ชายาเสวียนอู่ のすべてのチャプター: チャプター 41 - チャプター 50

80 チャプター

บทที่ 14 สับสนใจเหลือเกิน 3

“แล้วตอนนี้นางอยู่ที่ไหน”“นาง... นางตกใจมาก ก็เลยหนีไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมก็... ก็ไม่รู้ว่านางไปไหน”โกหก! เอี้ยนซ่านฉีจ้องหน้าเสี่ยวเจินตาเขม็งแต่ไม่ได้พูดอะไร มนต์นภาเห็นเขาเม้มปากแน่น แค่นั้นนางก็แอบหน้าแดงจนถึงใบหูเลยทีเดียว “ไปทำอะไรมา ปากถึงได้เจ่อแบบนั้น โดนต่อยมารึไง” จงเป่าถามโดยไม่ได้คิดอะไร มนต์นภาจึงยิ้มแหยๆ ก่อนตอบ “โดนควายชนขอรับ”“เอ๊ะ ที่นี่มีควายด้วยรึ”“มีสิขอรับ ตัวใหญ่ขนาดนี้เลย” มนต์นภากลั้วหัวเราะพลางกางแขนออกกว้าง นางสนิทกับเขาเพราะจงเป่าใจดี คอยสอนโน่นสอนนี่ให้และไม่เตะก้น บางครั้งก็แอบเอาของกินดีๆ มาฝาก มนต์นภากำลังเคว้งในโลกแปลกใหม่ ก็ได้จงเป่านี่แหละที่เป็นเพื่อนคุย เวลาที่เขายืนคู่กับท่านแม่ทัพตัวใหญ่ มนต์นภาจะชอบมากเพราะชอบอ่านนิยายวายแนวแม่ทัพรูปหล่อกินคนสนิทไม่แพ้แนวพี่น้องผิดผี อยากจะเห็นผู้ชายจับผู้ชายทำเมียให้เป็นบุญตาสักครั้ง จงเป่าไม่รู้ว่าตนตกเป็นเป้าหมายจับคู่ เขาจึงขยี้ผมของมนต์นภาอย่างเอ็นดูตามประสาพี่ชายน้องชาย“ข้าว่าเจ้าซุ่มซ่ามหกล้มหน้ากระแทกพื้นอีกแล้วมากกว่า ไหนดูแผลหน่อย” จงเป่าขยับมาใกล้ มนต์นภาจึงจือปากให้ดู “
last update最終更新日 : 2026-07-19
続きを読む

บทที่ 14 สับสนใจเหลือเกิน 4

“ตอนกลางคืนเจ้าก็ไปพบท่านฉีอ๋อง ตอนเช้าตรู่ก็คืนร่างให้เขาดู แค่นี้ท่านฉีอ๋องก็รู้แล้วว่าเจ้าคือเจินเม่ย เดี๋ยวท่านฉีอ๋องก็จับจูบ ประเดี๋ยวจับ ประเดี๋ยวจูบ อู้วๆๆ”มนต์นภากลอกตาขึ้นฟ้า พี่เมฆทะยานติดนิสัยลามกจากพี่มังกรดำแล้ว“ไม่ได้หรอกนะ ถ้าทำแบบนั้น มนต์คำสาปนี้จะคงอยู่ตลอดไป... อีกอย่าง... ท่านแม่ทัพมีด้ายแดงผูกพันกับคุณหนูจ้าวหลานอยู่แล้ว ข้าไม่ชอบเป็นมือที่สามของใครหรอกนะ” มนต์นภายักไหล่ เพราะเริ่มปลงตกแล้วจึงไม่ร้องไห้ฟูมฟายอย่างเคยอีก“ข้าต้องไปรับพวกพี่ม้าแล้ว เดี๋ยวข้ามานะ”“โอย... โอย... ข้าไม่ไหวแล้ว” นางม้าท้องแก่ร้องครวญคราง บรรดาม้าตัวเมียทั้งหลายพากันร้องปลอบโยนว่าที่แม่ม้าตัวใหม่ มันไม่เคยมีประสบการณ์ออกลูกมาก่อนจึงตัวสั่นด้วยความกลัว ส่วนพวกม้าหนุ่มๆ โดยเฉพาะมังกรดำชูคอส่งเสียงร้องตื่นเต้นระคนเป็นห่วง แม้แต่บรรดาสุนัขเฝ้ายามยังกระวนกระวายเห่าหอน มนต์นภารู้ดีว่าต้องเป็นหน้าที่ของตนจึงวิ่งเข้ามาตรวจดู ภาวนาขอให้คลอดง่ายๆ“ไม่ต้องกลัวนะ ข้าอยู่นี่แล้ว ข้าอยู่กับเจ้านะ” มังกรดำที่ปกติดูจะแข็งกระด้างแสนหยิ่ง แต่เอาเข้าจริงก็ห่วงเมียของตนไม่น้อย มันเดินวนไปวนมา มนต์นภาไม่เ
last update最終更新日 : 2026-07-19
続きを読む

บทที่ 15 ดูตรงไหนก็ผู้หญิงชัดๆ

“มีธุระอะไรก็ว่ามา!”มนต์นภานึกถึงธุระของตัวเองได้ก็กระโดดทันที “เมียพี่ดำ เมียพี่ดำ เอ่อ หมายถึงแฟน เอ่อ ไม่ใช่ๆ นางม้า เมียเจ้ามังกรดำออกลูกแล้วพ่ะย่ะค่ะ”“ตัวผู้ตัวเมีย”“ตะ...ตัวผู้พ่ะย่ะค่ะ แข็งแรงสมบูรณ์ดี ตัวใหญ่เท่านี้” พวงแก้มของมนต์นภาแดงระเรื่อด้วยหัวใจพองโต สองแขนวาดขนาดลูกม้าให้ดู ชีวิตที่ถือกำเนิดใหม่ในคอกม้าเป็นข่าวดีท่ามกลางสงคราม เป็นสัญญาณที่ดีมาก“เยี่ยมมาก” เอี้ยนซ่านฉีลุกพรวดด้วยความยินดี มังกรดำเป็นม้าเหงื่อโลหิตฝีเท้าจัดที่สุดเท่าที่เขาเคยมี เขาพยายามจับคู่ให้หลายครั้งแต่เพิ่งจะทำสำเร็จ เขาจึงตั้งชื่อไว้รอหลายชื่อ ในเมื่อพ่อของลูกม้ามีขนสีดำเงางามเลื่อมรุ้ง เพราะฉะนั้นเจ้าลูกม้าน่าจะชื่อมังกร... มังกรอะไรดี“ลูกม้าขนสีอะไร”“พ่อดำ แม่ขาว ลูกก็เลยออกมาดำๆ ขาวๆ พ่ะย่ะค่ะ” มนต์นภาหัวเราะ นางเพิ่งจะเคยทำคลอดให้ม้าครั้งแรกในชีวิต ทั้งตื่นเต้นทั้งหวาดเสียวเหลือเกิน แก้มแดงๆ กับรอยยิ้มสดใสของเสี่ยวเจิน ทำให้เอี้ยนซ่านฉีเองก็เผลอยิ้มกว้างอย่างชอบใจ“พ่อดำ แม่ขาว งั้นให้ชื่อ...”“ไอ้ด่าง” ร่างบางฟันธง “พี่ดำบอกให้กระหม่อมเป็นคนตั้งชื่อลูกให้ เพราะฉะนั้นมันชื่อไอ้ด่าง ชื่
last update最終更新日 : 2026-07-19
続きを読む

บทที่ 16 เตือนภัย 1

บทที่ 16 เตือนภัยมีวาสนาอยู่ไกลได้รู้จัก ไร้วาสนาอยู่ใกล้ยังไม่พบ...เสียงลึกลับนั้นดังก้องอยู่ในโสตประสาท ซ้ำไปซ้ำมาหอบัญชาการรบจุดกระถางไฟสว่างไสวราวกับเวลากลางวัน เอี้ยนซ่านฉีหมุนตัวหมากไปมาอย่างใช้ความคิด รูปร่างของสูงใหญ่แลดูสง่างามน่าเกรงขาม เขายืนแน่นเต็มกรอบหน้าต่าง สีหน้าดูไม่ทุกข์ไม่ร้อน นิ่งๆ เฉยๆ แต่แววตาที่สะท้อนออกมาบอกให้รู้ว่าเขาดุดันเพียงใดเมื่อกลางวันได้พบหน้าเสี่ยวเจิน สะกิดให้เอี้ยนซ่านฉีนึกถึงเจินเม่ยขึ้นมาเต็มเปา แค่คิดถึงนางเพียงวูบเดียว ความรู้สึกเหมือนถูกเปลวไฟเร่าร้อนแล่นปราดเข้ามาทันที แม้จะเพียรพยายามค้นหาเพียงใด นางก็เหมือนเป็นเพียงภาพมายาที่รู้ว่ามีแต่แตะต้องไม่ได้และอาจจะไม่มีวันได้พบอีกเลยมีวาสนาอยู่ไกลได้รู้จัก ไร้วาสนาอยู่ใกล้ยังไม่พบ... หมายความว่าอย่างไรกัน เขาพลาดตรงไหนไปหรือเอี้ยนซ่านฉีรู้สึกขุ่นเคืองใจ การปล่อยให้ตนเองเสียสมาธิในระหว่างคุมทัพเป็นเรื่องต้องห้าม ทว่าต่อให้บังคับตัวเองให้สงบนิ่งเพียงใด สุดท้ายเขาก็ยังคงลุกลนด้วยความคับข้อง ร่างกายเดือดพล่านทั้งกายและใจ“คืนนี้ท่านฉีอ๋องจะพักผ่อนที่นี่หรือที่จวนเจ้าเมืองพ่ะย่ะค่ะ” ทหารรับใช้ค้อม
last update最終更新日 : 2026-07-19
続きを読む

บทที่ 16 เตือนภัย 2

“อยากจะขอโอกาสแก้ตัวที่ทำไม่ดีต่อเจ้าในคืนนั้น... ยกโทษให้ข้าได้ไหม”มนต์นภาถอย เขาก้าวตาม“ท่านทำให้กระหม่อม เอ่อ หม่อมฉันกลัว”“ข้าไม่ต้องการทำให้เจ้ากลัว ข้าจะหยุดยืนตรงนี้ เจ้าสัญญาได้หรือไม่ว่าจะไม่หนี” น้ำเสียงของเขาสุภาพนุ่มนวล เนิบช้าทว่าหนักแน่นและไม่ลืมทิ้งความนุ่มนวลอ้อยอิ่งไว้รอบหัวใจนาง เขาไม่ได้แตะเนื้อต้องตัวอะไรทั้งนั้น มนต์นภากลับเห็นความปรารถนาล้ำลึกในแววตาที่ส่งออกมาอย่างไม่ปิดบัง“ไม่หนี... ไม่หนีแล้ว” มนต์นภาตอบตะกุกตะกัก มองร่างกำยำเต็มแน่นตรอกของเขา “คืนก่อนข้าขออภัยที่ไม่ให้เกียรติเจ้า อย่าโกรธข้าเลย” กระแสเสียงทุ้มนุ่มของเขาสะกิดความร้อนวูบวาบขึ้นง่ายดาย ทั้งคู่อึกอัก ไม่รู้จะพูดอะไรกันต่อดี เป็นความเงียบงันที่ร้อนฉ่าจนสองแก้มของนางแดงจัด ระหว่างที่กำลังคิดไม่ตกอยู่นั้นเอง มืออุ่นร้อนก็เอื้อมมาคว้าข้อมือของมนต์นภาไว้ ฝ่ามือของเขาร้อนและใหญ่โตพอที่จะหักข้อมือของนางได้ แต่เอี้ยนซ่านฉีแตะนางอย่างทะนุถนอมนุ่มเหลือเกิน หอมเหลือเกิน... เขาคิดเอี้ยนซ่านฉีจำเป็นต้องมีสติเต็มร้อยเพื่อยับยั้งมือไม้ของตนเองไม่ให้ไปรุ่มร่ามกับนาง แม้ว่าจะแตะนางเพียงเล็กน้อยเท่าแมวดมก็
last update最終更新日 : 2026-07-19
続きを読む

บทที่ 16 เตือนภัย 3

“วะ! เห็นฤทธิ์เด็กป๋าแล้วยัง ไม่พูดมาก แต่ยิงดอกเดียวไส้แตกกระจาย”เทพเสวียนอู่แอบซุ่มอยู่บนหลังคาตบเข่าดังฉาดๆ เอี้ยนซ่านฉีเจอหน้าสาวก็ไม่พูดพล่ามทำเพลง ยิงตรงเข้าประเด็นชวนหวาดเสียวโดนตบ บรรดาเทพและเซียนทั้งหลายต่างพากันหัวเราะครื้นเครง องค์ไหนที่ลงพนันข้างเฒ่าจันทราต่างเชิดหน้าพึมพำด่าเอี้ยนซ่านฉีว่าป่าเถื่อน แต่เทพเสวียนอู่ฟังธงอย่างชอบใจ “คืนนี้ต้องสำเร็จแน่นอน รับรองอ่อนระทวย เอาแทง! ได้เสียๆๆ” มนต์นภาได้ยินสียงเทพเสวียนอู่ร้องรำทำเพลงเจื้อยแจ้ว แต่นางยังอึ้งอยู่ขอลูก... สิบคน?มนต์นภาถลึงตา ในใจก่นด่าไปร้อยแปด คนอะไรพูดจาตรงจนน่าตบแบบนี้ ระหว่างที่มนต์นภากำลังลังเลว่าจะตบสักฉาดหรือจะด่าก่อนดี ร่างสูงใหญ่ก็รวบตัวมนต์นภาพร้อมกับเชยคางของนางขึ้น รู้ตัวอีกทีปลายลิ้นของทั้งสองก็ตวัดพัวพันเข้ากันเสียแล้วดวงตาคู่งามเบิกกว้าง อึกอักที่ถูกเขาจูบ มือแข็งแรงจนน่าทึ่งของเขารั้งเอวนางไว้หลวมๆ แล้วบดริมฝีปากลงมาอย่างนุ่มนวล มืออุ่นร้อนรั้งต้นคอของนางไว้พลางบดเบียดริมฝีปากและแตะลิ้นร้อนนัวเนีย เกี่ยวกระหวัดระรัว ทั้งคู่หอบหายใจแรง เขากอดรัดมนต์นภาไว้ท่ามกลางความมืดสล
last update最終更新日 : 2026-07-19
続きを読む

บทที่ 16 เตือนภัย 4

ใจกล้านักเขาครางสะท้านลึก ตรึงข้อมือทั้งสองข้างของนางอย่างรวดเร็วแล้วบรรจงประทับจูบซ้ำ ริมฝีปากของเขานุ่มละมุน หวานล้ำ ชุ่มชื้นจนมนต์นภาเผลอดื่มด่ำไปด้วยความพึงพอใจ ทำให้ร่างกายพลุ่งพล่านราวกับคนบ้า ซึ่งรสจูบครั้งนี้มันยิ่งทวีความร้อนแรงและหวานเสียจนมึนงง... จู่โจมใส่หัวใจได้อย่างราบคาบเหลือเกินจนกระทั่งสิ้นสุด ริมฝีปากของเขาถอนออกจากนางอย่างอาลัยอาวรณ์ ไม่มีใครกล่าวอะไร ทำได้แค่ยืนเกาะกันไว้บนกระเบื้องหินแผ่นเดียว ความร้อนที่แลกเปลี่ยนให้กันนั้นระอุเสียจนต่างฝ่ายต่างหอบหายใจแรงเลยทีเดียว ทั้งคู่ต้องยืนตั้งสติอยู่เช่นอีกครู่หนึ่ง รสหวานบริสุทธิ์ถึงได้จางลง“บอกข้าเถิด” เขากระซิบข้างหู แล้ววกไปขบติ่งหูเบาๆ “ข้าต้องทำอย่างไรเจ้าถึงยอมตั้งท้องลูกของข้า”มนต์นภาหายใจไม่ทัน เขาเข้ามาในชีวิตนางราวกับระลอกคลื่นพายุ โหมกระแทก จู่โจมเข้ามาโดยไม่สนใจอะไรทั้งนั้นซึ่งทำให้มนต์นภายิ่งถอยหนี แต่พบว่าตัวเองกำลังหวั่นไหวมากขึ้นจนเก็บซ่อนไว้ไม่อยู่“ฉะ...ฉัน หม่อม... หม่อมฉัน ไม่ ไม่...”“ยังจูบไม่พอใช่มั้ย”เอี้ยนซ่านฉีจู่โจมนางด้วยจูบอีก ประกบปากอีกรอบจนมนต์นภาร้องท้วงอู้อี้ หน้าแดงก่ำสับสนไปหมด เ
last update最終更新日 : 2026-07-19
続きを読む

บทที่ 16 เตือนภัย 5

“ระวัง... ถ้าเจ้าทำกาเหล้าตก ข้าจะตัดมือเจ้า”“กระ...หม่อม กระหม่อมถูกใสร้าย แม่นาง... เราไม่เคยมีความแค้นต่อกัน ทำไมถึง...”ถ้าเป็นมนต์นภาคนก่อน นางคงจะเอาแต่ร้องไห้ แต่นางผ่านมาทั้งเตะทั้งถีบ เพราะฉะนั้นตอนนี้จึงกล้าแกร่ง เท้าเอวฉะกลับไป “อย่ามาทำเป็นไม่รู้เรื่องนะ ข้าเห็นกับตาว่าเจ้าแอบใส่อะไรบางอย่างลงไป”นางชี้ไปที่กาเหล้า “กลิ่นเหล้าชนิดนี้หอมหวาน แต่ดูเหมือนว่าเหล้าที่เจ้านำมาจะหอมเป็นพิเศษ เดาว่าคงเป็นยาพิษที่ออกรสหวานอร่อยเพื่อให้คนดื่มไม่รู้สึกสงสัยอะไรสินะ”“เจ้าพูดลอยๆ ใครก็พูดได้”“ไม่ ข้าไม่เคยพูดลอยๆ ถ้าต้องการให้ข้ายืนยัน ข้าก็ยินดี” มนต์นภาชี้นิ้วขึ้นกลางอากาศ ทุกคนต่างไม่เข้าใจว่านางเล่นอะไร แต่เอี้ยนซ่านฉีสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง ที่ปลายนิ้วของนางมีผึ้งบินวนเวียนจากหนึ่งเป็นสอง จากสองเป็นสี่ ทวีจำนวนมากขึ้นจนมีผึ้งนับพันตัวบินวนเสียงดังราวกับเสือคำราม ทุกคนต่างผงะถอย ตกตะลึงไม่คิดว่าจะมีผู้ควบคุมผึ้งได้ราวกับเสกมนต์“ผึ้งทั้งหลายต้องการเก็บเกสรดอกไม้ตุนก่อนเข้าฤดูหนาว ตอนนี้มีแค่ทุ่งดอกไม้ทางทิศใต้ของเมืองที่ยังพอเก็บได้ ไม่ทราบว่าท่านแม่ทัพจะกรุณายืดเวลาเผาทุ่งไปอีกส
last update最終更新日 : 2026-07-19
続きを読む

บทที่ 17 หลบหนี 1

บทที่ 17 หลบหนีมนต์นภาถูกพาตัวมาพักภายในจวนเจ้าเมือง หญิงรับใช้ทั้งหลายเคยพบนางแล้วจึงเข้ามารุมล้อมช่วยกันตระเตรียมน้ำให้อาบ แต่มนต์นภาปฏิเสธ ตอนนี้ใกล้จะเช้าแล้ว เสียงกลอนศึกเริ่มส่งสัญญาณระดมพล เมื่อนั้นเขาก็จะต้องเรียกหาม้า มนต์นภาจึงต้องหาทางหลบออกจากที่นี่ไปเงียบๆ โดยเร็วที่สุดภายในจวนเจ้าเมืองมีการวางกำลังควบคุมดูแลอย่างเข้มงวด แม้ดูภายนอกจะไม่มีอะไรแตกต่างจากวันก่อน แต่สีหน้าของทหารแต่ละคนดูเคร่งเครียด อาจเป็นเพราะข่าวหลี่อ๋องกำลังเคลื่อนทัพมาสมทบกับพระอนุชาที่ปักหลักสู้อยู่ที่เนินเขานอกเมือง เอี้ยนซ่านฉีจะวางใจรับศึกสองด้านได้อย่างไรหากเบื้องหลังของตนกำลังมีไฟระอุอยู่ในบ้านมนต์นภาไม่อาจสงบใจได้ ระหว่างที่เขากำลังกวัดแกว่งทวนมังกรในสนามรบ หากเขาเสียสมาธิแม้แต่นิดเดียว จะเกิดอะไรขึ้นกับเขายิ่งคิดมนต์นภาก็ยิ่งวิตก ความขัดแย้งระหว่างพี่น้องของเขาไม่เกี่ยวอะไรกับนางเลยสักนิด แต่ไม่รู้ว่าทำไมถึงได้รู้สึกเศร้าใจ กระวนกระวายอยากจะออกไปพบเอี้ยนซ่านฉี นางอาจจะช่วยอะไรไม่ได้ แต่ขอไปนั่งซื่อบื้ออยู่ข้างๆ เขาก็ยังดี มนต์นภาเดินวนไปวนมา ลังเลว่าจะทำอย่างไรต่อไป จนกระทั่งมีเสียงเรียกดังม
last update最終更新日 : 2026-07-19
続きを読む

บทที่ 17 หลบหนี 2

“ทางนี้เพคะ” มนต์นภาเงี่ยหูฟังเสียงนก “นกบอกว่ามีทหารแคว้นหลี่ซุ่มอยู่ทางนั้น”“เจ้าช่วยข้าได้มากทีเดียว”“ช่วยได้ก็ช่วยเพคะ อ้อ เบาเสียงลงหน่อย ทางนั้นเป็นโพรงเลี้ยงลูกอ่อนของหมาป่า มันคำรามเตือนแล้ว”การเดินทางผ่านป่าหนาทึบในเวลากลางวันอาจจะปลอดภัยจากสัตว์นักล่า แต่กลุ่มทหารแคว้นหลี่นั้นไม่ใช่ การจะหลบหลีกทหารนับพันที่กระจายตัวอยู่รอบเนินเขาเป็นเรื่องยากมาก แต่องค์หญิงหย่งอานยังไม่ยอมแพ้ง่ายๆ แววตามุ่งมั่นที่จะไปเจรจาหยุดสงครามแทนพี่ชายให้จงได้“พูดมันง่าย แต่ทำยากนะเพคะ”“ข้าจะลองปีนขึ้นไปเอง”“ไม่ได้เด็ดขาด พี่ชายท่านรู้เข้า มีหวังกระทืบหม่อมฉันตายคาเท้า” นางทำหน้าเลิ่กลั่ก ยิ่งเวลาผ่านไป มนต์นภาก็ยิ่งสังเกตเห็นด้ายแดงบนนิ้วก้อยขององค์หญิงหย่งอานปรากฏชัดขึ้น ปลายด้ายแดงอีกด้านโยงหายขึ้นไปบนเนินเขา มนต์นภาจึงเริ่มลังเลใจ อย่างที่มีใครสักคนว่าไว้ หากมีวาสนาต่อกัน ห่างไกลพันลี้ก็ได้พบ หมายความว่าองค์หญิงไม่จำเป็นต้องเสี่ยงตายผ่าแนวป้องกันขึ้นไปถึงที่นั่น ชะตาก็จะลิขิตให้นางพบกับคนผู้นั้นเอง“เรากลับกันก่อนดีไหมเพคะ”“ไม่ ถ้าเจ้ากลัวก็กลับไปก่อน ส่วนข้าจะขึ้นไปที่นั่นเอง”ความตั้งใจช่
last update最終更新日 : 2026-07-19
続きを読む
前へ
1
...
345678
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status