บททั้งหมดของ เมียร่วมเตียง: บทที่ 11 - บทที่ 20

“งั้นก็กินเสียสิ จะได้หาย”สิบทิศพูดเสียงห้วนพลางตักอาหารวางลงในจานของหญิงสาว ท่ามกลางสายตาของย่ากรองแก้วและพ่อกับแม่ที่มองดูอยู่ด้วยความพึงพอใจ อย่างน้อยลูกชายคนเดียวของบ้านก็เริ่มจะเห็นหัวคนข้างตัวบ้างแล้ว แม้จะแสดงออกด้วยท่าทีเย็นชาก็ตามเมื่อทุกคนกินข้าวเสร็จต่างก็แยกย้ายกันกลับห้อง ประตูห้องนอนปิดลง ร่างสูงก็หยุดฝีเท้าลง กิรณาไม่ทันระวัง ชนข้างหลังเต็มเปา“อุ้ย! หยุดเดินทำไมไม่บอกคะ”กิรณายกมือขึ้นลูบหน้าผากปอย ๆ พลางสูดปากด้วยความเจ็บ สายตาขุ่นตวัดมองแผ่นหลังกว้างของคนตัวสูงด้วยความไม่พอใจ บทจะหยุดก็หยุดเอาเสียดื้อ ๆ เขาหันกลับมาหาเธอช้า ๆ ใบหน้าหล่อเหลาแต่ดวงตาคมกริบกลับจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของเธอจนกิรณาเริ่มทำตัวไม่ถูก“เธอกินยาคุมหรือเปล่า”คำถามที่หลุดออกมาจากปากของชายหนุ่มทำเอาคนเจ้าเนื้ออึ้งจนตาค้าง เธอลืมเรื่องสำคัญแบบนี้ไปได้ยังไงกัน“คะ ... คือกิ๋ว”“เมื่อคืนฉันไม่ได้ป้องกัน เอาสด”สิบทิศพูดย้ำอีกครั้ง แทบทำให้กิรณาอยากจะแทรกปูนซีเมนต์ห้องออกไปจากตรงนี้เสียเดี๋ยวนั้นเลย“ถ้าไม่อยากให้เรื่องที่ย่ากับแม่มโนเมื่อกี้กลายเป็นเรื่องจริง เธอก็ควรจะจัดการตัวเองให้เรียบร้อย”“กิ๋

“เรื่องเก่าเล่าใหม่หมายความว่ายังไงน่ะเหรอ น้องกิ๋ว”เตชิตาหันมามองคนเจ้าเนื้อด้วยสายตาเป็นประกาย ก่อนจะลากเก้าอี้เข้ามาใกล้เพื่อเตรียมเม้าท์มอยเรื่องเด็ดของบริษัทให้ฟังอย่างออกรสออกชาติ“ก็หมายความว่ามันไม่ใช่เรื่องใหม่ยังไงล่ะจ๊ะคุณน้อง แกอาจจะเพิ่งเข้ามาทำงานเลยยังไม่ค่อยรู้เรื่องวงใน แต่สำหรับพวกพี่ที่อยู่ที่นี่มานาน เรื่องนี้เขาเล่าลือกันให้ทั่วเลยนะ”“เล่าลือ? เรื่องอะไรกันเหรอคะ”กิรณาถามเสียงอ้อมแอ้มทั้งที่ในใจมันจุกอยู่ที่ลำคอ แม้จะรู้ว่าเขาทั้งสองคนเป็นเพื่อนกัน แต่เรื่องตื่นลึกหนาบางของความสัมพันธ์ทั้งคู่เธอก็ไม่รู้สักเท่าไร“ก็เขาลือกันให้ทั่วว่า คุณสิบทิศน่ะแอบขอบคุณลลนามานานแล้ว ตั้งแต่สมัยเรียนโน่นแหนะ เคยมีข่าววงในเล่ามาอีกทีว่า ท่านประธานผู้แสนเย็นชาของพวกเรา เคยคุกเข่าสารภาพรักคุณลลนามาแล้วด้วยนะ แต่สาวเจ้าดันปฏิเสธน่ะสิ เพราะไม่อยากเสียเพื่อนไป” หนามเตยเล่าด้วยสีหน้าตื่นเต้น ราวกับว่าตนเองอยู่ในเหตุการณ์จริง“อ๋อ ... เป็นแบบนั้นหรอกเหรอคะ”กิรณาเอ่ยเสียงเบาผ่านลำคอ ดวงตากลมโตสั่นไหว เธอพยายามก้มหน้ามองถาดอาหาร เพื่อซ่อนความเจ็บปวดที่ฉายชัดอยู่บนใบหน้า“ใช่เลยจ้าคุณน

“คิดยังไงอยากมานอนกับพ่อ เพิ่งต่างงานยังไม่ถึงอาทิตย์เลย หรือว่าเป็นเพราะข่าวของคุณสิบทิศวันนี้”ณดลเอ่ยขึ้นขณะถือจานกับข้าวที่เพิ่งทำเสร็จใหม่ ๆ ออกมาวางบนโต๊ะอาหาร กิรณาส่ายหน้าเบา ๆ ปฏิเสธทั้งที่มันเป็นเรื่องจริงก็ตาม เธอไม่อยากเปิดเผยความรู้สึกของตัวเองออกไป“เปล่าหรอกค่ะ กิ๋วแค่ไม่ชินกับบ้านหลังนั้นค่ะ นอนไม่หลับเท่าไร”“แน่ใจเหรอกิ๋ว”ณดลเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงกังวลใจ สายตาของคนเป็นพ่อมองลูกสาวคนเล็กด้วยความห่วงใย“เพราะสีหน้าลูกมันฟ้องพ่อทุกอย่างเลยนะ ไม่ต้องมาโกหกพ่อหรอกว่านอนไม่หลับ มันต้องมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นที่บ้านหลังนั้นแน่ ๆ”กิรณาเม้มริมฝีปากแน่นก่อนจะฝืนส่งยิ้มบาง ๆ ออกไป เธอไม่อยากให้ผู้เป็นพ่อต้องมารับรู้ความเจ็บปวดที่เธอแบกรับอยู่ตามลำพัง“ก็ใช่สิพ่อ”กิรณาตอบสั้น ๆ ทั้งที่ในใจเจ็บแปลบขึ้นมา“กิ๋วบอกแล้วไงคะว่ากิ๋วแค่ยังไม่ชินกับบรรยากาศที่นั่น บ้านหลังใหญ่โตเกินไป กิ๋วเลยรู้สึกเกร็งและนอนไม่ค่อยหลับค่ะ”หญิงสาวไม่อยากต่อความยาวความยืดในเรื่องนี้ให้มากความ เธอจึงรีบเปลี่ยนเรื่อง เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของคนเป็นพ่อทันที“ว่าแต่ ... พี่ติวติดต่อกลับมาบ้างไหมคะพ่อ”ณดลชะงัก

“นี่ค่ะ ... กิ๋วเตรียมชุดนอนไว้ให้ พี่สิบทิศใส่ชุดนี้ไปก่อนนะคะ”สิบทิศรับชุดนอนขาสั้นลายหมีจากมือเธอมาถือไว้ เขาจ้องมองเนื้อผ้าและลายที่ดูเด็กเกินกว่าที่ผู้ชายวัยสามสิบอย่างเขาจะใส่แล้วขมวดคิ้วมุ่นเข้าหากันทันที“ชุดนี้เนี่ยนะ จะให้ฉันใส่ชุดหมีนี่จริงดิ มันเล็กไปหรือเปล่า”กิรณากัดริมฝีปากแน่น ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงจริงจัง“ถ้าไม่ใส่ชุดนี้ไม่มีชุดอื่นให้ใส่แล้วล่ะค่ะ พี่สิบทิศคงไม่คิดจะนอนแก้ผ้าอยู่บนเตียงของกิ๋วหรอกนะคะ”สิบทิศหัวเราะผ่านลำคอ ก่อนจะก้าวเท้าเข้าไปใกล้เตียงนอนเล็ก ๆ นั้นมากขึ้นจนกิรณาต้องขยับตัวถอยหนีจนแผ่นหลังชิดกับผนังห้อง“แล้วถ้าฉันจะนอนแบบนั้น... เธอคิดว่ามันจะได้จริงเหรอ”สิบทิศโน้มใบหน้าหล่อเหลาลงกระซิบข้างหูของเธอ เสียงแหบพร่าชวนให้ใจสั่นรัว ความร้อนจากแผงออกแกร่งที่เกือบจะสัมผัสตัวทำให้กิรณาตัวแข็งทื่อใบหน้าของกิรณาแดงเทือกตั้งแต่หน้าผากลามไปถึงใบหู หญิงสาวรีบผลักอกเขาออกเบา ๆ แล้วตอบกลับด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าวเพื่อกลบเกลื่อนความหวั่นไหว“ไม่ได้ค่ะ! กิ๋วไม่อนุญาตเด็ดขาด”สิบทิศหลุดอมยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดูที่แอบซ่อนไว้ เขาไม่ได้รุกต่อ ทว่ากลับยอมหมุนตัวแล้วคว้

“ฟังให้ชัด ๆ นะ ถ้าเธอท้องลูกของฉัน ยังไงฉันก็ต้องเก็บเอาไว้สิ เขาเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของฉัน แต่เรื่องระหว่างเรา ก็ต้องหย่ากันเหมือนเดิม ฉันเอาลูกไว้ แต่ไม่ได้หมายความว่าจะต้องเก็บแม่ของลูกไว้”คำพูดนั้นจุกอยู่คอหอย จนแทบหายใจไม่ออก ใบหน้าอวบอิ่มจ้องน้ำหน้าเขาน้ำตาคลอ แต่เธอก็ยังคงฝืนถามขึ้นมาใหม่“หมายความว่าพี่สิบทิศต้องการลูก แต่ไม่ต้องการแม่ของลูกใช่ไหมคะ”“ใช่” สิบทิศรีบตอบโดยไม่คิดเสียด้วยซ้ำก่อนจะเอ่ยต่อ“มันคงไม่มีทางเป็นไปได้หรอกที่คนอย่างฉันกับเธอจะใช้ชีวิตร่วมกันไปตลอดชีวิต แล้วหลังจากนี้ต่อไป เธอต้องป้องกันตัวเองให้ดี ๆ ก็แล้วกัน อย่าให้เกิดเรื่องผิดพลาดแบบนั้นขึ้นมาล่ะ”กิรณาที่ได้ยินคำสั่งที่แสนจะเห็นแก่ตัวของคนตรงหน้า ความน้อยใจที่สะสมมานานก็เปลี่ยนเป็นความกล้าที่จะเถียง“อย่าเห็นแก่ตัวสิคะพี่สิบทิศ ในเมื่อพี่เองก็ไม่อยากให้กิ๋วท้อง และไม่อยากรับผิดชอบกิ๋วในฐานะภรรยา คุณเองก็ต้องใส่ถุงยางป้องกันด้วยเหมือนกัน”สิบทิศส่ายหน้าช้า ๆ พร้อมกับมองเธอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรำคาญใจ“ฉันไม่ชอบใส่ถุง มันไม่รู้สึก แล้วก็อย่ามาคิดว่าฉันจะไปเอามั่วซั่วที่ไหนนะ เพราะฉันเลือก”“แล