Todos los capítulos de Married to My Fiancé's Tattooed Billionaire Uncle: Capítulo 111 - Capítulo 120

Jane POVPagkaupo namin sa malambot na velvet sofa ng lounge, napababa ang tingin ko sa mamahaling glass coffee table sa harap namin. Dahan-dahan akong sumandal sa sofa at pilit na pinanatiling kalmado ang sarili ko sa kabila ng mabigat na pakiramdam sa dibdib ko.Sa katapat naming sofa, naupo si Madison. Nagkrus siya ng mga binti habang hawak pa rin ang kopita, samantalang tumabi naman sa kaniya ang best friend niyang si Abegail.Muling bumalot ang katahimikan sa pagitan naming apat. Isang mabigat na katahimikan na puno ng hindi sinasalitang tensyon at tahimik na pagsusuri sa isa't isa.Pero bago pa iyon lalong tumagal, nabasag ang katahimikan sa tunog ng mga yabag na nagmumula sa grand staircase.Sabay-sabay kaming napalingon sa hagdanan.Bumaba roon si Kian, kasunod si Scarlet na nakasuot ng isang mamahaling cocktail dress. Pero nang makatapak ang mga paa ni Scarlet sa makintab na sahig ng foyer at mapadako ang tingin niya sa

Inabot ko ang kahon habang may pilit na ngiti sa labi.“Salamat, Ms. Madison.”Nag-alangan pa akong buksan iyon.‘Hindi naman siguro bomba ang laman nito?’“Buksan mo na. Wala naman akong pampasabog na inilagay diyan,” aniya, nananatili ang maamo niyang ngiti. Marahan kong binuksan ang kahon sa harap nilang lahat.Sa loob nito ay may isang maliit na travel-sized fabric scent spray at isang maayos na nakatiklop na silk handkerchief. Bagaman halatang mamahalin ang mga iyon, kapansin-pansin pa ring napakasimple ng mga ito, mga bagay na tila hindi angkop na ibigay sa maybahay ng mansiyon. Isang napakahusay na paraan para iparamdam sa akin na, sa paningin niya, isa lang akong ordinaryong babae na hindi nararapat sa mga mamahaling regalong tulad ng ibinigay niya kay Scarlet.Bago pa ako makapagpasalamat ulit, mabilis na sumingit si Abegail sa usapan. Isang sarkastikong ngisi ang gumuhit sa mga labi niya habang nakatingin sa h

“Of course, Aviv,” pilit na malumanay na wika ni Madison. Nakangiti pa rin siya nang matamis, pero may pahiwatig na ang bawat salitang lumalabas sa bibig niya. “People change, indeed. But ten years of knowing someone inside and out isn't something you can easily erase. Sanay lang siguro ako na ako ang nakakakilala sa bawat detalye ng buhay mo... but I guess Jane is still trying her best to catch up with your world.” Ramdam ko ang pilit niyang pagdiin sa bawat katagang binitiwan niya. Para bang gusto niyang ipamukha sa akin na kahit ako ang asawa ni Aviv sa papel, siya pa rin ang may pinakamalalim na pundasyon sa buhay ng asawa ko. Hindi ako papayag na dito lang matatapos ito. Sa halip na magpaapekto, dahan-dahan kong hinarap si Aviv. Marahan kong inabot ang kuwelyo ng polo niya. Maingat kong inayos ang bahagyang pagkakatupi niyon bago dahan-dahang dumulas ang mga daliri ko mula sa leeg niya pababa sa dibdib niya. Ramdam kong nakasunod sa bawat galaw ko ang mga mata ng lahat, lalo n

Agad akong nilingon ni Aviv. Napakunot nang husto ang kanyang noo, at ang malamig niyang mga mata ay napalitan ng matinding pagtataka at isang emosyon na hindi ko maipaliwanag.“What I mean...” pagpapatuloy ko, kahit pakiramdam ko'y pinipiga ang puso ko sa bawat salitang lumalabas sa bibig ko. “Halata namang mahal pa rin ninyo ang isa't isa. Kaya hindi na ninyo kailangang magpanggap na wala na kayong nararamdaman para sa isa't isa.”“Exactly! Finally, you see it, Jane!” mabilis na singit ni Abegail. Agad siyang lumapit sa amin habang may tagumpay na ngisi sa kaniyang mga labi. “Kuya Aviv and Madison, they are still in love with each other. Ikaw lang naman ang nakaharang kaya hindi nila masabi ang tunay nilang nararamdaman. Kung wala ka, sila sana ang magkatabi ngayon.”“Abby, tama na,” malamig at mababang saway ni Aviv sa kapatid niya.“Hindi mo kailangang sawayin ang kapatid mo, Aviv,” sabad ko sa mahinahong boses, dahilan para mas lalo pang lumalim ang pagkakakunot ng noo niya haban

Aviv POV Pagkalabas ko ng mansiyon, bahagya akong nakahinga mula sa nakakasakal na hangin sa loob. Napatingala ako sa napakalinaw na asul na kalangitan at makailang ulit na nagpakawala ng marahas na buntong-hininga, pilit na itinutulak palabas ang matinding bara sa lalamunan ko. Inis kong ginulo ang sarili kong buhok dahil sa matinding frustration. Malakas kong sinipa ang isang maliit na bato sa sementadong pathway bago napahilamos sa aking mukha gamit ang dalawang palad. ‘Bakit ba napakabilis magbago ng personalidad ng babaeng 'yon? Pagkatapos ng ginawa niya sa lounge, bigla na lang siyang naging walang pakialam sa akin?’ Natigilan ako at napapaisip. ‘Hindi kaya dahil iyon sa mga isda kaya siya nagkaganoon? Kung iyon nga ang dahilan, lintek na mga isda 'yon! Ang sarap prituhin!’ may panggigil na saad ng utak ko. “Aviv...” Isang mahinahong boses ang biglang nanggaling sa likuran ko. Bahagya akong napasinghap nang malalim at mabilis na ikinalma ang ekspresyon ko, ibinalik ang ma