جميع فصول : الفصل -الفصل 210

Napaatras naman si Marco dahil sa talim ng tingin ni Chantal sa kanya habang magkaharap sila."I...""I what? Kanina ka pa sa hapag-kainan nakatitig sa akin na parang kakainin mo ako nang buhay!" patuloy ni Chantal sa pagkakataong iyon, hindi na niya napigilan ang sarili na duruin ang lalaki."Tapos ngayon, saan man ako pumunta—sa library, sa kusina, at kahit dito sa balkonahe—nakabuntot ka! Ano 'to, Marco? Ano ba talagang gusto mo, ha? Iniiinis mo ba ako? Wala ka bang magawa sa buhay mo at ako ang trip mo ngayon?"Bahagyang namula ang mga tainga ni Marco sa pagkahuli sa kanya. Sa kabila ng matangkad at nakakatakot niyang tindig bilang isang Barcelona, sa pagkakataong ito ay mukha siyang batang nahuling nagnanakaw ng kendi. Pinilit niyang ituwid ang kanyang postura at isinuksok nang mas malalim ang dalawang kamay sa bulsa ng kanyang pantalon para piliting magmukhang kalmado."I'm not following you," kaswal at malamig niyang palusot, bagaman halatang bahagyang nabilaukan sa sariling la

Hindi na sumagot pa si Chantal sa mga katagang binitawan ni Marco. She had already said what's on her mind, at para sa kanya, sapat na iyon. All she needs is time and space to think everything through.Tinalikuran na niya si Marco at walang lingon-lingong nagtungo sa loob ng silid. Sa sandaling lumapat ang pinto, tila nawalan ng lakas ang kanyang mga binti. Napasandal si Chantal sa likod ng pintuan at dahan-dahang napaupo sa sahig. Doon ay tuluyan nang umagos ang mga luhang kanina pa niya pinipigilan.Gustuhin man ng puso ni Chantal na magdiwang dahil sa wakas ay inamin na rin ng lalaki ang tunay nitong nararamdaman—na gusto siya nito, na nagseselos ito, at takot itong mawala siya. Ngunit ang utak at ang mga sugat sa kanyang dibdib ay masyado pang sariwa para basta na lamang makalimot.Paano kung umulit lang ang lalaki? Paano kung sa susunod na magkamali o magselos ito, mas matitinding salita pa ang ibato sa kanya? Paano kung hindi nito kayang kontrolin ang sarili nitong nararamdaman

Kumuha si Marco ng sarili niyang plato at naglagay ng kaunting pagkain. Kitang-kita kay Chantal ang labis nitong pag-iingat sa bawat galaw, na para bang bawat aksyon nito ay may katapat na pagsusulit kung saan takot itong bumagsak muli.Ang dating masungit at parang palaging galit sa mundo na si Marco ay tahimik na kumakain sa tapat niya, pasimpleng sumusulyap-sulyap sa kanya na para bang pinag-aaralan talaga nitong mabuti ang bawat reaksyon niya."How's the pancake?" alanganing tanong ni Marco matapos ang ilang minutong katahimikan. "Hindi ba masyadong matamis? O kaya... matigas?"Ibinaba ni Chantal ang kanyang tinidor at pinunasan ang kanyang labi gamit ang table napkin. Pinagmasdan niya si Marco na mukhang naghihintay ng resulta sa isang board exam. She had the urge to tease him that the food wasn't that good, pero nang maalala niyang hindi pa pala sila bati, pinili niyang hindi iyon gawin."It's good," simpleng tugon ni Chantal. "Saksakan lang ng dami. Para kang magpapakain ng isa

Napanganga si Chantal sa narinig. Napatingin siya sa paligid—sa napakalawak na botanical garden na napalilibutan ng malalaking puno, makukulay na bulaklak, at katahimikan. Walang mga turistang nagpapa-picture, walang sumisigaw na bata, at higit sa lahat, walang paparazzi o tsismosong nakatitig sa kanila.Lahat ng 'to... ginawa at ginastusan ng lalaking ito para lang hindi siya mag-alala at maistorbo?"Marco, nababaliw ka na ba?" pabulong ngunit gulat na sabi ni Chantal habang itinuturo ang paligid. "Nirentahan mo 'tong buong lugar? Alam mo ba kung gaano kamahal ang singil sa ganitong kalaking pasyalan para lang sa dalawang tao?!"Kibit-balikat na tumugon si Marco habang nananatiling nakapamulsa ang isang kamay. "It's just money, Chantal. I can earn it back in a few minutes."Natawa nang bahagya si Chantal at napasapo sa kanyang noo. "Ah, oo nga pala. I forgot that you are a wealthy man," naiiling niyang bigkas.Napangiti naman si Marco sa kanyang sinabi. Subalit kahit na masaya siya,

Natahimik si Chantal. Ang mahinang usad ng tubig mula sa fish pond at ang banayad na huni ng mga ibon ang tanging pumuno sa katahimikan sa pagitan nilang dalawa.Maya-maya pa'y napailing na lang siya habang nakatitig kay Marco. "Hindi ka talaga papagapi, 'no?" mahinang usal ni Chantal, bagaman may nagniningning nang lambot sa kanyang mga mata."When it comes to winning you over? Never," tapat at walang pag-aalinlangang sagot ni Marco.Napaatras nang kaunti si Chantal at napatingin sa mga koi fish na lumalangoy sa tubig para lang itago ang mabilis na pag-init ng kanyang mga pisngi. Lagot ka talaga sa sarili mo, Chantal. Mabilis ka na namang bibigay dito.Bago pa makapagsalita muli ang dalaga, biglang tumunog ang telepono ni Marco mula sa bulsa nito.Nangunot ang noo ni Marco at mabilis na kinuha ang telepono. Akmang patayin na niya ito para hindi maistorbo ang sandali nila ni Chantal nang matanaw niya ang numero ng kanyang private intelligence team na nakabase sa Maynila.Mabilis na na