Todos los capítulos de หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก: Capítulo 111 - Capítulo 120

วันรุ่งขึ้น ฉันไปที่บริษัทเพื่อศึกษาค้นคว้าข้อมูลเกี่ยวกับซูฉีหมิงและเครื่องพยุงการทำงานของหัวใจและปอดของตระกูลกู้ต่อไปเมื่อถึงเวลาพักเที่ยง ฉันจึงออกเดินทางไปยังบ้านของเจียงซูฮุ่ยพ่อบ้านฝั่งเจียงซูฮุ่ยย่อมต้องมีนิสัยเดียวกันกับเธออยู่แล้ว เขาไม่ให้ความเคารพฉันเลยสักนิด ไม่มีการเอ่ยคำเรียกขานใด ๆ ทั้งสิ้น เพียงแค่พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า "ตามผมมา!"เมื่อก้าวเข้าไปในคฤหาสน์ ทั้งเจียงซูฮุ่ยและแม่ของซูหย่าซินต่างก็นั่งอยู่ตรงนั้น หญิงวัยกลางคนทั้งสองคนกำลังพูดคุยกันอย่างออกรสออกชาติพอเห็นว่าฉันมาถึง แม่ของซูหย่าซินก็กวาดสายตามองสำรวจฉันตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างไม่คิดจะปิดบัง แววตาแฝงไปด้วยความเย้ยหยันถากถางเจียงซูฮุ่ยยิ้มแต่ตาไม่ยิ้มพลางเอ่ยขึ้น "มาแล้วเหรอ? ดูท่าแล้ว เพื่อที่จะได้ไปอยู่กับไอ้ลูกนอกสมรสอย่างกู้อี้หาน เธอเองก็แทบจะรอหย่าไม่ไหวเหมือนกันสินะ"ฉันพูดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ "ไม่ต้องพูดจาไร้สาระหรอกค่ะ ไหนว่าจะให้ฉันมาเซ็นชื่อไง? เอาหนังสือสัญญาหย่าออกมาสิคะ"เห็นได้ชัดว่าเจียงซูฮุ่ยไม่คาดคิดว่าฉันจะตอบรับอย่างเด็ดขาดและตรงไปตรงมาขนาดนี้แม้ว่าเธอจะเฝ้ารอให้กู้สือซวี่รีบหย

ฉันไม่อยากอยู่เล่นละครร่วมฉากกับสองแม่ลูกคู่นี้ จึงทิ้งท้ายไว้เพียงประโยคเดียวว่า "นายอยากรู้อะไร ก็ไปถามแม่ของนายเองเถอะ!"แล้วก้าวขาเดินออกจากที่นั่นมาทันทีเมื่อกลับถึงบริษัท ฉันไม่แม้แต่จะแวะทานข้าวเที่ยง แต่เริ่มลงมือเขียนร่างข่าวทันทีในเวลานี้ ทั้งผู้ป่วยและครอบครัวในสังคมที่ต้องพึ่งพาเครื่องพยุงการทำงานของหัวใจและปอดเพื่อต่อลมหายใจ ต่างเฝ้ารอติดตามกำหนดการวางจำหน่ายของอุปกรณ์ทางการแพทย์ชิ้นนี้อย่างใจจดใจจ่อทว่ากู้ซื่อกรุ๊ปเพื่อที่จะปกป้องซูฉีหมิง กลับพยายามยื้อเวลาออกไปเรื่อย ๆ ทั้งยังคอยตื๊อและหว่านล้อมคณะกรรมการตรวจสอบสารพัด เพียงเพราะไม่ยอมรับความจริงว่าหัวหน้าทีมออกแบบของพวกเขามีปัญหาฉันรวบรวมข้อมูลเรื่องวุฒิการศึกษาและผลงานวิจัยของซูฉีหมิงเรียบเรียงลงในบทความข่าวเพราะจากการที่ฉันตรวจสอบประวัติเชิงลึกของซูฉีหมิงเมื่อช่วงเช้าที่ผ่านมา ทำให้ค้นพบว่า ซูฉีหมิงไม่เพียงแต่มีวุฒิการศึกษาที่ปลอมแปลงและปั้นแต่งขึ้นมาเท่านั้น แม้กระทั่งงานวิจัยที่ตีพิมพ์ในวารสารวิทยาศาสตร์ต่าง ๆ ก็อาจจะไม่ได้เขียนขึ้นมาด้วยตัวเองเลยด้วยซ้ำฉันส่งต้นฉบับข่าวที่เขียนเสร็จแล้วไปให้เมิ่งอวิ๋นชู

"นังสารเลว! โชคดีแค่ไหนที่ฉีหมิงของเราไม่ยอมแต่งเธอเข้าบ้าน ไม่อย่างนั้นครอบครัวเราคงไม่รู้ว่าจะถูกเธอทำลายจนพังพินาศไปขนาดไหน!"พอแม่ของซูฉีหมิงพูดจบ ก็ฟาดฝ่ามือตบหน้าเมิ่งอวิ๋นชูอย่างแรงหนึ่งฉาดจากนั้น เสียงของซูฉีหมิงก็ดังตามออกมา เขาออกคำสั่งอย่างเด็ดขาด "ฟังฉันให้ดี รีบไปลบข่าวนั้นออกเดี๋ยวนี้ บอกไปว่าเป็นข่าวปลอม แล้วออกแถลงการณ์ขอโทษประชาชน ชดใช้ค่าเสียหายทางชื่อเสียงให้ฉันซะ!"น้ำเสียงของเมิ่งอวิ๋นชูแข็งกร้าวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน "เป็นไปไม่ได้ ในเมื่อฉันปล่อยข่าวไปแล้ว ก็ไม่มีทางลบออกเด็ดขาด ถ้าสิ่งที่ฉันพูดไม่ใช่ความจริง นายก็ไปฟ้องฉันได้เลย"น้ำเสียงของแม่ซูฉีหมิงยิ่งทวีความอำมหิตขึ้น "เมิ่งอวิ๋นชู เธอคิดว่าร่วมมือกับนังผู้หญิงโง่อย่างเยี่ยเจาเจาแล้วจะล้มตระกูลซูของเราได้งั้นเหรอ? ช่างไร้เดียงสาเกินไปแล้ว! ถ้าพวกเธอยังดึงดันจะเป็นศัตรูกับตระกูลซู ฉันจะทำให้พวกเธอไม่เหลือแม้แต่ซากกระดูก!""ตั้งแต่วินาทีที่ซูฉีหมิงหลอกให้ฉันกินยาทำแท้ง ชาตินี้พวกเราก็เป็นศัตรูกันแล้ว! ไม่มันตาย ก็ฉันตาย!"เมื่อเมิ่งอวิ๋นชูพูดจบ ซูฉีหมิงก็หัวเราะเยาะออกมา "เหอะ จะโทษก็ต้องโทษตัวเธอเองท

"งั้นก็ลองดูสิ!"ฉันไม่คิดเลยว่า นอกจากเขาจะปกป้องตระกูลซูแล้ว ยังไม่วายสาดโคลนใส่ฉัน หาว่าฉันร่วมมือกับกู้อี้หานมาทำร้ายกู้ซื่อกรุ๊ปของพวกเขาอีกฉันยกยิ้มมุมปากอย่างเย้ยหยัน "ตอนนี้กู้อี้หานยังดูเป็นผู้เป็นคนมากกว่านายเสียอีก!"ในจังหวะนั้นเอง อาการคลื่นไส้ระลอกหนึ่งก็ตีตื้นขึ้นมา ฉันยกมือปิดปากแล้วโก่งคอเกือบขย้อนออกมาไปทีหนึ่ง ก่อนจะรีบข่มกลั้นเอาไว้ฉันกระชับกระเป๋าที่ใส่ใบผลตรวจไว้แน่น เมื่อมองดูสีหน้าท่าทางของชายตรงหน้า ฉันจะยอมให้คนแบบนี้มาเป็นพ่อของลูกฉันได้อย่างไร?ด้วยความกลัวว่าเขาจะจับสังเกตอะไรได้ ฉันจึงรีบผลักประตูรถคิดจะก้าวหนีไปทว่ากู้สือซวี่กลับคว้ามือฉันไว้กะทันหัน แววตาของเขาทั้งมืดมนและลึกล้ำพลางเอ่ยถาม "เธอเป็นอะไรไป?""ไม่ได้เป็นอะไร"ฉันตอบสั้น ๆ เพียงไม่กี่คำ ทว่าอาการพะอืดพะอมมันทรมานเกินทน จนเขาก็มองออกว่าฉันกำลังพยายามอดกลั้นอยู่"ฉันถามเธออีกครั้ง วันนี้เธอไปแผนกสูตินรีเวชทำไม?"สายตาคมกริบของกู้สือซวี่ฉายแววค้นหาและจับผิดอย่างจริงจังฉันกำปลายนิ้วแน่น แสร้งทำเป็นสงบเยือกเย็นแล้วตอบว่า "ประจำเดือนมาไม่ปกติ ก็เลยไปหาหมอปรับฮอร์โมน ฉันเองก็อยากจะถา

ฉันหน้ามืดครึ้มด้วยความเอือมระอา ก่อนจะพูดกับเขาว่า "ฉันไม่ถึงกับต้องยอมเอาตัวเข้าแลกเพื่อดึงเงินลงทุนให้บริษัทหรอกนะ ถ้านายไม่เต็มใจก็ช่างเถอะ เดี๋ยวฉันไปหาทางอื่นต่อเอง ยังไงซะก็ยังมีซ่งจินรั่ว ยังมีตระกูลเยี่ยอยู่ ฉันค่อย ๆ เดินสายวิ่งเต้นไปทีละคนก็ได้!"พูดจบ ฉันก็ลุกขึ้นยืนเตรียมตัวจะเดินจากไปกู้อี้หานรีบก้าวตามมาดักหน้าทันทีพลางเอ่ยว่า "เธอนี่นะ ทำไมถึงคิดจะไปก็ไปดื้อ ๆ แบบนี้ล่ะ? ถ้าพูดเรื่องการลงทุน ฉันก็ถือเป็นฝั่งผู้ว่าจ้างหรือเปล่า? เธอมีทัศนคติการบริการต่อท่านประธานผู้ว่าจ้างแบบนี้เหรอ?"ดวงตาของฉันเป็นประกายขึ้นมาทันที จึงรีบคว้าโอกาสเอ่ยถาม "ความหมายของนายคือ... นายยอมตกลงแล้วใช่ไหม?"กู้อี้หานแย้มรอยยิ้มเจ้าเล่ห์พลางพูดว่า "ถึงแม้ฉันจะไม่ได้สนใจแวดวงธุรกิจของพวกเธอจริง ๆ ก็เถอะ แต่นะ... การได้ทำอะไรขัดแข้งขัดขากับกู้สือซวี่ ฉันกลับรู้สึกสนใจขึ้นมามากเลยล่ะ!"แม้ว่าหมอนี่จะมีจุดประสงค์ไม่ค่อยบริสุทธิ์ใจนัก แต่อย่างน้อยเขาก็ยินดีที่จะลงเงิน ซึ่งนั่นถือเป็นผลลัพธ์ที่ดีและเป็นประโยชน์ต่อพวกเรามากที่สุดลึก ๆ แล้วฉันก็รู้สึกซาบซึ้งใจอยู่ไม่น้อย ในช่วงเวลาที่บรรยากาศรอบ