All Chapters of คุณชายหมอขอปราบรัก ภาค 3(จบ): Chapter 41 - Chapter 50

“ร่างกายของข้าสามารถต้านทานโรคนี้ได้ ขอข้าเข้าไปดูคนป่วยก่อนก็แล้วกันนะขอรับ”ฮัวชวินใช้ผ้าปิดปากและจมูกเอาไว้ เดินผ่านประตูใหญ่เพียงลำพัง บ่าวรับใช้สองคนที่ยืนรอรับรูปร่างผอม ผิวเหลืองซีด ยกมือขึ้นปิดปากไออยู่เป็นระยะๆ“ยาของหมอหลวงช่วยชะลออาการได้ขอรับ แต่กินมาหกเดือนแล้วก็ไม่หายสักที”“ให้ข้าตรวจอาการของท่านอ๋องพวกเจ้าก่อนเถิด”ประตูเรือนนอนถูกเปิดออก ฮัวชวินก้าวเข้าไปในห้องบุรุษวัยกลางคนที่นอนอยู่บนเตียงพยุงกายลุกขึ้นนั่ง คนผู้นั้นผอมซีดยิ่งกว่าสาวใช้และบ่าวในเรือน“เจ้าเป็นหมอหลวงคนใหม่หรือ”“ไม่ใช่ขอรับ ข้าคือ ฮัวชวิน หมอทหารจากค่ายพยัคฆ์ไฟแคว้นหมิง กระหม่อมช่วยรักษาพิษให้ฝ่าบาทได้ จึงทรงมอบหมายให้กระหม่อมมารักษาท่านอ๋องด้วย พ่ะย่ะค่ะ”พอตรวจอาการและดูเศษยาในหม้อต้มที่หมอหลวงเป็นผู้เขียนเทียบให้ ฮัวชวินก็ให้คำตอบกับเจ้าของเรือนได้ในทันที“ท่านเป็นวัณโรคชนิดดื้อยาขอรับ ข้าจะปรับสูตรยาให้ใหม่ กินต่อเนื่องก็จะดีขึ้น แต่หากจะให้หายขาดต้องดื่มยาต่อเนื่องหกเดือนขอรับ”“ขอแค่ข้าเลิกไอเป็นเลือดได้ก่อนก็พอแล้ว แค่กๆ”“ไม่ต้องห่วงขอรับ เรื่องนี้ข้าช่วยท่านได้แน่นอน”ฮัวชวินกลับออกมาจากเร

“ดีขึ้นมากแล้ว พ่ะย่ะค่ะ แม้จะยังเรี่ยวแรงไม่เท่าเดิม ทว่าก็พอจะบัญชาการรบได้” ฮัวชวินรีบรับรอง “ฝ่าบาทโปรดวางใจ ยาที่ข้าต้มให้ท่านอ๋องฉีเริ่มมีฤทธิ์แรง กำจัดเชื้อภายในสิ้นแล้ว แต่ยังต้องค่อยๆ ฟื้นฟูร่างกาย พ่ะย่ะค่ะ” เมื่อหมอเทวดาให้การรับรอง หานฮ่องเต้ก็ทรงวางพระทัยอ๋องฉีลอบเดินทางออกจากเมืองหลวงโดยไปทางทิศเหนือซึ่งอยู่คนละฟากกับค่ายชั่วคราวของทัพม้าแดง อ๋องฉีหรือฉีจ้านยวนเป็นอ๋องต่างแซ่แต่เป็นญาติห่างๆของฝ่ายมารดาของหานฮ่องเต้ เพราะมีความดีความชอบด้านการทหารจึงได้รับการแต่งตั้งเป็นอ๋อง หานฮ่องเต้ทรงมอบให้เขาเป็นผู้ควบคุมทัพหลวงซึ่งมีกำลังทหารราวห้าหมื่นนาย ฉีจ้านยวนมิได้เข้าค่ายทหารตามปกติ หากแต่ปลอมเป็นพลทหารปะปนเข้าไปข้างใน ครั้นเขาลอบเข้าไปยังเรือนพักของแม่ทัพฉางจึงได้ยินเสียงคนสองคนพูดคุย “เจ้าว่าเสนาบดีเถาให้กองทหารพิทักษ์วังหลวงล้อมตำหนักของฝ่าบาทเอาไว้แล้วอย่างนั้นหรือ เช่นนั้นจดหมายที่ส่งมานั่น สั่งให้พวกเราทำเช่นไร” แม่ทัพฉางสีหน้าอึมครึม “ท่านเสนาบดีสั่งการให้พวกเราฆ่าแม่ทัพโจวทั้งสองคนนั้นเสีย”อ๋อ

ดีที่ร่างเปลือยเปล่าของหรูหยู่เยียนส่วนหนึ่งซ่อนอยู่หลังพุ่มไม้ บุรุษตรงหน้าจึงมิได้เห็นนางทั้งตัวหญิงสาวหันขวับไปตามเสียง ครั้นเห็นใบหน้าหล่อเหลางดงามที่ตนคิดถึงทุกคืนก็ตะลึง “เป็นท่าน!”ฮัวชวินก้าวเท้าเข้าไปหานางโดยไม่สนใจว่าภรรยากำลังยืนเปลือยกายถือชุดสาวใช้อยู่ เขากอดนางเอาไว้ด้วยความยินดี“เทพเจ้าในตรอกนี้ช่างศักดิ์สิทธิ์นัก เมื่อวานข้าเพิ่งอธิษฐานว่าหากเจ้าปลอดภัยข้าจะถวายเงินซ่อมหลังคาใหม่ ไม่คิดว่าค่ำคืนนี้จะได้พบเจ้า”“ท่านพี่ ปล่อยข้าก่อนเถิด ข้ายังไม่ได้สวมเสื้อผ้าเลยนะเจ้าคะ”ฮัวชวินช่วยภรรยาสวมเสื้อผ้าด้วยความดีใจ เขาก้มลงหยิบเอาเสื้อผ้าเปียกของนางขึ้น แล้วเดินไปโยนชุดเปียกๆ ใส่อ่างไม้ที่อยู่ใกล้ราวตากผ้า“เรือนพักข้าอยู่ใกล้ๆ นี่ล่ะ ข้าเพิ่งสั่งให้เสี่ยวฝานอุ่นอาหารพอดี เมื่อครู่ข้าคิดจะมาสำรวจรอบๆ เรือนเพื่อความปลอดภัย เห็นเงาตะคุ่มขึ้นจากน้ำจึงตามมาดู คิดไม่ถึงเลยว่าจะเป็นเจ้า” ชายหนุ่มเอ่ยอย่างยินดี“ท่านคิดจะจับโจรล่ะสิ” หรูหยู่เยียนเอ่ยอย่างรู้ทัน“อืม...ข้าเกือบปล่อยตาข่ายลงมาแล้ว ดีที่เห็นเจ้าถอดเสื้อผ้าเสียก่อน”ใบหน้าของหญิงสาวแดงก่ำ เมื่อครู่นางหนาวจนสั่นจึงได

ด้านนอกเมืองฝั่งประตูทิศใต้ กองทัพม้าเทพยังไม่รู้เหตุการณ์ในวังหลวง แม่ทัพเซิ่งกับบุตรชายยกทัพมาประจันอยู่หน้าประตูเมืองทิศใต้ ร้องเรียกให้คนข้างในเปิดประตู ยามนั้นพระราชโองการจากวังหลวงถูกส่งไปยังประตูเมืองทั้งสี่ทิศ ทหารรักษาเมืองทั้งหมดรู้แล้วว่าเสนาบดีเถาคิดก่อกบฏและบัดนี้ กองทัพม้าเทพที่ตั้งอยู่ภายนอกกำแพงเมืองนำโดยแม่ทัพเซิ่งก็คือทัพของกบฏ ต่อให้คนข้างนอกจะเรียกร้องให้เปิดประตูก็ไร้ผล ข่าวนี้แพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว แม่ทัพหรูที่ซ่อนตัวอยู่ในหมู่บ้านใกล้ที่ตั้งค่ายทหารทัพหลวงจึงพาทหารสกุลหรูที่มารวมตัวกันราวห้าพันคนไปแสดงตัวกับแม่ทัพโจวสองพี่น้อง “ดีจริง! มีท่านที่รู้กลศึกการจัดทัพของทัพม้าเทพมาช่วย ศึกนี้คงไม่กลัวฝ่ายนั้นจะได้เปรียบแล้ว”โจวม่อหานที่กำลังหนักใจเพราะทหารฝ่ายตนมีน้อยกว่ากองทัพจากแดนใต้ เห็นแม่ทัพหรูพาคนมาสมทบก็ดีใจมาก“แม่ทัพโจวอย่าเพิ่งเคร่งเครียด ทหารในกองทัพม้าเทพ ส่วนหนึ่งมิได้รู้เห็นเป็นใจกับเซิ่งเหยียนจง พวกเขาถูกปกปิดความจริง ข้าไม่ต้องการให้ทหารของแคว้นเราต้องมาล้มตายเพราะต่อสู้กันเอง เช่นนั้น เราก็เข้าไปในเมือง

ในงานวันนี้ พระราชโองการเชิดดูความดีงามของฮัวชวินก็มาถึง ลู่กงกงออกมาด้วยตนเอง“ท่านหมอฮัว ข้ายินดีกับท่านด้วย วันนี้เป็นงานมงคลจัดเพื่อให้ญาติๆ สกุลหรูได้รู้จักท่าน และอีกเจ็ดวัน ฝ่าบาทจะพระราชทานงานเลี้ยงขอบคุณท่านโดยเฉพาะด้วย”ญาติพี่น้องสกุลหรูได้ยินก็พากันตื่นเต้น นอกจากแม่ทัพใหญ่หรูแล้ว ไม่เคยมีผู้ใดได้รับพระราชทานงานเลี้ยง เกียรติยศของเขยอย่างฮัวชวินนับว่าไม่น้อยหน้าผู้เป็นหัวหน้าตระกูลอย่างหรูจื่อเหลียงลู่กงกงประกาศพระราชโองการเสร็จก็มอบป้ายเข้าวังหลวงให้กับเขา “ป้ายนี้มีเพียงขุนนางขั้นสามขึ้นไปที่ได้รับ ท่านคือคนพิเศษที่ฝ่าบาททรงพระราชทานให้ด้วยตนเองเป็นคนแรก”“ขอบพระทัย ฝ่าบาท” ฮัวชวินค้อมศีรษะรับอย่างนอบน้อมลู่กงกงสั่งให้ขบวนคนข้างนอกนำข้าวของพระราชทานออกมาวางเรียงรายอยู่ตรงหน้า ทรัพย์สินเงินทองพวกนั้นมากจนคนสกุลหรูพากันตื่นตะลึง“ท่านพ่อ นี่มันมากกว่าตอนที่ท่านพิชิตชนเผ่าเถื่อนได้เลยนะเจ้าคะ” หรูหยู่เยียนกระซิบ“อย่าลืมว่าฮัวชวินช่วยชีวิตฮ่องเต้ จะได้มากกว่าก็ย่อมไม่แปลก” แม่ทัพหรูยิ้มน้อยๆ ปลาบปลื้มในตัวเขยจับมา “ลูกพ่อ เจ้าจับเขยได้ดีนัก เป็นเกียรติแก่สกุลหรูเ