ตอนที่2

ตอนที่2

ขุนเขา

วันนี้ผมบินกลับมาไทยหลังจากที่ไปดูงานที่สิงคโปร์มา 3 วัน ผมให้ลูกน้องจัดการทุกอย่างแล้วเดินมานั่งรอบนรถ แล้ววันนี้ผมก็โคตรโชคดีที่ผมเจอคนที่ผมกำลังคิดถึงอยู่พอดี

" หึ ไม่เจอกันนานเลยนะ " ผมพูดพึมพำ มองผู้หญิงที่ผมรู้จักเป็นอย่างดี จะใครที่ไหนได้ ก็ มิเชลล์ แฟนเก่าผมเอง ไม่เจอกันนาน นมโตขึ้นเยอะเลย

" ไอ้องศา " ผมเห็นเหตุการณ์ทุกอย่างบนรถ ไอ้องศามารับน้องสาวตัวเองเหรอ มิเชลล์เป็นน้องสาวของไอ้องศาเพื่อนผมเองแหละ มันบอกว่าไม่ใช่น้องแท้ๆ แต่มันก็หวงน้องมันมากเหมือนกัน และมิเชลล์ก็ติดไอ้องศาเหมือนกัน

ปึก ! เสียงเปิดประตูรถ

" นายครับ รับกระเป๋ามาแล้ว กลับเลยไหมครับ "

" เอ่อ กลับเลย วันนี้กูรีบ คืนนี้กูคงได้หวนวันวานแล้วแหละ " ผมพูดยิ้ม ลูกน้องผมทำหน้างง ๆ มันไม่เข้าใจที่ผมพูดหรอก

สวัสดีครับ ผมชื่อ ขุนเขา

นคินทร์ ธนภูดินันท์กรณ์ฉัตร

อายุ 32 ปี รวย หล่อ ท๊อปฟอร์มเรื่องความเจ้าชู้ฟันแล้วทิ้ง นิสัยอาจจะดูสุขุมแต่ภายใต้ความสุขุมคือปีศาจตัวพ่อเลย ผมไม่ใช่คนทะเล้น แต่ผมยอมรับว่าผมเจ้าชู้มาก ภายใต้ใบหน้าสุขุม อ่อนละมุนของผม ซ่อนความร้ายกาจไว้มากมาย

ผมเป็นรองประธาน ธนภูดินันท์ กรุ๊ป ศูนย์รวมสินค้ายี่ห้อต่างๆ แฟชั่นเสื้อผ้า รวมไปถึงเครื่องอุปโภคบริโภค ทั้งหมด ที่อยู่ในเครือของ ธนภูดินันท์ กรุ๊ป ประธานก็ยังเป็นพ่อผมดำรงตำแหน่งอยู่ ดีแล้วครับ แค่เป็นรองยังไม่มีเวลาทำอะไรเลย ถ้าให้ดูแลทุกอย่างผมก็ต้องทำอีกแหละ แต่ตอนนี้คงเป็นหน้าที่พ่อตัดสินใจไปก่อนถึงส่วนใหญ่งานทั้งหมดจะเป็นผมแล้วที่ทำอยู่

ผมกลับบ้านมา รอเวลาไปคลับ โทรนัดพวกมันเรียบร้อยแล้ว

Key Club

ผมมาก่อนเวลา แล้วให้เด็กในร้านไอ้คีย์จัดหาคนมานั่งเล่นด้วย

" สวัสดีครับคุณขุนเขา "

" เอ่อ หาเด็กมานั่งเป็นเพื่อนกูสิ '

" ได้เลยครับ วันนี้เราได้เด็กใหม่ รับรองว่าเด็ดถูกใจคุณขุนเขาแน่นอน "

" อื้ม ไปเอามา แล้วนายมึงไปไหน " ผมถามหาไอ้เจ้าของคลับ ผมมาถึงแล้วยังไม่เห็นหน้ามันเลย

" เช็คของอยู่ครับ " ลูกน้องไอ้คีย์พูดยิ้มกริ่ม

" ไอ้เวร ! มึงเอาคนที่ไอ้คีย์ยังไม่ได้เช็คมาให้กูนะ อยากรู้ว่าเด็ดแค่ไหน "

" ครับ "

พอลูกน้องไอ้คีย์เดินออกจากห้องไปสักพักใหญ่ มันก็กลับมาพร้อมสาวสวย อกตู้ม2คน ทั้ง 2 คนเป็นงานแบบไม่ต้องสอนอะไรให้เสียเวลา

ปึง!!! เสียงเปิดประตู

" หิวโหยอะไรขนาดนั้นว่ะ สาวๆ ใจเย็นๆ " เสียงของไอ้คีย์พูด

ตอนนี้ 2 สาว กำลังทำหน้าที่ป้อนนมอุ่นๆ จากเต้าให้ผมดื่ม ทั้งสองผละออกจากผม พร้อมกับจัดเสื้อผ้าตัวเองให้เข้าที่ จากนั้นก็ลุกขึ้นไปทำหน้าที่ชงเครื่องดื่มต่อ

" คนอื่นล่ะ " ผมถามไอ้คีย์

" ไอ้องศาติดธุระ เห็นว่าไปรับน้องที่สนามบินทั้ง ไอ้แผ่นดินกำลังมา มึงรีบเองไง คนอื่นเขาก็มีการมีงานทำไหม "

" ไอ้องศา.... "

" มึง หยุด .... ที่ผ่านมาให้มันจบ เพื่อนกันทั้งนั้น " ไอ้คีย์รีบพูดดักคอผมไว้เลย เพราะมันก็รู้เรื่องของผมทั้งหมดเหมือนกัน

" ก็นะ คนมันยังคิดถึง " ผมพูดพร้อมมองหน้าไอ้คีย์ มันถึงกับกุมขมับเพราะรู้ว่าผมคิดอะไรอยู่

" สงสัยมึงอยากถูกไอ้องศากระทืบอีก " ไอ้คีย์พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

" เอ่อนะ.. มึงก็คิดมาก กูไม่ไปวุ่นวายน้องมันหรอกนะ "

" เชื่อมึงก็โง่แล้วไอ้ขุน มึงให้คนตามสืบเรื่องของเธออยู่ กูคงเชื่อมึงได้หรอก " ไอ้คีย์พูดพร้อมส่ายหน้า เอ๊ะ ไอ้นี้ รู้ดีจริงๆ เลยนะ

ผมนั่งคุยอยู่กับไอ้คีย์พักใหญ่ กว่าไอ้แผ่นดินจะมา

" มาถึงก็เรียกเด็กเลยนะมึง ทำไม ไปไกลถึงสิงคโปร์ไม่ได้ปลดปล่อยเลยรึไง " ไอ้แผ่นดินถามผม มันมองดูผมกับสาวๆ ที่กำลังนัวเนีย ไอ้นี้อิจฉาผมแหละ

" ปลดปล่อย ไปไหนกูก็ปลดปล่อยหมดแหละ เก็บไว้ทำไม " ผมตอบอย่างคนหน้ามึนอ่ะ

ไอ้แผ่นดินถึงกับส่ายหน้า พวกผมนั่งคุยเล่นกันไป มองบรรยากาศในร้านไป คนเริ่มทยอย มากันแล้ว สักพัก ไอ้องศาก็มา

" มึงเคลียร์งานทางนู้นเสร็จแล้วเหรอ " มาถึงมันก็ถามผมทันที

" อื้ม กลับเร็วหน่อย เบื่อแหละ อยากกลับมาพักผ่อน "

ผมกับไอ้องศาถึงจะเคยมีเรื่องผิดใจเกี่ยวกับน้องมัน แต่ผมก็เหมือนเดิม เหมือนกับมันที่ก็เหมือนเดิมกับผม แต่ผมบอกไว้ก่อนเลย ไอ้องศามือตีนหนักมาก อย่าหาว่าไม่เตือน

ผมนั่งคุยเล่นกับพวกมันไป สายตาผมไปสะดุดกับผู้หญิงที่ผมจำได้อย่างดีไม่เคยลืม

" เฮ้ย ! ไอ้องศา นั่น มิเชลล์ใช่ไหม " ไอ้คีย์ชี้ไปตรงโต๊ะวีไอพี ที่มีกลุ่มสาวๆ 3-4 คนกำลังทยอยเข้าโต๊ะ

" มิเชลล์ ... " ไอ้องศาเรียกชื่อเธอแล้วลุกเดินออกจากห้องไปเลย

" หยุด ! มึงจะไปไหน " ไอ้แผ่นดินรีบห้ามผม

" ไปทักทายน้องเพื่อนหน่อย "

" หยุด! นั่งลงเลยไอ้เวร กูไม่อยากให้มึงถูกไอ้องศากระทืบอีกนะ อย่าไปยุ่งวุ่นวายกันอีกเลย " ไอ้คีย์รีบเดินมาผลักอกผมให้นั่งลงที่เดิม

" พวกมึงก็คิดมาก กูแค่ไปทักทายน้องเพื่อน หึ ไม่เจอกันนาน คิดถึงจะตาย " ผมพูดยิ้มมุมปากพร้อมยกแก้วเหล้าดื่ม สายตาจ้องมองไปที่มิเชลล์อยู่ตลอด