บทที่ 7 ขายบริการ [NC25+]

“เธอจะบอกว่าเธอดื่มไม่เป็นอย่างนั้นสิ ภา... มันหมดเวลาที่เธอจะมาทำตัวใสซื่อบริสุทธิ์กับฉันแล้ว เปิดเผยตัวตนของเธอออกมาเลยดีกว่า” เขากระซิบเสียงเครียด และจ้องตาเธอเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อ จนเธอต้องก้มหน้าหลบ ไม่กล้าสบสายตา

“ภาจะไม่พูดอะไรทั้งนั้นค่ะ คุณเขมอยากคิดอะไรก็คิดไปได้เลย” ภาริดาบอก เธอค่อยๆ ปลดกระดุมของเขาออกทีละเม็ด จนกระทั่งหมด จากนั้นเธอจึงแหวกสาบเสื้อออกจากกัน เผยให้เห็นถึงหน้าอกหนาที่ปกคลุมไปด้วยไรขนสีดำสนิท เธอค่อยๆ จรดริมฝีปากไปที่หัวนมของเขาและใช้ปลายลิ้นเลีย เขมกรหลับตาลงช้าๆ สัมผัสจากเธอนั้นดีไม่น้อย แต่มันไม่ใช่ความต้องการของเขา

เขมกรใช้มือทั้งสองข้างขยำก้นนุ่มของเธอ เขาออกแรงเคล้นแบบหนักหน่วงและฟาดมือลงไปหลายครั้ง ภาริดาร้องอุทานด้วยความเจ็บ แต่ก็กลั้นใจ เขาดันร่างของเธอออกแล้วกระชากเสื้อนักศึกษาอย่างแรงจนกระดุมหลุดไปทั้งแผง

“กรี๊ด!” เธออดกรีดร้องด้วยความตกใจไม่ได้ ด้วยสัญชาตญาณ เธอรีบเอามือทั้งสองข้างกุมหน้าอกเอาไว้ด้วยความอาย

“ฉันเตือนเธอแล้ว ว่าฉันมีอารมณ์ทางเพศที่รุนแรง โดยเฉพาะกับผู้หญิงขายตัว เพราะฉันไม่จำเป็นจะต้องมาเสียเวลาเมคเลิฟให้เธอมีอารมณ์ร่วม เธอมันก็แค่เครื่องมือระบายอารมณ์สำหรับฉันเท่านั้น!”

เขมกรบอกพร้อมกับถอดเสื้อตัวเองออก แววตาของเขาเปลี่ยนไปเป็นคนละคน เขมกรที่เคยเป็นสุภาพบุรุษและอ่อนโยนได้หายไปแล้ว เหลือเพียงชายฉกรรจ์ที่มีอารมณ์รุนแรงและพร้อมจะขย้ำเธอได้ทุกเมื่อ วินาทีนี้เองภาริดาตัดสินใจถอยหลังกรูด หวังจะหนีออกมา

เธอทำงานนี้ไม่ได้! เธอกลัวและใจไม่แข็งพอที่จะรองรับอารมณ์ของชายหนุ่ม เธอไม่ได้โชคดีเหมือนกานต์มณีที่เจอแขกสุภาพและเป็นกันเอง แต่เธอกลับเจอเสือโหยที่อดอยาก!

ภาริดาถอยหลังแล้วหันหลังจะวิ่งหนี แต่เขมกรไวกว่าคว้าเธอกลับมาได้ทัน เขามองเธอด้วยสายตาโมโห และกระชากเสื้อชั้นในเธอจนขาดวิ่น ภาริดาร้องไห้ออกมา แต่เขมกรไม่สนใจ เขากดริมฝีปากบดจูบอย่างรุนแรงจนเธอหายใจแทบไม่ออก

“อื้อ... อึก... อื้อ...” เธอพยายามทุบตีเขา แต่เขาไม่สะทกสะท้าน เขมกรลากฝ่ามือไปทั่วเนื้อตัวหญิงสาว ลมหายใจของชายหนุ่มเริ่มดังขึ้นตามแรงกระสัน ตัวตนของเขาผงาดกล้าขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

ภาริดาเป็นผู้หญิงที่เขาเฝ้าปรารถนามาเนิ่นนาน ครั้งแรกเขาคิดว่าหลังจากสารภาพรัก และคบหากับเธอได้สักพัก เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม เขาจะอ่อนโยนกับเธอให้มากที่สุด แต่ในเมื่อเหตุการณ์มันเป็นแบบนี้ เขาไม่จำเป็นจะต้องอ่อนโยนกับเธอทั้งสิ้น เขาจะเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงออกมาให้เธอได้รู้ ว่าเขาสามารถเป็นได้ทั้งเทพบุตรและซาตาน!

“คุณเขม! อย่าค่ะ... อย่า... ภาไม่ขอรับงานคุณแล้วค่ะ!” ภาริดาร้องเสียงหลง หลังจากที่เขาละริมฝีปากออกมา และใช้มือหนาขยำหน้าอกอวบทั้งสองข้างอย่างรุนแรง เขมกรได้ยินดังนั้นก็หัวเราะร่วน

“ไม่ทันแล้วภา! เธอไม่มีสิทธิ์ที่จะปฏิเสธฉันแล้ว” พูดจบเขาก็โยนร่างบางไปที่เตียงนอนทันที ภาริดาถอยหลังร่น แต่เขาก็คว้าข้อเท้าเธอได้เสียก่อน เขมกรดึงร่างเธอเข้ามาใกล้และฉีกกระโปรงนักศึกษาจนมันขาด

ภาริดากรีดร้องด้วยความหวาดกลัว เขาเห็นชั้นในสีดำ ก็ฉีกมันจนขาดไปอีกตัว ตอนนี้เรือนร่างของเธอเปลือยเปล่า ไร้สิ่งปกปิด เนื้อตัวขาวผ่องอวบอิ่มเปิดเผยต่อสายตาของชายหนุ่ม

เขมกรมองร่างหญิงสาวอย่างกระหาย เธอไม่เพียงมีหน้าตาสะสวยเท่านั้น แต่เรือนร่างภายในเธอยังสวยไปหมดทั้งตัว เขารีบปลดกางเกงของตัวเองออก แล้วจับเธออ้าขากว้าง เขาไม่รอช้ารีบแทรกกายเข้าหาเธอทันที

“กรี๊ด!” ภาริดากรีดร้องเสียงดัง แม้ว่าช่องทางรักจะมีน้ำหวานไหลออกมาบ้าง แต่มันก็ไม่สามารถทำให้ความเป็นชายของเขาแทรกเข้าไปได้จนสุดท้าง ตรงกันข้ามเขาเข้าไปหาเธอได้เพียงแค่ครึ่งเท่านั้น แม้ว่าเขาจะรุนแรงกับเธอก็ตาม

ทันใดนั้นเขมกรชะงักนิ่ง จ้องหน้าหญิงสาวอย่างไม่เชื่อสายตา เมื่อครู่เขาเพิ่งผ่านเยื่อบางและความคับแน่นอย่างที่หญิงสาวขายบริการไม่ควรมี ใบหน้าหล่อเหลามองเธอเป็นเชิงถาม แต่ภาริดากลับหลับตาแน่น เธอกัดริมฝีปากจนเจ็บไปหมด น้ำตาไหลออกมาเป็นทาง

“ภา!” เขมกรเรียกเธออีกครั้ง ภาริดาส่ายหน้า เธอพยายามผลักเขาออกห่าง แต่เขมกรไม่ยอม เขาตรึงมือเธอทั้งสองข้างไว้ติดที่นอน

“ภา! ลืมตามองฉัน!” เขมกรออกคำสั่ง เธอส่ายหน้าเหมือนเดิม ใบหน้าของเธอแดงก่ำไปหมด เธอเจ็บปวดรวดร้าวแทบขาดใจ ความเจ็บปวดที่เขามอบให้ช่างทรมานที่สุดเท่าที่ผู้หญิงคนหนึ่งจะเผชิญ เธอร้องไห้ออกมา ทำให้หัวใจที่แข็งกระด้างของชายหนุ่มหวั่นไหว

ไม่มีเสียงร้อง ไม่มีคำอ้อนวอนใดๆ ออกจากปากเธอ ภาริดาอดทนกลั้นความเจ็บปวดเอาไว้ เขมกรแปลกใจ เขาอยากจะดึงเธอลุกขึ้นมาคุยให้เคลียร์ แต่ความต้องการของตัวเองก็มีมากจนทนไม่ไหว เนื้อกายสาวรัดรึงความแข็งแกร่งจนปวดร้าว จะเดินหน้าก็ยากลำบาก จะถอยหลังกลับก็ทำไม่ได้

เขมกรก้มลงจูบริมฝีปากเธออีก จนเธอเริ่มเคลิบเคลิ้มตามเขาไป เขาสัมผัสได้ว่าช่องทางรักของเธอมีน้ำหวานออกมาเพิ่มมากขึ้น เขาจึงค่อยๆ ดันร่างเข้าไปหาเธอจนสุดทาง

ภาริดาร้องครางออกมา มันทั้งเจ็บและเสียวซ่านในเวลาเดียวกัน ยามนี้เธอสับสนมึนงงไปหมด เขาผ่อนคลายความรุนแรงกับเธอลงไปเล็กน้อย ตอนนี้เขาหยัดกายขึ้นตรง จับขาทั้งสองข้างของเธอไว้แน่นและแยกกว้างออกจากกัน เขากระแทกกายเข้าหาเธอหนักขึ้นเรื่อยๆ จนเธอแทบขาดใจ

“คุณเขม! อ๊าๆๆๆ” ภาริดากลั้นเสียงร้องของตัวเองไม่ไหว ความเจ็บและความเสียวซ่านมันมาพร้อมกันจนเธอรวนเรไปหมด เธอเหมือนถูกจับเหวี่ยงท่ามกลางอากาศ หายใจไม่ออก ความใหญ่โตของเขาคับแน่นในกายเธอ ยามเขาถอดสะโพก เนื้อตัวของเธอก็ตามติด ไม่สามารถละกายออกห่างจากเขาได้ ความรู้สึกนี้ทำให้เธอทรมานเหลือคณา

“โอ้ว... อู้ว...” เขมกรร้องคำราม

เขาเอามือกุมหน้าอกทั้งสองข้างของเธอเอาไว้แน่น ภาริดาเอามือจิกไปที่แขนของชายหนุ่ม เล็บของเธอจิกแขนเขาจนเจ็บและแสบไปหมด แต่นั่นกลับยิ่งทำให้เขากระสันซ่านมากขึ้น

เขมกรจ้องตาหญิงสาวที่มองเขาด้วยความทรมาน ริมฝีปากบางร้องครวญครางทั้งเจ็บและเสียวในคราวเดียวกัน ตอนนี้น้ำตาของเธอหยุดไหลแล้ว แต่ใบหน้านวลยังคงแดงก่ำลามไปจนถึงลำคอ เขาโหมกายเข้าหาเธออย่างแรงจนกายสาวโยกคลอนไปตามจังหวะ จนกระทั่งภาริดาตัวสั่นเกร็งสะท้านหมดเรี่ยวแรง

วินาทีนั้นภาริดาเพิ่งได้เรียนรู้จักคำว่าขึ้นสวรรค์เป็นครั้งแรก แม้เขาจะไม่อ่อนโยนกับเธอ แต่แปลกที่เขาสามารถทำให้ความรู้สึกเธอพุ่งพล่านได้ดี เธอนอนระทวยหมดแรง หายใจหอบสะท้าน ดวงตาค่อยๆ ไล่มองเรือนร่างเปล่าเปลือยของชายหนุ่มอย่างหวาดๆ

เขมกรพอใจที่เห็นเธอเสร็จสม เขาจับขาเธอยกขึ้นสูงและขยับกายขึ้นลงอีกครั้ง ภาริดาร้องเสียงดัง เพราะเขายกสะโพกเธอขึ้นสูงขึ้นด้วยเช่นกัน เธอเจ็บและจุกแน่นไปหมดทั่วทั้งท้องน้อย เขมกรคำรามเสียงต่ำอีกครั้ง เหงื่อของเขาไหลลงมาตามไรผม

“อ๊า... คุณเขม... ไม่ค่ะ!”

ภาริดาร้องลั่น รู้สึกว่าท่วงท่านี้ช่างทรมานเธอเหลือเกิน แต่เขาไม่ฟังเสียงและยอมหยุดอะไรทั้งนั้น เขมกรกระแทกร่างเข้าหาเธอหนักหน่วงขึ้น น้ำตาของเธอไหลลงมาจากหางตา เธอทั้งเสียวและเจ็บไปหมด เมื่อเขารักเธอท่านี้จนพอใจ เขาก็จับขาเธอแยกออก และยังคงยกสะโพกเธอขึ้นสูง ท่านี้ทำให้ตัวตนของเขาเข้าไปหาเธอได้ลึกสุดทาง