Marrying the Rugged Billionaire (Barcelona Bastards 1)의 모든 챕터: 챕터 291 - 챕터 300

Napatingin si Doña Greta kay Chantal. Ilang segundo siyang tahimik na pinagmasdan ng matanda, tila sinusubukang tiyakin kung talagang buo ang loob nito sa sinabi."Are you sure?"Tumango si Chantal. Pinahid niya ang natitirang luha sa kanyang pisngi bago tuluyang tumayo mula sa kama. Hindi siya makakapayag na pagkatapos niyang pakisamahan si Dianne ay gagaguhin lamang siya ng babae."Yes, Grandma. Please. Just let me deal with her this time," may diin niyang bigkas.Huminga nang malalim si Doña Greta. Bagama't halatang hindi pa rin nawawala ang galit sa kanyang dibdib, kalaunan ay marahan siyang tumango."Fine. But if she tries anything else, you come to me immediately."Sa kabila ng samu't saring emosyon na nararamdaman niya, nakuha pa rin niyang ngumiti matapos marinig ang sinabi ng ginang. Sa unang pagkakataon, pakiramdam niya ay kakampi niya ito."I will."Muling tinitigan ni Doña Greta ang dalaga bago tuluyang lumabas ng silid.Pagkasara ng pinto, ilang sandali lamang na nanatili

Isang malamig na ngisi ang sumilay sa mga labi ni Erick habang unti-unting nawawala ang biro sa kaniyang boses. Ibinaba niya ang kaniyang panulat at sumandal sa kaniyang swivel chair, habang ang mga mata niya ay nakatitig sa mga dokumentong nakaladlad sa kaniyang talahanayan."Dianne Montello," marahan niyang pag-uulit sa pangalan, tila sinusukat ang bawat pantig. "At bakit naman ako maniniwala sa 'yo? At higit sa lahat... bakit mo ibibigay sa akin si Chantal?""Because we both have something to gain," mabilis at nanggagalaiting sagot ni Dianne sa kabilang linya. Naririnig pa rin sa boses nito ang paghingal dahil sa matinding galit kay Chantal. "Gusto mo si Chantal, 'di ba? At gusto ko si Marco. Chantal just kicked me out of Marco's house! Bukas na bukas din ay kailangan ko nang umalis dito. But before I leave, I want to make sure she loses Marco, too."Malakas na kumabog ang dibdib ni Erick nang marinig ang sinasabi ni Dianne. Pagkakataon nga naman. Hindi na niya kailangang magpakahi

"Nang malaman ng kasintahan ng Nanay ko ang nangyari, nagpakamatay ang lalaki, na nakadagdag pa sa dahilan kung bakit kinamuhian ng nanay ko ang Daddy ko. Naging miserable pareho ang buhay nilang dalawa habang nagsasama sila.""At dahil hindi magawang mahalin ng Nanay ko ang Daddy ko, nagsimula na siyang magloko. Iba't ibang babae ang na-link sa kanya, at ilan sa kanila ay ang mga nanay ng mga kapatid ko. My mother just waited for me to be born before she took her life dahil gusto niyang sundan ang lalaking talagang minamahal niya," pagpapatuloy pa ni Marco.At sa unang pagkakataon, nakita niya ang sunod-sunod na pagpatak ng luha mula sa mga mata nito—bagay na hindi niya inaasahang masilayan. Maingat niyang pinahid ang mga luhang iyon kahit wala nang tigil sa pag-iyak si Marco."Ruth... Nyle's mother was the first one to mention that to me dahil galit siya na ako lang ang bukod-tanging legitimate son ng Daddy ko. At doon ko rin naintindihan kung bakit hindi ako gusto ng mga magulang n

Kinabukasan, maagang nagising si Dianne at agad na lumabas ng kaniyang silid. Habang naglalakad siya patungo sa kusina, hindi sinasadyang natanaw niya si Marco sa may terrace. Isang munting ngiti ang sumilay sa kaniyang labi."There you are," bulong niya sa kaniyang sarili.Bitbit ang pag-asang gumana ang ginawa niyang lason kagabi, lumakad siya patungo sa terrace kung saan naroon si Marco. Nakatayo ang lalaki habang nakatanaw sa malawak na bakuran, may hawak na tasa ng kape at tila malalim na malalim sa iniisip.Huminga nang malalim si Dianne at pilit na inayos ang kaniyang boses para tumunog na maamo at punong-puno ng pag-aalala. Dahan-dahan siyang lumapit sa tabi ng lalaki."Marco..." masuyong bungad ni Dianne. "Nandito ka lang pala," panimula niya.Subalit lumipas na lamang ang ilang sandali, hindi pa rin nagsalita ang lalaki kaya naisipan na niyang magpatuloy upang kunin ang atensyon nito."I heard what happened last night. Hinanap kita pero sabi nila nakaalis ka na raw. Hindi ak

Nanatiling nakatayo si Dianne habang dahan-dahang humuhupa ang matinding galit na kanyang nararamdaman. Pumikit siya nang mariin, hawak ang sariling dibdib habang pilit na ginagap ang natitirang kontrol sa kanyang sarili. Sunod-sunod ang kanyang malalalim na paghinga, pilit na pinapakalma ang mabilis na tibok ng kanyang puso at ang panginginig ng kanyang mga kamay.Nang muli niyang idilat ang kanyang mga mata, nawala na ang matalim na titig nito at napalitan ng pakiusap. Humakbang siya nang bahagya palapit kay Marco—hindi masyadong malapit, sapat lang para maramdaman ng lalaki ang kanyang sincerity."Marco..." panimula niya, basag at halos pabulong ang boses. "I’m... I'm sorry. I’m really, really sorry for how I reacted. I was just carried away by my emotions. Hindi ko sinasadya na awayin ka o sumbatan ka sa nangyari sa atin. I'm just... I'm just frustrated."Nanatiling tahimik si Marco, nakakrus ang mga bisig at malamig ang mga matang nakatingin sa kanya, walang ipinapakitang kahit a