ณ โรงพยาบาลรัฐบาลขนาดใหญ่ใจกลางเมือง บรรยากาศยามเช้าเต็มไปด้วยความวุ่นวายและเนืองแน่นไปด้วยผู้คนจากทุกสารทิศ เสียงประกาศเรียกหมายเลขคิวสลับกับเสียงพูดคุยจ้อกแจ้กดังระงมไปทั่วโถงทางเดินพลอยชมพูในชุดเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงยีนส์ นั่งอยู่ข้างมุกดาวันนี้หญิงสาวลางานเพื่อพาน้องสาวมาตรวจตามที่หมอนัดและติดตามอาการโรคหัวใจและหอบหืด พลอยชมพูถอนหายใจแผ่วเบาพลางก้มลงมองใบนัดในมือ ตัวเลขคิวของมุกดายังอีกไกลนักเมื่อเทียบกับจำนวนผู้คนที่นั่งเบียดเสียดกันจนแทบไม่มีอากาศหายใจ แม้วันนี้น้องสาวจะไม่มีอาการกำเริบและมาเพียงเพื่อตรวจตามรอบปกติ แต่สภาพแวดล้อมที่แออัดแบบนี้ก็ทำให้คนเป็นพี่สาวอดกังวลไม่ได้"รอนานหน่อยนะมุก...ถ้าพี่มีเงินเยอะ ๆ ก็คงจะดีกว่านี้" พลอยชมพูพึมพำ น้ำเสียงเจือความเศร้าที่ซ่อนไว้ไม่มิด "ถ้าเรามีเงิน พี่คงพามุกไปโรงพยาบาลเอกชนดี ๆ ไม่ต้องมานั่งเบียดกับคนเยอะ ๆ แบบนี้ มุกจะได้ไม่ต้องเหนื่อย"มุกดาเงยหน้าขึ้นมองพี่สาว ด้วยความเข้าใจ เธอเอื้อมมือบางไปกุมมือของพี่สาวไว้แล้วบีบเบา ๆ เพื่อให้กำลังใจ"พี่พลอยพูดอะไรแบบนั้นคะ โรงพยาบาลรัฐก็ดีแล้วค่ะ หมอก็เก่งเหมือนกัน" มุกดายิ้มกว้างเพื่อยืน
Last Updated : 2026-06-12 Read more