All Chapters of ชายาเสวียนอู่: Chapter 1 - Chapter 6

จากใจนักเขียนสวัสดีค่ะ พบกันอีกครั้งกับซีรีส์ดวงใจจตุรทิศ ซึ่งประกอบด้วยชายามังกร ชายาพยัคฆ์ ชายาเสวียนอู่และชายาหงส์นะคะ ซึ่งเป็นเรื่องราวความรักของสี่พี่น้อง ทั้งสี่เรื่องสามารถแยกอ่านกันได้ สำหรับชายาเสวียนอู่นั้นจะอยู่ลำดับแรกของซีรีส์ชุดนี้ เรื่องราวจะเกิดขึ้นก่อนและแตกต่างเรื่องอื่นตรงที่นางเอกทะลุมิติเวลามานั่นเอง นานมาแล้วปุ๋มเคยอ่านเรื่องลึกลับ (หนังสือหายไปแล้ว น่าเสียดายมาก) เนื้อเรื่องเล่าถึงชายชาวอเมริกันซึ่งกำลังยืนอยู่หน้าบ้านตัวเอง มีภรรยากับลูกๆ อยู่ในบริเวณนั้นและมีเพื่อนบ้านเห็นเหตุการณ์ว่า ในจังหวะที่ชายคนนี้กำลังก้าวเดินผ่านสนามหญ้า จู่ๆ ร่างของเขาก็หายวับไปเหมือนตกหล่นลงไปในโพรงลึกอย่างไรอย่างนั้น ทุกคนต่างนิ่งอึ้งด้วยความสับสนว่าเขาหายไปต่อหน้าต่อตาได้อย่างไร พื้นหญ้าตรงนั้นก็เป็นพื้นเรียบๆ ไม่มีอะไรผิดปกติ แต่หลังจากพยายามหาเท่าไรๆ ก็หาไม่พบ ทุกคนจึงได้แต่วิเคราะห์ไปต่างๆ นานา ความลึกลับเริ่มน่ากลัวขึ้นตรงที่พื้นหญ้าตรงจุดที่เขาหายวับไปมันแห้งตายอยู่จุดเดียว เมื่อเวลาผ่านไปเจ็ดเดือน มีคนได้ยินเสียงของเขาออกมาจากพื้นที่เขาหายวับไป ผู้คนจึงยิ่งวิเครา

ข้าอยากเป็นแม่ทัพเก่งๆ อย่างพี่รอง ถ้ามัวแต่เย็บปักถักร้อยแล้วเมื่อไหร่ข้าจะได้นำทัพ” “ฮวาเอ๋อร์... เจ้าอยากไปเปิดหูเปิดตาข้าไม่ห้าม แต่เตรียมตัวเตรียมใจรับทัณฑ์ไม้เรียวจากเสด็จพ่อแล้วใช่หรือไม่” “แน่นอน ข้าไม่กลัวหรอกเพคะ” “แล้วก็กระบวนท่าฟาดก้นของพี่ใหญ่ ของข้าแล้วก็ของเจ้าสามอีก เตรียมใจไว้แล้วยัง” เสด็จพ่อกับพี่ใหญ่ใจดี ตีแค่พอเป็นพิธีก็เลิก ส่วนพี่สามไม่เน้นตีเน้นด่าอย่างเดียว แต่ลองพี่รองเอ่ยปากออกมาเช่นนี้แล้ว ไม้เรียวไม่หักก็ไม่เลิกรา องค์หญิงชะงัก คิดหนักอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบทั้งๆ ที่เหงื่อซึมเต็มหน้า “จะตีก็ตี ข้าไม่เกี่ยงงอนแม้แต่นิดเดียว ต่อให้พี่รองตีจนขาหักข้าก็ไม่ร้องโอดครวญ” “ดี! สมแล้วที่เป็นน้องสาวข้า”เอี้ยนซ่านฉีเอื้อมมือของตนมาหิ้วคอเสื้อเด็กหญิง ย้ายนางให้มานั่งม้าตัวเดียวกันกับเขา เอี้ยนซ่านฉีเป็นชายชาตินักรบที่ลงสมรภูมิตั้งแต่อายุน้อยๆ ในเมื่อนางดื้อด้านนักก็ให้ไปลองสัมผัสความโหดร้ายด้วยตัวเอง เอี้ยนซ่านฉีวางกฎอย่างเข้มงวดและร่ายข้อห้ามนับสิบข้อ พร้อมย้ำว่าหากนางไม่เชื่อฟังคำสั่ง เขาจะจับตัวใส่กรงและเอาผ้าคลุมปิ

บทที่ 2 ป๋ามาแล้ว“ป๋าเอง”สุรเสียงลุ่มลึกน่าเกรงขามดังก้องขึ้น บรรยากาศโดยรอบแปรเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง เหล่ายมทูตในชุดสูททักซิโด้ต่างค้อมกายทำความเคารพ รวมทั้งดวงวิญญาณที่กำลังต่อแถวพากันเงียบเสียงลงอย่างสำรวมในทันใด มนต์นภาอ้าปากหวอตั้งแต่เจ้าหินโชคชะตาบอกว่าตนยังไม่ตายแล้ว นางยิ่งอึ้งขึ้นกว่าเดิมเมื่อเจ้าของเสียงดังกังวานนั้นคือเต่าดำหนึ่งตัว ดวงตากลมโต ขนตางอนเช้งดูน่ารักและมีหนวดม้วนสวยใต้จมูกเจ้าเต่าเดินต้วมเตี้ยมเตาะแตะ ยิ่งดูก็ยิ่งไม่ใช่เต่าธรรมดา เพราะนอกจากจะพูดได้แล้วยังใส่เนกไทเล็กๆ กับเสื้อฮาวายสีฉูดฉาด ปากคาบไปป์อย่างมีมาด ส่วนงูตัวใหญ่ที่เลื้อยพันกระดองนั้นสวมเสื้อไหมพรมสีเขียวสะท้อนแสง และใส่แว่นกันแดดด้วย แฟชั่นพังพินาศมาก“ป๋าเป็นผู้นำตัวหญิงสาวผู้นี้มาเอง”“ท่านเสวียนอู่ ทำเช่นนี้มันผิดกฎนะขอรับ ท่านต้องรีบนำตัวนางกลับไปก่อนที่ท่านพญายมบาลจะทราบเรื่อง” หินโชคชะตาเปิดไฟดิสโก้เธคของตนเอง ส่องแสงวาบๆ สลับสีรัวเร็วน่าเวียนหัว เต่าดำหรือเทพเสวียนอู่มิได้นำพา เอาแต่พ่นควันจากไปป์ปุ๋ยๆ“ไม่ต้องห่วง ป๋าคุยกับท่านพญายมไว้แล้ว แม่สาวคนนี้จะต้องไปกับป๋า... นังหนู ป๋าจะพาเจ้าไปเ