Chapter 7: Think Positive

Kasasabi lang na susubukan kalimutan ni Astrid ang nangyari, pero magagawa niya pa nga ba ngayong may munting alaalang nagsisimulang mabuhay sa sinapunan niya?

“Anong sabi? Sumagot na ba sa tawag?”

Umiling si Astrid sa kaniyang kaibigan.

“Aba! Bruha talaga ‘yang si Madam Beth! Sampung milyon, higit pa sa tripleng presyo ng bahay mo—ang lakas niyang itakas ang perang naging kapalit ng dignidad mo!”

Kung kailan pa kailangang-kailangan ni Astrid ang pera para sa pagbubuntis niya. Nalaman nilang tinakbo ni Aling Beth lahat ng pera mula kay Ruex sa auction. Twenty percent lamang ang parte ni Aling Beth, pero dahil sa kaniya dumirekta lahat ng pera, kinamkam niya lahat. Ngayon haka-hakang nasa ibang bansa na raw ito, o kung saan mang parte ng mundo na hindi nila ma-contact.

“Una pa lang, dapat naisip ko nang posibleng ganito ang gagawin niya. Lalo noong tumagak ang proseso ng pag-deposito niya sa akin,” napagtantong wika ni Astrid.

“Ano nang gagawin natin? Hindi pwedeng wala tayong pera para sa baby mo,” problemadong ani Zee.

Naisip ni Astrid si Marky. May pera siya kay Marky. Nagpasama siya kay Zee sa bahay ng ex-boyfriend.

“Marky? Marky!” kanina pa siya tumatawag at kumakatok. Walang nagbubukas o maski ang sumagot.

“Astrid?” may napadaang kapitbahay. Kilala na siya ng mga nandito sa barangay ni Marky dahil sa tagal nilang magkasintahan.

“Opo. Si Marky po? Wala po ba siya?”

“Ay oo, hija! Nakaraang linggo pa. Naghakot ng mga gamit si Marky, lumipat na.”

“Talaga po?” kunot noo ni Astrid.

“Bakit wala kang ideya? Kayo ba ay naghiwalay na?”

Tumango na lang si Astrid. Marami pa sanang tanong ang ginang sa dahilan ng paghihiwalay nila. Nagawan niya ng paraan na malihis ang usapan hanggang sa malaman niya ang bagong tirahan ni Marky.

“Mayaman pala ang ex mo girl?”

Umiling si Astrid kay Zee. Kapwa sila nakatingin sa bagong bahay daw ni Marky.

Winaldas na ba niya ang mga pera?

“Hindi gaanong malaki ang kita niya bilang factory worker,” sagot ni Astrid. Naalala niya pang madalas nito iyong ireklamo.

Sakto namang huminto ang magandang kotse sa harap ng gate. Lumabas ang lalaking hinahanap nila. Ngunit hindi siya nag-iisa. Pinagbuksan ni Marky ang isang babae palabas ng passenger seat.

“Dito ka lang, Zee. Hintayin mo ‘ko.”

Dumiretso si Astrid at tinapat si Marky.

Nanlaki ang mga mata ni Marky. “Astrid, anong ginagawa mo rito?”

“Para bawiin ang ninakaw mong pera. Ibalik mo ang pera ko.”

“Babe, who is she?” taas kilay ng babae ni Marky. “Anong sinasabi niya?”

Malamang siya ang ipinalit ni Marky kay Astrid. Mukha siyang mayaman at may pinag-aralan. Bakit itong kumag ang sinagot niya?

“Wala babe, gan‘yan lang siya magsalita. Mainitin ang ulo. May utang lang akong pilit niyang sinisingil,” pang lalambing nito.

Hinarap siya ng babae. “Magkano ang utang niya? I will pay.”

“One hundred thousand.”

“Lang?” pangmamaliit nito. Natatawa pa nang sabihin kay Marky, “Saan mo ginastos ang barya niya babe? You should have told me instead. I can lend you more.”

Umakbay si Marky sa babae.

“Ayos lang. ‘Wag ka mag-alala babe. Marami na akong na iambag sa kaniya noon. Wala pa ang pera niya, bayad niya lang sa akin ‘yon sa rami ng mga nagastos ko para sa kaniya.”

Nakuha pa nilang maglampungan sa harap niya!

Sigurado si Astrid na hindi afford ni Marky ang bahay at kotseng meron siya ngayon. Malamang itong bagong babae naman ang peperahan niya.

“Mag-ingat ka sa lalaking ‘yan!” babala niya. “Pinagsabay niya tayo! Matagal na kami. Isa siyang manloloko at manggagamit!”

“Gumagawa lang siya ng kwento babe. Don’t believe in her lies, okay?”

“Ikaw ang nagsisinungaling, Marky! Miss, ngayon pa lang iwanan mo na ‘yan habang hindi pa kinakamkam ang buong kayaman mo katulad—”

“Anong bang pinagsasasabi mo?!” inis na tinulak ni Marky si Astrid. Inalo niya ang bagong girlfriend papasok sa bahay. Walang pake kay Astrid na nasalampak sa semento.

Si Zee, na nakita ang nangyari, agad tumakbo papalapit kay Astrid. “Loko ‘yon ah!” Akmang hahabulin niya ang dalawa pero pinigilan siya ng kaibigan.

“Zee, ang baby ko...” daing ni Astrid. May pulang likido na dumaloy pababa sa kaniyang hita.

Nataranta si Zee nang mawalan ng malay si Astrid.

TAHIMIK ang kwarto, tunog ng electric fan at ilang aparato ang tanging maririnig. Mayamaya, pumasok ang doctor na may ari ng clinic.

“Ligtas po ang baby at ang mommy. Sadyang maselan ang pagbubuntis niya kaya hangga’t maaari maging maingat, nagreseta na rin ako ng mga vitamins para sa buntis. Alagaan dapat si mommy, okay?”

Nakahinga ng maluwag si Zee. “Opo, doc. Salamat po.”

Nagising na si Astrid. Pinayagan na silang umuwi matapos muling tignan ang kalagayan niya. Si Zee ang gumastos ng lahat kaya nakaramdam ng hiya si Astrid.

“Ano ka ba, maliit na bagay! Basta sa inaanak ko,” kindat niya.

Natawa sila pareho. Siya na ang nagdesisyong ninong agad siya kahit wala pang sinasabi si Astrid.

“Akala ni doc ako ang daddy ni inaanak,” nguso ni Zee. “Hayaan mo na ang ex mo ha. ‘Wag mo nang isipin ang pangit na ‘yon. Bawal kang ma-stress sabi ni doc. Isipin mo na lang si Ruex, mas pogi siya.”

“Dapat ko bang sabihin sa kaniya? Kaya ko bang palakihin ang baby ko ng walang daddy?” Hinaplos ni Astrid ang tiyan niya. Hindi niya kilala sa personal ang CEO na si Ruex Villaflor. “Paano kapag ayaw niya pala sa anak namin...”

“Ikaw ba, gusto mo bang ipaalam sa kaniya?” tanong pabalik ni Zee.

“Natatakot ako,” pag-amin ni Astrid. “Baka itaboy niya lang kami.”

“Then that’s your answer. Lumaki akong walang ama pero hindi nagkulang sa pagmamahal ng ina. Never pinaramdam sa akin ng mama ko na kulang ang pamilya namin. Ikaw pa ba. Alam kong kaya mong alagaanan ang magiging anak mo,” ani Zee.

May tiwala talaga siya kay Astrid.

Nanubig ang mga mata niya.

“Salamat talaga...”

“Of course. Anything for my bff!”

Sa pagbubuntis ni Astrid, si Zee ang lagi niyang natatawagan. Gayunpaman, sinisikap ni Astrid na asikasuhin ang sarili at huwag laging umasa sa kaibigan niya. May sarili rin itong buhay at may trabaho. Ayaw niyang maging pabigat.

Related to literature ang natapos niyang kurso sa kolehiyo. May interes siya sa pagbabasa at pagsusulat, na matagal na niyang binaon sa limot. Marami kasing nagbigay ng payo sa kaniyang maging praktikal dahil wala raw pera sa pagsusulat.

Wala nang mawawala sa kaniya ngayon, wala na ang lahat. Imbis na tignan iyon bilang negatibo, mas pinili niyang maging positibo ang pananaw sa buhay.

Sinubukan niya ulit. Hindi naman maaring magtrabaho siya ng nakakapagod, bawal sa kaniya. Ngayon, work from home siya. Nagsusulat ng mga articles at stories online.

Astrid imagined reading her own books to her child. Lagi niyang kinakausap ang tiyan niya.

“Anak, gusto mo ng mangga? Bibili si mama.” Minsan ay pumunta siya sa palengke para bumili ng cravings niya. Habang masayang naglalakad bitbit ang plastic ng nabiling mangga, naagaw ng pansin niya ang stall na puro baby items ang paninda. “Bagay sa ‘yo ang mga nandoon baby!”

Ang cute ng mga damit lalo na ang isang pares na kulay brown. May mga laruan din. Tila bagay ‘yon sa malaking teddy bear na may hawak na puso.

Hinaplos niya ang tiyan na medyo halata na ang umbok at inabot sa tindera ang dalawang nagustuhan.

“350 at 150,” binalot ito ng tindera. “500 pesos lahat.”

Napangiwi si Astrid. “Ang mahal naman ate. Wala bang bawas?”

“Naku wala e, branded ‘yan. Hinango pa sa mall. Kukunin mo pa ba?”

Ngumiti siya sa tiyan. “Okay lang baby. Isang beses lang naman akong bibili ng ganito.”

Binili ni Astrid ang mga gamit kahit kapos siya.

Dumating ang araw ng check-up niya. Mag-isa lang siya sa waiting area. Sa paligid niya, puro mag-asawa. May magka-holding hands, masayang nag-uusap at excited ang mga ama na maraming tanong habang malawak ang ngiti ng mga ina.

Nag-iwas siya ng tingin.

Masaya siya.

Subalit may kaunting kirot sa puso niya na ‘di niya maitanggi.

Nang ngumiti ang doctor sa kaniya at sabihing baby boy ang anak niya, mangha niyang pinagmasdan ang galaw nito mula sa screen.

Umuwi siyang halo ang emosyon.

Astrid can’t help but to cry quietly because she knows she might not be able to give a complete family and even a good life for her baby.