เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 339
บทล่าสุด
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 342
หลังจากถูกอาจารย์เตือน พอเข้าคลาสในวันรุ่งขึ้น เธอจึงพูดเสริมไปอีกสองสามประโยค แต่งงานแล้ว และมีลูกแล้วค่ะคำพูดนี้ทำเอานักศึกษาหลายคนพากันโอดครวญอย่างเสียดาย มีคนใจกล้าหน่อยถามเธอออกไปตรง ๆ เลยว่า: “อาจารย์อายุเท่าไหร่กันเองครับ มีลูกแล้วเนี่ย ไม่ได้หลอกพวกเราใช่ไหม” หลินซีอินยิ้มบาง ๆ: “ไว้คราวหน้าจะพามาให้รู้จักพวกพี่ ๆ ก็แล้วกันนะ” เจอคำตอบนี้เข้าไป เหล่านักศึกษาถึงกับสิ้นฤทธิ์ แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้ทำให้พวกเขาลดความชื่นชอบในตัวเธอลงเลย เพราะความรู้ความสามารถในสายวิชานั้นไร้ที่ติ แถมเวลาสอนยังมีอารมณ์ขัน เสน่ห์ดึงดูดใจเรียกได้ว่าเต็มสิบไม่หัก อาจารย์แบบนี้ใครบ้างจะไม่ชอบ ตอนแรกหลินซีอินก็แอบกังวล กลัวว่านักศึกษาจะเรียนไม่รู้เรื่องหรือไม่ชินกับสไตล์การสอนของเธอ แต่พอเห็นกระแสตอบรับแล้ว ก็รู้เลยว่าตัวเองคิดมากไปเอง เธอถึงได้โล่งใจขึ้นมาเปลาะหนึ่ง ตอนนี้นักศึกษาที่เธอสอนเป็นเด็กปริญญาตรี แต่อีกสักสองปีเธอก็ต้องเริ่มรับหน้าที่เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาให้เด็กปริญญาโทแล้ว หลินซีอินจึงต้องคอยพัฒนาตัวเองอยู่เสมอ ดังนั้นพอกลับถึงบ้าน รอจนหลินโย่วสิงเข้านอน เธอถึงจะได้
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 341
หลินซีอินบอกกับเซียวรั่วอีว่าเธอปล่อยวางได้แล้ว ทว่าเมื่อตกดึก ในยามที่สรรพสิ่งเงียบสงัด ขณะที่เธอนอนอยู่บนเตียงเพียงลำพัง ภาพของเผยมู่เหยี่ยกลับผุดขึ้นมาในหัวอย่างห้ามไม่อยู่ ตั้งแต่แรกพบที่ตกหลุมรักเขาอย่างถอนตัวไม่ขึ้น จวบจนได้แต่งงานกัน และต้องทนรับความขมขื่นสารพัด ทั้งที่รู้แก่ใจว่าอดีตแทบไม่มีความทรงจำดี ๆ หลงเหลืออยู่ แต่เธอก็ยังหวนนึกถึงเรื่องราวเหล่านั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าราวกับจงใจทรมานตัวเอง หากความรู้สึกชอบของเผยมู่เหยี่ย คือการปฏิบัติกับเธอเหมือนที่ผ่านมา เขาก็คงมีความเข้าใจอะไรคลาดเคลื่อนเกี่ยวกับคำคำนี้แล้วล่ะ ใครต่างก็บอกว่า บนโลกนี้มีอยู่สองสิ่งที่ไม่อาจปิดบังซ่อนเร้นได้นั่นคือ อาการไอ และ ความรัก แต่เธอกลับมองไม่เห็นร่องรอยของความรักจากตัวเผยมู่เหยี่ยเลยแม้แต่น้อย การที่เขาบอกว่าชอบเธอ ช่างเป็นการดูถูกคำว่าชอบเสียจริง ก่อนหน้านี้ เธอเคยสงสัยว่าเผยมู่เหยี่ยอาจจะรู้เรื่องลูกแล้ว ถึงได้กลับมาวอแวกับเธอ แต่เมื่อลองตรองดูดี ๆ ก็คิดว่าคงไม่ใช่ หากเขารู้ว่านั่นคือลูกของตัวเอง คงบุกมาแย่งตัวเด็กไปซึ่ง ๆ หน้าแล้ว ไม่มีทางมาใช้ไม้อ่อนอ้อมค้อมแบบนี้แน่ ช่างเ
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 340
คราวนี้หลินซีอินนิ่งอึ้งไปนานกว่าเดิม ก่อนจะหลุดหัวเราะออกมา: “เธอเป็นอะไรเนี่ย จู่ ๆ ก็พูดเรื่องแปลก ๆ แบบนี้ออกมาได้” “ฉันไปเจอเผยมู่เหยี่ยมา เขาเป็นคนบอกฉันเอง” เซียวรั่วอีไม่มัวอมพะนำ เธอเล่าสิ่งที่เผยมู่เหยี่ยพูดให้เพื่อนฟังจนหมดเปลือก หลินซีอินตกอยู่ในภวังค์ความคิดทันที เซียวรั่วอีไม่ได้เร่งรัดอะไร ปล่อยให้อีกฝ่ายได้ใช้เวลาย่อยข้อมูลนี้เงียบ ๆ ผ่านไปครู่หนึ่ง หลินซีอินก็เอ่ยถามขึ้น: “เธอว่า... เขารู้เรื่องของโยวโยวแล้วหรือเปล่า” เซียวรั่วอีชะงักไป เธอไม่ได้นึกถึงมุมนี้มาก่อนเลย ถ้าเผยมู่เหยี่ยรู้เรื่องโยวโยวแล้ว การที่เขาพูดแบบนั้นออกมาเพราะเห็นแก่ลูกและเห็นแก่สายเลือดของตระกูลเผย... มันก็มีความเป็นไปได้อยู่เหมือนกัน เซียวรั่วอีถึงกับนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ หลินซีอินพูดต่อ: “ถ้าทำไปเพื่อลูก เป็นไปได้ไหมว่าเขาแค่โกหก” เซียวรั่วอีดึงสติกลับมาได้แล้วถามกลับ: “เธอคิดว่าเผยมู่เหยี่ยเป็นคนแบบนั้นเหรอ ฉันว่านะ ถ้าเขารู้เรื่องลูก เขาคงมาเปิดอกคุยกับเธอตรง ๆ มากกว่าจะใช้วิธีอ้อม ค้อมแบบนี้” เรื่องลูกเป็นเหตุผลเดียวที่หลินซีอินพอจะนึกออก ไม่อย่างนั้น เธอจินตนาการไม่ออกจริ
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 339
“ถ้าไม่ใช่เขา งั้นก็คงเป็น... แฟนเก่าของเธอ” “นี่คุณรู้กระทั่งเรื่องแฟนเก่าของเธอด้วยเหรอ?” เผยมู่เหยี่ยส่งเสียง “อืม” ตอบรับในลำคอ “แล้วคุณรู้อะไรบ้าง?” “รู้ว่าพวกเขารักกันมาก แล้วก็รู้ว่าหลังจากเลิกกัน... หลินซีอินลางานป่วยไปพักใหญ่เลย” เซียวรั่วอีหยิบกระเป๋าของตัวเองขึ้นมา อดกลั้นความสงสัยไว้ครั้งแล้วครั้งเล่า แต่สุดท้ายก็ทนไม่ไหวต้องถามออกไป: “แล้วหมิงชิงหว่านล่ะ?” “หมิงชิงหว่าน?” เผยมู่เหยี่ยมองเธอ แววตาแฝงความฉงนเล็กน้อย: “เธอทำไมเหรอ?” “คุณไม่ได้ชอบเธอหรอกเหรอ?” “ก่อนที่คุณปู่จะจากไป ท่านฝากฝังให้ผมช่วยดูแลเธอให้ดี ผมเห็นเธอเป็นแค่น้องสาวคนหนึ่งเท่านั้นแหละครับ” เซียวรั่วอีชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะลุกขึ้นยืน: “ขอโทษด้วยนะคะที่ถามซอกแซกขนาดนี้ แต่เรื่องของหร่วนหร่วน ฉันยังบอกคุณตอนนี้ไม่ได้จริง ๆ เอาเป็นว่า... เรื่องที่เราสองคนมาเจอกันในวันนี้ ฉันต้องบอกเธอแน่ รอฉันคุยกับเธอเสร็จแล้ว จะติดต่อคุณไปอีกทีก็แล้วกันค่ะ” เผยมู่เหยี่ยลุกขึ้นยืนตาม: “ขอบคุณครับ” “อย่าเพิ่งขอบคุณเลยค่ะ” เซียวรั่วอีพูดดัก: “คุณอย่าเพิ่งตั้งความหวังอะไรเลยหร่วนหร่วนในตอนนี้... เธอพอใจก
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 338
ที่ดินแปลงนั้นเปิดประมูลขายแค่สิทธิ์การใช้ประโยชน์ ไม่ใช่กรรมสิทธิ์ครอบครอง แต่สิทธิ์การใช้ประโยชน์ตั้งสามสิบปี ก็ถือเป็นตัวเลขมูลค่ามหาศาลอยู่ดี เซียวรั่วอีรู้สึกหวั่นไหวจริง ๆ นั่นแหละ: “ใจป้ำขนาดนี้เลยเหรอคะ? แค่เพื่อแลกกับคำถามเดียวเนี่ยนะ? คุ้มเหรอ?” “ถ้าเป็นเรื่องของหร่วนหร่วน ก็คุ้มครับ” เซียวรั่วอีถอนหายใจ: “ช่างเถอะ ลาภลอยจากฟ้าใช่ว่าจะเป็นเรื่องดีเสมอไป” เผยมู่เหยี่ยขมวดคิ้ว: “คุณยังมีเงื่อนไขอะไรอีก?” “ไม่มีค่ะ” เซียวรั่วอีบอก: “ฉันหักหลังเพื่อนไม่ได้” เผยมู่เหยี่ยขมวดคิ้ว ไปไม่เป็นอยู่ชั่วขณะ เซียวรั่วอีลองครุ่นคิด ก่อนจะเป็นฝ่ายเปิดบทสนทนาขึ้นเอง: “ฉันขอถามอะไรคุณสักสองสามข้อได้ไหมคะ?” เผยมู่เหยี่ยพยักหน้า: “ได้ครับ” เซียวรั่วอีบอกดักคอ: “ตกลงกันก่อนนะ ฉันถามคุณได้ แต่ไม่ได้แปลว่าคุณจะมีสิทธิ์ถามฉันกลับ” เผยมู่เหยี่ยเพียงแค่ถามว่า: “คุณอยากรู้อะไรล่ะครับ?” เซียวรั่วอีคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วยิงคำถามออกไป: “ช่วงนี้คุณว่างมากเหรอคะ? ตกลงคุณคิดยังไงกับหร่วนหร่วนกันแน่? ตอนฮั่วเซียนหยางโทรหา ทำไมคุณถึงยอมมาล่ะ?” “ไม่ว่างครับ ผมยุ่งมาก” เผยมู่เหยี่ยไล่ตอบ
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 337
เผยมู่เหยี่ยทำได้เพียงรอดูสถานการณ์ไปก่อน: “ตกลง” ทันทีที่เจอกัน เซียวรั่วอีก็ลอบด่าไอ้ผู้ชายเฮงซวยในใจ มิน่าล่ะตอนนั้นหลินซีอินถึงได้หลงรักเขานัก ผ่านไปสามปี ผู้ชายคนนี้ไม่เพียงแต่ไม่แก่ลง กลับดูดีขึ้นกว่าเดิมเสียอีก กลิ่นอายความหล่อเหลาและเสน่ห์ลุ่มลึกเฉพาะตัวแบบผู้ชายเต็มวัย ดึงดูดสายตาผู้หญิงได้อย่างง่ายดายหล่อยิ่งกว่าฮั่วเซียนหยางเสียอีก เซียวรั่วอีวางมาดนางพญาแบบจัดเต็ม เธอวางกระเป๋าคลัตช์ลงบนโต๊ะ ทิ้งตัวลงนั่งอย่างผ่าเผยพร้อมยกขาขึ้นไขว่ห้าง: “ประธานเผยมีอะไรก็พูดมาตรง ๆ เถอะค่ะ ฉันยุ่งมาก” เผยมู่เหยี่ยปรายตามองเธอแวบหนึ่ง ก่อนจะขยับมือรินชาให้ ทั้งสองนัดเจอกันที่โรงน้ำชา เพราะด้วยสถานะความสัมพันธ์แบบนี้ ขืนไปนั่งกินข้าวด้วยกันคงอึดอัดแย่ ต่างจากห้องส่วนตัววีไอพีห้องอื่นที่มีผู้เชี่ยวชาญศิลปะการชงชาคอยให้บริการ ห้องของพวกเขาเงียบสงบมาก ไม่มีแม้กระทั่งพนักงานดีดกู่เจิง เซียวรั่วอีมองภาพเขาค่อย ๆ รินชาให้ตัวเองด้วยความรู้สึกตื่นตระหนกแกมทำตัวไม่ถูกอยู่ลึก ๆ ก็นะ... ชื่อเสียงของเผยมู่เหยี่ยนั้นโด่งดังสะท้านแวดวงไฮโซเมืองไห่เฉิง คนที่อยากประจบสอพลอเขามีถมเถไป
บางทีคุณอาจจะชอบ
รวมเรื่องสั้นสุดฟิน
กาสะลอง321.3K viewsพิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย
เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่238.5K viewsเพื่อนพ่อหนูขอจีบ
กาสะลอง175.9K viewsเจ้านายสายฟ้าแลบ
เจ้าเหมียวแวววาว184.0K viewsหอบลูกหนีคุณสามีใจร้าย
คิมฮานึล50 viewsสวีลี่ฟ่านย้อนเวลามาเป็นเถ้าแก่ร้านกาแฟ ยุค 80
Cherry Brow / เจ๊หงส์ขายเต้าเจี้ยว164 viewsห้วงรักหวนคืน
ม่านซู/เหมือนนับหมื่น157 viewsพิศวาสน้องเมีย
Xiaohlinz410 views
