CHAPTER 46The Memory I LostQuinn's POV"Quinn Elazar.""Kung gusto mong malaman ang alaala na nawala sa'yo...""Halika."Hindi ko alam kung bakit...Pero sa mismong sandaling marinig ko ang boses na iyon, parang may kung anong gumalaw sa loob ng utak ko.Isang pakiramdam.Isang pamilyar na takot.Parang may parte ng sarili ko na nakakilala sa taong nasa kabilang dulo ng hallway.Pero hindi ko siya maalala.Hindi ko makita ang mukha niya.Hindi ko alam kung kaaway ba siya.O siya ang taong magbibigay sa akin ng sagot."Quinn, huwag kang lalapit."Agad na sabi ni Damien.Napatingin ako sa kaniya.Seryoso ang mukha niya.Hindi iyong kalmadong Damien na kilala ko.Kundi iyong Damien na parang handang harapin kahit sino."May alam siya."Mahina kong sabi."At kailangan kong malaman.
อ่านเพิ่มเติม