All Chapters of The Mute Son-in-Law’s Ten-Year Vow to His Cold Wife: Chapter 171 - Chapter 180

Chapter 171"Nasa bahay ako kasama ang asawa ko. Anong problema?" tumayo si Pierre at naglakad patungo sa bintana. "Pupuntahan kita kung may kailangan ka."Narinig niya ang bahagyang pagtawa ni Entice sa kabilang linya. Alam nitong gusto lang niyang bwisitin si Pierre, pero hindi siya ganoon katanga para sirain ang pamilya ng iba."Nasa pasukan ako ng Calaguas Villa District, may kailangan akong pag-usapan sa iyo," seryosong sabi ni Entice. "Di ba sinabi ko sa iyo noon na pumunta ako sa Ciudad de Oro para bisitahin ang may-sakit kong kaibigan? Galing lang ako sa ospital para makipagkita sa kanya, at sinabi ng doktor na may pinakamatagal na lang siyang isang buwan para mabuhay.""Nakalimang round na siya ng chemotherapy. Gusto kong itanong sa iyo, may magagawa ka ba para iligtas siya?"Napatigil si Pierre sa kanyang lakad. "Ang kaibigan mo, may cancer?"Sa kabilang banda, nangingitngit ang mga ngipin ni Eleanor. Akala niya ay sadyang inaagaw lang ni Entice ang kanyang asawa, ngunit nan

Chapter 173Pagkatapos na pagkatapos magsalita ni Pierre, agad niyang nakita ang matinding pag-alipusta sa mga mata ng lalaki.Hindi na maganda ang pakiramdam ni Entice. Kung hindi lang nito kaibigan ang dalagang nakahiga sa loob, matagal na sana itong umalis.Subalit sa mismong sandaling iyon, biglang sumiklab ang isang matinding pagtatalo sa loob ng silid.Kahit na may makapal na salamin ang humahadlang, malinaw na naririnig ang hysterikal na sigaw ng ina. Pagkalipas ng ilang sandali, tatlong tao ang mabilis na lumabas mula sa ward. Hawak ng foreign expert ang kanyang noo, halatang nawawalan na ng pasensya."Sinabi ko na sa inyo, walang kilalang gamot sa sakit na ito sa buong mundo, at wala akong paraan para tulungan kayo!" naiiritang sabi ng foreign expert sa pamilya.Agad na napaluhod at napahagulgol ang ina sa matinding pagdadalamhati."Imposible!" sigaw ng ina habang lumuluha. "Hindi ba't napakagaling ng american medicine?"Bahagyang humakbang paitaas si Pierre at seryosong tumi

Chapter 175 Nagmukhang kulay abo ang mukha ng expert. "Huwag ka munang masyadong magalak. Wala pa ang test results. Hangga't may kahit isang cancer cell na hindi nawawala, hindi pa ako talo!"Nagmatigas pa rin ang banyagang expert at tumangging umamin sa kanyang pagkakamali, ngunit mabilis na lumabas ang inspection report. Tila mabilis kumilos ang People's Hospital sa pagkakataong ito para tulungan si Pierre.Nang matanggap nila ang report, natulala ang lahat at naging napakatahimik ng buong ward.Natigilan ang mag-asawa, saka biglang niyakap si Coleen at umiyak nang malakas. "Napakaganda, napakaganda!"Hindi rin napigilan ni Coleen ang kanyang mga luha. "Mommy, Daddy, magaling na ako! Magaling na talaga ako!"

Chapter 177Pagkabukas ng pinto, agad na naging masama ang hitsura ng babae. "Napakatagal mong magbukas ng pinto, doktor ka ba talaga? May konsensya ka ba? Nagtayo ka lang ba ng clinic para mangdambana ng tao?"Napakadirekta at masakit magsalita ng babae. Nakaramdam ng kaunting guilt si Pierre dahil maaga niyang naisara ang pinto nang makita niya ang kalagayan ng bata.Lumagpas na sa hatinggabi, kaya napakabuti na nga na lumabas si Pierre para magbukas ng pinto nang ganoon kabilis. Karamihan sa mga private clinic ay walang tao kapag gabi.Pumagitan lang na nananatili si Pierre sa clinic ngayon. Kung bumalik siya sa villa, walang darating kahit pa magpakapagal sa kasisisigaw ang babaeng ito."Hello, pumasok po kayo. Magpapahinga na sana kami pero nagmamadali kaming pumunta rito mula sa bakuran nang marinig namin ang katok," hindi naging maganda ang ekspresyon ni Cordelia habang nagsasalita.Nakarandam ng init sa puso si Pierre dahil bihira niyang makitang magsalita nang marami si Corde

Chapter 179Mabilis na itinuro ng doktor ang pinto ng kwarto habang nakatitig sa akin."Pumasok ka na agad sa loob," nagmamadaling sabi ng doktor habang mabilis na itinuturo ang pinto ng kwarto.Mabilis akong humakbang pabalik sa tabi ng kama at natigilan nang makita ang batang nakahiga. Walang galaw at tila tuluyan nang pumanaw ang bata sa hospital bed.Biglang bumilis ang tibok ng dibdib ko. May mali sa nangyayari. Posible kayang maling-mali ang hinala ko mula pa nung umpisa?Hindi ito simpleng kaso ng pagkakasanib ng espiritu.Nakuha ng mahigpit na nakakuyom na kamao ng bata ang buo kong pansin. Agad akong lumapit para buksan ang nakasarang kamay nito."Anong ginagawa mo?" tanong ng doktor na bakas ang gulat sa mukha habang nakatitig sa ginagawa ko.Walong taong gulang pa lamang ang bata pero napakahigpit ng kapit ng kanyang kamay. Nahirapan pa ako bago tuluyang naibuka ang maliliit niyang daliri.Nakatayo sa gilid ang mga magulang ng bata kasama ang doktor habang tahimik na nanono