All Chapters of เพียงใจเว้าวอนรัก: Chapter 11 - Chapter 14

14 Chapters

สายตาคมคู่นั้น

ณ โรงพยาบาลรัฐบาลขนาดใหญ่ใจกลางเมือง บรรยากาศยามเช้าเต็มไปด้วยความวุ่นวายและเนืองแน่นไปด้วยผู้คนจากทุกสารทิศ เสียงประกาศเรียกหมายเลขคิวสลับกับเสียงพูดคุยจ้อกแจ้กดังระงมไปทั่วโถงทางเดินพลอยชมพูในชุดเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงยีนส์ นั่งอยู่ข้างมุกดาวันนี้หญิงสาวลางานเพื่อพาน้องสาวมาตรวจตามที่หมอนัดและติดตามอาการโรคหัวใจและหอบหืด พลอยชมพูถอนหายใจแผ่วเบาพลางก้มลงมองใบนัดในมือ ตัวเลขคิวของมุกดายังอีกไกลนักเมื่อเทียบกับจำนวนผู้คนที่นั่งเบียดเสียดกันจนแทบไม่มีอากาศหายใจ แม้วันนี้น้องสาวจะไม่มีอาการกำเริบและมาเพียงเพื่อตรวจตามรอบปกติ แต่สภาพแวดล้อมที่แออัดแบบนี้ก็ทำให้คนเป็นพี่สาวอดกังวลไม่ได้"รอนานหน่อยนะมุก...ถ้าพี่มีเงินเยอะ ๆ ก็คงจะดีกว่านี้" พลอยชมพูพึมพำ น้ำเสียงเจือความเศร้าที่ซ่อนไว้ไม่มิด "ถ้าเรามีเงิน พี่คงพามุกไปโรงพยาบาลเอกชนดี ๆ ไม่ต้องมานั่งเบียดกับคนเยอะ ๆ แบบนี้ มุกจะได้ไม่ต้องเหนื่อย"มุกดาเงยหน้าขึ้นมองพี่สาว ด้วยความเข้าใจ เธอเอื้อมมือบางไปกุมมือของพี่สาวไว้แล้วบีบเบา ๆ เพื่อให้กำลังใจ"พี่พลอยพูดอะไรแบบนั้นคะ โรงพยาบาลรัฐก็ดีแล้วค่ะ หมอก็เก่งเหมือนกัน" มุกดายิ้มกว้างเพื่อยืน
last updateLast Updated : 2026-06-12
Read more

ออดอ้อนเพียงเธอ

ปรินทร์ก้าวออกจากห้องครัวตามคำสั่งแต่โดยดี เขาเดินกลับมาที่โต๊ะไม้ตัวยาวที่มุกดานั่งทำการบ้านอยู่ ชายหนุ่มขยับเก้าอี้ลงนั่งฝั่งตรงข้ามพลางลอบมองแผ่นหลังของคนในครัวผ่านช่องประตูด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความหมาย ก่อนจะหันมาให้ความสนใจกับกองสมุดของเด็กสาวตรงหน้าเพื่อฆ่าเวลาเวลาผ่านไปเพียงไม่นาน กลิ่นหอมกรุ่นของอาหารที่ปรุงสุกใหม่ ๆ ก็โชยมาชวนให้ท้องร้อง "มุก! มาช่วยพี่ยกแกงออกไปหน่อย เสร็จหมดแล้วจ้า""ค่ะพี่พลอย!" มุกดารีบกุลีกุจอวางปากกาแล้ววิ่งเข้าครัวไปช่วยพี่สาวทันทีไม่กี่อึดใจ ทั้งสองพี่น้องก็ช่วยกันลำเลียงกับข้าวหน้าตาน่าทานออกมาวางเรียงรายบนโต๊ะ มีทั้งแกงส้มชะอมกุ้ง ไข่เจียว และผัดผักรวมมิตร พลอยชมพูเดินถือโถข้าวตามออกมาเป็นคนสุดท้าย เธอชะงักเล็กน้อยเมื่อเห็นปรินทร์นั่งรออยู่ก่อนแล้วด้วยท่าทางสงบนิ่งผิดกับคนขี้แกล้งในครัวเมื่อครู่ลิบลับ"เดี๋ยวพี่ช่วยตักข้าวให้" ปรินทร์หยิบทัพพีมาจัดการตักข้าวสวยใส่จานให้ทุกคนอย่างคล่องแคล่วบรรยากาศบนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยความอบอุ่น มุกดาเล่าเรื่องเพื่อนที่โรงเรียนให้ฟังอย่างออกรส ขณะที่ปรินทร์ก็คอยตักกับข้าวให้พลอยชมพูเป็นระยะโดยที่เธอไม่ทันตั้งต
last updateLast Updated : 2026-06-12
Read more

ออดอ้อนเพียงเธอ

ปรินทร์ก้าวออกจากห้องครัวตามคำสั่งแต่โดยดี เขาเดินกลับมาที่โต๊ะไม้ตัวยาวที่มุกดานั่งทำการบ้านอยู่ ชายหนุ่มขยับเก้าอี้ลงนั่งฝั่งตรงข้ามพลางลอบมองแผ่นหลังของคนในครัวผ่านช่องประตูด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความหมาย ก่อนจะหันมาให้ความสนใจกับกองสมุดของเด็กสาวตรงหน้าเพื่อฆ่าเวลาเวลาผ่านไปเพียงไม่นาน กลิ่นหอมกรุ่นของอาหารที่ปรุงสุกใหม่ ๆ ก็โชยมาชวนให้ท้องร้อง "มุก! มาช่วยพี่ยกแกงออกไปหน่อย เสร็จหมดแล้วจ้า""ค่ะพี่พลอย!" มุกดารีบกุลีกุจอวางปากกาแล้ววิ่งเข้าครัวไปช่วยพี่สาวทันทีไม่กี่อึดใจ ทั้งสองพี่น้องก็ช่วยกันลำเลียงกับข้าวหน้าตาน่าทานออกมาวางเรียงรายบนโต๊ะ มีทั้งแกงส้มชะอมกุ้ง ไข่เจียว และผัดผักรวมมิตร พลอยชมพูเดินถือโถข้าวตามออกมาเป็นคนสุดท้าย เธอชะงักเล็กน้อยเมื่อเห็นปรินทร์นั่งรออยู่ก่อนแล้วด้วยท่าทางสงบนิ่งผิดกับคนขี้แกล้งในครัวเมื่อครู่ลิบลับ"เดี๋ยวพี่ช่วยตักข้าวให้" ปรินทร์หยิบทัพพีมาจัดการตักข้าวสวยใส่จานให้ทุกคนอย่างคล่องแคล่วบรรยากาศบนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยความอบอุ่น มุกดาเล่าเรื่องเพื่อนที่โรงเรียนให้ฟังอย่างออกรส ขณะที่ปรินทร์ก็คอยตักกับข้าวให้พลอยชมพูเป็นระยะโดยที่เธอไม่ทันตั้งต
last updateLast Updated : 2026-06-12
Read more

ตระกูลภานุวัฒน์

"ไม่ได้เด็ดขาดค่ะ! เดี๋ยวยัยมุกมาเห็นเข้าจะทำยังไงคะ" พลอยชมพูบอกเสียงหลง ใบหน้าหวานตื่นตระหนกจนลืมความเขินอายไปชั่วขณะ "ถ้ามุกตื่นมาเจอพี่น่านในห้องนอนพลอยตอนนี้...พลอยจะอธิบายกับน้องว่ายังไงคะ!""ก็ไม่เห็นต้องอธิบายอะไรเลยนี่..." ปรินทร์ตอบด้วยน้ำเสียงเนิบนาบพลางยักไหล่อย่างไม่ทุกข์ร้อน แววตาคมกริบจ้องมองปฏิกิริยาของคนตัวเล็กอย่างนึกสนุก "มุกเขาโตแล้วนะพลอย... พี่ว่าเขาน่าจะรู้และเข้าใจอยู่แล้วล่ะว่า ว่าที่พี่เขยมานอนเฝ้าพี่สาวตัวเองมันหมายความว่ายังไง""พี่น่าน!" พลอยชมพูค้อนขวับเข้าให้ พลางยกกำปั้นทุบลงบนอกแกร่งเบา ๆ "นะครับ ขอกอดอีกห้านาทีนะ"แทนที่จะปล่อย ร่างสูงกลับกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นกว่าเดิม เขาซุกใบหน้าคมสันลงกับลาดไหล่เนียน สูดดมกลิ่นหอมกรุ่นจากกายสาวอย่างโหยหา น้ำเสียงทุ้มต่ำที่ออดอ้อนอยู่ข้างหูทำให้ใจที่เคยแข็งกระด้างของพลอยชมพูอ่อนยวบลงทันตาเห็น"ห้านาทีจริง ๆ นะคะ...ห้ามเกินกว่านี้เด็ดขาด" เธอพึมพำตอบเสียงแผ่ว ยอมอยู่นิ่ง ๆ "ครับ ห้านาทีของพี่ อาจจะยาวไปถึงหกโมงเช้าก็ได้นะ""พี่น่าน!" พลอยชมพูค้อนขวับพร้อมกับพยายามดันอกแกร่งออกอีกครั้ง แต่คนตัวโตกลับไม่สะทกสะท้าน ชา
last updateLast Updated : 2026-06-13
Read more
PREV
12
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status