All Chapters of ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด: Chapter 51 - Chapter 60

เมื่อถึงจุดหมายร่างเล็กก็กระโดดลงมาจากเสี่ยวหง และไม่ได้เก็บเสี่ยวหงเข้ามิติจิต เสี่ยวหงจึงย่อขนาดตัวให้เล็กลงจนกลายเป็นเพียงนกสีแดงตัวเล็ก ก่อนจะบินมาเกาะที่ไหล่ของไป๋เสวี่ยแทนตุบ“คะ คุณหนู!”“ท่านอา!”“ท่านอากลับมาแล้ว!” เพียงแค่ก้าวเข้ามาภายในจวนไม่กี่ก้าว เสียงร้องตะโกนของหลานทั้งสองของไป๋เสวี่ยก็ดังขึ้นมาอย่างพร้อมเพรียงกัน นางไม่ได้สังเกตว่าตนได้กระโดดลงมากลางลานฝึกยุทธ์ของเด็กทั้งสอง ที่ใกล้ ๆ กันนั้น ก็มีจื่อซู่ที่มาร่วมฝึกยุทธ์อยู่ด้วย โดยอาจารย์ก็คือจื่อจ้งนั่นเองไป๋เทียนและไป๋หลันถึงกลับทิ้งอาวุธไม้ในมือลงเมื่อเห็นไป๋เสวี่ยที่หายไปนาน ก่อนจะพากันวิ่งมาหานางด้วยความรวดเร็วร่างอ้วนกลมพุ่งเข้ามากอดทันที ดูเหมือนว่าหลานทั้งสองของนางจะอ้วนขึ้นมามากกว่าเดิมแล้ว“ท่านอา ท่านกลับมาแล้ว”“ข้าคิดว่าท่านอาจะกลับมาไม่ทันวันเกิดของข้าแล้ว ท่านอาข้าคิดถึงท่าน”“ท่านอา ฮือ ไป๋ทู่ ข้าเองก็คิดถึงเจ้า” ไป๋หลันร่ำไห้ฟูมฟาย จนอาภรณ์ของไป

เด็กหญิงเปรียบหญิงชราเป็นดั่งเทพเซียน นางจึงไม่ถือว่าตนเองหลอกลวงอันใด ส่วนเรื่องที่ไม่ได้บอกก็มีเพียงเรื่องการเกิดใหม่เท่านั้นเพราะนางในตอนนี้ก็ถือว่าตนเองคือไป๋เสวี่ย ไป๋เสวี่ยก็คือนาง จึงคิดว่าบอกไปก็คงจะไม่มีประโยชน์อันใด รังแต่จะทำให้เกิดความไม่สบายใจขึ้นมากกว่า“ท่านเทพให้สมุนไพรมามาก เพราะรู้ว่าข้าเป็นผู้ใช้โอสถ หากท่านปู่ต้องการสมุนไพรใดก็ให้บอกข้าได้นะเจ้าคะ” ไป๋เสวี่ยพูดต่อ“ดียิ่ง ข้าเข้าใจแล้ว” ไป๋หลิงเข้าใจโดยง่ายและที่เขาไม่ได้ตื่นตระหนกเช่นตอนแรก เพราะเขาเข้าใจไปเองว่าท่านเทพที่ไป๋เสวี่ยพบเจอมา คงจะมอบมิติจิตที่คล้ายกับแหวนมิติที่ใช้เก็บของได้เท่านั้นให้แก่นางมา ส่วนสมุนไพรก็คงจะเป็นสมุนไพรหายากหรือสมุนไพรระดับสูงเท่านั้นหากว่าไป๋หลิงรู้ว่าตนเข้าใจผิดไป เพราะสิ่งที่ไป๋เสวี่ยได้รับมานั้นมันล้ำค่ามากกว่าที่เขาคาดคิด ชายชราคงจะไม่อาจสงบใจให้นิ่งลงได้เช่นนี้“เรื่องนี้ข้าขอให้พวกท่านเก็บไว้เป็นความลับนะเจ้าคะ หากไม่จำเป็นข้าก็ไม่อยากให้ผู้ใดรู้”“ข้าไม่บอกผู้ใด” ไป๋ซานรับคำ

วันนี้ที่ตระกูลไป๋มีงานเลี้ยงอีกครั้ง เนื่องในวันเกิดของไป๋เทียนและไป๋หลัน ทุกคนตอนนี้ค่อนข้างจะวุ่นวาย หน้าที่ทำอาหารนำโดยจิวอิงมารดาของเจ้าสองแฝดและหลิวถาน ผู้ช่วยแม่ครัวคนเก่าของตระกูลไป๋ ผู้เป็นมารดาของพี่น้องหลิวอี้และหลิวเพ่ย ที่เป็นผู้ใช้ธาตุไฟและตอนนี้มีพลังยุทธ์อยู่ในระดับสูงกันแล้วผลไม้วิญญาณที่ไป๋เสวี่ยปลูกไว้รอบ ๆ ตระกูลถูกเก็บมาทำเป็นอาหารและขนมหวาน ไป๋ซานนำคนไปฝึกฝนในป่าร้อยอสูรและได้ล่าสัตว์ป่ามาจำนวนหนึ่ง ทำให้งานเลี้ยงวันเกิดคราวนี้ ทุกคนได้กินอย่างอิ่มหนำสำราญแน่นอนผู้เฒ่าไป๋หลิงตื่นขึ้นมาเตรียมหินทดสอบตั้งแต่เช้า หินทดสอบก้อนนี้เป็นของประจำตระกูลไป๋ ปกติแล้วหินทดสอบมักจะมีตกทอดกันในตระกูล มันไม่ใช่ของที่หายาก แต่ก็ไม่ใช่ของที่หาได้ทั่ว ๆ ไปส่วนมากจะมีอยู่ในป่าหินมรณะ ป่าที่เต็มไปด้วยแร่ธาตุและผลึกวิญญาณ ซึ่งเป็นสวรรค์ของผู้ใช้อักขระและผู้ใช้มิติ และคนที่ยึดอาชีพทำอาวุธเพราะสามารถนำแร่ธาตุเหล่านั้นมาสร้างอาวุธได้วันนี้เมิ่งเสียนและไป๋เหลียนไม่สามารถมาร่วมงานได้จึงส่งของขวัญมาให้แทน ซึ่งของขวัญก็เป็นรถของเล่นที่แกะสลักขึ้นมาจากไม้ และ

“เช่นนั้นก็แสดงว่าเจ้าต้องรู้จักเมืองนี้เป็นอย่างดี”“ขอรับ ตัวข้านั้นรู้จักทุกที่ในเมืองนี้ดี” เย่นั่วยืดอกรับอย่างภาคภูมิใจ บิดาของเขาเป็นเจ้าของรถม้ารับจ้าง เด็กหนุ่มจึงได้ติดตามบิดาไปทำงานอยู่บ่อยครั้ง มีหรือที่เขาจะไม่รู้จักทุกซอกทุกมุมในเมืองวารีนี้“ดี เช่นนั้นข้าให้เจ้าสิบเหรียญเงิน พาข้าไปตลาดมืดและช่วยนำทางข้าเดินเที่ยวที” ไป๋เสวี่ยมาเมืองวารีเป็นครั้งแรก นางยังไม่รู้เหนือหรือใต้ หากมีงูดินเจ้าถิ่นไปด้วย ก็คงจะพอช่วยเรื่องนี้ได้บ้าง“สิบเหรียญเงินหรือขอรับ!” เขามองอย่างตกตะลึงและไม่ไว้ใจนัก เงินมากถึงเพียงนี้ กว่าจะหามาได้คงต้องใช้เวลาหลายวัน“ใช่ เจ้าตกลงหรือไม่” “ขอรับ! ข้าตกลง” กระนั้นเด็กหนุ่มก็ไม่ปฏิเสธ แค่บังคับรถม้าและนำเที่ยวก็ได้ถึงสิบเหรียญเงิน หากเขาไม่ตกลงนี่สิถึงจะเรียกว่าโง่“เช่นนั้นก็ไปกันเถอะ” ใบหน้างามพยักลงด้วยความพอใจ หลังจากนั้นคนทั้งสามก็ตรงมาที่รถม้าของเย่นั่วรถม้าของเด็กหนุ่มนั้นธรรมดา สะอาดสะอ้าน ไป๋เสวี่ยพาจื่

ปึกระหว่างที่กำลังเดินซื้อของอยู่นั้น ไป๋เสวี่ยก็หยุดกะทันหัน จนทำให้จื่อถิงที่เดินตามมาชนเข้ากับแผ่นหลังเล็กของคุณหนูเต็ม ๆ“มีอะไรหรือเจ้าคะ”“ผ้าไหมเมฆขาว” คนตัวเล็กพึมพำและหันไปมองผ้าไหมสีขาวที่ดูเปล่งประกายงดงามตรงหน้าเป็นผ้าไหมที่ได้มาจากหนอนไหมเมฆขาวซึ่งเป็นสัตว์วิญญาณระดับต่ำ แต่กลับมีราคาที่แพงมาก เพราะความพิเศษและความหายากของมันผ้าไหมเมฆขาวจะเบาเหมือนปุยเมฆ ใส่แล้วให้ความรู้สึกสบายและเป็นอิสระ อีกสาเหตุที่ทำให้ผ้าไหมเมฆขาวมีราคาแพงจริง ๆ นั่นเป็นเพราะว่าผ้าไหมเมฆขาว มันสามารถเปลี่ยนสีได้หากผู้ใส่ถูกพิษ และจะช่วยดูดพิษออกจากร่างกายผู้ใส่ได้บางส่วนด้วยแม้จะไม่ได้ช่วยถอนพิษทั้งหมด แต่อย่างน้อยก็ช่วยยื้อชีวิตผู้ที่สวมใส่เอาไว้ได้นานกว่าเดิมใยไหมจะเปลี่ยนจากสีขาวกลายเป็นสีเทาและค่อย ๆ ไล่สีขึ้นจนกลายเป็นสีดำสนิท หากเป็นสีดำสนิทก็แสดงว่าพิษที่โดนร้ายแรงมาก จนผ้าไหมเมฆขาวไม่สามารถช่วยดูดพิษออกมาได้ไป๋เสวี่ยมองผ้าไหมเมฆขาวด้วยแววตาเป็นประกาย นี่แหละของขวัญวันเกิดของเทียนเอ๋อร์และหลันเอ๋อร์!ไม่คิดเลยว่าจะมาเจอผ้า