ตอนที่6

ตอนที่6

เมื่อคืนฉันจำได้ว่าพวกเรา ฉลองกันให้กับยัยจันเจ้า ที่เอาแต่นั่งซึมแล้วก็ร้องไห้ ส่วนเจ้าบ่าวของยัยจันเจ้าไม่ได้สนใจยัยจันเจ้าเท่าไหร่ รายนั้นปาร์ตี้กับเพื่อนจนลืมเจ้าสาวตัวเองไปเลย การส่งตัวเข้าหอ ต้องล้มเลิก เพราะเจ้าบ่าวปาร์ตี้จนเมาน็อค แล้วเจ้าสาวก็แอบหนีมานอนบ้านตัวเอง โดยมีพวกฉันพาออกมา สรุปเมื่อคืน ฉันไม่ได้กลับบ้าน เพราะอยู่กินกันต่อที่บ้านของยัยจันเจ้า ถามว่าทำไม พ่อของยัยจันเจ้าไม่ตามเหรอ ฉันคิดว่าเขาคงรู้ว่า ลูกเขาไม่ไปไหนหรอกนอกจากบ้านแม่ของตัวเอง

“ ฝีมือแกยังอร่อยเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลย “ ฉันตักข้าวต้มใส่ปาก แล้วเอ่ยชมไอรินที่อาสาต้มข้าวให้พวกเรากิน

“ แน่นอนจ้ะ นี่ คิดถึงอะไรแบบนี้นะ ไม่ได้มาอยู่ด้วยกันแบบนี้นานแล้ว “ ยัยไอรินพูดยิ้มกริ่มปลื้มปิติมากจ้าเพื่อน แต่ก็จริง พวกฉันไม่ได้รวมตัวแบบนี้นานแล้ว

ฉันนั่งคุยกับเพื่อนๆ อีกนิดหน่อยก็แยกตัวกลับก่อน คืนนี้นัดกันไว้จะไปเที่ยวต่อ ยัยซัมเมอร์จะเป็นคนอยู่เฝ้ายัยไอรินเอง เพื่อที่จะพาไปเที่ยวด้วยกันคืนนี้ ส่วนยัยไอริน ไปทำธุระก่อน และเดี๋ยวก็คงกลับมาบ้านยัยจันเจ้า ส่วนฉันก็จะไปดูงานให้พ่อ เพราะนัดลูกค้าคุยรายละเอียดงานไว้ พี่องศาไม่ว่าง เพราะไปจัดการให้พ่อฉันเหมือนกัน

ฉันขับรถมายังบริษัทของลูกค้า พอจอดรถฉันก็เดินเข้าไปติดต่อที่ประชาสัมพันธ์

“ สวัสดีค่ะ “ ฉันเอ่ยทักทายพนักงานตรงประชาธิปไตย

“ สวัสดีค่ะ มีเรื่องอะไรให้ช่วยรึเปล่าคะ “ พนักงานต้อนรับยิ้มและยกมือไหว้อย่างดี

“ คือ ฉันมาของพบ คุณสรศักดิ์ ไม่ทราบว่าท่านได้แจ้งไว้ไหมคะ “

“ อ๋อ คุณเป็นคนของมิสเตอร์แดนนี่ วิลสัน ใช่ไหมคะ “

“ ใช่ค่ะ “ ฉันพยักหน้ายิ้มตอบ

“ งั้นเดี๋ยวดิฉันพาไปยังห้องของรองประธานนะคะ พอดีท่านประธานบินด่วน ท่านฝากงานไว้กับคุณปฐพีแล้วค่ะ “

“ คุณปฐพี ... “ ฉันเอ่ยเรียกชื่อที่คุ้นชิน เหมือนชื่อพี่แผ่นดิน แต่คงไม่ใช่หรอก

“ ใช่ค่ะ คุณปฐพี คุณรู้จักไหมคะ “ พนักงานยิ้มถามฉันขณะที่เรา 2 คนกำลังเดินไปยังห้องของรองประธาน

“ ไม่แน่ใจค่ะ แต่คิดว่าน่าจะไม่ใช่ “ ฉันพูดยิ้มกับพนักงาน

ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตู

พนักงานเคาะประตูส่งสัญญาณเพื่อนขออนุญาตเข้าไปด้านใน

“ เข้ามาครับ “ เสียงึนข้างในอนุญาต พนักงานจึงเปิดประตูให้ฉัน แล้วเดินนำเข้าไปด้านใน

“ ท่านรองคะ พอดี ตัวแทนของมิสเตอร์แดนนี่ มาแล้วค่ะ “ พรักงานพูดกับรองประธานบริษัทตัวเอง เขานั่งหันหลังอยู่ ฉันก็ยังไม่เห็นหน้าเขา

“ ครับ “ เขาตอบรับแล้วหันเก้าอี้ทำงานกลับมาเผชิญหน้าฉัน เขายิ้มบางๆ ส่วนฉัรยังยืนอึ้งนิดหน่อย

“ พี่แผ่นดิน “ ฉันเอ่ยเรียกชื่อเพื่อนพี่องศา

“ หึ เชิญไปทำงานเถอะครับ เดี๋ยวผมจัดการต่อเอง “ พี่แผ่นดินหันไปพูดกับพนักงาน เธอก้มหัวนิดหน่อยก็เดินออกจากห้องพร้อมปิดประตูห้องให้

“ สวัสดีนะคะ ไม่เจอกันนานเลย ยังหล่อไม่เปลี่ยนเลยนะคะ “ ฉันพูดยิ้มกับพี่แผ่นดิน

“ ครับ เป็นไงบ้าง มิเชลล์สบายดีใช่ไหม “

“ สบายดีเกินไปด้วยค่ะ “ ฉันพูดยิ้มกับพี่แผ่นดิน จริงๆ ฉันสนิทกับเพื่อนพี่องศาทุกคนนะ พวกพี่เขาจะมาหาพี่องศาที่บ้านบ่อยๆ

ฉันกับพี่แผ่นดินเริ่มคุยงานกัน จากนั้นพี่แผ่นดินก็ชวนไปกินข้าว

“ พี่แผ่นดินยังโสดอยู่เหรอคะ แหม่ จะหวงเนื้อหวงตัว ไม่ยอมพี่แฟน ขึ้นคานไม่รู้นะคะ “

“ 55 พูดไปเรื่อยไม่เปลี่ยนเลยนะเรา แล้วจะกลับมาอยู่ไทยเลยไหม “

“ ไม่ค่ะ ที่นี้ไม่ใช่ที่ของมิเชลล์แล้วค่ะ “ ฉันพูดยิ้ม

“ อื้ม “ พี่แผ่นดินตอบรับฉันแล้วไม่ถามอะไรต่อ คงกลัวว่าฉันจะรู้สึกไม่ดี

“ พี่แผ่นดินไม่ต้องคิดมากนะคะ มิเชลล์แยกแยะได้ค่ะ “ ฉันพูดยิ้มให้พี่เขาสบายใจ

“ แล้วเราล่ะ เปิดใจให้ใครบ้างรึยัง หรือจะอยู่เป็นโสดขึ้นคานไปกับพี่ “

“ ก็ดีนะคะ พี่แผ่นดินจะได้ไม่เหงา ยังมีพี่องศาอีกคน “

“ 555 ตัวแสบ อะนี่ กินเยอะๆ “

“ ขอบคุณมากนะคะ “

ฉันกับพี่แผ่นดินกินข้าวด้วยกันเสร็จ เราก็แยกย้ายกันกลับ ฉันกลับบ้านมาเพราะ พี่องศารออยู่ และฉันจะกลับมาเอาเสื้อผ้าไปเที่ยวคืนนี้กับพวกเพื่อนๆ ด้วย

“ แหม่ มารอเจอน้องเนี่ย อยากรู้เรื่องอะไรคะ “ ฉันลงจากรถ โดยมีพี่องศาเปิดประตูรถให้

“ ก็เห็นไม่กลับบ้าน เราไปอยู่ไหนมา “

“ อยู่กับเพื่อนๆ แหละค่ะ พวกมิเชลล์ ไอริน ซัมเมอร์ ไปอยู่เป็นเพื่อนจันเจ้า รายนั้นหนีเข้าหอมานอนบ้านแม่ตัวเอง “ ฉันพูดพร้อมเดินไปกอดแขนพี่องศาเดินเข้าบ้าน

“ จริงเหรอ ค่อยยังชั่ว “

“ ค่อยยังชั่วอะไรกันล่ะคะ พี่องศา นี่แน่ะ “

เพี๊ยะ ! ฉันตีแขนแกร่งพี่ชายตัวเองเบาๆ ไม่ได้แรงมาก

“ อ้าว ตีพี่ทำไมเนี่ย มือเล็กๆ หนักใช่ย่อยนะ “

“ ตีสิคะ พี่องศาไปคบหากับพี่สาวของจันเจ้าเหรอ “

“ เฮ้อ เรื่องนี้อีกแหละ จันเจ้าไม่ฟังพี่อ่ะ พี่อยากจะอธิบายมากนะ “ พี่องศาพูด จากนั้นเขาก็เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นกับพี่สาวของจันเจ้า

“ โอ้ววว พี่ชายของหนู เป็นเทพบุตรของแทร่ “ ฉันร้องออกมาพร้อมกับชูนิ้งโป้งให้พี่องศา ที่เขาทำทุกอย่างเพื่อปกป้องจันเจ้า

“ หึ แล้วนี่จะไปไหนต่อเนี่ย “

“ คืนนี้ พวกเรานัดกันไปเที่ยวคะ ส่วนนัดพี่องศา มิเชลล์ขอเลื่อนเป็นอีก 2 วันนะคะ ช่วงนี้พวกเราคงอยู่กับจันเจ้าก่อน เอ่อ ลืมบอก เมื่อวาน เจ้าบ่าวของจันเจ้าหาเรื่องมิเชลล์ด้วย “

“ ว่าไงนะ !!! มันทำอะไร แล้วเจ็บตรงไหนรึเปล่า พี่จะไปกระทืบมันเอง “ พี่องศาพูดเสียงดัง

“ ใจเย็นค่ะ เขาไม่กล้าทำอะไรมิเชลล์หรอก มิเชลล์ก็ไม่ยอมให้ใครมาทำอะไรง่ายๆ แล้วนะคะ “ ฉันพูดยิ้มกับพี่องศา

“ ดีมาก เป็นน้องพี่ต้องแข็งแกร่งเหมือนลูกเจี๊ยบ “

“ ลูกเจี๊ยบมันแข็งแกร่งตรงไหนคะ “

“ 5555 อ้าวเหรอ “

“ เดี๋ยวเถอะ มีอีกเรื่อง วันนี้ที่มิเชลล์ไปคุยงานแทนแด๊ดดี้ มิเชลล์เจอ .... “ ฉันยังพูดไม่จบพี่องศาก็พูดแทรกขึ้นก่อน

“ ไอ้แผ่นดินใช่ไหม “

“ ใช่ มิเชลล์ก็คิดอยู่ว่ามันคุ้น ๆ “

ฉันกับพี่องศาคุยกันอีกนิดหน่อยฉันก็ขอให้พี่องศาไปส่งบ้านจันเจ้า วันนี้แม่ไม่อยู่ เห็นว่า เดินทางไปหาแด๊ดดี้ แหม่ คู่นี้ก็ห่างกันไม่ได้จริงๆ

🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍