Chapter 4: The Prize

Naging hudyat ang anunsyo para mag-angat ng tingin si Ruex. Doon niya lang napansin ang babae. ‘What’s wrong with her?’ Is the first thing he asked himself. Nakayuko si Astrid at halatang kinakabahan. She looks like a lost puppy in his eyes.

Mariing kinuyom ni Astrid ang mga kamao habang nakatayo sa gitna ng entablado. Bahagyang umiikot ang paningin niya dahil sa alak na nauna niyang nainom, pero sapat pa rin ang katinuan niya para maramdaman ang bawat matang nakatutok sa kanya.

Sandaling katahimikan. Nabasag iyon sa pagtaas ni Ryan ng kamay. Ruex immediately looked at him.

“What?” patay malisya si Ryan.

“Thank you, sir! I have ten thousand. Do I hear eleven?”

Muling nabuhayan ang hall. Everyone starts bidding to win this delicate lady.

“Eleven thousand,” called a man near the front.

“Eleven. Now twelve?”

“Fifteen thousand!” hindi nagpatalo si Ryan.

“Fifteen thousand with the gentleman in red. Sixteen? Sixteen, thank you. Seventeen anywhere? We have twenty thousand in the back. Twenty-five! Thirty! Fifty thousand.”

Nasa harapang hanay ang lalaking halos mas matanda pa yata sa kaniyang ama. Paubos na ang buhok nito sa ulo, halos puro puti na lang ang natira. Bilugan ang tiyan niya at may hawak na tungkod. Kanina pa ito nagmamasid lang ngunit hindi maitago ng maskara ang paraan ng pagtingin nito kay Astrid.

Nagtaas nito ng kamay para mag-bid na kinagulat ng lahat, “Five hundred thousand.”

“Wow! Higher than five hundred?”

“Kalahating milyon?” wika ni Ryan. “Five hundred ten!”

Tumataas na nang tumataas ang halaga. Umabot sa milyon ang pera na ikinasimangot ni Ryan.

“You’re giving up?” kunot noo ni Ruex.

“Marami na akong nagastos sa mga nauna. Hindi ko na kayang dagdagan ng milyon. It’s too much. Look who’s bidding in the front. Si Tanda. Hayok ‘yan si Gacula. ‘Di ‘yan titigil.”

Maraming lumalaban sa highest bid kahit hanggang ngayon. Kilala nila Ruex ang matandang ‘yon. Magkakumpetensya sila sa business. Of course, a guy like him will be here too.

“Three million!” ngisi ng matanda.

Natahimik ang hall. May mga namangha. Maraming napailing sa pagkadismaya. Ito ang pinakamataas na presyo simula nang simula ng auction.

“Three million! Higher than three million? Going once...”

Tuwang-tuwang ang matanda ngayong sumuko na ang iba. Hindi mapigilan ni Astrid na kilabutan sa takot. Ito ang worst case scenario sa isip niya.

Sinong mag-aakalang sa ganitong paraan niya maisusuko ang kaniyang pagkababae? She’s been saving her purity for Marky. Siya ang unang nobyo niya, inakala niyang siya rin ang magiging huli. She wants the best gift for him on their wedding night. Iyon ang plano. Na malabo nang matupad.

Ruex just stared at her and the old man. Napansin niya kung paano manginig ang babae. Kung siya ay isang walang muwang na tuta, ang isa naman ay asong ulol na handang manunggab. She doesn’t want to be here. That’s for sure.

“Going twice…”

“Five million.”

Nanlaki ang mga mata ng matanda. Hindi lang siya. Si Astrid, si Ryan, si Connor, at halos lahat ay sabay-sabay na nagulat. Agad na nagbulungan ang mga tao.

“What the heck?” literal na napanganga si Ryan. Si Ruex ang nag-bid! Napunta ang mga mata sa lamesa nila.

Bagong boses kay Astrid ang narinig niya. Malamig ang boses ng lalaki. Hinanap niya iyon hanggang sa matanaw ang kabilang bahagi ng ballroom, tahimik na nakaupo ang isang lalaki na nakasuot ng itim na maskara. Hindi ito ngumingiti. Hindi rin ito mukhang interesado sa nangyayari. Still, he bid for her. Nabuhayan siya ng loob. Kahit sino. Kahit sino huwag lang iyong matanda.

“We continue at five million!”

Kung tutuusin, simula pa lang ng auction ay wala namang balak sumali si Ruex. Iyon ay hanggang sa lumabas si Astrid. Nakuha nito ang atensyon niya. Lalo na nang makitang interesado ang matandang negosyante.

Humigpit ang kapit ng matanda sa tungkod. “Six million.”

“Seven million.”

Mas nag-ingay ang buong ballroom. Halos malaglag ang panga ni Ryan—pati ni Connor na kapwa ‘di makapaniwala kay Ruex.

Ngunit hindi pa rin umatras si Tanda.

Ang lahat ay tense habang tumataas ang bid. Kung may isa mang pinaka-tense sa lahat, walang iba ‘yon kundi si Astrid.

“Seven million!”

“Ten million,” kalmadong wika ni Ruex. Parang wala lang sa kaniya ang perang binabanggit. Totoo naman. Mas mataas pa rito ang kaya niyang ibigay.

At doon tuluyang nagdilim ang mukha ng matanda. Ilang segundo itong nanahimik bago tuluyang sumandal sa upuan. Sa isipan nito ay pinagmumura na si Ruex, hindi matanggap ang kaniyang pagkatalo.

Sino ba namang gagastos ng ganito kalaking pera para sa isang gabi kasama ang kung sinong babae?

And finally, “Ten million, going once, going twice... sold!”

Masigabong palakpakan ang namutawi. Nangunguna si Ryan na proud na proud sa pinsan. Nakipalakpak na lang din si Connor kahit nagtataka sa ginawa ni Ruex. Ngunit wala ni isa sa mga iyon ang narinig ni Astrid. Dahil sa unang pagkakataon simula nang magsimula ang auction, nakahinga siya nang maluwag.

Mas gugustuhin pa niyang magtiis sa malamig na tingin ng misteryosong lalaking iyon kaysa mapunta sa kamay ng matandang halos kainin siya sa pamamagitan pa lang ng tingin.

Hindi niya alam kung sino siya.

Pero alam niyang mas ligtas siya kasama ito.

Sana.

HINDI SIGURADO si Astrid kung saan siya nakakuha ng panibagong alak. Sa nagdaang waiter ata. Tinganggap niya ‘yon para muling matanggal ang kaba. Effective naman ang kanina. Ang ‘di niya mawari, bakit imbis kumalma, bumilis pa ang tibok ng puso niya?

Mas lalo pang umikot ang paningin niya. Sa ‘di malamang dahilan, mas malakas ang naging tama sa kaniya ng huling basong alak na ininom niya kumpara sa unang naka-isang bote siya.

Suot niya na muli ang isang robe. Nasa dulo pa ng pasilyo ang pribadong suite kung saan niya haharapin ang lalaking nanalo sa auction. Natapos na ang party pero nagsisimula pa lang ang tunay niyang trabaho.

Susuray-suray siyang naglakad papunta sa diretsong direksyon.

Ilang minuto ang lumipas, tuluyan na siyang napahinto at napahawak sa ulo. Hindi niya kinakaya ang pagkahilo. “A-Alak ba talaga… ang nainom ko?”

Sumulpot sa kaniyang harapan ang parehong waiter, ang nag-abot sa kaniya ng inumin.

“I-Ikaw!”

“Pasensya na po, napag-utusan lang.” He actually drugged the alcohol. Sinadya niyang ibigay iyon kay Astrid gaya ng utos sa kaniya.

Binuksan nito ang isang pinto at tinulak si Astrid papasok.