ฉือเทียนหลินยืนกรานจะซื้อรถให้ แต่แน่นอนว่าหลินซีอินไม่มีทางยอม รู้จักมักจี่กันมาตั้งหลายปี มีหรือที่ฉือเทียนหลินจะไม่รู้นิสัยของเธอ สุดท้ายเขาก็เลยจนปัญญา ได้แต่ยอมถอยให้ และตามหลินซีอินมาที่งานมอเตอร์โชว์ แน่นอนว่าภายในงานย่อมมีรถหรูจัดแสดงอยู่บ้าง แต่นับว่ามีไม่มากนัก ส่วนใหญ่จะเป็นแบรนด์และเรตราคาที่คนธรรมดาทั่วไปสามารถจับต้องได้มากกว่า ปกติแล้วเวลาฉือเทียนหลินจะซื้อรถ แค่ถูกใจรุ่นไหนเขาก็สั่งนำเข้าทางเครื่องบินตรงจากต่างประเทศเลย นี่จึงเป็นครั้งแรกที่เขามาเดินงานมอเตอร์โชว์แบบนี้ ด้วยความที่นิสัยชวนโดนหมั่นไส้เป็นทุนเดิม พอเห็นแบรนด์ไหนที่หลินซีอินทำท่าจะสนใจ เขาก็เอาแต่จับผิดวิจารณ์เสีย ๆ หาย ๆ ไปซะหมด เล่นเอาพนักงานขายแถวนั้นโกรธจนแทบอยากจะพุ่งเข้าไปประเคนหมัดใส่ ต่อให้เขาจะหล่อลากดินแค่ไหนก็ตามเถอะ สุดท้ายหลินซีอินก็จนใจ: “คุณช่วยเงียบหน่อยได้ไหม ฉันเป็นคนซื้อนะ ไม่ใช่คุณสักหน่อย” “ฉันก็แค่เป็นห่วงความปลอดภัยของเธอไง” ฉือเทียนหลินเถียง: “กล่องเหล็กราคาแค่แสนเดียว เธอจะกล้าขับออกถนนใหญ่จริง ๆ เหรอ” หลินซีอินเองก็เพิ่งค้นพบตอนที่มาเดินงานนี้ว่า ช่วงหลายปีม
اقرأ المزيد