Mag-log inตอนที่3
วันนี้ฉันออกมากับเพื่อนอีกกลุ่ม กลุ่มนี้ก็สนิท พึ่งมาสนิทช่วงม.6 เนี่ยแหละ กลุ่มฉันไม่มีแม่นางไหนออกบ้านได้สักคน นี่ขนาดยังไม่มีพันธะสักคนนะ วันนี้กลุ่มเพื่อนฉันพามาคลับที่ฉันเองก็ยังไม่เคยมา หรูหราใช่ได้เลย เห็นพวกเพื่อนบอกว่า คลับนี้ติดอันดับท๊อป 5 ของย่านนี้เลย ก็คงใช่แหละ ความสะอาด ความจัดเรียงของ ความแบ่งโซนอย่างชัดเจน เรื่องบริการไม่ต้องพูดถึงดีมากๆ ฉันกับเพื่อนๆ กำลังนั่งดื่มแล้วคุยเล่นกันถามเรื่องราวความเป็นอยู่ที่ผ่านมา จริงๆ ฉันไม่ค่อยมีอะไรอัพเดทหรอก เพราะ ฉัน ยังไม่ได้ทำอะไรเลย เรียน กิน เที่ยว นอน และยังโสด เพื่อนทุกคนรู้ดี " มิเชลล์ ...!! " เสียงเรียกชื่อฉัน และฉันก็จำเสียงได้ว่าเป็นใคร พี่ชายที่แสนดีของฉันเอง ไม่คิดว่าจะเจอนะเนี่ย แล้วบอกจะไปทำงาน ฉันลุกขึ้นเดินไปเกาะแขนพี่องศา " พี่องศา ไหนบอกว่าไปทำงานไงคะ " ฉันถามพี่เขา " เอิ่ม มิเชลล์ นี่ พี่องศาใช่ไหม " เพื่อนๆ ฉันตะลึงที่จู่ๆ หนุ่มหล่อระดับตัวท๊อปมาทักทาย แต่ก่อนสมัยเรียน พี่องศาเป็นตัวท๊อปเลย " เอ่อ ใช่ๆ นี่พี่องศา แฟนยัยจันเจ้าไง " " มิเชลล์ ! " พี่องศาเรียกชื่อฉันเสียงเข้มขึ้น " อะ เอ่อ มิเชลล์ลืมค่ะ ขอโทษนะคะ " ฉันปล่อยมือจากแขนพี่องศาและยกมือไหว้ขอโทษพี่เขา " อื้ม ไม่เป็นไร วันนี้อย่าดื่มเยอะนะ แล้วมายังไง " พี่องศาลูบผมฉันแล้วยิ้มอย่างอบอุ่น " ขับรถมาค่ะ วันนี้ไม่ดื่มเยอะหรอกค่ะ แค่มาดูบรรยากาศข้างนอกบ้าง อีกสักพักมิเชลล์ก็จะกลับแล้ว " " อื้ม ถ้าจะกลับทักหาพี่นะ เดี๋ยวพี่กลับไปส่งที่บ้าน " " ไม่ต้องเลยค่ะ มิเชลล์ไม่ใช่เด็กนะคะ พี่องศามาทำอะไรที่นี่คะ " " พี่มา....คุยงานนิดหน่อยน่ะ " " แหม่ แอบนัดใครไว้รึเปล่า สาวๆ คนไหนนะ " ฉันพูดแซวพี่องศา " ไม่มีหรอกน้า พี่ไปคุยงานก่อนนะ อย่าดื่มเยอะล่ะ พรุ่งนี้เรามีธุระนิ " " ค่ะ " ฉันยิ้มตอบพี่เขา จากนั้นพี่เขาก็ยิ้มทักทายเพื่อนฉันนิดหน่อยพี่องศาเดินหายไปกับฝูงนักท่องเที่ยว ฉันกลับมานั่งที่เหมือนเดิม " คนอะไร หล่อทุกช่วงอายุคนจริงๆ " " หล่อไม่พัก " " หล่อแล้วหล่ออีก " เพื่อนๆ กลุ่มฉัน ยิ้มตามหลังพี่องศา แล้วพูดพร่ำเพ้อ สายตาเคลิบเคลิ้มไปกับความหล่อของพี่องศา ฉันนั่งคุยกับเพื่อนกลุ่มนี้อีกสักพักก็ขอตัวกลับก่อน ฉันโทรบอกพี่องศาแล้ว รายนั้นติดคุยงานพอดี ถ้าไม่งั้นคงไม่ยอมให้ฉันขับกลับคนเดียวแน่ๆ ฉันขับรถออกจากคลับ ขับดูบรรยากาศกลางคืนของเมืองหลวงไปเรื่อยๆ ไม่ได้มาขับรถเล่นแบบนี้นานแล้ว คิดถึงเพื่อนๆ ของฉันจัง เอี๊ยด!!! เสียงเบรครถกระทันหันจากรถคันข้างหน้า จังหวะที่ฉันกำลังขับไปเรื่อยๆ แล้วฉันขี่ตามหลังคันนี้อยู่ ก็ต้องเหยียบเบรคแบบกระชั้นชิดเหมือนกัน " เกิดบ้าอะไรขึ้น ! " ฉันพูดพร้อมปลดเข็มขัดนิรภัยออก เปิดประตูรถลงไปดูเหตุการณ์ รถคันหน้าเกือบชนคนแก่ ที่กำลังข้ามถนน " นี่ อีแก่ รีบเดินหน่อยสิว่ะ คนยิ่งรีบ " คนขับรถเปิดกระจกรถมาตะโกนด่าคนแก่ที่กำลังเดินข้ามถนน ฉันรีบเดินไปพยุงเธอไว้ " นี่ หนู รีบพามันเดินไปเลย เสียเวลา " " ลุง !! พูดกับคนดีๆ มันจะตายเหรอคะ " " อ้าวเฮ้ย ยัยหนู หน้าตาก็ดีพูดจาน่าโดนด่านะ " " ลุงน่ะ หน้าตาก็ไม่ดี แถมยังเห่าหอนไม่เลิกด้วย " " เฮ้ย ปากดีนะ " " อย่าๆ อย่าทำเธอเลย แม่หนูไม่น่ามาช่วยยายเลยลูก " ยายแก่พูดบอกฉันพร้อมจับมือฉันไว้แน่น มือเหี่ยวๆ ทั้งสั่น และมีเลือดไหลติด " ยายมีแผลนี่คะ " " เฮ้ย จะพูดกันอีกนานไหม คนยิ่งรีบๆ เกะกะขวางทางกันจริงๆเลย " " Damn you! " " อะไรนังฝรั่งน้อย พูดอะไรของแก " มันทำหน้าไม่เข้าใจที่ฉันด่า " ไอ้ระยำ " " แม่หนู อย่าไปต่อล้อต่อเถียงกับเขาลูก ไปกันลูกๆ " ยายแก่รีบดึงฉันเดินหนีไอ้คนที่จะขับรถชน " ฝากไว้ก่อนเถอะนังฝรั่งน้อย " " ไปฝากแม่ลุงนู้น ไป!!! " ฉันชี้หน้าด่า มันทำหน้าหงุดหงิดไม่พอใจที่ฉันด่า จากนั้นก็ปรี่เตรียมเข้ามาทำร้ายฉัน ฉันรีบดึงยายแก่ให้แอบหลัง " จะทำอะไร ! " เสียงดังมาจากด้านหลังของลุงที่จะมาตบหน้าฉัน พวกเราหันไปมองทางด้านหลัง และฉันคิดว่าฉันอยากจะหนีไปจากตรงนี้ที่สุด คนที่ฉันเคยรักมากๆ และ ตอนนี้ก็เกลียด มากๆ มาอยู่ตรงหน้าฉันแล้ว ขุนเขา ผู้ชายที่ทำให้ฉันรู้จักคำว่า รักแท้ไม่มีอยู่จริง ผู้ชายที่มอบบาดแผลให้ฉัน ผู้ชายที่สร้างความทรงจำอันเลวร้ายให้ " ทำร้ายคนแก่ กับ เด็ก มึงไปเอากระโปรงมาใส่ไป " เขาพูดเสียงเข้ม พร้อมมองหน้าตาลุงที่หาเรื่องฉันอย่างกับดุดัน " เหอะ ระวังตัวไว้เถอะ ปากเก่งแบบนี้หาผัวไม่ได้หรอก " " นี่ ไอ้บ้า !!! " ฉันตะคอกเสียงใส่ไอ้ลุงนั่น ใจอยากจะกระโดดถีบหน้าด้วย " หนูพอแล้วลูก ปล่อยเขาไปเถอะ " ยายแก่ดึงรั้งมือฉันไว้หรอก ลุงคนนั้นรีบเดินหนีแล้วขับรถออกไปอย่างรวดเร็ว " เฮ้อ ใจดำจริงๆ แม่หนูไม่เป็นไรอะไรใช่ไหมลูก " ยายแก่รีบสำรวจร่างกายฉัน " หนูไม่เป็นอะไรจ้ะ ยายสิเป็น ไปหาหมอก่อนนะจ้ะ หนูพาไป " " ไม่เป็นไรลูก แผลแค่นี้เอง ยายทำเองได้ เดี๋ยวยายต้องรีบไปขายของ เอ่อ พ่อหนุ่ม ยายขอบใจมากนะที่มาช่วยพวกเราไว้ " " ไม่เป็นไรครับ ผมว่ายายไปหาหมอเถอะครับ " สุดท้าย ฉันกับเขาต้องพายายไปหาหมอ แต่เราก็ยังไม่ได้พูดอะไรกันนะ ฉันก็ไม่ได้เข้าใกล้เขาเลยสักนิดตอนพิเศษ 2 ปี ผ่านไป ฉันกับพี่ขุนเขา แต่งงานมา2 ปีแล้ว ตอนนี้เรายังไม่มีลูกกันเลย เพราะฉันยังไม่พร้อม จะบอกฉันเห็นแก่ตัวก็ได้ ฉันยังอยากใช้ชีวิตกับพี่ขุนเขาไปก่อน ฉันยังไม่พร้อมสละเวลาของฉันให้กับลูก ไม่ใช่ว่าฉันไม่ชอบเด็กนะ ฉันชอบมาก แต่การจะมีเด็กคนหนึ่งมันต้องมีเวลาให้เขามากๆ ใส่ใจเขามากๆ แล้วเราพร้อมทุกอย่าง พร้อมที่จะซัพพอร์ทพวกเขา ซึ่งฉันคิดว่าฉันยังไม่พร้อม ฉันก็เลยเลี่ยงๆ ไปก่อน ถึงพี่ขุนเขาจะไม่พูด แต่ฉันรับรู้ได้ว่าเขาอยากได้ลูกแล้ว แต่เขาก็ไม่เร่งรัดอะไร เขาตามใจฉัน " มิเชลล์ แต่งตัวเสร็จรึยัง " พี่ขุนเขาขึ้นมาตามฉัน " กำลังลงไปพอดีเลยค่ะ ทุกคนมาพร้อมกันหมดแล้วเหรอคะ " "มากันครบแล้ว " พี่ขุนมาตามฉัน ฉันรีบหยิบของแล้วเดินไปข้างล่างพร้อมพี่เขา เพื่อนพวกเรามากันครบแล้ว วันนี้พวกเราจะไปตั้งแคมป์กัน มันเหมาะมากสำหรับปลายฝนต้นหนาวแบบนี้ เราจะไปตั้งแคมป์ที่ไร่ของบ้านเพื่อนพี่ขุนเขา เห็นว่าเป็นเพื่อนอีกกลุ่ม พวกเราออกเดินทางกันสู่ต่างจังหวัด โดยขับรถไปกันเอง พี่คีย์ขับรถนำทาง "ง่วงรึเปล่าครับ " พี่ขุนเขาถามฉัน ฉันหันกลับไปมองพี่เขา พี่
ตอนที่29 ฉันเดินไปที่ระเบียง แอบมองและแอบฟังทั้งคู่อย่างเงียบๆ “ขุนเขา ทำไมนายทำแบบนี้! “ฉันจำยัยคนนี้ได้ ก็ยัยคนนี้แหละ ที่นอนกับพี่ขุนเขาเมื่อ 5 ปีก่อน “ออกไป!! “แต่สิ่งที่ทำฉันตกใจคือ พี่ขุนเขาเอาปืนจ่อไปที่หัวของผู้หญิงคนนี้ พรืด เสียงประตูเลื่อน “พี่ขุนเขา มีอะไร ทำอะไรค่ะ “ฉันรีบเดินไปจับแขนแกร่งพี่ขุนเขา ที่เขาปืนจ่อหัวผู้หญิงคนนี้ “มึงกลับไป!!! ถ้ามึงมาอีก ผู้หญิงกูก็ยิงทิ้งได้” “ไปแล้ว ปล่อยฉันไป “ผู้หญิงคนนี้กลัวตายรีบวิ่งออกจากห้องไปเลย “เกิดอะไรขึ้นคะ” ฉันถามพี่ขุนเขา แล้วเขาก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้ฉันฟัง ว่าผู้หญิงคนนี้คือตัวล่อ มันมีคนไม่หวังเรื่องธุรกิจของพี่เขาอยู่ คนที่ตั้งในเอาผู้หญิงคนนี้มาตั้งใจให้พี่เขา ทะเลาะกับฉัน 1 เดือนผ่านไป #เกาะเต่าใหญ่ วันนี้ฉันกับพี่ขุนเขามาเที่ยวที่เกาะเต่าใหญ่ จริงๆ ไม่ได้มาแค่ฉันหรอก เพื่อนฉัน เพื่อนพี่ขุนเขาก็มาด้วย แต่ฉันกับพี่ขุนเขาเดินทางมาก่อน เพราะต้องการจะสวีทกันก่อน “อากาศดีมาก คิดถึงบรรยากาศเก่าๆ เลยนะคะ “ฉันพูดยิ้ม “5555 พี่คิดถึงแต่เรา” “หื้ม อะไรมิเชลล์คะ” “หลง ทั้งรัก ทั้งหลง มาเที่ยวไม่ใส่บิกินี่ได้ไหมคะ” “
ตอนที่28 พรุ่งนี้พี่ขุนเขาก็กลับได้กลับบ้านแล้ว ฉันมาเฝ้าพี่เขาตลอดเลย พ่อแม่ เพื่อนๆ แวะเวียนมาเยี่ยมพี่ขุนเขา วันนี้ สายๆ เพื่อนๆ ฉันก็จะมาเยี่ยมพี่ขุนเขาด้วย พี่ขุนเขากินข้าวเสร็จแล้ว ฉันกำลังจะพาเขาไปเช็ดตัว จริงๆ ร่างกายพี่เขาฟื้นฟูเร็วมากอ่ะ เป็นฉันนะคงยังนอนเป็นผัก พี่ขุนเขาอยู่โรงพยาบาลอาทิตย์เดียว ถ้าเป็นฉันน่าจะ 3 เดือน “พี่ขุนเขาเช็ดตัวเองได้มั้งคะ “ฉันถามพี่ขุนเขา คือ บางทีฉันก็อายไง มาให้พี่เขาแก้ผ้าต่อหน้า แล้วมายืนเช็ดตัวกันแบบนี้ มันรู้สึกแปลก ๆ เหมือนกัน “ทำไม ว่าแต่ ทำไมหน้าแดงๆ นะ “พี่ขุนเขาพูดพร้อมขยับตัวเข้ามาใกล้ฉัน “หยุดนะคะ เลิกแกล้งมิเชลล์ได้แล้ว” “มิเชลล์ หันมาหาพี่ “พี่ขุนเขาพูดพร้อมกับจับปลายคางฉันให้หันไปมองเขา “พี่เจ็บแผลจัง” “จริงเหรอคะ เจ็บตรงไหนค่ะ” “ช่วยรักษาษาพี่หน่อย” “อื้มส์ “พี่ขุนเขาพูดพร้อมกับก้มลงเอาปากมาประกบจูบปากฉัน ขุนเขาประคองใบหน้าขาวของมิเชลล์ เขาก้าวเดินหน้าเพื่อดันให้มิเชลล์เดินถอยหลังให้ตัวของมิเชลล์ไปชนกับกำแพงห้องน้ำ มิเชลล์เปิดปากให้ขุนเขาได้สอดลิ้นเข้ามาเพื่อมาตักตวงน้ำหวานในปากเธอ “อะ อื้ม “เสียงครางหวานของมิเชลล์ดังล
ตอนที่27 #ขุนเขา กริ๊ก เสียงขึ้นลำปืนดังมาจากด้านข้างของผม ผมมัวแต่โกรธจนลืมระวังตัวเอง “อยู่เฉยๆ นายสั่งให้เข้าไปดีๆ ครับ “ลูกน้องของไอ้เตชินท์พูด แก๊ก เสียงประตูเปิดออก พร้อมกับลูกน้องอีกคน ผมเดินเข้าข้างใน จริงๆ ผมไม่ได้กลัวเลย แต่แค่ตอนนี้ผมต้องช่วยมิเชลล์ออกมาให้ได้ก่อน “นายมึงอยู่ไหน” “กรี๊ดดดด ปล่อยนะ ปล่อยยย “ผมรีบวิ่งไปทางห้องที่ปิดอยู่ ลูกน้องของไอ้เตชินท์เอาปืนมาจ่อผม แต่ผมปัดทิ้ง พร้อมกับเตะไปที่หน้าอกมัน ผมรีบวิ่งไปเปิดประตู ไอ้เตชินท์กำลังขึ้นคร่อมร่างของมิเชลล์อยู่ ผมวิ่งไปกระโดดถีบมันร่วงลงจากเตียง จากนั้นดึงมิเชลล์มาไว้กับตัวเอง ปัง! เสียงปืนดัง กระสุนพุ่งมาที่แขนของผม “กรี๊ด พี่ขุนเขา” “ไม่มิเชลล์ ตั้งสติ พี่ไม่เป็นไร “ผมต้องรีบบอกมิเชลล์ พอเธอเห็นเลือดผมเหมือนเธอจะสติหลุด ปัง ปัง ข้างนอกเหมือนมีคนกำลังสู้กัน ผมคิดว่าไอ้องศากับไอ้แผ่นดินมาแล้ว “มาถึงก็ทักทายกันแรงเกินไปรึเปล่า “ไอ้เตชินท์พูดพร้อมลุกขึ้นมายืนมือมันถือปืนที่ใช้ยิงผมเมื่อกี้ “มึงทำตัวเอง อย่ามายุ่งกับมิเชลล์” “หวงเมียเก่าซะด้วย” “มึงเป็นเหี้ยอะไรถึงทำแบบนี้ มึงเอาตัวเองมาลงเร
ตอนที่26 “ หึ คือ ผมมีเรื่องจะถามน่ะครับ สัญญาที่คุยกันไว้ ผมเห็นเงียบๆ คุณองศาว่ายังไงบ้างครับ “ “ อ๋อเรื่องนั้น เห็นพี่องศาจะคุยกับคุณเตชินท์เองนะคะ เหมือนจะมีข้อตกลงแล้วการจัดการบิลสินค้า ไม่ตรงกัน คุณเตชินท์รอคุยกับพี่องศาได้เลยนะคะ มิเชลล์ก็ยังไม่ทราบรายละเอียดเรื่องนี้ “ “ เหรอครับ หึ ว่าแต่ ช่วงนี้เห็นคุณมิเชลล์อยู่กับไอ้...เอิ่ม คุณขุนเขาบ่อยๆ มีธุระอะไรกันรึเปล่า “ “ คุณรู้ด้วยเหรอคะ “ ไม่ได้แหละ เขาตามสืบเรื่องฉันทำไม นี่ เขาโรคจิตรึเปล่า “ พวกคุณนี่คิดว่าผมเป็นตัวทดลองใครก็ได้เหรอ ! “ เขาพูดเสียงเข้มขึ้น ยกยิ้มที่มุมปาก ไอ้นี้มันตัวร้าย ใช่เลย อยู่ไม่ได้แล้วมิเชลล์ หนี “ มิเชลล์ไม่รู้คุณพูดอะไร มิเชลล์มีนัดต่อ ขอตัวนะคะ “ ฉันพูดพร้อมหยิบกระเป๋าข้างตัวแล้วลุกขึ้น “ ผมไม่รู้ว่าพวกคุณตัดสินใจยังไงกับข้อตกลงของผม แต่ผมรอไม่ได้ ผมอยากรู้เหมือนกันว่า ถ้าไอ้ขุนเขากับไอ้องศารู้ว่าคุณมิเชลล์ไปกับผม ต่อ... มันจะว่ายังไง “ “ ฉันไม่สะดวกไปต่อกับคุณค่ะ “ ฉันพูดพร้อมเดินหนี ฉันรีบเดินมาที่ลานจอดรถของร้านอาหาร รู้สึกไม่ชอบมาพากลกับท่าทางเขาเลย ตึก ตึก เสียงเท้าหนักเดิน
ตอนที่25 เราทั้งคู่เดินเข้ามาในบ้าน ป้าสอนยืนถือผ้าคลุมรอ ผมวางร่มแล้วเดินไปเอาผ้าคลุมมาจากป้าสอนเอามาคลุมให้มิเชลล์ “ไป ขึ้นไปเปลี่ยนชุด” “เอ่อ เป็นไรค่ะ ไม่เปียกมาก” “ไม่ได้ เดี๋ยวจะไม่สบาย “ผมเผลอตัวพูดเสียงดุ ทำเอามิเชลล์สะดุ้ง “ก็ได้ค่ะ ไม่เห็นต้องทำเสียงดุเลย “มิเชลล์พูดบอกผมพร้อมกับทำหน้าหงอยๆ ผมไม่ได้ตั้งใจนะ เป็นห่วงเธอจนเผลอดุไปหน่อย “ขอโทษครับ ไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดก่อนเถอะ “ผมพูดพร้อมดันไหล่ให้มิเชลล์เดินขึ้นไปข้างบนห้องผม “อาบห้องอื่นได้ไหมคะ” “อาบห้องพี่เนี่ยแหละ พี่จะเข้าไปช่วยอาบได้” “เนี่ยแหละ เพราะพี่เป็นแบบนี้ มิเชลล์ถึงไม่ไว้ใจพี่ไง” “โอเค เข้าไปเถอะครับ พี่ไม่ช่วยอาบก็ได้ เดี๋ยวพี่เตรียมชุดให้” ผมให้เธอเข้าไปอาบน้ำ แล้วผมก็มาเตรียมชุดให้เธอ ชุดมิเชลล์ที่อยู่นี้ ยังมีอยู่ ผมเก็บไว้ตลอด ........ พลั่ก ตุ้บ พลั่ก ตุ้บ ต่อย เสียงเตะดังขึ้นทั่วห้อง “ ไอ้เวร มึงกล้าทำแบบนี้กับมิเชลล์ได้ไง ไอ้เลว “ “ อึก มึงทำกูพอใจรึยัง มึงบอกกูมาก่อนมิเชลล์อยู่ไหน “ “ มึงยังจะถามหาน้องกูอีกเหรอ “ พลั่ก องศาเตะไปที่ลำตัวของขุนเขา พอเขารู้เรื่องราวทั้งหมดที่ม



![พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



