“มู่กุ้ยอิงเป็นเพียงเรื่องเล่าขานในพงศาวดารนับร้อยๆ ปี มาบัดนี้ความองอาจประดุจเพชรล้ำค่าของอิสตรีทั่วหล้า หม่อมฉันได้ประจักษ์แจ้งเมื่อได้พบเหนียงเหนียงแล้วเพคะ”ทุกคนเงียบกริบอี้กุ้ยเฟยกรีดปลอกนิ้วทองคำออกมาชี้หน้านารา สายตาปะทะสายตา ก่อนที่พระนางจะแย้มยิ้มหัวเราะชอบใจ “นังเด็กคนนี้ช่างปากหวาน ข้าชอบ... เด็กๆ ตบรางวัล”“ขอบพระทัยเพคะเหนียงเหนียง”นาราแอบขำคิกคัก อี้กุ้ยเฟยโดนนางด่าเนียนๆ ว่าเป็นเก่าแก่คร่ำครึเหมือนตำราประวัติศาสตร์ยังไม่รู้ตัวอีก หลังจากนางกำนัลน้อยหนิงเอ๋อร์ได้รางวัลก้อนใหญ่ บรรยากาศในโรงงิ้วหลวงยิ่งคึกคัก เต๋อเฟยชมงิ้วสักพักก็ทรงรู้สึกเพลียและไม่อยากอยู่ท่ามกลางจิตริษยาของเหล่านางสนม ดังนั้นจึงขอตัวทูลลากลับตำหนักก่อน “เหนียงเหนียงเพคะ หม่อมฉันกับเถาจื่อซื่อจื่อขออยู่ดูงิ้วต่อได้มั้ยเพคะ” นารายังไม่อยากกลับ ก็เลยโดนเฉินกูกูถลึงตาดุ แต่เต๋อเฟยเห็นว่าเด็กๆ อยากดูงิ้วซึ่งนานๆ ทีจะเปิดเล่น พระนางจึงอนุญาตตามที่ขอ
Read more