เผยมู่เหยี่ยทิ้งช่วงไปพักใหญ่กว่าจะเอ่ยปากขึ้นมา “ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน” เขาพูด: “แต่เธอ... เป็นคนแรกที่ฉันชอบ และเป็นเพียงคนเดียว” ลู่จั่วฝานฟังแล้วก็หัวเราะร่วน: “มาทำเป็นใสซื่ออะไรต่อหน้าฉัน! ไม่ถูกสิ ตอนม.ปลายนายก็มีแฟนไม่ใช่หรือไง ตอนนั้นนายกับหลินซีอินยังไม่รู้จักกันด้วยซ้ำ!” เผยมู่เหยี่ยส่ายหน้า ไม่อยากจะอธิบายอะไรให้มากความ แต่พอลู่จั่วฝานเปิดประเด็นนี้ขึ้นมา เขาก็ยิ่งนึกสนุก: “จะว่าไป เหลียนอีก็กลับมาได้สักพักแล้ว พวกนายสองคนเจอกัน ไม่รู้สึกอะไรบ้างเลยเหรอ” เผยมู่เหยี่ยตีหน้าตาย: “ความรู้สึกอะไร” “นายยังจะมาถามอีกว่าความรู้สึกอะไร!” ลู่จั่วฝานบ่นอย่างขัดใจ: “ก็บรรยากาศคลุมเครือชวนหวั่นไหวเวลาถ่านไฟเก่ามาเจอกันไงล่ะ” “ไม่มี” “ไม่มีได้ไง” ลู่จั่วฝานไม่มีทางเชื่อ: “อีกอย่าง เหลียนอีสู้หลินซีอินไม่ได้ตรงไหน แล้วฉันก็ดูออกนะว่าเธอเองก็ไม่ได้ไร้เยื่อใยกับนาย นายสองคนคบกันยังจะดูเหมาะสมกว่าอีก” “ไม่มี” เผยมู่เหยี่ยย้ำอีกประโยค: “และไม่ได้เป็นถ่านไฟเก่าด้วย” “จะมาปากแข็งอะไรกับฉัน เหลียนอีคือผู้หญิงคนเดียวที่นายเคยยอมรับว่าเป็นแฟนเลยนะเว้ย” ลู่จั่วฝานงัดหลักฐาน:
Read more