เสียงหนึ่งตะโกนเรียกดังมาจากเบื้องหลัง เหยียนลั่วหลีชะงักฝีเท้าหันกลับไปมอง “มีธุระอันใดรึ”“เครื่องกรองน้ำบริสุทธิ์นั่น พวกเราทำสำเร็จแล้วขอรับ” จางตง บุตรชายคนเล็กของหัวหน้าหมู่บ้านซึ่งเดิมทีมีอาชีพเป็นช่างไม้ฝีมือดี เวลานี้เขาถูกเหยียนลั่วหลีมอบหมายให้เป็นหัวหน้าหน่วยช่างฝีมือเพื่อรังสรรค์อุปกรณ์ต่าง ๆ ตามที่นางต้องการ“โอ้ รวดเร็วนัก รีบนำทางข้าไปดูเถิด”เหยียนลั่วหลีฉายรอยยิ้มยินดี นางคาดไม่ถึงเลยว่าสติปัญญาของคนโบราณจะล้ำลึกถึงเพียงนี้ ลำพังนางเพียงแค่อธิบายหลักการและทฤษฎีเบื้องต้นให้ฟังเพียงไม่กี่ประโยค พวกเขาก็สามารถรังสรรค์มันออกมาเป็นรูปร่างได้จริง ๆ“ดูนี่ขอรับ รีบเทน้ำโคลนลงไปเร็วเข้า”ภายในลานบ้านกว้างขวาง มีกลุ่มคนยืนห้อมล้อมวัตถุประหลาดชิ้นหนึ่ง ชายผู้หนึ่งยกถังที่บรรจุน้ำโคลนขุ่นคลักเทลงไปในภาชนะทรงกรวยที่ทำจากไม้และดินเผา ภายในถูกบรรจุด้วยชั้นวัสดุต่าง ๆ ตามที่นางสั่งการ ผ่านไปเพียงชั่วอึดใจ ของเหลวใสก็เริ่มไหลซึมออกมาจากรูเล็ก ๆ ที่ก้นภาชนะเหยียนลั่วหลียื่นมือออกไปรองรับหยดน้ำใสนั้นขึ้นมา พลิกฝ่ามือมองดูหยดน้ำที่สะท้อนแสงแดดจนดูสะอาดหมดจด นางยกขึ้นมาดมกลิ่นใกล้จมูก
اقرأ المزيد
