MasukShare
สายตาคมคู่นั้น
Tanggal publikasi:
2026-06-12 22:54:35
Bab terbaru
เพียงใจเว้าวอนรัก ผู้หญิงอย่างคุณ🔥🔥🔥🔞
ในขณะที่ริมฝีปากกำลังขับเคี่ยวกันอย่างเร่าร้อน นิ้วร้อนระอุของเขาก็ยังคงทำหน้าที่รุกรานอยู่ภายในอย่างเต็มที่ ปรินทร์เร่งจังหวะการขยับปลายนิ้วเข้าออกอย่างรวดเร็วและดุดัน เน้นย้ำเข้าหาจุดกระสันครั้งแล้วครั้งเล่าจนพลอยชมพูตัวเกร็งกระตุก มือบางที่จิกไหล่เขาเปลี่ยนมาเป็นกอดรัดรอบคอแกร่งไว้แน่นเพื่อหาที่พึ่งพิง"อื้อออ...คุณน่าน"สัญชาตญาณความต้องการภายในกายของพลอยชมพูกำลังทำงานอย่างรุนแรงจนเกินจะต้านทาน ร่างกายของเธอเบียดกระแซะเข้าหาปลายนิ้วร้ายอย่างลืมอาย ช่องทางรักบีบรัดปลายนิ้วของเขาเป็นจังหวะถี่รัวตามแรงอารมณ์ที่พุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุด ปรินทร์รับรู้ได้ถึงความพร้อมนั้นเป็นอย่างดี เขาจึงยิ่งเร่งจังหวะนิ้วเข้าออกอย่างรวดเร็วและหนักหน่วง บดขยี้เน้นย้ำจนร่างบางสั่นคลอนไปทั้งร่าง"อ๊ะ... อ๊าาา!"พลอยชมพูเชิดหน้าขึ้นหอบหายใจรัวเร็ว ก่อนที่ร่างกายจะกระตุกเกร็งอย่างรุนแรงเมื่อถึงฝั่งฝันในที่สุด ผนังนุ่มบีบรัดนิ้วเรียวยาวของเขาเอาไว้แน่นหนึบเพื่อตักตวงความสุขสม น้ำหวานแห่งความรัญจวนไหลทะลักออกมาจนเปียกชุ่มชโลมเต็มนิ้วและง่ามมือของชายหนุ่มปรินทร์แช่นิ้วค้างไว้ในความคับแน่นที่ยังคงตอดรัดซ้ำ ๆ เขามอ
เพียงใจเว้าวอนรัก บทลงโทษของปีศาจ
เมื่อบทลงโทษที่แสนป่าเถื่อนเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความเร่าร้อนที่เผาไหม้จนแทบมอดไหม้ ร่างกายที่เคยแข็งขืนก็เริ่มอ่อนระทวย พลอยชมพูรู้สึกเข่าอ่อนจนแทบจะทรงตัวไม่อยู่ หากไม่ได้แผ่นอกแกร่งและวงแขนของเขาที่บดเบียดเอาไว้ เธอคงทรุดลงไปกองกับพื้นตั้งแต่นาทีแรก ปรินทร์ค่อย ๆ ถอนริมฝีปากออกอย่างช้า ๆ ทิ้งไว้เพียงร่องรอยความเจ็บแสบและกลิ่นคาวเลือดจาง ๆ เขาจ้องมองใบหน้าหวานที่ตอนนี้แดงก่ำและเปียกชื้นไปด้วยน้ำตา ร่างบางหอบหายใจจนอกสะท้อนสั่นสะท้านอย่างน่าสงสาร ชายหนุ่มลดมือที่ตรึงข้อมือเธอไว้ลง แต่กลับเปลี่ยนมาใช้แขนแกร่งโอบรัดเอวบางเอาไว้หลวม ๆ เพื่อไม่ให้เธอร่วงลงไปจริง ๆ ก่อนจะแค่นยิ้มสมเพชออกมา "หึ...นี่แค่จูบคุณยังไม่มีแรงจะยืนเลยเหรอพลอยชมพู" เขาโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ซอกคอขาว พลางกระซิบด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่เต็มไปด้วยคำข่มขู่ "แล้วบทเรียนที่เหลือหลังจากนี้ล่ะ... คุณจะรับมันไหวได้ยังไง ในเมื่อแค่เริ่มต้นคุณก็ดูท่าจะไปไม่รอดเสียแล้ว" พลอยชมพูพยายามรวบรวมเรี่ยวแรงที่เหลืออยู่ผลักไสเขาออก แต่ปรินทร์กลับไม่สะทกสะท้าน เขาขยับตัวเพียงนิดเดียวก็รวบตัวเธอเอาไว้ได้หมด ชายหนุ่มก้มลงออกแรงเพียงนิดเดียวก
เพียงใจเว้าวอนรัก ลูกค้าอันตราย
พลอยชมพูหยุดชะงัก ความอัปยศที่ถูกตอกย้ำซ้ำ ๆ เธอเงยหน้าขึ้นจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคมกริบของคนตรงหน้าอย่างไร้ซึ่งความกลัว แววตาที่เคยอ่อนไหวบัดนี้กลับแข็งกร้าวและเต็มไปด้วยหยดน้ำตาที่เอ่อคลอ"ใช่ค่ะ! ฉันอาจจะไม่มีศักดิ์ศรีเหลือพอในสายตาคุณ" เธอเค้นเสียงตอบออกไปอย่างยากลำบาก "แต่ฉันจะหาเงินด้วยวิธีไหน มันก็เรื่องของฉัน! ไม่เกี่ยวอะไรกับคุณ...ในเมื่อเราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว คุณไม่มีสิทธิ์มาพูดแบบนี้กับฉัน!"ปรินทร์แค่นหัวเราะในลำคอ แววตาที่จ้องมองมานั้นวาวโรจน์ไปด้วยเพลิงอารมณ์ที่พุ่งขึ้นสูงกว่าเดิม เขาขยับก้าวเข้าหาเธออีกครั้งจนแผ่นหลังของพลอยชมพูชนเข้ากับเสาไฟริมทางอย่างเลี่ยงไม่ได้"หึ...ปากเก่งดีนี่พลอยชมพู" เขาโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนปลายจมูกเกือบชิดกัน สัมผัสได้ถึงลมหายใจที่สั่นพร่าของเธอ "ในเมื่อคุณยอมรับออกมาเองว่าไม่มีศักดิ์ศรีเหลืออยู่แล้ว และเงินมันสำคัญกับคุณมากขนาดนั้น..."ปรินทร์กระตุกยิ้มเหยียดหยามที่มุมปาก ก่อนจะเอ่ยประโยคที่เหมือนคมมีดกรีดลึกเข้าไปในความรู้สึกของเธอ"งั้นคืนนี้ไปต่อกับผมสิ...ในเมื่อรับงานเพื่อนผมได้ กะอีแค่รับงานอดีตผัวเก่าอย่างผม มันคงไม่ยากลำบากใจนักหรอก
เพียงใจเว้าวอนรัก สายตาที่เปลี่ยนไป
เมื่อประตูห้อง VIP1 ถูกผลักเปิดออก พลอยชมพูและเพื่อนร่วมงานอีกสี่คนก็ก้าวเข้าไปด้านในอย่างเป็นระเบียบ ก่อนจะหยุดยืนเรียงแถวหน้ากระดานอยู่ตรงหน้ากลุ่มชายหนุ่ม ที่ดูมีฐานะเพื่อให้ลูกค้าได้เลือกคนที่ถูกใจไปนั่งดูแลข้างกาย"เด็ก ๆ มากันแล้วค่ะ เลือกกันได้ตามสบายเลยนะ คัดมาแต่ตัวท็อปทั้งนั้น" สุนิสาที่เดินนำเข้ามาเอ่ยแนะนำด้วยรอยยิ้มประจบพลอยชมพูยืนก้มหน้าพยายามบังคับลมหายใจให้เป็นปกติ มือบางประสานกันแน่นอยู่ข้างลำตัว เธอรู้สึกได้ถึงสายตาหลายคู่ที่กำลังกวาดมองร่างกายเธอราวกับเป็นสินค้าชิ้นหนึ่ง ในใจภาวนาขอให้คืนนี้ผ่านพ้นไปได้ด้วยดีแต่แล้วความหวังของเธอก็พังทลายลง เมื่อเสียงโพล่งขึ้นด้วยความตกใจจากชายหนุ่มคนหนึ่งในกลุ่มลูกค้า ดังขัดจังหวะขึ้นมา"เฮ้ย! ไอ้น่าน... นั่นมันพลอยชมพู แฟนเก่าแกไม่ใช่เหรอวะ!" คำพูดนั้นเหมือนสายฟ้าฟาดลงกลางใจ พลอยชมพูชะงักกึก ร่างกายแข็งทื่อไปชั่วขณะด้วยความตกใจสุดขีด เธอรีบเงยหน้าขึ้นมองไปยังต้นเสียงตามสัญชาตญาณทันทีและในวินาทีนั้นเอง...สายตาของเธอก็ไปสะดุดเข้ากับดวงตาคมกริบดุจพญาเหยี่ยวของชายหนุ่มที่นั่งอยู่กึ่งกลางโซฟาตัวยาวปรินทร์ ภานุวัฒน์เขากำลังนิ่งงันไ
เพียงใจเว้าวอนรัก ความหวังดี
หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป บรรยากาศภายในบ้านหลังเล็กมุกดานั่งทำการบ้านอยู่ที่โต๊ะอาหารไม้ตัวเก่า พลางชะเง้อมองไปทางประตูบ้านเป็นระยะ แสงไฟสลัวจากหน้าบ้านส่องให้เห็นเงาของร่างบางที่เดินเข้ามาด้วยท่าทางอ่อนแรง พลอยชมพูฝืนยิ้มกว้างเมื่อเห็นน้องสาวนั่งรออยู่"มุก...วันนี้พี่ซื้อบัวลอยเจ้าโปรดที่เราชอบมาฝากด้วยนะ" พลอยชมพูชูถุงขนมในมือขึ้น พยายามทำน้ำเสียงให้ร่าเริงที่สุดเท่าที่จะทำได้"ขอบคุณค่ะพี่พลอย" มุกดายิ้มรับพลางลุกขึ้นมาช่วยรับของ เธอมองสำรวจใบหน้าพี่สาวที่ช่วงนี้ดูซูบเซียวลงไปมาก แม้พี่สาวจะพยายามหัวเราะหรือชวนคุยเรื่องสัพเพเหระ แต่ดวงตาคู่นั้นกลับหม่นแสงและเต็มไปด้วยความโศกเศร้ามุกดาพยายามมองลอดผ่านประตูออกไปที่หน้าบ้านเหมือนทุกวันที่ผ่านมา เธอชินกับการเห็นรถคันหรูของปรินทร์มาจอดเทียบส่งพี่สาว พร้อมกับรอยยิ้มอบอุ่นที่เขามีให้กันเสมอ แต่หนึ่งอาทิตย์ที่ผ่าน เธอเห็นพี่สาวของเธอกลับคนเดียวมาตลอด"พี่พลอยคะ..." มุกดาตัดสินใจถามออกมาในที่สุดขณะที่กำลังแกะถุงบัวลอย "ช่วงนี้พี่น่านเขางานยุ่งมากเลยเหรอคะ ทำไมพักนี้พี่น่านไม่เห็นมาส่งพี่พลอยเลย"มือที่กำลังหยิบช้อนของพลอยชมพูชะงักกึก ความรู้สึก
เพียงใจเว้าวอนรัก การจากลา
พลอยชมพูเม้มปากแน่น หัวใจเต้นระรัวจนแทบจะทะลุออกมานอกอก เธอพยายามตั้งสติก่อนจะเอื้อมมือไปปิดประตูห้อง "ยังจำฉันได้อยู่นี่..." คุณหญิงมณฑาแค่นเสียงเหยียดหยาม สายตาคมกริบกวาดมองพลอยชมพูตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความรู้สึกรังเกียจพลอยชมพูไม่ได้ตอบโต้ในทันที เธอสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อสะกดกลั้นความรู้สึกนึกคิดที่ตีกันยุ่งเหยิง หญิงสาวก้าวเดินเข้าไปวางถาดอุปกรณ์นวดลงบนโต๊ะข้างเตียงอย่างเบามือ ท่าทางของเธอยังคงดูนิ่งสงบแม้ภายในจะสั่นไหวเพียงใด"รบกวนคุณหญิงช่วยเปลี่ยนเสื้อผ้าตามที่ทางร้านจัดไว้ให้ด้วยนะคะ" พลอยชมพูเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่พยายามคุมให้ปกติที่สุด พลางผายมือไปยังชุดลำลองที่วางพับไว้อย่างเรียบร้อย "เดี๋ยวพลอยจะออกไปรอข้างนอกค่ะ""ไม่ต้อง!" คุณหญิงมณฑาตวัดเสียงสั่งทันควัน ทรงอำนาจจนพลอยชมพูชะงักฝีเท้าอยู่กับที่ ท่านไม่ได้มีท่าทีจะหยิบจับชุดที่วางไว้แม้แต่นิดเดียว กลับยิ่งนั่งหลังตรงเด่นสง่าอยู่บนโซฟาเพื่อกดดันคนตรงหน้า"ที่ฉันมาที่นี่...ฉันไม่ได้อยากที่จะมานวดให้เสียเวลาหรอกนะ" คุณหญิงแค่นยิ้มหยัน สายตาที่มองมาเต็มไปด้วยความดูแคลนอย่างเปิดเผย "แต่ที่ฉันยอมเสียเวลามาเหยียบสถานที่แบบนี้ ก็เพ
Anda juga akan menyukai
เด็กมันยั่ว BAD LOVE
ลำเจียก67.0K Dibacaท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน
เจียงจื่อหยา144.4K Dibacaรวมเรื่องแซ่บ (9) NC20+
Beefy Cat64.8K DibacaCLOSE FRIEND เพื่อนเล่นไม่เล่นเพื่อน
ACHICHI91.8K Dibacaคลั่งรักนายมาเฟีย [SM] + [NC30+]
ณ ธารา137 Dibacaท่านแม่ทัพยอมสยบต่อฮูหยินแล้ว
เนี่ยนเนี่ยน59 Dibacaดวงใจคนเถื่อน (NC20+) [ซีรีส์ คนเถื่อน 1/4]
violet1.7K Dibacaหวานใจคุณหมอจอมเถื่อน
มัญนิตา15 Dibaca
