แม่ของซูหย่าซินตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัดแม้มองด้วยตาเปล่าเพื่อที่จะดึงตัวเองให้หลุดพ้นจากเรื่องนี้ ซูหย่าซินจึงรีบแสร้งทำเป็นเจ็บปวดรวดร้าวใจอย่างยิ่ง แล้วหันไปพูดกับแม่ "แม่คะ แม่ทำแบบนี้ได้ยังไงกันคะ? ช่วงนี้คุณหนูเยี่ยก็โดนกระแสสังคมรุมถล่มในเน็ตจนน่าสงสารมากพออยู่แล้ว หนูเองก็พยายามหาทางช่วยชี้แจงแก้ข่าวเรื่องนี้อยู่ตลอด แต่แม่กลับไปซ้ำเติมทำร้ายเธอเหมือนพวกชาวเน็ตพวกนั้นอีก! หนูผิดหวังในตัวแม่จริง ๆ เลยค่ะ!"แม่ของซูหย่าซินจึงตัดสินใจยอมฉีกหน้าตัวเองเล่นไปตามน้ำ สองแม่ลูกผลัดกันเล่นละคร คนหนึ่งเล่นบทคนดี อีกคนเล่นบทคนร้าย"คนอย่างมันน่ะสมควรโดนแล้ว!"แม่ของซูหย่าซินตวาด "หย่าซิน ลูกน่ะเป็นคนจิตใจดีเกินไป ยอมคนง่ายเกินไปแล้ว! เยี่ยเจาเจามันบริสุทธิ์ไร้เดียงสานักหรือไง? มันสมควรได้รับกรรมแล้ว! ครองตำแหน่งคุณนายกู้อยู่แท้ ๆ แต่กลับทำตัวร่านรักหลายใจ แอบไปทำแท้งลับหลังทุกคน ไม่รู้ว่าในท้องนังนี่เคยมีเชื้อพันธุ์ของผู้ชายมาแล้วกี่คนต่อกี่คน! ผู้หญิงสกปรกโสมมพรรค์นี้ มีค่าคู่ควรกับสือซวี่ตรงไหนกัน?"พอเอ่ยถึงเรื่องนี้ขึ้นมา แววตาของกู้สือซวี่ก็พลันเย็นเยียบราวกับถูกแช่แข็งในทันใด
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
