All Chapters of หลังล้มละลาย สามีก็กลายเป็นนายทุน: Chapter 231 - Chapter 240

ฉันชะงักไปครู่หนึ่ง รีบเช็กสัญญาณอินเทอร์เน็ต แล้วส่งอีโมจิไปอีกสองตัวก็ยังคงมีเครื่องหมายอัศเจรีย์สีแดงโผล่มาอยู่ดีอ้าว!เฮ่อจือโจวบล็อกฉันจริง ๆ ด้วยฉันเหม่อไปวูบหนึ่ง ถึงค่อย ๆ เก็บโทรศัพท์มือถือลงบล็อกก็บล็อกไปสิคาดว่าเขาคงจะไม่มารบกวนฉันอีกแล้วจริง ๆก็ดีเหมือนกันหลังจากนี้ ชีวิตของฉันก็จะได้กลับมาสงบสุขอีกครั้งแม้ว่าสำหรับฉัน นี่จะเป็นข่าวดี แต่ชั่วขณะหนึ่งในใจกลับรู้สึกโหวงเหวงแปลก ๆปฏิเสธไม่ได้เลย ว่าฉันตกหลุมรักเขาเข้าให้แล้วจริง ๆเพียงแต่ความรักครั้งนี้ ฉันทำได้แค่ซ่อนมันไว้เงียบ ๆ ไม่อย่างนั้นก็มีแต่จะดึงดูดคำเยาะเย้ยจากเขาและรักแรกของเขาเท่านั้นฉันพิงหัวเตียงแล้วถอนหายใจออกมาไม่รู้เหมือนกันว่าเมื่อไหร่ถึงจะลืมความรู้สึกที่มีต่อเขาได้ ไม่อย่างนั้นทุกครั้งที่นึกถึงเขา ในใจฉันก็รู้สึกปวดร้าวแปลก ๆเพราะยังต้องไปทำงาน ฉันจึงไม่ได้มัวแต่มานั่งเศร้าเสียใจ จัดการล้างหน้าแปรงฟันลวก ๆ แล้วก็ออกจากห้องไปเสื้อผ้าที่กวาดออกไปเมื่อคืนถูกคนเก็บไปแล้วฉันมองไปทางบ้านของอาเวยแวบหนึ่งปกติออกไปเวลานี้ ฉันจะเจอเขากับแม่ของเขาตลอดแต่วันนี้กลับไม่เจอฉันยังคิดอย

ลูกแม่!วินาทีนั้น ในหัวของฉันขาวโพลนไปหมด ภายในใจมีเพียงความหวาดกลัวถึงขีดสุด กลัวว่าลูกจะเป็นอะไรไปวินาทีที่กำลังจะล้มกระแทกพื้นจู่ ๆ ก็มีท่อนแขนแข็งแกร่งข้างหนึ่งรวบเอวฉันไว้วินาทีต่อมา ทั้งร่างของฉันก็ตกอยู่ในอ้อมกอดที่เย็นชาและแข็งแกร่งกลิ่นอายที่คุ้นเคยถาโถมเข้ามาปกคลุมไปทั่ว หัวใจฉันสั่นสะท้านอย่างรุนแรง“บะ...บอสใหญ่?!”คนในห้องเอกสารต่างพากันอุทานด้วยความตกใจ รีบวิ่งออกจากโต๊ะทำงานมาเข้าแถวสองแถวอย่างลุกลี้ลุกลนหลังจากเฮ่อจือโจวพยุงฉันจนยืนทรงตัวได้แล้ว เขาก็ดันตัวฉันออกไปเบา ๆฉันเซถอยหลังไปสองก้าว รีบใช้กำแพงพยุงตัวไว้เพื่อยืนให้มั่นคงฉันค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองเขาสีหน้าของชายหนุ่มมืดครึ้มและเย็นชามาก แผ่ซ่านไปด้วยจิตสังหารที่บ่งบอกว่าห้ามใครเข้าใกล้เขาไม่ได้มองฉัน สายตาเพียงแค่กวาดมองเข้าไปในห้องเอกสารอย่างไม่ใส่ใจเขาถามด้วยท่าทีไม่แยแส “เกิดอะไรขึ้น”พวกเพื่อนร่วมงานต่างมองหน้ากันไปมา ไม่มีใครกล้าปริปากพูดอะไรเพราะแค่เฮ่อจือโจวยืนอยู่ตรงนั้น ก็ทำให้ผู้คนหวาดกลัวแล้วเสียวหลี่มักจะคอยตามประจบหัวหน้าโจวอยู่เสมอ ทั้งยังเคยไปร่วมงานสังสรรค์กับหัวหน้าระดั

“ชู่ว ๆ หัวหน้า...” ตอนนั้นเองเสียวหลี่ก็กระตุกแขนเขา “หัวหน้าอย่าเพิ่งพูดไปเลยครับ ตอนนี้ผู้หญิงคนนี้เป็นคนโปรดของบอสใหญ่แล้วนะครับ!”“อะไรนะ นายว่าไงนะ” หัวหน้าโจวมองเฮ่อจือโจวอย่างไม่อยากจะเชื่อ “หรือว่าเธอยั่วสำเร็จแล้วจริง ๆ”เฮ่อจือโจวจัดปกเสื้อสูทของตัวเองให้เข้าที่ ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ “เก็บข้าวของซะ พรุ่งนี้เช้าไปรายงานตัวที่สำนักงานใหญ่ของผม”ชัดเจนมากว่าประโยคนี้พูดกับฉันทั่วทั้งบริเวณพลันเกิดเสียงฮือฮาทันที“ว้าว สำนักงานใหญ่เลยนะ เธอถึงขั้นได้ไปทำงานเป็นลูกน้องบอสใหญ่ที่สำนักงานใหญ่ ได้อยู่ใกล้ชิดกับบอสตลอดเลยเหรอ!”“นั่นสิ อิจฉาจะตายอยู่แล้ว ถ้ารู้ว่าวิธียั่วมันได้ผล ฉันก็จะใช้วิธีนี้บ้าง อ๊าก...”“ก็ใช่น่ะสิ ยางอายมันมีค่าสักกี่บาทกันเชียว เราควรจะเรียนรู้จากเธอนะ เนียนเข้าไปในสำนักงานใหญ่ แล้วก็เนียนขึ้นเตียงบอสใหญ่ไปเลย”“อ๊าก...อิจฉาจะตายอยู่แล้ว ทำไมฉันถึงไม่เกิดมาเป็นผู้หญิงนะ ถ้าฉันเป็นผู้หญิงก็คงดีหรอก!”เฮ่อจือโจวเดินออกจากห้องเอกสารไปแล้ว ในห้องเอกสารก็ยิ่งแตกตื่นโวยวายหนักกว่าเดิมแม้แต่หัวหน้าโจวก็ยังเงยหน้าถอนหายใจยาว บอกว่าเขาดิ้นรนมาครึ่งค่อนชีวิ

เฮ่อจือโจวแนบชิดกับฉันมากฝ่ามือใหญ่ของเขายังคงกดท้ายทอยฉันไว้ ริมฝีปากอุ่นร้อนแทบจะแนบชิดกับติ่งหูของฉันฉันเกร็งไปทั้งตัว รู้สึกเพียงลมหายใจของเขาที่เป่าอยู่ตรงซอกคอของฉันจนร้อนผ่าวอย่างหนักฉันเรียกชื่อเขาด้วยความกลัวเล็กน้อย “เฮ่อจือโจว...”เขาหัวเราะเสียงแผ่วอยู่ข้างหูฉัน “ผู้หญิงที่ผมเฮ่อจือโจวเคยแตะต้อง ต่อให้ผมจะไม่เอาแล้ว ก็ไม่ยอมให้ใครมาอยากได้ เพราะงั้นคุณลองเดาสิ ว่าผมทำอะไรกับพี่อาเวยของคุณ”ฉันตัวสั่นเทา ไม่กล้าส่งเสียงนี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้เห็นเฮ่อจือโจวในมุมนี้ ความเย็นชาแฝงไปด้วยความกระหายเลือด ราวกับอสูรที่ปีนขึ้นมาจากขุมนรกเขาอมยิ้ม เอ่ยอย่างไม่แยแส “ผมให้คนตัดมือตัดเท้าเขาทิ้ง แล้วโยนพวกเขาออกไปจากเมืองเจียงให้ไปตายเอาดาบหน้า เป็นไง คุณคิดว่าบทลงโทษของผมเป็นยังไงล่ะ”ตัดมือตัดเท้าทิ้งเหรอฉันสั่นสะท้านไปทั้งตัว เป็นครั้งแรกที่มองเขาด้วยสายตาหวาดกลัวขนาดนี้ฉันรู้แค่ว่าเขามืดครึ้มเย็นชา อารมณ์แปรปรวน ซับซ้อนและเปลี่ยนแปลงง่าย แต่ก็คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะกระหายเลือดและโหดเหี้ยมขนาดนี้วินาทีนี้ ฉันกลัวเขาแล้วจริง ๆ กลัวจากก้นบึ้งของหัวใจเฮ่อจือโจวลูบไล้แ

ฉันบอกพี่ชายไปว่าฉันจะไปทำงานที่บริษัทของเฮ่อจือโจว ถึงตอนนั้นก็จะเช่าห้องอยู่แถว ๆ บริษัทของเฮ่อจือโจวพี่ชายประหลาดใจมาก ถามฉันว่าทำไมถึงต้องกลับไปอยู่ข้างเฮ่อจือโจวอีกคำถามนั้น ถามเอาฉันไม่รู้จะตอบยังไงไปชั่วขณะฉันจึงทำเพียงตอบส่ง ๆ ไปว่า เฮ่อจือโจวให้เงินเดือนสูงมาก งานก็สบาย ฉันอยากทำสักสองสามปีจะได้เก็บเงินได้เยอะ ๆสุดท้ายพี่ชายก็ไม่ได้ว่าอะไร แค่บอกฉันว่ามีเรื่องอะไรให้โทรหาเขาพี่ชายยังโอนเงินมาให้ฉันหนึ่งแสนบาท ฉันไม่ได้กดรับ แค่ส่งข้อความไปบอกเขาว่าฉันยังมีเงินอยู่อาการบาดเจ็บที่เท้าของพี่ชายเดิมทีก็ยังไม่หายดี ตอนนี้ยังมีแฟนอีก กำลังเป็นช่วงที่ต้องใช้เงิน ฉันจะไปรับเงินของเขาอีกไม่ได้เด็ดขาดฉันไม่ได้กลับไปที่คฤหาสน์หลังก่อนหน้านั้นอย่างไรเสียที่นั่นก็เป็นของเฮ่อจือโจวอย่างสมบูรณ์แล้วเพราะกะทันหันจนไม่มีเวลาหาห้องเช่า ฉันจึงลากกระเป๋าเดินทางตรงไปที่บริษัทของเฮ่อจือโจว เอาไปวางไว้ตรงเคาน์เตอร์ต้อนรับผู้คนในย่านแออัดกลางเมืองต่างวุ่นวายกับการใช้ชีวิตในแต่ละวัน โดยพื้นฐานแล้วไม่ได้สนใจข่าวบันเทิงหรือข่าวเศรษฐกิจ ย่อมไม่รู้จักฉันกับเฮ่อจือโจวแต่ทางฝั่งตัวเมือง