جميع فصول : الفصل -الفصل 320

400 فصول

บทที่ 311

ฉือเทียนหลินยืนกรานจะซื้อรถให้ แต่แน่นอนว่าหลินซีอินไม่มีทางยอม รู้จักมักจี่กันมาตั้งหลายปี มีหรือที่ฉือเทียนหลินจะไม่รู้นิสัยของเธอ สุดท้ายเขาก็เลยจนปัญญา ได้แต่ยอมถอยให้ และตามหลินซีอินมาที่งานมอเตอร์โชว์ แน่นอนว่าภายในงานย่อมมีรถหรูจัดแสดงอยู่บ้าง แต่นับว่ามีไม่มากนัก ส่วนใหญ่จะเป็นแบรนด์และเรตราคาที่คนธรรมดาทั่วไปสามารถจับต้องได้มากกว่า ปกติแล้วเวลาฉือเทียนหลินจะซื้อรถ แค่ถูกใจรุ่นไหนเขาก็สั่งนำเข้าทางเครื่องบินตรงจากต่างประเทศเลย นี่จึงเป็นครั้งแรกที่เขามาเดินงานมอเตอร์โชว์แบบนี้ ด้วยความที่นิสัยชวนโดนหมั่นไส้เป็นทุนเดิม พอเห็นแบรนด์ไหนที่หลินซีอินทำท่าจะสนใจ เขาก็เอาแต่จับผิดวิจารณ์เสีย ๆ หาย ๆ ไปซะหมด เล่นเอาพนักงานขายแถวนั้นโกรธจนแทบอยากจะพุ่งเข้าไปประเคนหมัดใส่ ต่อให้เขาจะหล่อลากดินแค่ไหนก็ตามเถอะ สุดท้ายหลินซีอินก็จนใจ: “คุณช่วยเงียบหน่อยได้ไหม ฉันเป็นคนซื้อนะ ไม่ใช่คุณสักหน่อย” “ฉันก็แค่เป็นห่วงความปลอดภัยของเธอไง” ฉือเทียนหลินเถียง: “กล่องเหล็กราคาแค่แสนเดียว เธอจะกล้าขับออกถนนใหญ่จริง ๆ เหรอ” หลินซีอินเองก็เพิ่งค้นพบตอนที่มาเดินงานนี้ว่า ช่วงหลายปีม
اقرأ المزيد

บทที่ 312

หลินซีอินไม่หลบสายตา เธอสบตาเขาตรง ๆ: “เราหย่ากันแล้ว ไม่มีอะไรต้องคุยกันอีก!”เผยมู่เหยี่ยไม่พูดอะไร เอาแต่จ้องมองเธออยู่อย่างนั้น “หลินซีอิน!” เสียงของใครอีกคนดังแทรกขึ้น เป็นฉือเทียนหลินนั่นเอง หลังจากเขาปลีกตัวไปรับโทรศัพท์ พอกลับมาก็ไม่พบหลินซีอินเสียแล้ว เมื่อได้ยินเสียงความวุ่นวายทางนี้ เขาก็ปรายตามองมา และสิ่งที่เห็นเป็นอย่างแรกก็คือเผยมู่เหยี่ยก็แน่ล่ะ... ด้วยส่วนสูงและออร่าแบบนั้น ไม่ว่าจะอยู่ท่ามกลางผู้คนมากมายแค่ไหนก็โดดเด่นสะดุดตาเสมอ จากนั้นเขาถึงได้สังเกตเห็นว่า มือของชายคนนั้นกำลังคว้าแขนของหลินซีอินเอาไว้ ฉือเทียนหลินสาวเท้าก้าวยาว ๆ เข้าไปหา น้ำเสียงเย็นเยียบ: “เผยมู่เหยี่ย ปล่อยมือเดี๋ยวนี้!” เมื่อเห็นว่าเป็นฉือเทียนหลิน แววตาของเผยมู่เหยี่ยก็ยิ่งทวีความเยือกเย็น “ฉันบอกให้ปล่อย!” ฉือเทียนหลินคว้าหมับเข้าที่แขนของเผยมู่เหยี่ยทว่าเผยมู่เหยี่ยกลับจับตัวหลินซีอินไว้แน่นไม่ยอมปล่อย: “นี่มันเรื่องของฉันกับหลินซีอิน ไม่เกี่ยวกับนาย!” ฉือเทียนหลินแค่นเสียงหยัน: “พวกนายหย่ากันแล้ว ยังจะมีเรื่องอะไรให้เกี่ยวข้องกันอีก? ถ้าจะพูดถึงสถานะตอนนี้ ฉันกับเธอ
اقرأ المزيد

บทที่ 313

คนที่คอยติดตามเผยมู่เหยี่ยมาตลอดอย่างเยว่หลินเจ๋อ ย่อมรู้ดีว่าเผยมู่เหยี่ยเคยผ่านการแต่งงานมาแล้วครั้งหนึ่ง ทว่าคนส่วนใหญ่กลับไม่รู้เรื่องนี้ หนำซ้ำพวกเขายังแทบไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหนอยู่ข้างกายเขาด้วยซ้ำ ดังนั้นพอเผยมู่เหยี่ยทำเรื่องแบบนี้ลงไป ทุกคนถึงได้ตกตะลึงกันไปหมด เผยมู่เหยี่ยดึงรั้งหลินซีอินมาจนถึงลานจอดรถและพาดันเข้าไปในรถ ภายในรถยังมีคนขับนั่งอยู่ ทว่าเพียงเผยมู่เหยี่ยตวัดสายตามอง คนขับก็รีบเปิดประตูลงจากรถไปทันที หลินซีอินนั่งอยู่ฝั่งขวา เธอหันมองออกไปนอกหน้าต่างพลางยกมือขึ้นมานวดคลึงข้อมือตัวเองเบา ๆ “ขอโทษนะ…” เผยมู่เหยี่ยเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นก่อน สายตาของเขาตกลงบนข้อมือที่ปรากฏรอยนิ้วมือของเธอ วันนั้น ลี่สิงจือก็ดึงรั้งเธอแบบนี้จนเธอต้องเจ็บตัว มาวันนี้กลับกลายเป็นเขาที่ทำเสียเอง ทว่าพอคิดถึงลี่สิงจือ โทสะของเผยมู่เหยี่ยก็พวยพุ่งขึ้นมาในอกอีกครั้ง แต่เพียงชั่วครู่เขากลับรู้สึกท้อแท้สิ้นหวังลงอย่างรวดเร็ว ตอนนี้เขามีสิทธิ์อะไร มีสถานะไหนไปโกรธเคือง หรือแม้แต่จะไปหึงหวงเธอได้อีกล่ะ? “คุณมีอะไรจะพูดก็พูดมาเถอะ” น้ำเสียงของหลินซีอินราบเรียบเย็นชา: “พูดจ
اقرأ المزيد

บทที่ 314

หลินซีอินคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะส่ายหน้า: “เปล่าค่ะ” “แล้วเขาพูดอะไรบ้าง?”หลินซีอินตอบ: “ก็แค่ถามว่าฉันแต่งงานหรือยัง มีลูกแล้วหรือเปล่า” “แล้วคุณตอบไปว่ายังไง?” หลินซีอินหันไปมองฉือเทียนหลิน สังเกตเห็นแววตาของชายหนุ่มที่เจือความตึงเครียดเอาไว้... แถมยังปิดไม่มิดเอาเสียเลย “ฉันจะบอกให้นะ คุณหย่ากับเผยมู่เหยี่ยแล้ว ถ้าไม่อยากให้เขามาตามตอแยอีก คุณก็ต้องบอกไปเลยว่าแต่งงานใหม่แล้ว แถมยังมีลูกแล้วด้วย!” ฉือเทียนหลินทนรอให้เธอตอบไม่ไหว ชิงพูดขึ้นมาอย่างร้อนรน หลินซีอินพยักหน้า: “ฉันก็ตอบไปแบบนั้นแหละ” “จริงเหรอ?” ฉือเทียนหลินถามย้ำ: “คุณตอบไปแบบนั้นจริง ๆ ใช่ไหม?” “ฉันบอกไปว่าฉันแต่งงานแล้ว ลูกก็มีแล้วด้วย”สีหน้าของฉือเทียนหลินฉายแววพึงพอใจขึ้นมาทันที: “ค่อยเข้าท่าหน่อย” พูดจบเขาก็แค่นเสียงเหอะออกมา: “ใครจะไปรู้ว่ามันวางแผนอะไรอยู่! พวกคุณหย่ากันไปตั้งนานแล้ว เขายังจะตามรังควานไม่เลิก หน้าไม่อายจริง ๆ!” หลินซีอินไม่อยากสานต่อหัวข้อนี้ จึงตัดบทว่า: “ไปซื้อรถกันเถอะ” พอพูดถึงเรื่องซื้อรถ ฉือเทียนหลินก็เริ่มแสดงความคิดเห็นของตัวเองออกมาอีก หลินซีอินเอ่ยอย่างอ่อนใจ:
اقرأ المزيد

บทที่ 315

หลังจากเกิดเรื่อง เซียวรั่วอีก็ยังบอกว่าเขาทำถูกแล้ว หลินซีอินได้แต่ระอาใจ เรื่องของเด็ก ไม่ว่าจะถูกหรือผิด ผู้ใหญ่ก็ควรจะสอนด้วยเหตุผล แต่สองคนนี้ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็เข้าข้างว่าลูกตัวเองถูกไว้ก่อนเสมอ หลินซีอินถึงได้กังวลว่า สองคนนี้จะตามใจเด็กมากเกินไปจนเสียคน อีกอย่าง ก่อนหน้านี้เธอก็เคยบอกเซียวรั่วอีไปแล้วว่า ถ้าชอบเด็กขนาดนั้น สู้มีเป็นของตัวเองสักคนไปเลยสิ แต่เจ้าตัวก็บอกว่าไม่อยากมี ส่วนฉือเทียนหลินยิ่งไม่ต้องพูดถึง เขายังไม่มีแม้แต่แฟนด้วยซ้ำ อย่างน้อยเซียวรั่วอีก็ยังมีคู่นอน ทว่าตอนนี้แม้แต่คู่นอนก็ไม่มีแล้วเหมือนกัน หลินซีอินเคยถามเรื่องนี้ไปสองครั้ง แต่เซียวรั่วอีแสดงออกชัดเจนว่ารำคาญ จนสุดท้ายเธอเลยไม่กล้าถามเซ้าซี้อีก จนกระทั่งฮั่วเซียนหยางนัดเธอออกไปเจอ หลินซีอินพอจะเดาออกว่าที่เขานัดเธอออกมา คงหนีไม่พ้นเรื่องของเซียวรั่วอีแน่ ๆ เมื่อได้พบกัน ฮั่วเซียนหยางก็มอบของขวัญให้เธอชิ้นหนึ่ง เป็นของที่ฝากให้หลินโย่วสิง มันคือโมเดลรถสปอร์ตที่เด็กผู้ชายทุกคนชื่นชอบ หลินซีอินกล่าวขอบคุณแล้วรับไว้ จากนั้นฮั่วเซียนหยางถึงได้เอ่ยปากถาม: “ช่วงนี้อีอี... เป็นยัง
اقرأ المزيد

บทที่ 316

“เธอโกหก!” เซียวรั่วอียิ้ม: “เรื่องจริงนะ ตอนเรียนฉันเสียใจแล้วก็เจ็บปวดมากจริง ๆ แต่ตอนหลังพอได้บังเอิญเจอเขา แล้วยอมคบกับเขา ก็เพื่อแก้แค้นล้วน ๆ ฉันจะไปหลงรักผู้ชายที่เห็นฉันเป็นตัวตลกได้ยังไงกัน” “แต่ตอนนี้เขารักเธอจริง ๆ นะ!” “เขารักฉัน แล้วฉันจำเป็นต้องรักเขาตอบหรือไง ทีตอน ม.ปลาย ฉันรักเขาแทบตาย ทำไมเขาถึงไม่รักฉันล่ะ” หลินซีอินถึงกับพูดไม่ออก เซียวรั่วอีพูดต่อ: “ที่เขามาหาเธอ เธอก็ไม่ต้องไปสนใจหรอก เขาแค่อยากให้เธอช่วยพูดอ้อนวอนแทนเขาก็เท่านั้นแหละ...” “เขาเปล่านะ” “แล้วตอนนี้เธอทำอะไรอยู่ล่ะ” เซียวรั่วอีสวนกลับ: “เขาอ่านจุดอ่อนของเธอออกไง ถึงได้มาบีบน้ำตาเรียกร้องความสงสาร” หลินซีอินชะงักไปครู่หนึ่ง: “...งั้นเหรอ” “ฉันจะไม่รู้ทันเขาได้ยังไง เธอคิดว่าตัวเองจะไปสู้เล่ห์เหลี่ยมทนายหน้าเลือดอย่างเขาได้หรือไง” หลินซีอินเงียบไปอึดใจหนึ่ง ก่อนจะถามขึ้น: “เธอไม่รักเขาแล้วจริง ๆ เหรอ ตอนนี้เธอ... ไม่รู้สึกอะไรกับเขาเลยแม้แต่นิดเดียวงั้นสิ” เซียวรั่วอีเลิกคิ้ว: “ถ้าบอกว่าเบื่อแล้ว นับไหมล่ะ” หลินซีอินกัดฟันกรอด คว้าหมอนฟาดใส่เพื่อน: “เธอไม่ใช่คนแบบนั้นสักหน่อย ทำ
اقرأ المزيد

บทที่ 317

ฮั่วเซียนหยางรู้ดีเหลือเกินว่าเซียวรั่วอีเป็นผู้หญิงแบบไหน ทั้งสองคนพัวพันคาราคาซังกันมาตั้งหลายปี เขาย่อมรู้จักเธอทะลุปรุโปร่งไปถึงแก่น เรื่องที่รู้ว่าวันนี้เธอไปคลับแห่งนั้นก็เป็นความบังเอิญล้วน ๆ พอดีมีเพื่อนดันไปเห็นเธอที่ลานจอดรถเข้า จึงโทรศัพท์มาบอกเขา แม้เพื่อนจะพูดจาอ้อมแอ้มกำกวม แต่ฮั่วเซียนหยางฟังปุ๊บก็เข้าใจสถานการณ์ได้ในทันที อีกทั้งเขายังเดาออกในเสี้ยววินาทีว่า ผู้หญิงที่เซียวรั่วอีพาไปด้วยก็คือหลินซีอิน ตัวเองไปทำเรื่องเหลวไหลคนเดียวยังไม่พอ ยังจะลากหลินซีอินไปเสียคนด้วยอีก! ฮั่วเซียนหยางโกรธจนเลือดขึ้นหน้า อารมณ์ชั่ววูบพาไปให้เขากดโทรศัพท์หาเผยมู่เหยี่ยในฐานะทนายความชื่อดัง เขาย่อมมีเบอร์ติดต่อของเผยมู่เหยี่ยอยู่แล้ว เพียงแต่เขาคิดไม่ถึงว่าตัวเองยังไม่ทันได้เอ่ยปาก เผยมู่เหยี่ยก็ชิงถามขึ้นมาก่อนว่า: “ฮั่วเซียนหยาง?” นึกไม่ถึงว่าอีกฝ่ายก็มีเบอร์ติดต่อของเขาด้วยเหมือนกัน ฮั่วเซียนหยางไม่มีเวลามามัวขบคิดเรื่องนี้ เขาพุ่งเป้าฟ้องทันที: “อดีตเมียคุณไปหาผู้ชายที่คลับแล้วนะ นายจะจัดการไหม?” เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตอนนั้นตัวเองคิดอะไรอยู่ รู้แค่ว่าสำหรับ
اقرأ المزيد

บทที่ 318

เขาอดไม่ได้ที่จะหันกลับไปมองอีกแวบหนึ่ง ภาพที่เห็นคือหลินซีอินนอนขดตัวกลมเป็นก้อนเล็ก ๆ อยู่บนโซฟา ไม่รู้ว่าหลับไปแล้วหรือว่าเมากันแน่ แต่ที่แน่ ๆ คือข้างกายเธอไม่มีผู้ชายเลยสักคน พอเอามาเทียบกันแล้ว เซียวรั่วอีนี่มันช่างบริหารเสน่ห์ยั่วยวนผู้ชาย ไม่รู้จักรักนวลสงวนตัวเอาเสียเลย! ฮั่วเซียนหยางโมโหจัดจนฟาดก้นเธอไปหนึ่งที แล้วเดินลิ่วจากไปโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง ในเวลานี้ ทั้งสายตาและหัวใจของเผยมู่เหยี่ยมีเพียงคนที่นอนอยู่บนโซฟานั้น โซฟาตัวนั้นทั้งใหญ่และกว้างขวาง ยิ่งขับเน้นให้หลินซีอินดูตัวเล็กบอบบางและน่าทะนุถนอม เธอคงจะดื่มมาไม่น้อย พอขยับเข้าไปใกล้ ก็ได้กลิ่นแอลกอฮอล์จาง ๆ ลอยกรุ่นออกมาจากตัวเธอ ผสมปนเปไปกับกลิ่นหอมประจำตัวของเธอ... ทว่ากลับเป็นกลิ่นที่เผยมู่เหยี่ยไม่คุ้นเคย เป็นกลิ่นที่เขาไม่เคยสัมผัสมาก่อน กลิ่นเหมือนซิตรัส เหมือนแสงแดดอุ่น ๆ และคล้ายกับจะมีกลิ่นน้ำนมอ่อน ๆ เจืออยู่ด้วย... แต่ถึงอย่างนั้น มันก็ยังทำให้เผยมู่เหยี่ยใจเต้นแรงได้เหมือนเคย ตอนที่เจอกันครั้งก่อน เธอบอกว่าเธอมีคนใหม่ไปแล้ว แถมยังมีลูกด้วยกันแล้วอีกต่างหาก แต่พอมาเจอกันอีกครั้งใ
اقرأ المزيد

บทที่ 319

เซียวรั่วอีที่เมามายไม่ได้สติถูกฮั่วเซียนหยางพาตัวไป เขาเป็นคนรับสายและบอกกับป้าจ้าวว่า: “ไม่ต้องห่วงครับ สบายใจได้ แต่คืนนี้เธอคงไม่ได้กลับไปแล้ว ฝากคุณป้าดูแลโยวโยวให้ดีด้วยนะครับ” ป้าจ้าวได้ยินดังนั้นก็เบาใจลง โดยหารู้ไม่ว่าแท้จริงแล้วหลินซีอินก็ถูกอดีตสามีพาตัวไปเช่นกัน หลินซีอินไม่เคยดื่มจนเมามายขนาดนี้มาก่อน เมื่อก่อนไม่เคย และช่วงสามปีมานี้ยิ่งไม่เคยเลย ตอนที่เดินทางไปต่างประเทศ เธอตั้งครรภ์อยู่จึงแตะต้องแอลกอฮอล์ไม่ได้ พอคลอดลูกและกลายเป็นคนเป็นแม่เต็มตัว นอกจากทำงานแล้วก็ต้องคอยดูแลลูก จึงยิ่งไม่มีเวลาไปดื่มสังสรรค์ที่ไหน อย่างมากที่สุดก็แค่จิบเบา ๆ กับเซียวรั่วอีหรือฉือเทียนหลินที่บ้านในวันเทศกาลสำคัญ ๆ อาจจะเป็นไวน์แดงสักนิด หรือไม่ก็บรั่นดีสักหน่อย แต่เธอรู้ลิมิตตัวเองดีว่าคออ่อน ดื่มไปแค่นิดเดียวก็เริ่มมึนแล้ว ทว่าครั้งนี้ที่ถูกเซียวรั่วอีชวนออกมา เธอก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองเป็นอะไร ถึงได้อยากลองลิ้มรสชาติของการเมาให้รู้แล้วรู้รอดดูสักครั้ง หรือบางที... อาจเป็นเพราะพอเห็นผู้ชายอยู่เต็มห้อง เธอก็เกิดความประหม่าและอยากจะหลบเลี่ยง ดังนั้นถ้าเมาจนไม่ร
اقرأ المزيد

บทที่ 320

หลินซีอินปวดฉี่ เธอฝันว่าตัวเองดื่มน้ำเข้าไปเยอะมากจนปวดหน่วงไปหมดทั้งท้อง แล้วก็กำลังเดินหาห้องน้ำไปทั่ว “ห้องน้ำอยู่ไหนเนี่ย อยู่ไหนกันนะ” เธอเริ่มเหนื่อยขึ้นเรื่อย ๆ ยกมือขยี้ตา แทบจะล้มพับลงไปกองกับพื้น ท้องฟ้าก็มืดสนิทจนแทบจะมองไม่เห็นทาง รอบด้านไม่มีใครเลย เป็นป่าเขาลำเนาไพรที่ดูเหมือนห้องน้ำธรรมชาติขนาดใหญ่ หลินซีอินบ่นอุบอิบกับตัวเองอยู่สองสามคำ แต่สุดท้ายก็ก้าวข้ามกำแพงในใจตัวเองไม่ลง ยังคงดันทุรังจะหาห้องน้ำต่อไป พอเดินจนเหนื่อย เธอก็นั่งยอง ๆ พักครู่หนึ่ง แต่ท่าทางแบบนั้นกลับยิ่งทำให้เธอรู้สึกทรมานกว่าเดิม เธอจึงลุกขึ้น แล้วเดินร้องไห้กระซิก ๆ ต่อไปข้างหน้า “ทางนี้!” จู่ ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น สำหรับหลินซีอินแล้ว นี่มันเสียงสวรรค์ชัด ๆ แถมพอลืมตาขึ้นมา เธอก็เห็นชักโครกตั้งอยู่ตรงหน้า! วินาทีนี้ หลินซีอินรู้สึกว่าคงไม่มีอะไรในโลกที่จะโชคดีไปกว่านี้อีกแล้ว หลังจากประคองหลินซีอินเข้ามาในห้องน้ำและจับเธอนั่งลงบนชักโครกแล้ว เผยมู่เหยี่ยก็ยังพอมีความเป็นคนอยู่บ้าง เขาเดินไปที่ประตูห้องน้ำแล้วดึงประตูปิดลง ไม่ใช่ว่าเขาเป็นคนฉวยโอกาสอะไรหรอก แต่เป็นเพร
اقرأ المزيد
السابق
1
...
3031323334
...
40
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status