All Chapters of ลิขิตรักหงส์มังกร: Chapter 61 - Chapter 70

สายลมทะเลฝั่งบูรพาพัดพากลิ่นอายเค็มข้นขยับเข้าหากำแพงเมืองท่าไห่เฉินอย่างเกรี้ยวกราด ท้องฟ้าเหนือคาบสมุทรถูกบดบังด้วยหมู่เมฆฝนสีทมิฬก้อนใหญ่ ยามนี้ความตื่นตระหนกจากการจับกุมเสนาบดีเฒ่าเกาเสวียนในเมืองหลวงได้เริ่มส่งผลกระทบมาถึงแนวหน้า เมื่อกองทัพเรือพาณิชย์แฝงจารชนของจักรวรรดิไห่ตงรู้ตัวว่า ‘แผนลักลอบกลืนกินจากภายใน’ ถูกทำลายลงด้วยสติปัญญาของเสิ่นเวย พวกมันจึงตัดสินใจหงายไพ่ใบสุดท้าย... เปลี่ยนขบวนเรือสินค้าให้กลายเป็นกองเรือรบ ประจันหน้าเปิดศึกทางทะเลและกาง ‘ข่ายมนตราสมุทรคลั่ง’ หวังจะบดขยี้เมืองท่าหน้าด่านของแคว้นจ้าวให้พังพินาศบนดาดฟ้าเรือรบหลวงแคว้นจ้าวที่ทอดสมออยู่หน้าอ่าว เสิ่นเวยในชุดเกราะไหมสีแดงชาดสะบัดพลิ้วตามแรงลม ยืนหยัดอย่างมั่นคงดุจพญาหงส์ผู้ไม่ย่อท้อต่อมรสุม นัยน์ตารูปเม็ดอัลมอนด์เพ่งมองข่ายมนตราสีครามเข้มที่แผ่ออกมาจากเรือรบหลักของไห่ตง ซึ่งกำลังบังคับให้เกลียวคลื่นหมุนวนกลายเป็นน้ำวนขนาดยักษ์ล้อมรอบกองเรือแคว้นจ้าว“'ข่ายมนตราสมุทรคลั่งบดบังทัศนียา ทว่าสติปัญญาหงส์เพลิงจักคลี่คลายสถานการณ์ด้วยกลยุทธ์ย้อนศร'” เสิ่นเวยเอ่ยน้ำเสียงเยือกเย็นและหนักแน่นจ้าวลวี่ในชุดเกราะ

กระแสลมตะวันออกที่เคยพัดพากลิ่นอายสงครามและความตึงเครียด บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นสายลมแห่งความมั่งคั่งและสันติภาพอย่างแท้จริง หลังจากสนธิสัญญาไห่เฉินถูกลงนามและราชสำนักได้รับการจัดระเบียบกวาดล้างจนใสสะอาด แผ่นดินแคว้นจ้าวก็เข้าสู่ยุคแห่งการฟื้นฟูครั้งใหญ่ เมืองหลวงอันกว้างใหญ่ที่เคยเงียบเหงาซึมเซาด้วยภัยจารชน บัดนี้กลับมาคึกคักมีชีวิตชีวา เสียงเกวียนสินค้าและเสียงเจรจาพู่กันของพ่อค้าวาณิชดังสลับซับซ้อนตามถนนสายหลัก เป็นสัญญาณว่าความรุ่งเรืองกำลังจะก้าวข้ามผ่านประตูเมืองเข้ามาภายในห้องทรงพระอักษรตำหนักกลาง แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านบานหน้าต่างฉลุลายมังกรหงส์ กระทบลงบนแผนที่ผืนใหญ่ที่กางอยู่บนโต๊ะไม้พะยูง แผนที่นี้มิใช่แผนที่ยุทธศาสตร์การทหารดั่งเช่นกาลก่อน หากแต่เป็น ‘แผนผังเส้นทางการค้าข้ามพรมแดน’ ที่เชื่อมต่อโยงใยระหว่างเมืองท่าไห่เฉิน นครหลวงแคว้นจ้าว และแว่นแคว้นโดยรอบในมหาทวีปเสิ่นเวยในชุดฉลองพระองค์ไหมสีม่วงครามงดงาม เรียบหรู ทอประกายสง่างามสมฐานะมารดาแห่งแผ่นดิน นิ้วเรียวงามลากผ่านเส้นหมึกสีทองที่ขีดเขียนเชื่อมโยงหัวเมืองสำคัญ แววตารูปเม็ดอัลมอนด์ทอประกายฉลาดเฉลียวและเปี่ยมด้วยวิสัย

แสงแดดอุ่นสีทองยามบ่ายสาดส่องผ่านร่มเงาของต้นกุ้ยฮวา (ดอกหอมหมื่นลี้) โบราณที่ตั้งตระหง่านอยู่ ณ มุมหนึ่งของพระราชอุทยานหลวง สายลมโชยเอื่อยพัดพาเอาดอกเล็กๆ สีเหลืองนวลร่วงหล่นลงมาดั่งสายฝนบุปผา ส่งกลิ่นหอมหวานละมุนอบอวลไปทั่วบริเวณ บรรยากาศรอบกายในยามนี้ช่างเงียบสงบและเปี่ยมไปด้วยความเบิกบานใจ ปราศจากรอยร้าวของความขัดแย้งและกลิ่นอายแห่งยุทธจักรทหารดั่งวันวาน หลังจากศึกใหญ่ระดับทวีปได้รับการคลี่คลายลงจนสิ้น แผ่นดินแคว้นจ้าวนับแต่เหนือจรดใต้ก็เข้าสู่ช่วงเวลาแห่งการพักผ่อนและการเยียวยาหัวใจอย่างแท้จริงภายในห้องเครื่องหลวงส่วนพระองค์ซึ่งตั้งอยู่ติดกับอุทยาน บรรยากาศกลับคึกคักเป็นพิเศษ ทว่ามิใช่เพราะเหล่านางกำนัลหรือห้องเครื่องกำลังเร่งรีบทำเครื่องเสวย หากแต่เป็นเพราะเงาร่างระหงของเสิ่นเวยที่กำลังยืนอยู่หน้าโต๊ะไม้โบราณ นางถอดเกราะหนักและชุดพิธีการสีแดงชาดออกแล้ว หลงเหลือเพียงชุดลำลองผ้าไหมเนื้อนุ่มสีชมพูอ่อนราวกับกลีบดอกท้อ สวมผ้ากันเปื้อนปักลายผ้าเรียบง่าย แขนเสื้อทั้งสองข้างถูกรวบขึ้นเผยให้เห็นท่อนแขนเนียนละเอียดประดุจลำเทียน มือบางกำลังขะมักเขม้นกับการนวดแป้งข้าวเหนียวผสมน้ำผึ้งป่าเพื

เมื่อม่านราตรีคืบคลานเข้าปกคลุมเหนือนครหลวงแคว้นจ้าว ท้องฟ้าเบื้องบนก็แปรเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเข้มสนิทดุจผืนผ้ามัสลินเนื้อดี ดวงดารานับแสนนับล้านดวงเริ่มทอประกายระยิบระยับล้อแสงจันทร์นวลที่ลอยเด่นอยู่กึ่งกลางเวหา สายลมยามค่ำคืนพัดโชยมาแผ่วเบา หอบเอาความเย็นสดชื่นและกลิ่นหอมสะอาดของดอกบัวหลวงที่กำลังชูช่อเบ่งบานเต็มสระมรกตภายในอุทยานหลังวังหลวง บรรยากาศรอบกายเงียบสงัด มีเพียงเสียงหริ่งหรีดเรไรบรรเลงเพลงไพเราะแผ่วเบา เป็นจังหวะชีวิตประจำวันอันแสนสงบสุขที่ห่างไกลจากความตึงเครียดของศึกสงครามและแผนการจารชนอย่างสิ้นเชิงณ สะพานหินฉลุลายโบราณที่ทอดข้ามผ่านกึ่งกลางสระบัว เสิ่นเวยในชุดฉลองพระองค์ผ้าไหมไหมเนื้อบางสีขาวนวลราวกับแสงจันทร์ ยืนนิ่งอยู่ริมราวสะพาน เส้นผมยาวสลวยปล่อยสยายเต็มแผ่นหลังระหง มีเพียงปิ่นปักผมรูปดอกบัวหยกขาวที่สวามีประทานให้เสียบประดับไว้ นัยน์ตารูปเม็ดอัลมอนด์ทอดสายตามองลงไปยังผิวน้ำเบื้องล่าง ซึ่งปรากฏ ‘เงาสะท้อนในสระบัว’ เป็นภาพของดวงจันทร์กลมโตและหมู่ดาวระยิบระยับที่สั่นไหวเล็กน้อยตามระลอกคลื่นน้ำ ใบหน้านงคราญเนียนละเอียดฉายแววสุขุมลุ่มลึก ทว่ามุมปากกลับประดับด้วยรอยยิ้ม

สายลมโชยเอื่อยในยามบ่ายแก่ๆ พัดผ่านยอดไม้ใหญ่ในอุทยานหลวง นำพาเอาความสดชื่นและกลิ่นหอมสะอาดของผืนดินหลังหยาดฝนปรอยกระจายไปทั่วแผ่นดิน ยามนี้ ท้องฟ้าเหนือพระราชวังหลวงทอประกายแสงสีทองอบอุ่นสาดส่องลงกระทบใบบัวหลวง บรรยากาศรอบกายเงียบสงบและผ่อนคลายลึกซึ้ง ปราศจากกลิ่นอายความตึงเครียดของศัตรูต่างแดนหรือการสืบสวนจารชนที่เคยปกคลุมแผ่นดินแคว้นจ้าวมานานนับปี บัดนี้ ทุกอย่างคลี่คลายลงสู่ความมั่นคงราบคาบอย่างสมบูรณ์แบบ เปิดโอกาสให้คู่บัลลังก์หงส์มังกรได้ใช้เวลาว่างในชีวิตประจำวันร่วมกันเพื่อถักทอ ‘รสชาติแห่งความสุข’ ให้จารึกไว้ในหอแห่งความทรงจำณ ใต้ร่มไม้ใหญ่โบราณที่แผ่กิ่งก้านสาขาให้ร่มเงาครึ้ม โต๊ะไม้พะยูงตัวยาวถูกจัดวางไว้อย่างประณีต บนโต๊ะมีม้วนผ้าไหมเนื้อดีสีขาวนวลกางออกกว้าง ขนาบข้างด้วยจานหมึกหินฝน จอกน้ำสะอาด และพู่กันจีนขนแกะหลากขนาด เสิ่นเวยในชุดฉลองพระองค์ลำลองไหมเนื้อละเอียดสีเหลืองอ่อนราวดอกกุ้ยฮวา ยืนนิ่งอยู่หน้าโต๊ะ มือบางจับด้ามพู่กันจีนจุ่มหมึกดำอย่างเชื่องช้า นัยน์ตารูปเม็ดอัลมอนด์ทอดมองผืนผ้าไหมว่างเปล่าพลางครุ่นคิดด้วยแววตาฉลาดเฉลียวและน่ารักกุ๊กกิ๊ก“'ภาพวาดพู่กันจีน ถ่ายท