All Chapters of Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain : Chapter 191 - Chapter 200

Hindi ko na napigilan ang matinding panginginig ng aking boses at ang mabilis na pagtaas-baba ng aking dibdib.“Akala ko...” Pumiyok ang boses ko, ang mga luha ay patuloy na bumabasa sa aking mga daliri. “Akala ko ipagtatanggol ako ni Mason. Akala ko tatayo siya para protektahan ako nang insultuhin at maliitin ako ni Bernadette sa harap ng maraming tao... para man lang sana itanong kung okay ako pagkatapos ng lahat ng pinagsamahan namin.”Napangiti ako nang mapait sa gitna ng aking mga hikbi.Huminga ako nang napakalalim.Doon tuluyang bumagsak ang pinakamabigat na bahagi ng aking mga luha. Ang panloob kong lakas na ipinapakita ko sa harap ng mundo ay tuluyang nadurog at naging abo.“Siya ang chineck ni Mason kung okay. Si Bernadette ang inalala niya habang ako ang pinalalabas nilang masama at kontrabida.”Hindi ko na kailangang ipaliwanag pa kina Mylene at Marco kung bakit iyon ang pinakamasakit sa lahat ng nangyari ngayong araw.Hindi 'yong tinapos na kontrata. Hindi 'yong nawalang

Sa totoo lang, ilang beses ko na rin siyang gustong kumbinsihin noon na subukan ang modeling. Hindi lang dahil sa kaniyang angking pambihirang hugis ng mukha at katawan, kundi dahil bilang isang kilalang talent manager, nakikita ko ang kaniyang napakalaking potensyal.Ilang beses ko na siyang inalok sa mga nakaraang pagtitipon ng pamilya. At ilang beses din siyang tumanggi nang walang alinlangan.“Hindi ako interesado sa ganiyang mga bagay,” pormal at diretso niyang sabi ngayon, nakatitig sa akin.“Marco...” pagsisimula ko.“No, Rose Ann,” putol niya agad.“Hindi pa naman ako nagpapaliwanag—”“Alam ko na ang sasabihin mo, at hindi pa rin magbabago ang sagot ko.”Napangiti si Mylene at lumapit sa kaniya. “Marco, twenty-two ka pa lang. Baka naman panahon na para isipin mo ang sarili mong career at ang mga pintong pwedeng magbukas para sa 'yo?”“Masaya at tahimik ako sa buhay ko ngayon, Ate Mylene,” maikling tugon niya. "IT expert ako.. iyon ang nais ko."“Hindi mo man lang ba gustong su

Kinabukasan, mas maaga akong nagising kaysa karaniwan.Ilang segundo akong nakatitig lamang sa kisame ng malamig na silid, hinahayaang unti-unting humupa ang ambon sa labas bago tuluyang bumalik sa akin ang lahat ng katotohanan.Si Mason.Si Bernadette.Ang winasak na kontrata.Ang masakit na paghihiwalay.At ang desisyong ginawa namin kagabi.Si Marco.Napabuntong-hininga ako at dahan-dahang bumangon mula sa kama, inayos ang aking gulo-gulong buhok.Nasa guest room pa rin ako ng bahay nina Kuya Kim. Ayoko munang bumalik sa sarili kong bahay. Hindi pa ngayon. Hindi ko pa kayang humarap sa mga alaalang nakatatak sa bawat sulok niyon—lalo na't alam kong bawat silid, bawat gamit, at bawat amoy ay may bakas ng taong pilit kong tinuturuan ang sarili kong pakawalan.Paglabas ko ng silid, agad na humalik sa aking pang-amoy ang mainit na aroma ng bagong timplang kape.Nasa kusina si Mylene, tahimik na naghahanda ng almusal habang nakatitig sa kaniyang telepono.“Good morning,” paos kong bati

Ilang minuto lamang ang lumipas habang maingat na ginugupitan at inaayos ang kaniyang buhok. At katulad ng inaasahan ko, unti-unting nagbago ang kaniyang kabuuang anyo.Hindi ito dramatic na pagbabago. Hindi rin siya naging ibang tao. Mas naging malinaw at malinis lang ang balangkas ng kaniyang mukha. Mas lumitaw ang kaniyang matalas na jawline, at mas naging maayos ang kaniyang pangkalahatang tindig.Pagkatapos ng buhok, dinala ko naman siya sa fitting section.Nagpalit siya ng ilang hanay ng mga damit. Una, casual wear—isang simpleng t-shirt at maong. Pangalawa, smart casual—isang linen shirt at tailored trousers. Pangatlo, isang simpleng malinis na puting t-shirt at dark fitted trousers.Paglabas niya mula sa fitting room habang nakasuot ng pangatlong outfit, natigilan ako nang tuluyan.Hindi ako agad nakapagsalita. Ang simpleng puting shirt ay kumapit nang maayos sa kaniyang malapad na dibdib at mga balikat, habang ang dark trousers ay lalong nagpamukhang matangkad at elegante sa

Kinabukasan, isang magulong desisyon ang natanggap ko.Bandang alas-diyes ng umaga, habang nasa dining area ako at tulala habang dahan-dahang umiinom ng mainit na kape, narinig ko ang mabilis na yabag ng mga paa mula sa hallway. Biglang pumasok si Kuya Kim sa silid na may hawak na makapal na brown folder.“Rose,” seryoso niyang bati sa akin.Napatingin ako sa kaniya, ibinaba nang bahagya ang hawak kong tasa. “Ano 'yon, Kuya?”Umupo siya sa tapat ko, ipinatong ang folder sa ibabaw ng glass table, at tumitig sa akin nang may halong pag-aalala at pagtataka.“May balita ako tungkol kay Marco.”Napakunot ang noo ko. Biglang bumilis ang tibok ng puso ko. “Anong balita? May nangyari ba sa kaniya? Nagbago ba ang isip niya tungkol sa pinagkasunduan natin kagabi?”“Hindi,” umiling si Kuya Kim. “Hindi siya magbabago ng isip tungkol sa 'yo. Pero... hindi na siya babalik sa kaniyang dating trabaho.”Napahinto ako sa pag-inom. Napatitig ako sa kaniya nang matagal habang pilit na inuunawa ang sinabi