Sloane"Wala akong lobo," sabi ko, na para bang ito ay isang malapit na kuwento. Lahat ng nakakakilala sa akin ay alam kung ano ako kapag walang lobo.Hindi ako ipinanganak na mayroon nito, at hindi pa ako handang makinig sa anumang sasabihin nila. Totoong buhay ito, hindi isang mundo ng pantasya. Wala akong lobo, kaya imposibleng maging kapareha nila ako."Mayroon ka nga," sabi ni Hunter. "May lobo ka, natatabingan lang siya.""Ano'ng ibig mong sabihin, natatabingan?"Si Dean naman ang lumapit ngayon, ang mga mata niya'y nakatitig sa akin habang hinihintay kong may sabihin sila, kahit ano pa man."Puwede ka bang umupo?"Tiningnan ko ang kama at saka sila ulit. Kailangan kong marinig ito nang personal, kaya mas mabuti pang umupo ako. Lumakad ako pabalik sa kama at agad na naupo, nakalapat ang mga kamay sa aking malapad na dibdib habang nakikinig sa kanila.Lumapit silang lahat sa kinauupuan ko, nakababa ang kanilang mga kamay sa gilid ng katawan. Hinila ni Hunter ang isang silya papal
อ่านเพิ่มเติม