi iyon ang klase ng lalaking nagbibigay agad ng impormasyon tungkol sa sarili niya.

Parang punong-puno ng sikreto.

At dapat siguro, doon pa lang umalis na siya.

Pero hindi niya ginawa.

Sa halip, mas lalo siyang lumapit sa panganib.

Mas lalo pang lumalim ang gabi sa loob ng Bachelor’s Hub Bar.

Mas lumalakas ang tugtog.

Mas umiinit ang paligid.

At habang tumatagal, mas lalong nawawala ang malinaw na pag-iisip ni Mich.

Hindi niya alam kung epekto iyon ng alak o ng lalaking katabi niya.

Pero pakiramdam niya, ilang oras pa lang silang magkasama ni Zane ay parang unti-unti nang nagugulo ang mundo niya.

Tahimik lang itong umiinom habang paminsan-minsan ay sinusulyapan siya.

At bawat tingin nito—

parang may kung anong gumuguhit sa balat niya.

Mainit.

Delikado.

Nakakakaba.

“Still thinking too much?” mababa nitong tanong habang pinapaikot ang whiskey glass sa kamay nito.

Napakurap si Mich bago umiwas ng tingin.

“Hindi naman.”

Bahagyang umangat ang kilay ni Zane.

“Liar.”

Napairap siya nang mahina pero hindi niya napigilang mapangiti.

Hindi niya maintindihan kung bakit komportable siya rito kahit halos hindi niya ito kilala.

Siguro dahil sa unang pagkakataon matapos ang mahabang panahon—

may taong nakikinig sa kaniya nang hindi siya hinuhusgahan.

Hindi siya pinagtatawanan.

Hindi siya ginagawang option.

Tahimik lang na kasama siya.

At somehow, sapat na iyon para bumigay ang natitira niyang control.

Napahigpit ang hawak niya sa baso nang muling pumasok sa isip niya ang mukha ni Adrian.

Iyong paraan ng paghawak nito sa ibang babae.

Iyong ngiti nitong akala niya, para lang sa kaniya.

Masakit pa rin.

Sobra.

Pero nang maramdaman niya ang marahang pagdampi ng daliri ni Zane sa kamay niya—

parang biglang humina ang sakit.

Napatingin siya rito.

Diretso lang ang tingin nito sa kaniya.

Walang awa.

Walang pity.

Pero somehow, mas gusto niya iyon.

“Come with me,” mababa nitong sabi.

Napahinto siya.

“What?”

Tumayo si Zane bago inubos ang laman ng baso nito.

“Too noisy here.”

Dapat tumanggi siya.

Dapat umuwi na siya.

Dapat maalala niyang kakagaling lang niya sa heartbreak at hindi magandang ideya ang sumama sa estranghero.

Pero imbes na gawin iyon—

hinayaan niyang hawakan ni Zane ang kamay niya.

At sumunod siya rito.

Mas tahimik ang hallway palabas ng private lounge kumpara sa main floor ng bar.

Mahina na lang ang tugtog.

Tanging tunog ng heels niya at mabibigat na hakbang ni Zane ang maririnig.

Nauuna itong maglakad habang hawak pa rin ang kamay niya.

At hindi niya alam kung bakit pero pakiramdam niya—

safe siya.

Kahit alam niyang hindi dapat.

Pagdating nila sa elevator, agad pinindot ni Zane ang highest floor.

Tahimik silang dalawa habang naghihintay magsara ang pinto.

Pero nang tuluyan iyong magsara—

parang biglang nag-iba ang hangin sa loob.

Masikip.

Mainit.

At sobrang tahimik.

Napahugot ng hininga si Mich nang maramdaman niyang unti-unting lumalapit si Zane sa kaniya. Napalunok siya nang maramdaman ang malamig na pader ng elevator sa likod niya habang kinukulong siya ng matipunong katawan ng lalaki. Sobrang bilis ng heartbeat niya, lalo na nang pumasok sa sistema niya ang nakakalasing na pabango nito na humahalo sa amoy ng mamahaling whiskey. The heavy friction of his body against hers made her core tighten.

Hindi ito nagsasalita.

Pero sapat na ang paraan ng pagtitig nito para mawala ang natitira niyang composure. The way Zane looked at her, may kakaibang dating na parang handa siyang ariin at lamunin nito anytime.

“Still wanna stop?” mababa nitong tanong habang nakatitig sa labi niya. Ramdam niya ang nag-aapoy nitong hininga sa mukha niya, sapat para manginig ang mga tuhod niya at mag-init ang kaniyang kaibuturan.

Napakurap siya.

Dapat umatras siya.

Dapat matakot siya.

Pero sa unang pagkakataon matapos ang matagal na panahon—

may lalaking nakatingin sa kaniya na parang siya lang ang babae sa mundo.

Hindi parang option.

Hindi parang pansamantala.

Kundi parang may gusto talaga itong makita sa kaniya.

Kaya marahan siyang umiling.

At parang iyon lang ang hinihintay ni Zane.

Mabilis nitong hinawakan ang bewang niya bago siya hinila palapit.

Napasinghap si Mich nang magdikit ang katawan nila. No space left at all. Ramdam na ramdam niya ang tigas at init ng katawan nito sa manipis niyang dress—so tight, demanding, and possessive. Bago pa siya makapagsalita, sinakop na ni Zane ang mga labi niya.

“Zane…” mahina niyang tawag na agad nalunod sa pagitan ng mga labi nila.

Mababa itong natawa bago dahan-dahang yumuko para halikan siya nang mas malalim at mapusok.

Hindi marahas.

Pero hindi rin mabagal.

Iyong tipong halik na parang matagal nang pinipigilan. Zane’s tongue demandingly entered her mouth, exploring every corner, sucking her tongue with a raw hunger na nag-send ng matinding kuryente diretso sa pagitan ng mga hita niya. Napakapit si Mich sa collar ng polo nito, panting and whimpering into his mouth habang sinasabayan ang intense at basang halik ng lalaki.

The elevator suddenly stopped.

Pero wala ni isa sa kanilang gumalaw. Ang tunog ng elevator ding ay parang nanggaling pa sa ibang mundo. Tanging ang mabibigat, maiinit nilang paghinga at ang tunog ng wet, sloppy kisses nila ang dumadagundong sa maliit na space.

Mas lalong naging aggressive at wild ang mga hawak ni Zane. His huge, warm hand slithered up from her waist, sliding under her dress to squeeze the bare flesh of her thigh, bago ito gumapang pataas para sakupin ang gilid ng kaniyang dibdib, twisting the peak through the thin fabric. Ang isa namang palad nito ay mahigpit na humawak sa panga niya para mas itingala ang mukha niya. Dahan-dahang bumaba ang halik ni Zane sa leeg niya, biting and sucking on her sensitive skin, leaving hot, wet trails na nagpasinghap sa kaniya at nagpa-arch ng likod niya habang kusa niyang ikinakapit ang katawan niya sa kaniya.

“Tell me to stop,” bulong nito, his voice extremely husky, growling against her skin habang dahan-dahang dinidilaan ang sensitibong ugat sa leeg niya, bumababa ang kamay para haplusin ang kaniyang kaselanan sa ibabaw ng kaniyang underwear.

Pero sa halip na sumagot—

mas lalo lang siyang napalapit dito, kinakapos sa hininga habang isinusuko ang natitirang katinuan.

At doon tuluyang nawala ang natitira niyang control.

Pagbukas ng elevator doors, agad siyang hinila ni Zane palabas.

Mahina ang ilaw sa private floor.

Tahimik.

Halos walang tao.

Tanging tunog lang ng mabilis niyang tibok ng puso ang naririnig niya habang sinusundan ang lalaki. Sinubukan niyang habulin ang hininga niya pero her lips were swollen, red, and tingling pa rin mula sa tindi ng session nila kanina, at basang-basa na siya sa pagnanasa.

Hindi niya alam kung saan siya dinadala nito.

At nakakagulat na wala siyang pakialam.

Pagdating sa pinakadulong suite, mabilis na inilabas ni Zane ang keycard bago binuksan ang pinto.

Pagkapasok nila—

agad nitong isinara iyon gamit ang malakas na sipa ng paa niya, bago muling isandal si Mich sa likod ng pinto. Mas naging wild at mapusok ang eksena doon. Without any hesitation, Zane pinned both her hands above her head while his mouth violently claimed hers again. Ang tuhod nito ay sumisiksik sa pagitan ng mga hita niya, rubbing against her core. Ang mga kamay nito ay bumaba at hinila na ang zip ng dress niya, sliding it down her shoulders to expose her bare skin to the cool air, making Mich gasp and writhe under his touch.

Tahimik.

Malamig ang aircon.

At biglang parang naging totoo ang lahat nang buhatin siya ni Zane nang bahagya. Mich instinctively wrapped her legs tightly around his waist, feeling the hard ridge of his arousal pressing directly against her intimate center habang patuloy silang naghahalikan nang marahas at may kasamang ungol. He carried her straight to the king-sized bed, throwing her down gently but filled with dominance.

Nang ihiga siya nito, napahugot ng hininga si Mich habang nakatitig sa lalaking nakatunghay sa kaniya, who was now breathing heavily while ripping open the buttons of his own polo. Sa ilalim ng dim light ng kwarto, she could clearly see his ripped, muscular chest, gleaming with a thin coat of sweat.

Pakiramdam niya bigla siyang kinabahan.

Hindi dahil natatakot siya.

Kundi dahil alam niyang kapag itinuloy nila ito—

wala nang bawian.

Lumapit si Zane sa kaniya nang dahan-dahan saka lumuhod sa pagitan ng mga nakabukang binti niya. Marahang inayos nito ang buhok niyang magulo, but his dark, predatory gaze was fixed on her eyes, as if reading her soul, trailing his fingers down her collarbone to her bare breasts.

“Last chance,” mahina nitong sabi, his voice dripping with pure lust.

Pero sa halip na umatras—

siya mismo ang humawak sa collar nito at hinila ito para halikan.

Mas mariin.

Mas desperado.

At doon tuluyang nawala ang pagitan nilang dalawa.

Marahan siyang isinandal ni Zane sa gilid ng kama habang patuloy siyang hinahalikan. The room felt so hot despite the cold AC, filled with the sound of their heavy panting and skin-to-skin friction. Bawat haplos ni Zane sa skin niya—mula sa waist niya, up to her ribs, hanggang sa maramdaman niya ang init at bigat ng palad nito na nilalaro ang kaniyang dibdib, kissing his way down to her stomach—was pure fire, pero surprisingly, careful pa rin.

Parang alam nitong wasak siya.

At kahit gasgasan lang—

gusto siyang buuin ulit. Every high-pitched moan and whimper that escaped Mich's lips was swallowed by Zane’s deep, bruising kisses, making her feel a kind of explosive passion she had never experienced in her entire life, completely submitting to his touch.

Napasinghap si Mich nang maramdaman ang labi nito sa balikat niya, pababa sa collarbone niya, marking her body with heat and leaving love bites that claimed her for the night.

“Zane…”

“Hmm?”

“Bakit parang sanay na sanay ka rito?”

Mababa itong natawa, a low, husky, sexy sound habang patuloy ang mga kamay nito sa pag-claim sa bawat sensitibong parte ng katawan niya, driving her to the edge of sanity.

“You don’t wanna know.”

At somehow—

tama siya.

Dahil sa gabing iyon, wala nang gustong isipin pa si Mich.

Hindi si Adrian.

Hindi ang sakit.

Hindi ang kahihiyan.

Ang gusto lang niya ay makalimot.

Kahit isang gabi lang.

At sa mga bisig ng lalaking halos hindi niya kilala—

doon niya unang naramdaman kung paano mawala sa realidad.

Hindi niya alam na ang gabing akala niya’y simpleng pagtakas lang—

ang magiging simula ng pinakamagulong parte ng buhay niya.

Dahil ang lalaking yakap niya ngayon ay hindi ordinaryong estranghero.

Kundi si Zane Alejandro Villanueva.

Ang lalaking nakatakdang ikasal sa babaeng pinili ng pamilya niya.

At ang lalaking hindi niya dapat minahal.