All Chapters of เสียงในใจของพระชายาทำข้าหวั่นไหว: Chapter 1 - Chapter 5

“โง่เง่าเกินไปแล้ว!” เสียงใสดังลั่นตำหนักปรุงยาเล็กๆ บนยอดเขาเซียนมู่หรงซีนั่งขัดสมาธิอยู่หน้าเตาหลอมโอสถ มือหนึ่งถือพัดคอยโบกไฟ อีกมือเปิดนิยายเล่มหนาจนแทบปิดหน้าไม่มิด ดวงตากลมโตจ้องตัวหนังสือเขม็ง สีหน้าจริงจังราวกับกำลังศึกษาคัมภีร์ลับแห่งสวรรค์ทว่า… สิ่งที่นางอ่านหาใช่ตำราวิชาเซียนไม่แต่เป็นนิยายรักดราม่าน้ำตานองเรื่อง “เกมบัลลังก์วังหลัง” ที่แอบยืมมาจากศิษย์พี่ต่างหาก“มู่หรงซีนี่โง่จริงๆ ถูกแม่เลี้ยงรังแกยังไม่พอ ยังถูกน้องสาวกลั่นแกล้งซ้ำแล้วซ้ำเล่าอีก ถ้าเป็นข้าหรือจะตบเสียให้คว่ำทั้งแม่ทั้งลูก” นางพลิกหน้ากระดาษอย่างหัวเสีย อีกมือวางพัดก่อนจะหยิบฟืนเติมไฟไปที่เตาอย่างเผลอไผล ลืมไปว่าอาจารย์ให้เฝ้าหม้อยาเฉยๆ ห้ามเติมฟืนไฟอีก เพราะอาจารย์จัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว“แล้วนี่อะไร พระเอกก็เย็นชา ร้ายกาจ พระชายาตัวเองอยู่ในจวนก็ไม่ได้รับความรักหลังจากแม่ตาย แต่งงานมีสามี สามีก็ยังรังเกียจอีก เห้อ... โลกนี้ช่างไม่ยุติธรรมกับคนดีเลยสักนิด”“ยังมีตอนจบอีก… มู่หรงซีตายเพราะถูกจับได้ว่าวางยาพระเอก พระเอกไปแต่งงานกับรักแรกที่เป็นแม่ทัพหญิงร่วมรบด้วยกัน แต่ก็ตายเพราะยาพิษสะสม นางเอกขอ

เขารู้ดีว่าฮองเฮาไม่ชอบเขา เพราะฮ่องเต้โปรดปรานเขาซึ่งเป็นน้องชายแท้ๆ มากกว่าลูกชายของตนเอง นั่นทำให้ฮองเฮาระแวงว่าเขาจะยึดอำนาจแล้วลูกชายตัวเองจะไม่ได้เป็นรัชทายาท เพราะฮ่องเต้ยังไม่แต่งตั้งรัชทายาท แต่แต่งตั้งผู้สำเร็จราชการแทน เขาจึงระวังตัวมาตลอด ตั้งแต่มีปัญหาจากการโดนลอบทำร้ายตอนไปสู้ศึกที่ชายแดน ขาก็เดินไม่ได้ปกติเหมือนคนอื่น จึงระวังเรื่องอาหารการกินเพราะระแวงเรื่องจะถูกลอบวางยาพิษนี่แหละมู่หรงเจิ้ง อัครเสนาบดีเดินเข้ามาด้วยใบหน้าเคร่งเครียด เมื่อสาวใช้ไปรายงานว่ามีเรื่อง พอเห็นสภาพลูกสาวก็มีสีหน้าผิดหวัง แต่อย่างไรนางก็คือลูกสาวของภรรยาผู้ล่วงลับ เสียหายถึงขนาดนี้อย่างไรอ๋องผู้สำเร็จราชการก็ต้องรับผิดชอบ“ท่านอ๋อง หรงซีเป็นลูกสาวคนโตของกระหม่อม หากพระองค์ไม่รับผิดชอบก็จะเสียชื่อเสียง ต่อไปหรงหว่านลูกสาวคนรองของกระหม่อมจะออกเรือนได้อย่างไร คนคงลือกันไปทั่วให้เสียหาย”มู่หรงหว่านหันไปสบตากับมารดาก่อนจะเหยียดยิ้มออกมา อย่างไรวันนี้อ๋องผู้สำเร็จราชการก็ต้องรับผิดชอบ เพราะบิดาของนางเป็นถึงอัครเสนาบดีมีตำแหน่งใหญ่โต มู่หรงซีเป็นลูกสาวคนโตไม่ใช่ลูกตาสีตาสาทีไหนที่จะทิ้งขว้างได้ง่า

ชายชู้คนนั้นแม่เลี้ยงของนางก็จ้างมาทำให้คนเข้าใจผิด สุดท้ายพระเอกก็เกลียดพระชายาผู้นี้หนักกว่าเดิมแต่ครั้งนี้ นางจะเปลี่ยนเนื้อเรื่องทั้งหมด และเอาคืนอย่างสาสม มู่หรงซียกยิ้มอย่างชั่วร้าย คนอ่านนิยายจบแล้วอย่างข้า ไม่มีวันยอมโดนรังแกง่ายๆ หรอก!ยามไฮ่ผ่านไปไม่นาน ภายในเรือนเงียบสงบ ทันใดนั้น หน้าต่างถูกเปิดออกช้า ๆ เงาร่างหนึ่งแอบย่องเข้ามาอย่างระมัดระวังชุ่ยหลัน! ซึ่งเป็นสาวใช้คนสนิทของมู่หรงหว่านนั่นเอง ในมือของนางถือกระบอกไม้ไผ่เล็กๆ ก่อนค่อยๆ เป่ายานอนหลับเข้ามาในห้องควันสีขาวจางลอยกระจายทั่วบริเวณ บนเตียง มู่หรงซีรีบคว้าผ้ามาปิดจมูกเอาไว้แน่น ก่อนแกล้งเอนตัวลงนอนนิ่ง ๆ ไม่นานนัก ชุ่ยหลันก็ย่องเข้ามาในห้อง“หลับแล้วจริงๆ ยานอนหลับออกฤทธิ์เร็วดีจริง” นางหัวเราะหยันเบา ๆ ก่อนรีบเปิดประตูให้คนด้านนอกเข้ามามู่หรงหว่านเดินเข้ามาพร้อมฮูหยินหลิว สีหน้าสองแม่ลูกเต็มไปด้วยความโลภ เมื่อเห็นหีบสินสอดเรียงราย ดวงตาพวกนางก็เป็นประกายทันที“ท่านแม่ ของพวกนี้ล้วนเป็นของล้ำค่าทั้งนั้น” มู่หรงหว่านลูบหีบทองคำอย่างหลงใหล“จิ่นอ๋องใจกว้างกับนังโง่นี่เกินไปแล้ว”ฮูหยินหลิวยิ้มเย็น“ต่อไปของพวกนี้