تسجيل الدخولSERENA'S POVI immediately turned my head to look away when I noticed that Celine was about to see me. Nasa malayong likuran lang sila nakaupo, ngunit kahit ganoon kalayo ang pagitan namin ay sapat pa rin iyon para makilala ko ang mukha niya.Hindi ko alam kung bakit, but I have a bad feeling about this. May kung anong bigat na unti-unting namumuo sa dibdib ko, isang pakiramdam na hindi ko maipaliwanag kung saan nanggagaling. Para bang may isang bagay sa lugar na ito na hindi ko pa nakikita, pero matagal nang naghihintay na matuklasan ko."Anak?" Tanong ni papa. "Bakit parang hindi ka mapakali?"I sighed before looking back up at him. Pinilit kong pakalmahin ang sarili ko, ngunit kahit anong gawin ko ay hindi mawala ang mabilis na pagtibok ng puso ko.Nakita ko ang mga mata niya na napunta sa kung saan ako nakatingin kanina. Tumingin siya roon nang ilang segundo bago ibaling ang tingin sa'kin."Si...Celine yan diba? Ang nakakabata mong kaibigan?"Napatango lang ako nang hindi sumasago
SERENA'S POVThe storage room smelled of old paper, dust, and the faint scent of wood that had been trapped inside for years. Rows of metal shelves stood against the walls, each one packed with folders, envelopes, receipts, and thick bundles of documents. Some boxes were neatly labeled, while others looked as though they had been shoved into whatever space was available.Papers were scattered across the floor, some folded, some crumpled, and others covered in faded ink. A thin layer of dust coated almost everything, making it obvious that no one had bothered to search through these files for a long time.Hinahanap ko ang mga dokumento na maaaring magpakita sa kaso at mga sales ng papa ko.Alam ko rin na papalabasin ni Sebastian si Papa sa kulungan. But I just want to prove to everyone na binayaran niya na 'yun.Sure, he committed the crime, but he already paid for it.I pushed another box aside and began going through another stack of folders. My fingers moved from one document to ano
ERIC'S POV"Kailangan ko ng sariwang hangin," sabi ko at naglakad papunta sa pintuan."Huyy, Eric! Hindi pa tayo tapos!" Sigaw ni Daddy.Pero iniwasan ko na lang siya.Hindi ko na kayang manatili roon kahit isang minuto pa.Pumunta ako sa kwarto ko at tumingin sa hindi kalakihang bintana. Bahagyang nakabukas ito kaya pumapasok ang malamig na hangin sa loob ng silid. Sa labas, tanaw ko ang ilang gusali at ilaw ng siyudad na unti-unting nagliliwanag habang dumidilim ang kalangitan.Siguro ang buhay ni Serena ngayon ay malayong-malayo sa buhay ko.May bintana siguro siya na mas malaki pa sa bintana ko.At kitang-kita roon ang halos buong siyudad.Napaisip ako.Magkaiba sina Celine at Serena.Si Celine nga ay nakita ko noon na mas kaakit-akit kaysa kay Serena. Sa unang pagkikita pa lang namin, mas madali kong nakita si Celine bilang girlfriend material. Elegant siya. Confident. Alam niya kung ano ang gusto niya.At noon, iyon ang mga bagay na hinahanap ko.Pero habang tumatagal, nag-iba a
ERIC'S POV "Agh!!!" Sigaw ni Celine na labis ang pagkairita at galit. Halos manginig ang boses niya habang paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang nangyari kanina, lalo na ang mga sinabi ni Serena tungkol sa proposal. Maging ang mga kamay niya ay nakakuyom, na para bang gusto niyang ilabas sa kung anumang paraan ang galit na unti-unting sumusunog sa loob niya. Nasa loob kami ng bahay, sa opisina ni Daddy. Isa itong silid na karaniwang tahimik at maayos. May malawak na mesa sa gitna na puno ng mga dokumento, ilang folders na maingat na nakasalansan, at isang malaking bookshelf sa gilid na naglalaman ng mga lumang business records at legal documents ng kompanya. Sa dingding ay may ilang framed certificates at larawan ng kompanya mula sa mga nakaraang taon. Pero ngayon, ibang-iba ang itsura nito. Ang dating maayos na opisina ay unti-unting nagiging magulo dahil sa galit ni Celine. "Si Serena... talagang ang taas ng tingin niya sa sarili niya! Who is she to make assumptions?!" Sabi
SERENA'S POV"Let's begin."Umupo si Sebastian at tahimik na bumaling sa mga dokumentong nasa harapan niya.Tumayo si Eric.Inayos niya ang kaniyang suit bago lumakad papunta sa harapan ng malaking screen."Good morning, everyone. Today, I would like to present Santos Enterprise's proposal for a strategic partnership with L-Electronics."Agad na nagbago ang screen.Lumabas ang company profile ng Santos Enterprise, kasunod ang kanilang projected revenue, production capacity, distribution network, at proposed partnership structure.Nakatingin lamang ako sa screen.Tahimik.Hindi ako nagsasalita.Not yet.Nagpatuloy si Eric sa presentasyon na para bang walang nangyari sa pagitan namin. Para bang hindi niya sinira ang buhay ko. Para bang hindi niya ako iniwan noong panahong kailangan ko siya.Para bang dalawang business executives lamang kami na nag-uusap tungkol sa isang ordinaryong proposal.And that made my blood boil. Pero hindi ako nandito para magalit.I'm here to win."Based on ou
SERENA'S POV Nasa kotse kami ngayon ni Sebastian papunta sa kompanya. Tahimik ang loob ng sasakyan, maliban sa mahinang tunog ng air conditioner at paminsan-minsang ugong ng mga sasakyang dumaraan sa labas. Sa pamamagitan ng malalaking bintana ay tanaw ko ang mga gusali at establisimyentong unti-unting nilalampasan namin habang papalapit sa L-Electronics. Nasa tabi ko si Sebastian, nakasandal nang bahagya sa kaniyang upuan habang nakatingin sa labas. Ang dating distansya sa pagitan namin ay halos isang metro. Ngayon, parang napakaliit na lang nito. Dati, kailangan ko pang mag-isip bago ko siya lapitan. Ngayon, sapat na ang bahagyang paggalaw ng kamay ko para maramdaman ko ang init ng kaniyang braso. Tumingin ako sa kaniya. At hindi ko alam kung bakit parang masyado ko nang napapansin ang maliliit na bagay tungkol sa kaniya. Ang maayos niyang buhok. Ang matalim na jawline. Ang mga mata niyang laging tila may binabasang hindi ko makita. At ang kalmadong ekspresyon na bihirang
SERENA'S POVMakalipas ang dalawang oras na paglalakad ay nakarating na ako sa labas ng bahay namin. Nanginginig ang katawan ko sa lamig dahil basang-basa ako sa ulan.I pressed my purse against my chest, silently praying that everything would be alright.Ngunit nang makita ko ang tanawin sa harap
SERENA'S POV"Ahh!!!"I screamed my lungs out nang makita ko ang sarili kong hubad at nakahiga sa isang malaking kama. Ang mas malala pa, may katabi akong hindi kilalang lalaki na nakahubad at nakatalikod habang natutulog.I covered my mouth as my eyes widened in shock. Lumingon-lingon ako sa palig
SERENA'S POVKinabukasan, nagising ako sa malambot at malawak na kama ng hotel suite. Ang mamahaling puting kumot ay nakabalot pa rin sa aming tatlo habang ang mahinang sikat ng araw ay dahan-dahang sumisilip mula sa malalawak na bintana. Ang ginintuang liwanag nito ay tila marahang humahaplos sa m
SERENA'S POVMatapos kong pirmahan ang kontrata, I noticed Sebastian's satisfied face. Hindi ko akalain na siya ang CEO ng L-Electronics. Kung tutuusin, medyo bata pa siya para pangunahan ang ganoon kalaking kompanya.Maraming clause na inilagay si Sebastian sa kontrata, kabilang ang: Clause 2, act







