جميع فصول : الفصل -الفصل 260

นี่มันกลุ่มของเหยียนอีมิใช่หรือ ดูสิ่งที่แบกอยู่บนหลังพวกเขาสิ นั่นมันอันใดกัน หมูป่า หมาป่า กวาง กระทั่งหมีดำก็ยังมีแต่ละคนแบกสัตว์ป่ามาหนึ่งหรือสองตัว เลือดสดยังไหลหยดติ๋งๆ ดูน่ากลัวยิ่งนัก เมื่อทุกคนตั้งสติได้ก็รีบเข้าไปต้อนรับด้วยความยินดี คืนนี้มีเนื้อกินแล้ว“รีบวางลงเร็ว โอ้โห เหนื่อยแย่เลย”“พวกพี่ชายช่างมีฝีมือเยี่ยมยอดนัก”“คืนนี้พวกเราไม่เมาไม่เลิก ฮ่า ฮ่า ฮ่า”บรรดาทหารที่ปกติมักจะทำหน้าขรึม ยามนี้กลับยิ้มกว้างจนหุบไม่ลง รีบเข้าไปช่วยรับสัตว์ป่ามา จากนั้นก็โอบไหล่พวกของเหยียนอีเข้าไปในค่ายอย่างสนิทสนมและทักทายกันอย่างเป็นกันเอง หากได้เรียนรู้วิชาเหล่านี้มา วันหน้ายังต้องกลัวว่าจะไม่มีเนื้อกินอีกหรือกระทั่งหลิวต้าหู่ที่รีบวิ่งมาก็ยังตกใจ เมื่อเข้าไปตบๆ ลูบๆ สัตว์ป่าที่ตายแล้วน้ำหนักหลายร้อยชั่งก็เอ่ยชม “หมีดำตัวนี้ดีจริงๆ ดูขนมันสิ ดูไขมันมันสิ เร็วเข้า รีบเอาไปชำแหละให้สะอาด คืนนี้พวกเราจะกินหมีดำตัวนี้แหละ”เขาเดินเข้าไปใกล้หมีดำ สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ย่อตัวลง “ฮึบ” สิ้นเสียงร้องคำราม หลิวต้าหู่ชายฉกรรจ์ร่างใหญ่ก็หน้าแดงก่ำ ใช้แรงยกหมีดำน้ำหนักหกเจ็ดร้อยชั่งขึ้นบ่า ทุกก้าวท

คนหลายคนกระโดดลงมาจากหลังคาอย่างแผ่วเบา เมื่อเห็นบริเวณโดยรอบว่างเปล่า ก็แยกย้ายกันออกตามล่าไปคนละทิศทางทางด้านนี้ พวกของเซียวเย่หยางสามารถบุกทะลวงเข้าเมืองได้อย่างง่ายดาย ทหารกว่าสี่พันนายบุกเข้าไปในถนนพร้อมกับร้องตะโกน “ผู้ที่ไม่เกี่ยวข้องห้ามวิ่งเพ่นพ่าน หากผู้ใดแจ้งเบาะแสพวกกบฏ จะมีรางวัลให้อย่างงาม”เสียงตะโกนของทหารนับพันนายดังกึกก้อง ทรงพลังและน่าเกรงขามดังกังวานไปทั่วทุกซอกทุกมุมของเมืองอี้เฉิง ชาวบ้านที่ปิดประตูเงียบอยู่แต่ในบ้านต่างรู้สึกทั้งยินดีและหวาดวิตกที่ยินดีก็คือพวกกบฏใจทรามเหล่านี้ถูกขับไล่ออกไปเสียที ที่หวาดวิตกก็คือท่านแม่ทัพจากเมืองหลวงผู้นี้จะโหดเหี้ยมกระหายเลือดอย่างที่เล่าลือกันจริงหรือทุกคนต่างทำตามคำสั่ง ซ่อนตัวอยู่ด้วยกันอย่างเงียบๆ เพื่อรอคอยรุ่งอรุณ เมื่อเห็นท้องฟ้ายังไม่สว่างดีนัก แต่ขอบฟ้าเริ่มมีแสงสีส้มจางๆ แสงอาทิตย์ตอนเช้าสาดส่องลอดผ่านหมู่เมฆลงมาเป็นจุดๆพวกเขาไม่เคยรู้สึกอยากให้ฟ้าสว่างเร็วถึงเพียงนี้มาก่อนเลย เพื่อจะได้ต้อนรับรุ่งอรุณอันสดใส บนถนนที่เต็มไปด้วยการต่อสู้ ทหารที่บุกเข้ามาอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยแบ่งกำลังออกเป็นกลุ่มเล็กๆ ค้นหาไป

คนที่ซุ่มรออยู่ตีนเขาเพื่อล่าเหยื่อสบตากันก็รู้ถึงความคิดของอีกฝ่าย นี่คือประมุขลัทธิบูชาพระจันทร์อย่างแน่นอนมองเห็นดรุณีสิบกว่านางบนไหล่เขาบิดเอวคอดกิ่วราวกับงูเลื้อย อวดส่วนโค้งเว้าอันเย้ายวน ทรวงอกอวบอิ่มและสะโพกผายภายใต้ผ้าโปร่งสีแดงที่ปกปิดอย่างหมิ่นเหม่ชุดผ้าโปร่งผ่าลึกอวดเรียวขาขาวเนียนยาวสลวย ยามก้าวเดินชวนให้หวั่นไหว เท้าเล็กเพียงไม่กี่ชุ่นสวมรองเท้าปักลายประณีตสีแดง ทุกย่างก้าวหอมกรุ่น กระดิ่งที่ประดับไว้ส่งเสียงดังกังวานใสยามเคลื่อนไหว ช่างยั่วยวนยิ่งนักสายลมพัดผ่าน กลิ่นหอมรุนแรงชวนให้มึนเมาค่อยๆ ลอยโชยไปทั่วทั้งหุบเขา กลิ่นหอมลอยมาถึงตีนเขา คนหลายคนมีสีหน้าแตกต่างกันไป เหยียนสืออู่จมูกขยับ อ้าปากเตรียมจะจาม ทว่าก็รีบเอามือปิดปากไว้ ดวงตากลอกไปมาไม่กล้าส่งเสียงเมื่อสบเข้ากับสายตาดุดันของเหยียนอีก็ทำหน้ามุ่ยราวกับจะฟ้องร้อง กลิ่นคาวโลกีย์ของนางมารผู้นี้ลอยมาถึงที่นี่เลยทีเดียวบนกิ่งไม้อีกด้านหนึ่ง เหยียนลั่วหลีขยี้จมูกแล้วยกมือขึ้นปิด สบตากับบุรุษตรงหน้าโดยไม่ส่งเสียง ทว่าความขบขันในแววตากลับปิดบังไว้ไม่มิดช่างมีวาสนานัก วาสนานี้มอบให้เจ้า เอาหรือไม่รับไม่ได้หรอก ทั้งสอ

เยาเยว่มองสำรวจเหยียนลั่วหลีตั้งแต่หัวจรดเท้า พยักหน้าแล้วยกนิ้วชี้ขึ้นมากวักเรียก “ไอ้หนุ่ม จะมาอยู่กับข้าหรือไม่”“ไม่ต้อง พวกเจ้าเชิญตามสบาย สามีของเจ้ากำลังมองอยู่นะ” เหยียนลั่วหลีปฏิเสธด้วยสีหน้าจริงจัง ท่าทางจริงจังเสียจนน่าขันสายตาของเยาเยว่ถูกดึงกลับมาที่เซียวเย่หยางจริงๆ “น้องชายไม่รู้ซึ้งถึงความดีงามของพี่สาว รอให้เจ้าได้ลิ้มลองรสชาติแห่งความรักเสียก่อนเถิด คงแทบจะอยากตายคาอกพี่สาวทุกวันเลยเชียว ”เหยียนสืออู่หน้าแดงก่ำ นางมารร้ายผู้นี้สมกับที่เป็นนางจิ้งจอกเฒ่าจริงๆ มีตบะแก่กล้าขนาดนี้ก็ยังไม่สะทกสะท้านเยาเยว่มองดูเหยียนสืออู่ที่โกรธจนฮึดฮัดไม่พูดไม่จาแล้วก็หัวเราะร่วน ทว่าเซียวเย่หยางกลับโกรธจนควันออกหูเพราะท่าทีของเหยียนลั่วหลีท่อนแขนสั่นสะท้าน กระบี่ยาวสั่นระริก แผ่รังสีอำมหิตพุ่งตรงไปยังเยาเยว่ ประหนึ่งว่าเขาต้องการสังหารนังมารเฒ่าที่อยู่ตรงหน้าให้ตกตายเสียเดี๋ยวนี้ นังมารไร้ยางอายผู้นี้สมควรถูกสับเป็นหมื่นชิ้น“หืม” เยาเยว่มองกระบี่ที่พุ่งเข้ามาใกล้ กางแขนออกแล้วใช้ปลายเท้าแตะพื้นถอยหลังไป ใช้นิ้วชี้และนิ้วกลางคีบไว้ “ฉึก” เสียงกระบี่แทงทะลุร่างดรุณีนางหนึ่งที่เข้าม

บรรดาตระกูลใหญ่ต่างก็รู้กันดี กระทั่งบิดามารดาก็ยังจัดเตรียมและชี้แนะให้แต่เนิ่นๆ คนเหล่านี้ก็คือสาวใช้ที่จะคอยปรนนิบัติเจ้านายในวันหน้านั่นเองเมื่อโตขึ้นจนถึงวัยอันควร ก็สามารถลิ้มรสเรื่องพรรค์นั้นได้ โดยมีสาวใช้คอยเป็นผู้ชี้นำเรื่องบนเตียง ประการแรกคือเพื่อคลายความกลัดกลุ้มและช่วยชี้แนะ ประการที่สองคือเพื่อป้องกันมิให้ถูกพวกมีเจตนาแอบแฝงภายนอกมายั่วยวนจนเสียการใหญ่เรื่องเหล่านี้เซียวเย่หยางย่อมรู้ดี ทว่าเขาไม่เคยทำมาก่อน เหตุใดน่ะหรือ มารดาของเขาด่วนจากไปเพราะอาการป่วยตั้งแต่อายุแปดหนาว พออายุเก้าหนาว แม่เลี้ยงแต่งเข้าประตูมา กลับมีน้องชายที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกันกับเขาติดมาด้วยนี่หมายความว่าอย่างไร บิดาของเขาแอบไปลักลอบมีชู้ข้างนอกมาตั้งนานแล้ว ซ้ำยังดึงดันแต่งคนเข้าประตูมาอย่างเร่งรีบทั้งที่ยังไม่พ้นระยะไว้ทุกข์ คิดว่าผู้คนเขาไม่รู้เรื่องนี้หรืออย่างไรนี่คือความอัปยศของราชวงศ์ และเป็นจุดเริ่มต้นความทุกข์ระทมของเขา หญิงใจทรามผู้นั้นต่อหน้าอย่างลับหลังอย่าง อาศัยช่วงที่เขายังเด็ก เปลี่ยนตัวคนที่มารดาจัดเตรียมไว้ข้างกายเขาจนหมดสิ้น แล้วสับเปลี่ยนเอาสายลับของตนเข้ามาแทนเรื่องสตร