Todos los capítulos de Substitute Bride of the Ruthless Tycoon: Capítulo 101 - Capítulo 110

“How about Radcliff? Where is he now? Akala ko kasama mo siyang umuwi.” Tanong ni Aeros, mas seryoso lalong sumeryoso ang mukha.Hindi niya alam kung sino iyong tinutukoy ni Aeros, ngunit may pakiramdam siyang anak o pamilya ng tiyahin nito. Mariin na umiling si Sleigh. May sakit pa rin sa mga mata nito, ngunit dahil nang hihina na ay hindi na rin halos makapagsalita.Inabot nito ang baso ng tubig at uminom. “Iniwan ko siya kay Clint… I enrolled him last week. He’s in his sixth grade now, so I can’t… take him with me.” Bigo nitong sabi. Humilig sa kabilang side ng island counter si Aeros. Hindi niya malaman kung ano ang nararamdaman at iniisip nito dahil walang emosyon ang guwapo nitong mukha, at madilim masyado ang mga mata— parang ulap na nagkatitipon para ihanda ang isang malakas na bagyo. “I can do something about your son, Auntie. Pwede natin siyang iuwi ngayon din.” “No…” nanghihinang umiling ang babae. “No, Aeros. Cliff is not used to our weather here. Kagaya iyon ng Dadd

Masaya siya kahit paano sa naging desisyon ni Aeros. Ang ilang araw na palugit ay sapat na para makapagpahinga naman kahit paano ang Auntie Sleigh nito sa problemang kinakaharap. Bilang babae, nauunawaan niyang nahihirapan magdesisyon ang ginang sa diborsyo nito. Maliban sa sariling damdamin, kailangan din nitong isipin ang kapakanan ng anak. At sa kagaya nitong Pilipina, mas prioridad nito ang magkaroon ng buo at masayang pamilya. Kaya alam niya... nahihirapan itong pakawalan ang asawa kahit na nalaman na nitong nagloloko na ang lalaki. “Isama na lang kaya natin sa Casa Verde ang Auntie Sleigh?” tanong niya kay Aeros. Simula nang ihatid niya ito sa kuwarto at nagpaalam na magpapahinga na muna, hindi pa ulit ito bumababa at nagpapakita sa kanila. Marahil ay napagod ng husto sa pag-iyak kaya hanggang ngayon ay tulog pa. Nakapagpasya na rin sila ni Aeros na magpalipas na lang muna ng gabi rito sa Antipolo at bukas na ng umaga bumyahe papunta ng Casa Verde. Hindi pa kasi nila u

Pagkapasok sa loob ng bahay ni Aeros, sakto namang naglalapag ng snack ang isang kasambahay sa ibabaw ng coffee table sa may sala. Samantalang prente namang nakaupo sa mahabang sofa ang kaniyang bisita at nginitian pa ang babaeng kasambahay nang tapos na itong maglagay ng meryenda. “Thank you.” Sabi nito, naniningkit ang mga mata dahil sa pagngiti.Namula ang mukha noong babae, at nahihiyang tumango saka dali-daling naglakad palayo. Gusto niyang mapailing, hindi niya naisip na kahit sa Antipolo, sa dating bahay, ay mahahanap siya ng isa sa kaniyang mga kaibigan upang isturbuhin. Sa isip-isip niya, mukhang hindi niya talaga matatakasan ang sinuman sa kanila. Akalain mong kahit na wala naman siyang sinabihan na pupunta siya ng Antipolo ay may bumisita pa rin. “Ano'ng ginagawa mo rito?” Tanong niya nang malapit na siya sa sala. Nag-angat ng mukha ang lalaki. Sinalubong siya ng tingin ng singkit nitong mga mata at bigla na lamang ngumiti. Kumunot naman ang kaniyang noo. Matagal

“Have you met your husband’s friends?” Mula sa pagtingin sa kumikinang na tubig sa pool, napaangat ang tingin ni Rory nang marinig ang boses ni Sleigh. Kanina pa siya nakatulala at malalim ang iniisip kaya hindi niya halos namalayan ang presensya nito. Nakita niyang palapit ito sa kaniya kaya akmang tatayo sana siya para salubungin ito, ngunit pinigilan niya rin ang sarili nang makitang palapit na ito at mukhang tatabi sa kaniya sa gilid ng pool. “Nasa loob si Jeremy, he’s one of Aeros’s friends. Have you met his friends?” Naupo nga si Sleigh sa kaniyang tabi. Hindi kagaya niya na yakap-yakap ang tuhod at mga paa, ang ginang ay inilublob sa pool ang mga paa at tuhod nito. “Hindi pa po.” Amin niya. Natahimik saglit si Sleigh dahil mukhang pinapakiramdaman pa nito ang temperatura ng tubig. Kalaunan, napalingon ito sa kaniya at maliit na ngumiti. “You should learn how to socialize.” Mataman nitong sabi. Ngumiti siya ng pilit. Masyado bang halata na hindi siya magaling

“Aeros… ano ba ‘tong sinasabi mo?” Itinulak niya ang dibdib nito upang makita niya ng maayos ang mukha nito. Hindi nga lang siya binigyan ng pagkakataon ni Aeros, dahil nang lumayo ito ng kaunti, iyon ay para bigyan lamang ng kaunting distansya ang kanilang mukha at mabilis na bumaba ang halik nito sa kaniyang leeg. Napakapit siya sa braso ng lalaki nang maramdaman na parang natutunaw ang kaniyang mga tuhod. Nanghihina siya at pakiramdam niya'y hahandusay na lamang siya bigla.Kahit na ayaw niya sa ginagawa ni Aeros, iba naman ang epekto nito sa kaniyang katawan. Para siyang sinisindihan ng apoy. Ang init ay unti-unting gumagapang sa kaniyang laman at tinutunaw ang natitira niyang dipensa para sa sarili. “Aeros…” “You’re mine… there’s no turning back.” “H-huh?” Hindi niya alam kung ano na ang sinasabi ni Aeros, dahil maliban sa mahina ang boses nito, nabibingi na rin siya sa koliting naglalakbay sa buo niyang katawan dahil sa mga halik nito. Naramdaman niyang bumundol an