All Chapters of เกิดใหม่ในนิยายกลายเป็นฮูหยินที่เขาไม่รัก: Chapter 1 - Chapter 10

เยว่หมี่ถอนหายใจรอบที่เท่าไหร่ของวันแล้วก็ไม่รู้ เรื่องเสียใจที่ไม่มีโอกาสอยู่ต่อได้แล้วก็ใช่อยู่ แต่เรื่องนั้นเยว่หมี่ทำใจอยู่นาน ตั้งแต่ตรวจพบว่าตัวเองเป็นมะเร็งพยายามรักษาด้วยคีโมมาตลอด แต่เหมือนโชคชะตาฟ้าดินจะกำหนดให้เยว่หมี่ต้องตาย ร่างของหญิงสาวที่ผอมโซ นอนหอบหายใจที่แสนจะรวยรินด้วยเครื่องช่วยหายใจ แม้ร่างกายจะเจ็บปวดขนาดไหน แต่เยว่หมี่ก็รับรู้เรื่องราวทุกอย่างได้ดี พอร่างกายทำได้แค่นอนอยู่บนเตียงผู้ป่วยของโรงพยาบาลดังของเซี่ยงไฮ้ มีแพทย์ผู้เชี่ยวและอาจารย์แพทย์อีกหลายคนกำลังปรึกษาแล้วหาทางช่วยเยว่หมี่ ดูเหมือนความพยายามของพวกเขาจะสูญเปล่า นอกจากอาการของเยว่หมี่ไม่ทุเลาลงแล้ว ยังทรุดตัวลงอีก เห็นแบบนี้แล้วความรู้สึกร้อนผ่าวหางตาก่อเกิดสงสารผู้ให้กำเนิดทั้งสองที่ต้องมาเสียใจที่หญิงสาวไม่มีโอกาสได้ดูแลท่านอีกต่อไป แถมตัวเธอเองยังต้องมาจากไปด้วยอายุยังน้อย หมดกันความฝัน หมดกันคนที่รัก พอนึกถึงคนที่เธอรักแล้ว นอกจากป๊า หม่าม๊าแล้ว ก็มีหนุ่มรุ่นพี่ที่เยว่หมี่เคยแอบชอบ คงไม่มีโอกาสได้บอกว่าชอบเขาอีกแล้ว ร่างกายของเยว่หมี่คล้ายกับว่าจะทนต่อเซลล์ม

เยว่หมี่ตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็เข้ายามอู่ (11.00-12.59 น.) เยว่หมี่ภาวนาในใจว่าทั้งหมดก็เป็นเพียงแค่ความฝันเท่านั้น แม้จิตใจจะเฝ้าคิดเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อครู่คือความจริงอย่างนั้นหรือ หญิงสาวผู้เผชิญกับมะเร็งระยะสุดท้ายก็พ่ายแพ้ให้กับโรคภัยลืมตาขึ้นมาอีกที เธออยู่ในโลกของนิยายไปเรียบร้อยแล้ว แถมเธอยังกลายเป็นนางร้ายของเรื่องอีกต่างหาก หลี่เสียวฟางร้ายแค่ไหนในนิยายเหตุใดเยว่หมี่จะจำไม่ได้ เอาแต่ใจล้มงานแต่งงานของพี่สาวของตัวเองที่กล้าแต่งงานกับคนรักของนาง อวี้เฉินผู้เคยหลอกล่อนางเป็นทางผ่านก็เท่านั้น สุดท้ายกับตกลงปลงใจกับพี่สาวต่างมารดา แม้หลี่เสียวฟางจะเป็นลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของฮูหยินใหญ่แต่มารดาของนางก็เสียไปตั้งแต่หลี่เสียวฟางยังเยาว์ มีเพียงบิดาเท่านั้นที่ค่อยเอาอกเอาใจ ชีวิตนางร้ายควรมีคนรัก แต่ผู้เป็นย่าหรือไหน่ไนกลับเกลียดนาง แต่กลับยกย่อปอปั้นกับหลี่เสียวเฟิ่งเสียเหลือเกิน แม้ประมุขของตระกูลหลี่จะห้ามปรามผู้เป็นมารดาให้รักหลานเท่ากัน แต่ย่าของนางก็ยังเกลียดหลี่เสียวฟาง บทในนิยายมักบรรยายความรู้สึกเหตุผลของพระเอกและนางเอกมากกว่า เพราะ

หลี่เสียวฟางหนาหลี่เสียวฟาง เจ้าช่างน่าสงสาร โดนรังแกขนาดนี้ “โธ่ คุณหนูเสียวฟางของซินหยาน อย่าน้อยใจต่อโชคชะตาไปเลยนะเจ้าค่ะ” ซินหยานที่ไม่ได้เข้าใจว่าเยว่หมี่กำลังครุ่นคิดเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับหลี่เสียวฟาง “แล้วคุณชายรองได้มาที่จวนข้าบ้างไหม” แม้จะรู้ว่าทั้งหมดเป็นชะตากรรมของนางร้ายที่ถูกเขียนให้ทิ้งไว้ให้กลายเป็นนางอิจฉา อดเวทนาไม่ได้ เยว่หมี่ก็อยากจะรู้เช่นกันว่าคุณชายรองแห่งตระกูลอวี้จะมาเยี่ยมเยือนนางบ้างหรือไม่ แม้จะแต่งงานเข้าตระกูลอวี้แต่ไม่มาพบหน้าเช่นนี้หรือแม้กระทั่งมาดูแลเฉกเช่นคู่สามีภรรยาทั่วไป ช่างน่าขันนัก “ไม่เลยเจ้าค่ะ ตั้งแต่คุณหนูของซินหยานแต่งเข้ามาตระกูลอวี้ คุณชายรองจิตอำมหิตนักไม่มาแล้วแลแม้กระทั่งฮูหยินของตนเอง อย่าเศร้าไปเลยนะเจ้าค่ะ” คิดแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจเข้าออกอย่างปลงตก ความจริงชะตากรรมของนางอิจฉาอย่างหลี่เสียวฟางช่างน่าสงสารเหลือเกิน นางเอกแม้มีความลำบากพอฝ่าฟันก็พานพบกับความสุขงอมของช่วงชีวิต แต่นางร้ายอย่างหลี่เสียวฟางต้องมาเผชิญชะตากรรมอันน่าห

“เจ้า! หลี่เสียวฟาง เจ้าเกินไปแล้วนะ” น้ำเสียงเค้นลอดไรฟันแสดงออกถึงความโกรธเกรี้ยว พร้อมทั้งชี้หน้าหลี่เสียวฟาง แต่นางกลับไม่มีท่าทางทีต่อการกระทำของเขา ยิ่งสร้างความเจ็บช้ำให้อวี้หาน “คุณหนู” ซินหยานร้องออกมาอย่างตกใจเช่นกัน “กลับกันเถอะซินหยาน ข้าได้ของที่ต้องการแล้ว” หลี่เสียวฟางหันหลังโดยไม่มีทีท่าหันกลับมาสนใจสามีแม้เพียง เล็กน้อย “ข้าไม่คิดเลยว่าคุณหนูจะกล้ากล่าววาจาเช่นนั้นกับคุณชายรองสกุลอวี้” ซินหยานพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงหวาดกลัว “ข้าเป็นเช่นไร อย่างไรคุณชายผู้นั้นต้องโดนบ้าง ทำตัวเป็นสามีบกพร่อง ไม่ดูแลภรรยา แค่นี้ยังน้อยด้วยซ้ำซินหยาน เจ้าจำข้าเอาไว้ นับตั้งแต่นี้ข้าจะไม่ยอมให้ใครมารังแกข้าอยู่ฝ่ายเดียว” “เออ คุณหนูก็ไม่เคยยอมใครนะเจ้าค่ะ” “ซินหยาน!” หลี่เสียวฟางและซินหยานหัวเราะมาตลอดทาง ตั้งแต่คุณหนูหลี่เสียวฟางตื่นขึ้นมาคราวนี้นางร่างเริงกว่าเมื่อก่อนเป็นไหน ๆ หลี่เสียวฟางเอ่ยปากถามซินหยานทุกอย่าง แววตาเปล่งประกายวาววับด้วยอาการอยากรู้อยากเห็นไม่ต่างจ

ถึงคุณชายอวี้หานจะกลับเข้ามาอยู่ในจวนดังเดิม หลี่เสียวฟางก็ไม่สนอยู่ดีว่าคุณชายรองแห่งสกุลอวี้จะพักผ่อนอยู่ห้องไหน ทว่าซินหยานกลับมารายงานว่าคุณชายรองพักผ่อนอยู่ห้องอีกฝั่ง หลี่เสียวฟางได้แต่พยักหน้ารับรู้เท่านั้น หลี่เสียวฟางใคร่ครวญเนื้อหาเรื่องราวที่เกิดขึ้น เหตุใดอวี้หานชอบใช้ชีวิตอย่างสันโดษถึงย้ายกลับจวนมาอยู่กับฮูหยินผู้เศร้าสร้อย หรือเพราะเขาย้ายเข้ามาเพราะวาจาที่นางได้กล่าวถาถางเขาที่โรงเตี๊ยม หรือเพราะเขาก็เข้าใจหัวอกที่ไร้วาสนาสมปรารถนาในความรัก อวี้หานเองก็แอบชอบคุณหนูใหญ่ของสกุลหลี่ หลี่เสียวเฟิ่ง ผู้เป็นพี่สาวต่างมารดาของนาง พออวี้หานแต่งงานกับหลี่เสียวฟางพาลเกลียดชังนางความ ริษยาให้ร้ายหลี่เสียวเฟิ่งเสมอมา ในนวนิยายเรื่องนี้เยว่หมี่ได้อ่านเรื่องราวของหลี่เสียวฟางถูกกล่าวเช่นนั้นฝ่ายเดียวก็คงไม่ถูก เพราะหลี่เสียวเฟิ่งเองก็ทะเยอทะยานไม่น้อยจนสมหวังในความรัก รู้ทั้งรู้ว่าหลี่เสียวฟางแอบชอบคุณชายใหญ่ของสกุลอวี้ก็ยังกีดกันหลี่เสียวฟางทุกครั้งทุกครา ทว่าโทษฐานที่หลี่เสียวฟางป่วนงานแต่งงานของทั้งสองกลับถูกทิ้งไว้เพียงลำพัว หนำซ้ำสามี