All Chapters of พระชายาแสวงพ่าย: Chapter 41 - Chapter 50

บทที่ 12 ร่วมมือประสานพลัง  สองสามวันต่อมา“พี่หนิงเอ๋อร์... เป็นคนของมู่กุ้ยเหรินขอรับ” ตู้หมิงกระซิบบอกเสียงขรึมหลังจากไปซุ่มดูที่หน้าสำนักหมอหลวง “ข้าสืบมาได้ว่ามู่กุ้ยเหรินแก้มบวมอย่างกับโดนรุมตบ” เขาพูดจบก็พยักพเยิดไปทางนางกำนัลมือขโมยตลับครีมคนนั้นซึ่งมีอาการบวมแดงทั่วใบหน้าแบบเดียวกันเปี๊ยบ“ตำแยที่ใส่ลงไปให้ผลชะงัดดีนะ” นารายิ้มอ่อน “ในที่สุดก็จับหนอนบ่อนไส้ได้ตัวเบ้งเลย พวกนางคงมีวิธีลักลอบติดต่อกัน ขอบใจเจ้ามากตู้หมิง จานชามชุดใหม่ที่สั่งมาส่งแล้วใช่มั้ย” “ขอรับ”“ดี จัดการสับเปลี่ยนให้แนบเนียนอย่าให้นางรู้ แล้วก็จับตานางไว้ หากเห็นนางแอบทายางไม้นั่นอีก เจ้าจงจับตัวไปให้เหนียงเหนียงทันที”“ขอรับ” ตู้หมิงเหลือบมองนางกำนัลผู้นั้นด้วยความขัดเคือง “พี่หนิงเอ๋อร์น่าจะให้ข้าจับนางซ้อมให้ตาย หรือไม่ก็ให้ข้าจับนางกรอกยางไม้นั่นใส่ปากซะ”“เราไม

เพียงเห็นตัวอักษรก็รู้ทันทีว่าเป็นของน้องแปด แววตามั่นคงดั่งศิลาพลันวูบไหว            “ไม่เขียนตอบเขาไปเสียเล่า” ลมหายใจของอิ้นเจินเต้นตุบ ได้ยินน้ำเสียงแปลกประหลาด ไม่คุ้นหูของตนเอง            “การไม่ตอบนี่แหละคือคำตอบของหม่อมฉันเพคะ”คำตอบของนางทำให้อิ้นเจินขมวดคิ้วครุ่นคิด ใบหน้าที่ดูเรียบเฉยเย็นชาอยู่แล้วจึงยิ่งถมึงทึงน่ากลัวขึ้นไปอีก แต่ทว่าแววตาเย็นเยียบไร้ความอบอุ่นที่เขาทอดมองสรรพสิ่งรอบตัวเสมอนั้น ยามนี้กลับร้อนวูบวาบและจงใจให้อะไรบางอย่างเปล่งประกายออกมา ความรู้สึกนั้นคือหวงแหน นาราสบตาเขาตรงๆ ยังถึงขั้นขยี้ตาแล้วสบใหม่อีกรอบเขากำลังอารมณ์ไม่ดี... ไม่ดีมากๆ เลยด้วย ร่างสูงใหญ่ไพล่แขนข้างหนึ่งไปที่เอวด้านหลัง ในมือขยำกระดาษจดหมายนั่นไว้ไม่ยอมส่งคืนให้ ก่อนที่เขาจะตัดสินใจพูดออกมา“วันหลังอย่ารับจดหมายจากผู้ชายคนไหนอีก”เขานึกเสียใจทันทีที่ปล่อยให้คำพูดนั้นหลุดออกมา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่

บทที่ 13 ทุ่มทับจับกด  ร่างสูงใหญ่เร่งรีบเข้าเฝ้าเสด็จแม่ด้านในตำหนักทันที เขาจึงเห็นเฉินกูกูกำลังช่วยเต๋อเฟยผัดแป้งบนใบหน้าให้ดูขาวซีด เต๋อเฟยหายป่วยนานแล้วแต่ยังคงแกล้งนอนป่วยเหมือนเช่นเคย และให้บ่าวยกยาเข้ามาถวายทุกวันแล้วแอบเทยาทิ้ง ไม่มีใครรู้เรื่องนี้นอกจากนารากับเฉินกูกูและหมอหลวงซึ่งเป็นคนขององค์ชายสี่“ไม่ต้องห่วงหรอกลูก แม่สบายดี”เต๋อเฟยทรงจิบชาลี่อันเล็กน้อย ผิวพรรณดูมีเลือดฝาดขึ้นมากเพราะสรรพคุณของยาลูกกลอนพริตตี้ ต่อให้โดนยาสลบช้างก็ไม่ระคายผิว “แม่หายดีตั้งแต่วันที่หนิงเอ๋อร์ช่วยแม่ในสวนหลังตำหนักแล้วล่ะลูก แต่นางขอให้แม่ปกปิดไว้ก่อนจนกว่าจะจับตัวคนร้ายได้ เจ้าเองก็จงระวังตัวให้ดี”“ข้าจะไม่ยอมให้เกิดเรื่องเช่นนี้อีก” น้ำเสียงของอิ้นเจินมิได้เกรี้ยวกราด แต่แววตานั้นลุกวาวด้วยเพลิงพิโรธแล้ว เฉินกูกูสบตายงชินหวังยังรู้สึกหนาวยะเยือกจับขั้วกระดูก “จับบ่าวรับใช้ทุกคนที่เข้าออกห้องต้มยาไปสอบสวนซะ”“ใจเย็นๆ ก่อ

“เจ้าไว้ใจพวกนั้นได้หรือ”ทรงหมายถึงเถาจื่อ ซื่อจื่อและขันทีน้อยตู้หมิง“เพคะ หม่อมฉันตรวจสอบลายนิ้วมือกับสารเคมีที่ติดตามเนื้อตัวแล้ว พวกเขาไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง”“ลายนิ้วมือ? สารเคมี? เจ้าพูดถึงอะไร”“ก็เป็นวิธีการตรวจสอบหลักฐานอย่างหนึ่งเพคะ เอาไว้ว่างๆ หม่อมฉันจะอธิบายให้ฟัง” นางกำนัลน้อยแจกแจงแผนการที่วางไว้ให้เขารู้ และเปิดเผยสิ่งที่กำลังทำอยู่เพื่อร่วมวางแผนให้รัดกุมขึ้น“เจ้าทำอะไรไปบ้างแล้ว”“หม่อมฉันขอให้ต้วนกงกงไปขอหม้อต้มยาใบใหม่จากสำนักหมอหลวง อ้างว่าใบเก่าแตกเสียหาย แล้วจับตาดูหมอหลวงคนที่ส่งหม้อใบใหม่ให้ว่าเป็นคนของใคร ส่วนเถาจื่อกับซื่อจื่อ หม่อมฉันสั่งให้นางแกล้งปล่อยข่าวว่าเหนียงเหนียงอาการดีใกล้หายป่วยแล้ว คนร้ายที่วางแผนเรื่องนี้จะต้องหาทางเร่งวางยาซ้ำแน่เพคะ ส่วนท่าน...”นาราสบตาแล้วเมินไปทางอื่น “ฝ่ายนั้นมั่นอกมั่นใจในแผนร้ายของตนเองก็จริง แต่เนื้อแท้แล้วเป็นคนขี้หวาดระแวง และความหวาดระแวงนั้นจะย้อนกลับมาทำลายพวกเขาเอง เพราะฉะนั้นหม่อมฉัน

ในขณะเดียวกันนั้นเองนาราก็เริ่มมีการเคลื่อนไหวงานอดิเรกแก้ว่างตั้งแต่หลงยุคมาอยู่ที่นี่คือสเกตซ์ภาพหุ่นแฟชั่นโดยใช้การแต่งกายของนางสนมเป็นแรงบันดาลใจ ชุดของสตรีชั้นสูงชาวแมนจูมีจุดเด่นตรงที่เป็นชุดเสื้อกั๊กยาวกรอมเท้า ขลิบขอบด้วยผ้าแพรยกทองหรือผ้าไหมยกทองปักเป็นลวดลายต่างๆ  ปกคอด้านหลังมีสายผ้าสีเหลืองทองผูกไว้และประดับด้วยไข่มุก เวลาสวมใส่จะประดับด้วยเครื่องสนิมพิมพาภรณ์หลายหลาก สวมสร้อยพระศอทรงจันทร์เสี้ยว มีสายห้อยสร้อยประคำ สวมพระมาลายอดมุกและสวมรองเท้าส้นอ่างบัว สวยเลิศสุดๆ ไปเลยและในตอนที่นางกำลังตัดไส้เทียนเพื่อเข้านอน สร้อยพลอยส่งสัญญาณติดต่อกลับมาอีกครั้งแต่มีคลื่นรบกวนแทรกซ้อนจนไม่สามารถรับสัญญาณได้ชัดเจน นาราจึงลองเสี่ยง แอบลอบออกมาจากเหยียนชีกงเพื่อตามหาบริเวณที่มีคลื่นแรงที่สุด“อูย... อากาศเย็นเกินไปแล้วนะ”ใบหน้าหวานสวยแหงนมองกลุ่มเมฆทะมึนบนผืนราตรี อีกไม่นานคงจะเทสายฝนลงมา นางไม่ได้พกเสื้อคลุมออกมาด้วย พอออกมาข้างนอกกลางดึกเช่นนี้จึงรู้สึกหนาวสั่นเล็กน้อย ปกติพระราชวังต้องห้ามในยามกลางวันก็เคร่งขรึมน่ายำ