บททั้งหมดของ แพงจะเป็นเมียพี่ตรี: บทที่ 211 - บทที่ 220

“ทำไมมันมากับมึงได้ แล้วติดต่อกันนานแล้วเหรอ”“มึงหมายถึงใคร ... ศรุตเหรอ”“เออ”“ออ เจอกันเมื่อไม่นานนี่เอง มันเพิ่งกลับมาจากเมืองนอก เห็นเบื่อ ๆ ก็เลยชวนมาด้วย ยังไงเราทั้งหมดก็เป็นเพื่อนร่วมคณะฯ กัน กูเลยชวนมาด้วย ทำไมเหรอ” พิฉัตรย้อนถามทั้งที่เห็นอาการของเพื่อนว่าไม่ชอบใจสักเท่าไร แต่ไม่รู้ว่าเ

ชายหนุ่มส่ายหน้าเล็กน้อยแล้วทำเป็นไม่สนใจ ทว่าสายตาก็ดันไปเห็นร่างอ้วนเดินโซซัดโซเซเข้ามาพร้อมกับศรุต พอเธอเซจะล้มชายหนุ่มจึงเข้าไปประคองภาพตรงหน้าทำให้ใจของเขากระตุกไปจังหวะหนึ่ง แม้จะระงับอารมณ์ไม่พอใจที่ผุดขึ้นมาแต่ก็ทำไม่ได้ เขารู้สึกฉุนเฉียวไม่เป็นตัวของตัวเองมาก่อน เป็นครั้งแรกที่เขารู้จักกับ

พอสายน้ำชโลมร่างกาย จึงทำให้มีสติกลับมาบ้าง แม้ว่าจะยังไม่สร่างเมาก็ตาม เธอไม่กล้าเปิดประตูออกไปเพราะรู้สึกอายที่เมื่อครู่ดันไปแก้ผ้าต่อหน้าเขานะสิ“พี่ขุนยังไม่นอนอีกเหรอคะ”เธอส่งยิ้มบางๆ ไปให้ ก้าวออกมาในชุดนอนของโรงแรม“ยัง รออยู่ จำไม่ได้เหรอที่พี่บอกว่าเรามีอะไรต้องทำร่วมกัน”“ทะ ... ทำอะไรเหร

แสงแดดอ่อน ๆ สาดส่องเข้ามาทางกระจกใสของหน้าต่างห้อง บรรยากาศยามเช้าเงียบสงบ และเย็นสบาย สายลมพัดผ่านกลิ่นอายท้องทะเล และคลื่นที่ซัดสาดเข้าฝั่งปลุกให้ร่างอ้วนที่นอนซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนาให้รู้สึกตัวสายขิมค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ความปวดเมื่อยแล่นตามร่างกาย แล้วภาพเหตุการณ์เมื่อคืนก็ย้อนเข้ามา เธอนึกว่ามั

เสียงก๊อกแก๊กตรงประตูรั้วหน้าบ้านดังขึ้น คุณยายอิ่มบุญละมือจากขนมไทยตรงหน้า ออกไปชะโงกดู ตอนแรกก็คิดว่าเป็นแม่บ้านของจันทร์เพ็ญที่เพิ่งกลับไป“อ้าว ยัยขิม ทำไมกลับมาเร็วนักล่ะลูก เห็นคุณจันทร์เพ็ญบอกว่ากลับช่วงเย็นไม่ใช่เหรอ”“ขิมกลับมาก่อน คิดถึงกับข้าวฝีมือคุณยายน่ะค่ะ มีอะไรให้กินไหมคะ ตั้งแต่เช้