All Chapters of ปิดฉากรักลวงโลก: Chapter 1 - Chapter 10

มู่ซูหนิงมีชีวิตอยู่ได้อีกแค่หนึ่งเดือน จู่ๆ ระบบก็ติดต่อหาเธอ[โฮสต์ คุณกลับไปที่โลกทำภารกิจหน่อยได้ไหม?][คนที่เคยเป็นเป้าหมายในภารกิจของคุณเอาแต่รบกวนสมดุลของมิติ อีกอย่างหลังจากคุณไป ลูกชายคุณก็มีปัญหาทางด้านจิตใจอย่างรุนแรงด้วย......]ปลายนิ้วอันเย็นเฉียบของมู่ซูหนิงกำผลตรวจแน่น[คุณกลับไปอยู่ที่นั่นแค่เดือนเดียว หลังจากนั้นคุณก็จะได้กลับมาที่นี่ ถึงเวลาฉันจะรักษาโรคมะเร็งให้คุณ นอกจากนี้ยังมีเงินรางวัลก้อนโตด้วยนะ]เวลาหนึ่งเดือนแลกกับการที่ร่างกายกลับมาแข็งแรงอีกครั้ง ถือว่าคุ้ม“ได้ ฉันจะกลับไป”ผ่านไปไม่นาน มู่ซูหนิงก็กลับมาที่คฤหาสน์ตระกูลลู่ที่ให้ความรู้สึกคุ้นเคยแต่ก็แปลกตาในเวลาเดียวกันเมื่อเจอสายตาดีใจจนแทบบ้าของสามี รวมถึงลูกชายที่ค่อยๆ เดินเข้ามาอย่างกล้าๆ กลัวๆ ในใจเธอไม่มีความรู้สึกอะไรเลยตั้งแต่วันนี้ไป เธอได้กลายเป็น “คุณนายลู่” แบบที่พวกเขาต้องการมาตลอดเธอไม่ขอให้สามีอย่างลู่หยวนเฉิ่งซื่อสัตย์กับเธออีกแล้ว ถึงขั้นที่เธอหาสาวคนใหม่ให้เขาด้วยซ้ำ แถมยังพาสาวๆ มาหาเขาถึงที่ลูกชายอย่างลู่จิ่งไม่สนใจการเรียน บ้าอยู่กับการแข่งรถ เธอเลิกจ้างครูสอนพิเศษชื่อดั

หลังจากฝังศพลูกแล้ว มู่ซูหนิงยืนอยู่หน้าหลุมศพเล็กๆ ของลูกหนึ่งวันเต็มๆวันต่อมาเธอมีไข้สูง รู้สึกหน้ามืดตาลายไม่รู้ว่าหลับไปนานขนาดไหน เมื่อมู่ซูหนิงฟื้นจากอาการเวียนหัว เธอกำลังจะขอน้ำดื่ม แต่ได้ยินเสียงพูดเบาๆ ของลู่จิ่งดังมาจากนอกห้อง คำพูดมีความเป็นผู้ใหญ่และดูเอาอกเอาใจ ซึ่งไม่เข้ากับวัยของเขาเลย“พ่อไม่ต้องห่วง ถ้าแม่ฟื้นขึ้นมา ผมจะไม่พูดอะไรมั่วซั่ว ป้าเวยเวยอยากได้อะไร เดี๋ยวผมให้พ่อบ้านแอบส่งไปให้ รับรองว่าแม่ไม่รู้แน่นอน”“อืม ผมรู้ว่าแม่เสียใจ แต่น้องตายแล้ว ป้าเวยเวยกับน้องชายที่อยู่ในท้องสำคัญกว่า ผมจะช่วยพ่อดูแลพวกเขาเอง......”วินาทีนั้นมู่ซูหนิงรู้สึกเหมือนอยู่ในอุโมงค์น้ำแข็ง ความเย็นยะเยือกแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย มันเย็นยิ่งกว่าค่ำคืนที่โดนฝนจนตัวเปียกปอนเธอนึกว่าลูกชายแค่โดนหลอก แค่ยังไม่รู้ความ คิดไม่ถึงว่าการหลอกลวงที่ยาวนานถึงสิบปี นอกจากลูกชายเธอรู้ทุกอย่างแล้ว เขาอาจเป็นคนที่สมรู้ร่วมคิดและคนที่ปกป้องอีกฝ่ายด้วยเหมือนลู่หยวนเฉิ่งพูดสั่งเบาๆ ไม่กี่ประโยค ตอนเขาผลักประตูเข้ามา ใบหน้ามีความกังวลและอ่อนล้าแบบที่ไม่มากไปและไม่น้อยไป ดูเป็นธรรมชาติมาก“หนิงหน

หลังเรื่องวุ่นวายในวันครบรอบผ่านไปไม่กี่วัน ลู่หยวนเฉิ่งให้ทนายเอาเอกสารการโอนหุ้นและเปลี่ยนแปลงอำนาจปกครองบุตรมาให้เธอทนายพูดแจกแจงเป็นข้อๆ ด้วยสีหน้าเย็นชา ต้องการให้มู่ซูหนิงสละหุ้นทั้งหมดของลู่ซื่อกรุ๊ปที่อยู่ในชื่อของเธอ และยกให้หลินเวยกับลูกของหลินเวยในอนาคต“คุณลู่สัญญาว่าถ้าคุณยอมเซ็นชื่อและปรับปรุงตัว คุณหลินเวยจะย้ายออกทันที คุณจะได้กลับไปอยู่ที่บ้านหลังใหญ่ ทุกอย่างจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม” ทนายเอ่ยเสียงเรียบมู่ซูหนิงถือเอกสารฉบับนั้น มือเธอไม่สั่นแม้แต่น้อยเอาเรื่องหุ้นมาขู่? เปลี่ยนอำนาจปกครองบุตร? สำหรับคนที่นับถอยหลังรอวันตายอย่างเธอ คนที่ต้องการแค่ความสงบอย่างเธอ เรื่องพวกนี้ไม่มีความหมายอะไรเลยเหมือนละครตลกเรื่องหนึ่ง ละครที่ต้องการแสดงความเป็นเจ้าของและการลงโทษที่สายไปแล้ว“ปากกา” เธอยื่นมือออกไป เอ่ยเสียงเรียบเห็นได้ชัดว่าทนายอึ้งเล็กน้อย เหมือนคิดไม่ถึงว่าจะง่ายขนาดนี้เขาลังเลเล็กน้อยแล้วยื่นปากกาให้เธอมู่ซูหนิงไม่ได้อ่านเงื่อนไขต่างๆ ด้วยซ้ำ เธอเซ็นชื่อตัวเองที่มุมด้านล่างกระดาษทันทีเธอเซ็นอย่างมั่นใจ ไม่มีความลังเลสักนิด“เสร็จแล้ว” เธอยื่นเอกสารค

เส้นตายหนึ่งเดือน การนับถอยหลังสู่ความตาย เทียบไม่ได้กับความโกรธแค้นและสิ้นหวังอย่างมากมายมหาศาลในตอนนี้จู่ๆ เธอหัวเราะเบาๆ เสียงหัวเราะแหบพร่า ฟังดูคล้ายเสียงลำโพงเก่าๆ ที่ใช้งานมานานจนใกล้พังเธอหัวเราะไปเรื่อยๆ จู่ๆ น้ำตาก็ทะลักออกมา“ทำเป็นบอกว่าชีวิตต้องเดินไปข้างหน้า ทำเป็นบอกว่าลูกจะได้อยู่เป็นเพื่อนกัน”เธอค่อยๆ ลุกขึ้นยืน กวาดตามองหน้าพวกเขาทีละคน ความไร้เยื่อใยของสามี ความร้ายกาจของศัตรูหัวใจ ความเย็นชาของลูกชาย“ลู่หยวนเฉิ่ง” เสียงเธอนิ่งจนน่ากลัว แต่แฝงด้วยพลังที่สามารถทำลายทุกอย่างได้ “นายเอาเถ้ากระดูกลูกสาวมาขู่ฉัน คิดว่าฉันจะยอมก้มหัวให้นายเหรอ? คิดว่าจะลบล้างเรื่องที่นายทรยศฉัน เรื่องที่นายทำให้ลูกตายได้เหรอ? นายคิดว่าฉันจะยอมให้ผู้หญิงต่ำตมกับลูกชั่วของเธอทำให้ลูกสาวผู้บริสุทธิ์ของฉันแปดเปื้อนเหรอ?!”“นายคิดผิดแล้วล่ะ”เมื่อสิ้นเสียง เธอเหมือนสัตว์ตัวเมียที่ถูกต้อนจนหมดทางหนี กระโจนเข้าไปหาหลินเวยที่ยืนอยู่ใกล้ที่สุด!“กรี๊ดดด!” หลินเวยตกใจจนกรี๊ดออกมา“มู่ซูหนิง! หยุดเดี๋ยวนี้!” สีหน้าลู่หยวนเฉิ่งเปลี่ยนไปทันที เขารีบเข้าไปขวางแล้วกระชากเธอออกไปมู่ซูหนิงโด

ใบหน้าซีดเผือดของเธอ อาการเหม่อลอยเป็นครั้งคราว เธอดูอ่อนเพลียและหมดอาลัยตายอยาก เธอไม่ให้เขาเข้าใกล้ บอกว่ากลัวทำให้เสื้อผ้าเขาสกปรก หรือเป็นเพราะร่างกายเธออ่อนแอจริงๆ? เธอเซ็นเอกสารโอนหุ้นอย่างเย็นชา บอกว่าไม่ต้องการมันแล้ว เธอไม่ต้องการมันจริงๆ สินะ“เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้” ลู่หยวนเฉิ่งเซไปด้านหลัง ชนกับต้นมะกอกจนแผลที่หัวไหล่ฉีก เลือดติดอยู่ที่ลำต้น แต่เขาไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ “ตอนกลับมาเธอยังดีๆ อยู่เลย เธอยังเถียงกับฉันอยู่เลย ยังพาผู้หญิงพวกนั้นมายั่วโมโหฉันอยู่เลย เธอแค่เกลียดฉัน เธอแค่กำลังลงโทษฉันเฉยๆ......”“คุณลู่” เสียงหมอดูลำบากใจ “ดูจากสภาพร่างกายของคุณนาย คุณนายน่าจะรู้นานแล้วว่าตัวเองป่วยหนัก สภาพร่างกายรวมถึงความผิดปกติในสมองระดับนี้ มันไม่ได้เกิดขึ้นในระยะเวลาสั้นๆ ครับ” หมอเงียบครู่หนึ่ง รู้สึกเห็นใจเป็นอย่างมาก “คุณนายอาจจะอดทนกับความเจ็บปวดรุนแรงมาตลอด”อดทนกับความเจ็บปวดรุนแรงมาตลอดประโยคนี้เหมือนค้อนหนักๆ ทุบลงบนความคิดที่ลู่หยวนเฉิ่งพยายามหลอกตัวเองมาตลอดเขานึกถึงตอนที่เธอขดตัวอยู่บนโซฟา เหมือนกำลังอดทนกับความเจ็บปวด นึกถึงท่าทางเฉยเมยของเธอตอนเห็นอาหารอร่