Kalampag Sa Gabi (SPG) のすべてのチャプター: チャプター 71 - チャプター 80

CELESTE Mabagal akong nagmamaneho pauwi ng mansion habang paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang nangyari sa ospital. Hanggang ngayon ay hindi pa rin mawala sa isip ko ang mga sinabi ni Carlos. Hindi ko inaasahan na magkikita kami roon at lalo kong hindi inaasahang magdududa siya ng ganoon kabilis. Kilalang-kilala niya ako kaya agad niyang napansin ang takot sa mukha ko. Simula nang magkaharap kami ay hindi na ako mapakali. Pakiramdam ko ay anumang oras ay maaari niyang sirain ang lahat ng pinaghirapan kong itago sa loob ng maraming linggo. Kung malaman ni Denzel ang buong katotohanan bago ko pa maayos ang lahat, sigurado akong tuluyan na niya akong iiwan. “Kainis! Bakit nagkita pa kami ng lalaking iyon!” Napahigpit ang hawak ko sa manibela habang pilit kong pinapakalma ang sarili ko. Kailangan kong mag-isip nang maayos. Hindi puwedeng matalo ako ngayon. Hindi puwedeng mawala sa akin si Denzel. Kahit alam kong wala na siyang pagmamahal para sa akin ay umaasa pa rin akong darating a

EVETahimik akong nakaupo sa loob ng opisina habang binabasa ang mga dokumentong kakapirmahan ko. Ilang oras na rin akong nagtatrabaho ngunit paminsan-minsan ay napapangiti pa rin ako sa tuwing naaalala ko ang mga nangyari nitong mga nakaraang araw. Hindi pa rin ako makapaniwala na muli kaming naging mag-asawa ni Denzel at higit sa lahat ay magkakaroon na naman kami ng anak. Pakiramdam ko ay unti-unti nang inaayos ng tadhana ang lahat ng matagal naming nawala. Hindi ko alam kung ano pa ang mga pagsubok na darating. Ngunit sa pagkakataong ito ay hindi na ako ganoon kadaling matitinag dahil alam kong hindi na ako nag-iisa.Habang inaayos ko ang mga papeles sa mesa ay bigla kong narinig ang malakas na pagbukas ng pinto ng opisina. Hindi na man lamang kumatok ang taong pumasok. Napakunot-noo ako at agad na napatingin sa pintuan.Naningkit ang mga mata ko nang makita ko si Celeste na mabilis na naglalakad papunta sa mesa ko. Namumula ang mga mata niya at halatang kagagaling lamang sa matin

DENZELMakalipas ang dalawang linggo matapos ang lahat ng nangyari sa pagitan namin nina Eve at Celeste, pakiramdam ko ay tuluyan ng nagsisimulang umayos ang buhay ko. Hindi naging madali ang mga nagdaang araw dahil napakaraming dokumentong kailangang ayusin at napakaraming taong kailangang kausapin. Halos araw-araw akong nasa opisina ng mga abogado at financial consultants upang plantsahin ang pinakamahalagang desisyon na ginawa ko sa buong buhay ko. Marami ang nagtaka kung bakit bigla kong ipinasyang isuko ang kumpanyang ilang dekadang pinaghirapan ng pamilya Bowles. Ngunit para sa akin ay wala na iyong halaga kumpara sa katahimikang matagal kong hinahanap. Hindi ko na gustong manatiling nakakulong sa negosyong palaging nagpapaalala sa akin ng mga maling desisyong ginawa ko noon. Mas gusto kong magsimula ng panibagong buhay kasama ang tunay kong pamilya.“Kumusta naman ang araw mo kahapon? Hindi ka na nakapagkwento sa akin,” sabi ni Eve habang nasa biyahe kami.Ihahatid ko siya ngay

EVELumipas ang ilang araw matapos ang press conference at tila mas naging payapa ang buhay naming mag-anak. Maaga akong pumasok sa opisina ng Étoile Maison dahil may ilang koleksiyon pa kaming kailangang aprubahan bago ilabas sa susunod na buwan. Gayunpaman, hindi ko na kailangang magmadali katulad noon dahil halos araw-araw ay sinasamahan na ako ni Denzel. Kapag wala siyang meeting ay dinadala pa niya si Andrew sa opisina upang sabay-sabay kaming mananghalian.Ngayon ay nakaupo ako sa maliit na receiving area ng opisina habang pinagmamasdan ang mag-ama. Nakaupo si Andrew sa carpet habang abala sa pagbuo ng malaking robot gamit ang building blocks na dinala ni Denzel. Ang asawa ko naman ay nakaupo sa tabi niya at halatang seryoso pang tinutulungan ang anak namin."Daddy, mali po iyan," natatawang sabi ni Andrew habang inaayos ang pagkakabit ng isang piraso."Hindi iyan mali. Mas maganda lang ang style ni Daddy.""Hindi po. Tingnan ninyo, natumba."Natawa ako habang pinagmamasdan sila

EVEMakalipas ang anim na buwan ay lalo pang naging masaya ang buhay naming pamilya. Malaki na ang tiyan ko ngayon at halos araw-araw ay hindi ako pinapayagang gumawa ng mabibigat na trabaho ni Denzel. Kahit sa opisina ng Étoile Maison ay para akong naging reyna dahil halos lahat ng empleyado ay nag-aagawan na tulungan ako. Minsan nga ay naiilang na ako dahil pakiramdam ko ay kaya ko pa naman ang sarili ko. Ngunit wala na akong magagawa dahil masyadong overprotective ang asawa ko. Kapag nalaman niyang may binuhat akong mabigat o kahit matagal lang akong nakatayo ay agad niya akong pagsasabihan. Madalas pa nga ay tinatawanan na lamang ako ni Daniel habang sinasabing parang reyna raw ang trato sa akin ng asawa ko.Napangiti ako habang nakaupo sa sofa sa loob ng opisina ko at marahang hinahaplos ang malaki ko nang tiyan. Habang nakatingin ako sa mga sketch ng bagong collection ay biglang tumunog ang cellphone ko. Akala ko ay si Denzel na naman iyon dahil halos bawat oras ay nagme-message