Semua Bab ลวงรักสาวไซด์ไลน์: Bab 1 - Bab 10

“ค่ะ แล้วภาจะต้องเข้างานกี่โมง อะไรยังไงบ้างคะ” ภาริดารีบถาม เขาหัวเราะเชิงเอ็นดู เพราะเธอตื่นเต้นจนปิดไม่มิด“เริ่มงาน 8 โมงเช้า เลิก 5 โมงเย็น โต๊ะทำงานของเธอจะอยู่ข้างๆ พี่ตา เธอมีหน้าที่เตรียมกาแฟ และอาหารเช้าให้ฉันก่อน 9 โมงเช้า เพราะฉันจะมาทานมื้อเช้าที่ทำงานทุกวัน นอกจากนี้ก็ช่วยพี่ตาจัดทำเอกสารการประชุม เวลามีประชุมก็จดรายละเอียดการประชุม บางครั้งต้องแกะเทปห้องประชุมเพื่อมาทำเป็นรายงานสรุปผลการประชุม ถ่ายเอกสาร แล้วก็ช่วยงานเล็กๆ น้อยๆ พี่ตา” เขมกรอธิบายขอบเขตงานคร่าวๆ ให้ภาริดาฟัง เธอหยิบสมุดและปากกาขึ้นมาจดทันที“ค่ะ”“เอาล่ะ... วันนี้ก็มีเท่านี้ ลงไปกินกาแฟกันนะ” เขาปิดแฟ้มเอกสารแล้วลุกขึ้นยืน ภาริดารีบลุกตาม เธออึกอัก รู้สึกเกรงใจเขาอย่างบอกไม่ถูก“ภาไม่ดื่มกาแฟค่ะ”“ไม่ดื่มกาแฟก็ไม่เป็นไร มีเครื่องดื่มอย่างอื่นเยอะแยะ ไปๆ ไม่ต้องเกรงใจ” เขาเดินนำเธอไปที่ประตู ภาริดารีบเดินตามเขาต้อยๆ ลงไปร้านกาแฟชั้นล่างของบริษัททันทีเมื่อถึงร้านกาแฟ ภาริดาสั่งนมเย็น เขมกรเห็นเธอมีท่าทีเกรงใจจึงสั่งขนมเค้กให้เธออีก เขาลอบมองเธออยู่บ่อยครั้ง เธอมีใบหน้าขาวใสน่ารัก ดวงตากลมโตแจ๋ว มองยังไงก

“150,000 บาทนี่... ภาหมายถึงลูกค้าคนเดียวนะคะ ภาไม่รับสวิงกิ้ง ไม่รับเซ็กซ์หมู่นะคะ” ภาริดาถามเพื่อความแน่ใจ วัชระหัวเราะในลำคอ“ใช่ครับ ราคานี้น้องภาดูแลพี่แดนคนเดียวพอ แต่คืนนี้พี่อาจจะหลายน้ำหน่อยนะครับ หวังว่าน้องภาคงจะรับไหว” วัชระพูดนอกบทจากโพย เขมกรมองหน้าวัชระด้วยตาเขียวปั๊ด“รับไหวอยู่แล้วค่ะ พี่แดนซื้อภาไปแล้ว ชีวิตของภาก็อยู่ในกำมือพี่แดน พี่แดนจะทำยังไงกับภาก็ได้ เพียงแค่เป็นไปตามเงื่อนไขที่ตกลงกันไว้” ปลายสายพูดด้วยน้ำเสียงที่มีจริตจะก้าน เขมกรขบกรามแน่นด้วยความโมโห โกรธ และเจ็บช้ำน้ำใจอย่างถึงที่สุด“ถ้าอย่างนั้นก็ดีเลยครับ ไว้คืนนี้ประมาณ 3 ทุ่มเจอกันนะคนสวย”“ได้ค่ะ หวังว่าพี่แดนจะไม่เบี้ยวงานนะคะ”“แน่นอน พี่ไม่เบี้ยวอยู่แล้วครับ” วัชระวางสายภาริดาไปได้พักใหญ่แล้ว แต่เขมกรยังคงนั่งหน้าเครียด ขอบตาแดงก่ำด้วยความโกรธแค้นอยู่ เสียใจที่แอบรัก แอบชอบ แอบมอง แอบช่วยเหลือและทำดีกับเธอบ่อยๆเขาอุตส่าห์เฝ้าทะนุถนอมหญิงสาวด้วยความเข้าใจว่าเธอนั้นเป็นผู้หญิงที่แสนดี เขาไม่เคยคิดว่าเธอจะเป็นผู้หญิงบริสุทธิ์ผุดผ่องแบบไม่เคยผ่านมือชายคนไหนมาก่อน เพราะในช่วงเวลาที่เรียนมหาวิทยาลัย เ

“ภา ฉันว่าเธอกลับไปคิดให้ดีๆ ก่อนนะ ว่าจะทำงานนี้จริงๆ หรือเปล่า แม้ว่าจะมีเงินใช้ไม่ขาดมือ แต่มันก็ไม่ได้สวยงามอย่างที่เธอคิด เธอรับได้เหรอถ้าจะต้องมีอะไรกับผู้ชายไม่ซ้ำหน้า เธอจะรับได้เหรอถ้าวันหนึ่งเธอเจอแขกที่มีรสนิยมทางเพศรุนแรง ที่สำคัญคือ... เธอเคยมีประสบการณ์เรื่องอย่างว่าแล้วหรือยัง” กานต์มณีถามเป็นชุด เพราะลึกๆ แล้วไม่ต้องการให้เพื่อนที่แสนดีต้องเข้าสู่วังวนแห่งกามารมณ์“ฉันคิดดีแล้ว ตอนนี้ฉันไม่เกี่ยงงานอะไรทั้งนั้น คิดแค่ว่าจะทำอย่างไรให้แม่กลับมาหายดี ฉันทนไม่ได้หรอกที่จะเห็นแม่ต้องทุกข์ทรมาน ไม่ได้รับการรักษา ทั้งๆ ที่ฉันพอมีหนทางจะช่วยแม่ได้ และฉันก็ทนไม่ได้ที่จะต้องเห็นน้องชายหมดอนาคตเพราะไม่มีเงินเรียน” ภาริดาเสียงสั่น พยายามกลั้นน้ำตาจนจมูกแดงไปหมด“สังคมไทยก็แบบนี้แหละ มีช่องว่างระหว่างคนรวยกับคนจนเยอะเหลือเกิน แม้จะรักษาโรงพยาบาลรัฐบาลแต่ก็ยังมีค่าใช้จ่ายสูงมาก กระบวนการยุติธรรมก็ล่าช้าจนน่าสังเวช คนใช้ชีวิตไม่มีจิตสำนึกก็ทำให้คนอื่นเดือดร้อน ไร้ความรับผิดชอบ พอจะเข้าถึงระบบการศึกษา ก็มีค่าใช้จ่ายตามมามหาศาล เรียนจบไปสุดท้ายทำงานได้เงินเดือน 15,000 บางทีชีวิตเราก็ไ

“อื้อ... อ๊า... อ๊า...!” เสียงร้องครวญครางของหญิงสาวได้ยินแล้วแทบจะขาดใจแทน เขมกรสูดลมหายใจลึกขึ้นเรื่อยๆ แรงบีบรัดของเธอทำให้เขาไม่สามารถกลั้นน้ำรักได้อีกต่อไป แม้ว่าปกติเขาจะเป็นคนเสร็จช้าก็ตาม แต่เธอคับแน่นไม่เหมือนหญิงบริการคนอื่นที่เคยเจอ สุดท้ายเขมกรก็ปล่อยน้ำรักออกมาจนหมดสิ้น“อ๊า!” เสียงครางสุดท้ายของเธอยาวเหยียด เขมกรทิ้งกายทาบทับหญิงสาวทันที เขาจูบเธอเบาๆ และฟุบหน้าลงไปที่ซอกคอ ภาริดาหลับตาสนิท เรือนร่างของเธอเกร็งกระตุกอีกครั้ง เนื้อนุ่มตอดรัดเขาถี่ยิบแม้ว่าเขาจะเสร็จไปแล้วก็ตามเขมกรหายเหนื่อยแล้วเขาก็ลุกขึ้นและดึงร่างของตัวเองออกมาทันที เขาหยิบกระดาษทิชชูมาเช็ดและรวบดึงถุงยางอนามัยที่เขาสวมออกมาด้วย ทันใดนั้นเขาก็ต้องแปลกใจ เมื่อกระดาษทิชชูมีรอยเลือดติดอยู่ เขาจึงมองไปที่ผ้าปูที่นอน บริเวณใกล้กับสะโพกของเธอ เขาเห็นเลือดสีแดงสดหยดอยู่หลายจุด หัวใจเขากระตุกวูบ ต้องเงยหน้าไปจ้องหน้าเธอภาริดาพลิกกายนอนตะแคง ไม่สู้หน้าชายหนุ่ม แต่เขาเห็นแผ่นหลังของเธอสะท้านขึ้นลงเป็นจังหวะ เขมกรรู้สึกสับสนไปหมด เขาไม่ใช่คนโง่ที่จะไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไร ในช่วงชีวิตวัย 30 ปี ผ่านผู้หญิงขายบริการ

“ภา...” เขมกรสะกิดเรียกหญิงสาว ภาริดาทำสีหน้ารำคาญเมื่อมีคนปลุก เธอเหนื่อยล้า อ่อนเพลียมากจนไม่อยากจะขยับกายไปไหน“ภา... ตื่นได้แล้ว!” เขาเรียกเธอเสียงดังขึ้น ภาริดาค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงีย เมื่อตั้งสติและนึกได้ว่าเธออยู่ที่ไหนและเมื่อคืนผ่านอะไรมา เธอก็ดีดกายลุกขึ้นทันที“คุณเขม!”“วันนี้ฉันมีประชุมตอนเช้า” เขาบอก ภาริดาพยายามเรียบเรียงสติ เพราะหน้าที่ตอนเช้าของเธอทุกวันจะต้องไปเตรียมกาแฟและอาหารเช้าให้เขาที่ออฟฟิศ แต่พอนึกอะไรขึ้นได้ ใบหน้านวลขาวกลับแดงก่ำขึ้นมาทันที“คุณเขม...”“ฉันจะไปอาบน้ำก่อน” เขาบอก และรีบลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำทันที ภาริดาเอาผ้าห่มรวบกายเอาไว้ เธอยังเจ็บแปล๊บที่น้องสาวตัวเองอยู่ไม่น้อยเมื่อเขมกรเดินออกมาจากห้องน้ำ เขาก็รีบแต่งตัวทันที ระหว่างนั้นภาริดายังไม่ลุกขึ้นไปไหน เธอกำลังนั่งคิดทบทวนเรื่องราวที่เกิดขึ้น และคิดไปไกลว่าหลังจากนี้ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขาจะเป็นไปในรูปแบบไหน“ภา ทำไมยังไม่ไปอาบน้ำอีก เธอจะต้องไปช่วยพี่ตาเตรียมเอกสารไม่ใช่หรือไง” เขาถามเสียงดุ เพราะเวลางานเขมกรจะจริงจังมาก ต่างจากเขมกรคนหื่นที่เธอเจอเมื่อคืน ตอนนี้เรื่องระหว่างเขา