แทนคุณค่อยๆ ลืมตาในความมืดมีเพียงแสงไฟจากหัวเตียงนวลๆ ที่ส่องแสงสว่างเพียงดวงเดียวเท่านั้น กลับรู้สึกอุ่นและรู้สึกอึดอัดในเวลาเดียวกันอย่างมากราวกับใครมาตระกองกอดเขาอยู่ อีกทั้งยังได้กลิ่นน้ำหอมราคาแพงผสมกับกลิ่นกายที่คุ้นเคยอีกด้วยคงไม่ใช่อย่างที่ฉันคิดใช่ไหม...แทนคุณค่อยๆ หันกลับไปมองว่าใครกันที่ตระกองกอดเขาอยู่ เขาจึงได้เห็นว่าพญาเบิกตามองเขาอยู่ ทำให้แทนคุณรีบหันกลับมาใช่จริงๆ ด้วย ถ้าเดาเก่งขนาดนี้ ทำไมไม่เคยถูกหวยเลยวะ...“ตื่นแล้วเหรอ” พญาเอ่ยถามแทนคุณด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาเหมือนกับว่าเขากำลังหายใจลดต้นคออยู่ ว่าแต่ฉันกลับมานอนที่นี่ได้อย่างไร ใช่ฉันหลับไปนอนที่นั่งรอรถแท็กซี่นี่ อาจเป็นเพราะยายังไม่หมดฤทธิ์ยานอนหลับที่ยังหลงเหลืออยู่ เลยหลับแล้วเขาก็อุ้มขึ้นมาบนห้องอีกครั้งเหรอ“ปล่อยผม ผมจะไปทำงาน” แทนคุณเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง“คุณจะไปทำงานที่ไหน นี่พึ่งจะตีสองเองนอนเถอะ” พญาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงงัวเงียนี่ฉันกำลังนอนกอดอยู่กับผู้ชายอยู่เหรอ?ผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่าเป็นเจ้านายของฉันด้วย“คุณพญา คุณปล่อยผมได้แล้ว” แทนคุณเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด และดิ้นรนให้พญาปล่อย พญากลับกอ
Terakhir Diperbarui : 2026-06-03 Baca selengkapnya