All Chapters of เด็กเลี้ยงคนเถื่อน (NC20+) [ซีรีส์ คนเถื่อน 2/4]: Chapter 61 - Chapter 70

สัปดาห์ถัดมา หลังจากที่วิลาสินีกลับมาจากการไปเยี่ยมพี่สาวและหลาน เธอก็ได้กลับมาช่วยงานวารีผู้เป็นแม่ที่ร้านเบอเกอรี เพราะอีกนานกว่ามหาวิทยาลัยจะเปิดเทอมเธอเลยยังไม่ได้กลับไปที่คอนโดหรู ร้านเบอเกอรีของวารีเป็นร้านใหญ่ มีโต๊ะไว้รับรองลูกค้าที่จะมานั่งชิลล์นับสิบ ๆ โต๊ะ ตอนเริ่มแรกนั้นวารีเริ่มเช่าห้องเพียงแค่คูหาเดียวและขายแบบชนิดซื้อกลับบ้าน แต่เพราะมีพรสวรรค์ในการทำเบอเกอรีและชงเครื่องดื่มจึงทำให้ทำออกมารสชาติดี มีลูกค้าเข้าร้านแทบจะทั้งวัน ยิ่งเป็นช่วงฤดูร้อน เมนูเครื่องดื่มเย็นจะขายดีกว่าปกติ ต่อมาเพื่อนที่เคยร่วมครอสเรียนทำเบอเกอรีด้วยกันก็มาเสนอให้เซ้งร้านเบอเกอรีที่กำลังจะเลิกกิจการ เพราะต้องย้ายไปอยู่ต่างประเทศกับสามีชาวต่างชาติ แม้ว่าร้านของเพื่อนจะใหญ่กว่าของเธอเป็นเท่าตัวแต่เพราะเริ่มมีทุนแล้ววารีจึงรับข้อเสนอนั้น และวารีก็ตัดสินใจไม่ผิดเพราะร้านที่เซ้งมีทำเลดี ใกล้หมู่บ้านจัดสรรโครงการใหญ่ ใกล้ตลาดชุมชม มีอุปกรณ์ทำขนมและชงเครื่องดื่มพร้อมกว่าร้านเก่า แม้จะออกมาแถวชานเมืองสักหน่อย แต่ก็ทำให้มีบริเวณกว้างขวางกว่าห้องแถวในเมืองร้านเก่าของเธอทำให้ตกแต่งร้านในสไตล์ร่มรื่นแ

"วันนี้คุณเขาจะมาอีกไหมลูก?" วารีถามลูกสาวพลางชะเง้อมองออกไปด้านนอก มองหาลูกค้าประจำที่มาอุดหนุนทุกวันไม่มีขาดเป็นเวลาสองสัปดาห์ วันนี้เลยเวลาที่เควินมาประจำมาประมาณครึ่งชั่วโมงแล้ว แต่ก็ยังไม่เห็นวี่แววของชายผู้มีพระคุณ "หนูก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ" วิลาสินีตอบผู้เป็นแม่แล้วก็ชะเง้อมองไปด้านนอกเช่นเดียวกัน เมื่อคืนที่แอบคุยโทรศัพท์กัน เขาก็ไม่เห็นบอกว่าจะไม่มาหา ตั้งแต่ที่มาหาที่ร้านในวันแรก เควินก็จะโทรศัพท์มาหาเธอทุกคืนตอนที่เขากลับไปถึงบ้านเรียบร้อยแล้ว 'เมื่อไหร่จะเปิดเทอม ไม่ได้เอาเธอนานแล้วจนผมจะลงแดงตายอยู่แล้ว' และจบลงด้วยคำถามลามกนี้ ไม่คิดเลยพ่อเทพบุตรของแม่จะเป็นคนลามกขนาดนี้ "แม่อุตส่าห์ทำสังขยาฟักทองรอ" วารีตัดพ้อเสียงเบาอย่างนึกเสียดายที่ตั้งใจทำขนมไทยไว้รอเทพบุตรหน้าหล่อของตน วารีหันไปมองหน้าร้านอีกครั้ง ก่อนจะตัดใจนั่งลงสรุปยอดขายของวัน เมื่อเควินมาที่นี่ทุก ๆ วันเข้า ก็เกิดความสนิทสนมกับเจ้าของร้าน เพราะเวลาที่เขามานั้นจะเป็นช่วงที่ใกล้ปิดร้านทำให้วารีว่างจากงาน นั่นเลยทำให้ได้คุยเรื่องสัพเพเหระกัน จนได้รู้ว่าเควินนั้นชอบอาหารไทยและขนมไทยมาก วารีเลยมักจะทำไว้ร

"ไหนบอกจะพาหนูไปเดินห้าง แล้วทำไมมาคลีนิคล่ะคะ?" วิลาสินีหันไปถามคนขับรถเมื่อเขาจอดรถหน้าคลีนิคแห่งหนึ่ง "พาเธอมาฉีดยาคุมไง" เควินตอบเสียงเรียบก่อนจะทำการดับเครื่องยนต์แล้วลงจากรถไปอย่างรวดเร็วเนื่องด้วยต้องเร่งทำเวลานั่นเอง "จะพาหนูมาฉีดยาคุมเหรอคะ?" วิลาสินีลงจากรถไปแล้วรีบจ้ำเดินตามคนตัวโตจนทันก่อนที่เขาจะเข้าไปด้านในคลีนิค และคำถามของเธอทำให้เขาหันกลับมาหา "ฉีดที่เกาะวันที่เท่าไหร่?" เควินถามเสียงทุ้มต่ำ รู้สึกโมโหที่คนตัวเล็กไม่ได้ใส่ใจการป้องกัน ราวกับว่าเธอไม่ได้ใส่ใจที่จะมีความสัมพันธ์กับเขาเลย ทั้งที่เขานั้นคิดเรื่องนั้นกับเธอตลอด "วันที่เท่าไหร่น้า.." วิลาสินีขมวดคิ้วเรียวเข้าหากันพลางคิดย้อนไปวันนั้น พยายามจะนึกวันที่แต่ก็นึกไม่ออก แต่จำได้ว่าคุณหมอบอกว่าถ้าประจำเดือนเดือนต่อไปมาแล้ว ให้ฉีดเข็มต่อไปภายในห้าวัน "วันที่ 11 ส่วนวันนี้วันที่ 15 แล้ว มันเลยมาตั้ง 4 วันแล้วนะวิว อยากท้องหรือไง?" เควินดุให้คนตัวเล็ก แม่แมวน้อยของเขาช่างไม่รอบคอบเอาเสียเลย ที่เขารู้ว่าหญิงสาวยังไม่ได้ฉีดยาคุมกำเนิดต่อเพราะเธอยังไม่ได้ออกมาข้างนอกเลย ร้านปิดก็กลับบ้านไปพร้อมกับแม่ เขาก็รอว่าเ

"ไม่มีทางเลือกแล้ว ยืมมือหน่อย" "เอ๋?" วิลาสินีถึงกับทำเสียงงงหลังจากจบคำพูดของคนตัวโต นั่งนิ่งมองคนใต้ล่างที่เขานั้นกำลังปลดเข็มขัดและตะขอกางเกงอย่างรีบเร่ง ไม่กี่วินาทีลำเนื้อสีน้ำตาลเข้มก็เด้งผงาดออกมาอยู่ใกล้ ๆ กับจุดสงวนของเธอ เควินกระดกก้นขึ้นเพื่อที่จะดันขอบกางเกงลงไปพักที่หน้าขาโดยมีคนตัวเล็กนั่งมองหน้าแดงอยู่บนตักเขา "คุ..คุณ" วิลาสินีถึงกับเลิ่กลั่กที่เห็นเขาแก้ผ้าต่อหน้า เสียงพ่นลมหายใจที่ดังหืดหาดของเขาทำให้เธอเริ่มหายใจไม่ทั่วท้อง นี่เขากำลงจะทำอะไรเนี่ย "เอามือมาจับ" เควินสั่งเสียงต่ำในลำคอก่อนจะเอื้อมมือไปคว้ามือนุ่มมากอบกุมลำแก่นกายตัวเอง ทันทีที่โดนฝ่ามือนุ่มนิ่มของเธอกำ อาวุธแข็งก็กระตุกรับสัมผัสนั้นทันที "คุณ.. จะ..จะทำอะไร?" วิลาสินีถามเสียงตะกุกตะกักด้วยความเขินอาย ลำร้อนที่กำลังเต้นตุบอยู่ในกำมือทำเอาเธอรู้สึกหวาดกลัวจึงพยายามจะดึงมือออกแต่ก็โดนมือแกร่งจับไว้ หนำซ้ำยังนำพามือเธอให้รูดขึ้นลงอีก เสียงครางซี้ดที่ดังออกมาจากปากเขาทำเอาเธอร้อนวูบวาบขนลุกชันไปทั้งตัว ใจดวงน้อยเต้นกระหน่ำราวกับจะหลุดออกจากอกเมื่อรู้ว่าเขากำลังช่วยตัวเองโดยใช้มือเธอเป็นเครื่องมือ

และแล้วก็ถึงวันที่ผู้ให้ทุนหนุ่มรอคอย ที่เด็กทุนคนโปรดได้กลับมายังคอนโดแล้ว คืนนี้แหละที่เขาจะไม่ต้องนอนเหงาเปล่าเปลี่ยวอีกต่อไป เป็นเพราะหน้าที่การงานเลยทำให้เควินไม่สามารถไปรับวิลาสินีได้ แต่เพื่อความแน่ใจว่าแม่แมวน้อยตัวนุ่มกลับมาวันนี้จริง ๆ เลยต้องโทรไปเช็กเสียหน่อย ตื๊ด.. ตื๊ด.. 'ฮัลโหลค่ะ' รอสายไม่นานเสียงหวานก็ดังออกมาจากลำโพง "เธออยู่ไหนแล้ว?" เควินถามเสียงทุ้มขณะที่มือข้างขวาก็เร่งเซ็นเอกสารที่อานนท์เอามากองให้ตั้งแต่เช้า 'หนูเพิ่งถึงคอนโดค่ะ' หลังจากที่ฟังคำตอบอันน่าพอใจ ใบหน้าหล่อก็อมยิ้มโดยที่มือนั้นยังลากปลายกาไม่หยุด ก๊อก.. ก๊อก.. "เข้ามา" แล้วในตอนนั้นเองที่ประตูห้องทำงานก็ถูกเคาะเจ้าของห้องจึงได้เอ่ยอนุญาต ก่อนจะเห็นอานนท์ที่เปิดประตูเข้ามา และตอนนั้นเองที่เลขาหนุ่มเข้ามาทันเห็นเจ้านายในโหมดอบอุ่นพอดี ไม่ต้องเดาให้ยากเลขาหนุ่มก็รู้ว่าเจ้านายกำลังคุยสายกับเด็กทุนคนโปรดแน่นอน เลขาจึงหยุดอยู่ที่กลางห้องทำงานเพื่อรอให้เจ้าคุยธุระจบเสียก่อน ท่าทางผ่อนคลายและน้ำเสียงโทนนุ่มที่เขาไม่ค่อยได้เห็นสักเท่าไรทำให้อดที่อมยิ้มไม่ได้ ไม่เคยเห็นควงสาวคนไหน แต่พอมีเข้าม