เข้าสู่ระบบ“แกไม่ต้องมาปฏิเสธเลยนะ คนอย่างแกแค่อ้าปากฉันก็เห็นถึงลิ้นไก่แล้ว” เขมกรว่าเข้าให้ ทำให้วัชระถึงกับนั่งไขว่ห้างผิวปากหวือ
“แกนี่มันสมภารรอกินไก่วัดชัดๆ” วัชระพูดเปรยๆ ทำให้คนฟังฉุนขึ้นมาทันที
“ไอ้วัช!”
“หรือไม่จริง” วัชระถามย้ำอย่างรู้ทัน จนเขมกรต้องยกมือขึ้นยอมแพ้
“เออ... ใช่ก็ได้วะ ฉันเป็นสมภารรอกินไก่วัด รอให้น้องเค้าเรียนจบแล้วค่อยว่ากัน” เขมกรสารภาพ
“ตอนนี้ก็ได้แต่แต๊ะอั๋งนิดๆ หน่อยๆ ไปก่อน โถ่... ฉันจะบอกอะไรให้นะ ถ้าฉันเป็นแก ฉันไม่ปล่อยให้เวลาล่วงเลยไปจนถึงป่านนี้หรอก หนึ่งเดือนนี่ฉันได้น้องเค้าไปหลายรอบแล้ว ไม่มานั่งเสียเวลาดูนิสัยใจคอ ทำความรู้จักกัน อยู่บนเตียงเดี๋ยวก็รู้เองว่าอะไรเป็นอะไร” คนเจนจัดเรื่องอย่างว่าคุยทับ ใช่ว่าเขมกรจะเป็นผู้ชายอ่อนหัด แต่เขาเห็นภาริดาแล้วอยากจะรักษาความน่ารักสดใสแบบนี้ไว้นานๆ ความน่ารักของเธอทำให้เขาไม่กล้าที่จะแตะต้อง
“ฉันรู้... แกก็รู้ดีว่าจริงๆ แล้วฉันเป็นคนยังไง เรื่องผู้หญิงฉันไม่มีพลาดหรอก แต่ฉันเห็นน้องเค้าน่ารัก ก็อยากจะเก็บความน่ารักแบบนี้เอาไว้นานๆ ชอบเห็นรอยยิ้มความสดใสของเธอมากกว่า เห็นแล้วอยากจะทะนุถนอม ยุงไม่ให้ไต่ ไรไม่ให้ตอม” เขมกรพูดอย่างพร่ำเพ้อ จนคนฟังอยากจะอ้วก
“โอ้ย! ไอ้เขม... ฉันฟังแล้วอยากจะอ้วก ถามจริงเถอะ... แกเห็นน้องเค้ามาเดือนนึง รู้แล้วเหรอว่าน้องเค้าเป็นคนยังไง ผู้หญิงสมัยนี้รู้หน้าไม่รู้ใจนะเว้ย!”
“แต่ฉันมั่นใจว่าฉันรู้จักน้องภาดีในระดับหนึ่ง” เขมกรยังยืนยันเหมือนเดิม จนทำให้วัชระรู้สึกหมั่นไส้
“ไม่แน่หรอก... ภายใต้ความน่ารักใสซื่อบริสุทธิ์ น้องภาของแกอาจจะเป็นแม่เสือสาวยั่วสวาท รอให้คนโง่ๆ อย่างแกติดกับดักก็ได้” วัชระพูดเกริ่น ทำให้เขมกรหูผึ่งทันที
“ไอ้วัช... แกพูดอย่างนี้หมายความว่ายังไงวะ” เขมกรยื่นหน้าเข้าไปถาม วัชระหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองขึ้นมา
“เฮ้ย... คุยกับฉันก่อนสิ อย่าเพิ่งดูโทรศัพท์”
“นี่ไงๆ ฉันก็จะเปิดอะไรให้แกดู แล้วก็คุยไปด้วยนี่แหละ วันนี้น้องๆ สาวไซด์ไลน์ในสังกัดว่างกันหลายคน อ้อ... วันนี้มีเด็กใหม่เข้ามาด้วยนะ” วัชระพูดแล้วก็กระตุกยิ้มที่มุมปาก
“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับน้องภา”
“เกี่ยวไม่เกี่ยวไม่รู้ รู้แต่ว่าเด็กใหม่วันนี้มีชื่อน้องภา นักศึกษาปี 4 อายุ 21 ปี สัดส่วน 36-24-38 สูง 160 น้ำหนัก 46 ผิวขาว ไม่มีตำหนิ นมชมพู อมได้ เลียได้ จูบปากแลกลิ้นแบบแฟนก็ได้ อยากเล่นท่าไหน พร้อมเต็มที่ บริการดีแบบแฟน ไม่เร่งลูกค้า ข้อห้าม ไม่สด ไม่ก้น ราคา 5,000 ต่อ 1 น้ำ 8,000 ต่อ 2 น้ำ ถ้าเหมาทั้งคืน 20,000 ไม่จำกัดน้ำ ออกค่าที่พักให้ด้วย เบอร์ติดต่อ 085-666-xxxx”
วัชระอ่านอย่างคล่อง เขาอ่านแล้วก็โชว์รูปนักศึกษาสาวผมยาว ใส่เสื้อรัดรูปจนกระดุมแทบปริ กับกระโปรงทรงเอสั้นจู๋ผ่าหน้าจนเกือบเห็นของลับ อวดเรียวขาขาวเนียนผ่อง ส่งผลให้เขมกรทำขนมปังร่วงจากมือทันที
“น้องภา!”
“ใช่ น้องภาคนดี คนน่ารักน่าเอ็นดูของแก รับงานเป็นสาวไซด์ไลน์ สงสัยเพิ่งมาใหม่มั้ง เห็นเพิ่งเข้ากลุ่มเมื่อคืนนี้เอง ไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้ไปอยู่กลุ่มไหนมา ฉันเห็นแล้วก็รีบบึ่งมาหาแกที่นี่เลย”
“ไม่จริงอ่ะ ฉันไม่เชื่อ น้องภาไม่ใช่คนแบบนี้” เขมกรส่ายหน้าปฏิเสธแทน วัชระหัวเราะหึในลำคอ
“ไอ้เขม แกก็รู้ว่ามีวิธีตรวจสอบต้องเยอะ ไหนแกลองเอาเบอร์น้องมาดูสิ ว่าเป็นเบอร์เดียวกันไหม จะได้ลองเช็คดูว่ามีคนเอารูปน้องเค้ามาสวมรอยรับงานหรือเปล่า เพราะเท่าที่เห็น พอน้องลงรูปกับรายละเอียดงาน มีคนโทรจองตัวเยอะมาก หนึ่งในนั้นก็คือฉัน” วัชระบอกไปตามตรง ทำให้เขมกรมองเพื่อนรักตาเขียวปั๊ด
“อ๊ะๆๆ แกอย่ามามองฉันอย่างนั้น ฉันเองก็อยากรู้ว่าเป็นน้องจริงหรือเปล่า เลยจะลองใช้บริการดู ถ้าไม่ใช่ก็ไม่เห็นเป็นอะไร”
“ฉันรู้เจตนาของแกดีไอ้วัช แกจ้องจะงาบน้องเค้าตั้งนานแล้ว”
“เออ... ฉันยอมรับก็ได้วะ ทำไงได้... น้องเขาน่ารักนี่หว่า ว่าแต่แกเหอะ อย่าชักช้า เอาเบอร์น้องเค้ามาสิ” วัชระแบมือ เขมกรรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเทียบเบอร์ เมื่อเห็นเบอร์แล้วเขาก็ใจสั่น
“เป็นไง”
“เบอร์เดียวกันจริงๆ ด้วยว่ะ” เขมกรพูดอย่างช็อกๆ ระหว่างนั้นเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น
“เข้ามา” เขมกรอนุญาต ภาริดาเดินถือถาดใส่กาแฟและขนมมาให้วัชระ
“กาแฟกับขนมค่ะ” เธอเอามาเสิร์ฟถึงโต๊ะทำงาน เขมกรมองท่าทางเรียบร้อยของหญิงสาวตรงหน้าด้วยความงุนงงไปหมด
“ขอบคุณมากครับ” วัชระเอ่ยขอบคุณและมองหน้าภาริดาอย่างเจ้าเล่ห์แสนร้าย เสมือนรู้ทันหญิงสาวทุกอย่าง จนเธอต้องก้มหน้าลง
“คุณเขมกับคุณวัชมีอะไรเรียกใช้ภาได้นะคะ วันนี้พี่ตาออกไปธุระข้างนอก บ่ายๆ ถึงจะกลับมา”
“ได้จ้ะ ถ้ามีอะไรพี่จะรีบเรียกใช้ทันที” วัชระชิงพูดก่อนเขมกร คนเป็นเจ้านายที่แอบมองเด็กสาวมาเนิ่นนานถึงกับออกแรงเตะขาเพื่อนใต้โต๊ะด้วยความหมั่นไส้
“โอ้ย... เตะฉันทำไมเนี่ย” วัชระถามเสียเบา เขมกรจ้องมองแววตาดุ ขณะที่ภาริดากำลังเดินออกไปจากห้อง วัชระลองกดเบอร์โทรศัพท์ที่ให้ไว้ในกลุ่มไลน์ทันที และสิ่งที่เขมกรไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อโทรศัพท์ในมือของภาริดาดังขึ้น ภาริดากดปิดเสียงและรีบเดินออกไปจากห้อง ทิ้งให้ชายหนุ่มสองคนนั่งมองตากันปริบๆ
“ใช่จริงด้วยว่ะ” วัชระบอก แต่เขมกรยังไม่ปักใจเชื่อ
“ไม่แน่อาจจะมีคนแกล้งน้องเค้าก็ได้ แบบเป็นพวกแอบเอาเบอร์ เอารูปมาลง แล้วก่อความวุ่นวาย แกก็เห็นว่าน้องภาไม่ได้มีท่าทีเหมือนสาวไซด์ไลน์เลยสักนิด” เขมกรยังคงเข้าข้างหญิงสาวอยู่ วัชระได้ยินก็ดีดนิ้วดังเป๊าะ
“พิสูจน์ไม่ยากเลยเพื่อนรัก เดี๋ยวแกลองดูว่าจะจริงหรือไม่จริง” ว่าแล้ววัชระก็กดโทรศัพท์อีกรอบ คราวนี้รอสายไม่นาน ปลายสายก็กดรับ
“สวัสดีค่ะ” เสียงปลายสายหวานละมุนชวนฟัง เป็นน้ำเสียงที่เขมกรคุ้นเคยดี เพราะตั้งแต่ภาริดาเข้ามาทำงานที่บริษัท เขาก็หาเรื่องโทรหาภาริดาทุกคืน วัชระเปิดเสียงลำโพงโทรศัพท์ให้ดังขึ้นอีก
“สวัสดีครับ น้องภาใช่ไหมครับ” วัชระแสร้งดัดเสียงให้แหบขึ้นกว่าเดิม เขมกรเริ่มใจสั่น เหงื่อไหลซึมชื้น
“ใช่ค่ะ”
“พี่ชื่อแดนนะครับ พี่เห็นน้องลงงานในกลุ่มไลน์ พี่สนใจน้อง คืนนี้ว่างไหมครับ” วัชระแสร้งถาม เขมกรเอามือกุมกันแน่น สายตาจดจ้องไปที่โทรศัพท์มือถือสลับกับใบหน้าระริกระรี้ของวัชระ
“คืนนี้ภารับงานไว้แล้วค่ะ ไม่ว่างจริงๆ ต้องขอโทษด้วยนะคะ” ปลายสายปฏิเสธ เขมกรรีบเขียนโพยใส่กระดาษให้วัชระดู วัชระจึงพูดไปตามโพยของเขมกร
“คืนนี้คนที่ใช้บริการน้อง จ่ายให้น้องเท่าไหร่ พี่จ่ายให้ 3 เท่าเลย” วัชระพูดต่อ เขาอ่านกระดาษจดโพยของเพื่อนรักอย่างละเอียด เขมกรวงเล็บไว้ด้วยว่าคืนนี้เขาต้องการตัวภาริดา ให้วัชระทำอย่างไรก็ได้ ให้ภาริดามาเจอเขา
“คืนนี้มีพี่คนนึงเขาเหมาภาค่ะ 40,000 บาท ถ้าพี่แดนต้องการภา พี่แดนคงจะต้องจ่ายถึง 120,000 บาทเลยนะคะ” ภาริดาพูดเสียงเครียด แต่วัชระกลับหัวเราะร่วน
“ปฏิเสธงานลูกค้าคนนั้นไปซะ คืนนี้พี่ให้ 150,000 บาทเลย ถือว่าเป็นค่าประเดิม พี่คงเป็นลูกค้ารายแรกของน้องภา... ใช่ไหมครับ” วัชระเล่นลิ้น ปลายสายหัวเราะคิก
“ใช่ค่ะ ถ้าพี่แดนจ่ายให้ภาตามที่บอกไว้ พี่แดนคือลูกค้าคนแรกของภา ภาสัญญาว่าจะบริการพี่แดนให้ดีที่สุดเลยค่ะ”
“เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหาสำหรับพี่ครับ คืนนี้พี่ต้องการให้น้องภาไปหาพี่ที่คอนโด... ห้อง... น้องภาไปถึงก็ไปรับคีย์การ์ดห้องได้ที่เคาท์เตอร์ได้เลย พี่จะแจ้งเจ้าหน้าที่ไว้ให้” วัชระพูดตามโพยที่เขมกรเขียนให้ แม้ลึกๆ จะแอบเสียดายที่เพื่อนตัดหน้าชิงซื้อบริการภาริดาก่อนตัวเองก็ตาม ครั้นจะไม่ให้ ก็ไม่มีเงินจะไปสู้เขมกร ส่วนตัววัชระก็เข้าใจว่าเขมกรแอบชอบภาริดามาก คนตรงหน้าคงจะไปเคลียร์กับภาริดาให้รู้เรื่องในคืนนี้
งานเลี้ยงส่งนักศึกษาฝึกงานเริ่มขึ้นในร้านอาหารแห่งหนึ่ง เขมกรชวนพนักงานบริษัทมาเกือบหมด ใครว่างมาก็มา ใครไม่ว่างก็ไม่เป็นไร ถือเป็นการกินเลี้ยงแบบครอบครัว ภาริดาได้รับการยอมรับจากคนอื่นมากขึ้น ยกเว้น...“ทำไมฉันไม่เห็นรู้เรื่องเลยว่าเธอไปคบกับคุณเขม” กฤตติกาถามภาริดาอย่างโกรธๆ“ฉันคิดว่ามันไม่ใช่เรื่องสำคัญ...”“ไม่สำคัญได้ยังไง ในเมื่อเธอเป็นเพื่อนฉัน และคุณเขมก็เป็นผู้บริหารของบริษัท” กฤตติกายังคงโวยวายไม่หยุด เธอมองภาริดาด้วยสายตาโกรธเคือง“เอาน่า... ยังไงเรื่องก็ผ่านมาแล้ว ฉันขอโทษเธอด้วยแล้วกัน” ภาริดายิ้มหวานใส่เพื่อนตรงหน้า แม้จะรู้ว่ากฤตติกาเป็นคนอย่างไร แต่ขึ้นชื่อว่าเป็นเพื่อน เธอก็ต้องใส่ใจบ้าง“ฉันให้อภัยก็ได้!” กฤตติกาพูดด้วยน้ำเสียงสะบัดงอนก่อนจะเดินเข้าไปในงานเลี้ยง เขมกรแอบมองดูภาริดาอยู่ห่างๆ ไม่อยากเข้าไปก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวมากนัก แต่เขาเองก็พอจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเขมกรพาภาริดากลับมาที่คอนโดช่วงดึก วันนี้เธอเผลอดื่มไวท์ไปแก้วเดียว แต่ทำให้เธอมึนๆ ยืนไม่ค่อยอยู่ พอมาถึงห้องเธอก็ล้มตัวนอนทันที ชายหนุ่มเดินตามไปติดๆ เขาพลิกเธอให้นอนหงาย เรือนร่างบอบบาง แต่อวบอัดในช่วงห
“เปลี่ยนไปยังไง”“คุณเขมอ่อนโยนขึ้น ดีกับภามากขึ้น”“เมื่อก่อนฉันไม่ดีกับเธออย่างนั้นเหรอ”“ใช่ค่ะ” เธอตอบเสียงดังฟังชัด เขมกรหัวเราะร่วนอย่างชอบใจ“คนเรามันก็เปลี่ยนกันได้ ไม่เห็นจะแปลก”“คุณเขมอย่าให้ความหวังกับภาได้ไหมคะ ภาอยากให้คุณเขมปากร้าย ใจร้ายกับภาเหมือนเดิม ภาจะได้ตัดใจจากคุณเขมง่าย เวลาที่คุณเขมไม่ต้องการภาแล้ว ภาจะได้ไม่เสียใจ” ภาริดาพูดเสียงแผ่วลง เขมกรนิ่งเงียบ รับฟังทุกคำพูดจากหญิงสาว หัวใจของเขาเต้นแรง ตื่นเต้นเมื่อได้รับฟังความรู้สึกของหญิงสาว เขาเงียบ ไม่พูดไม่ตอบอะไรเธอทั้งนั้น ทำให้ภาริดาใจเสียยิ่งกว่าเดิม เธอนั่งเหม่อมองออกนอกหน้าต่างจนถึงคอนโดในค่ำคืนนั้นเขมกรรักภาริดาเต็มที่ เธอสวยงามอย่างที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน เด็กสาวที่มักจะอยู่ในชุดนักศึกษา ไร้เครื่องสำอาง วันนี้กลายมาเป็นนางพญาที่เดินเคียงคู่กับเขา เขมกรเพ่งมองใบหน้าอันงดงามสดใสของเธอแล้วยิ่งตกหลุมรัก เธองามทั้งภายในและภายนอก ทั้งเข้มแข็ง อดทน ขยัน กตัญญูกับบุพการี และไม่เคยอวดอ้างคุณงามความดีเลยสักครั้ง ความดีของเธอทำให้เขาใจอ่อน อยากจะดูแลเธอไปตลอดทั้งชีวิต!ช่วงวันหยุดภาริดายังคงทำหน้าที่ของตัวเองเหมือน
“จริงๆ เธอป่วยอยู่แล้ว ไม่ต้องลุกขึ้นมาทำอะไรก็ได้”“ภาหายป่วยแล้วค่ะคุณเขม ว่าแต่... คุณเขมซื้ออะไรมาเยอะแยะคะ” เธอเดินเข้าไปใกล้ เขมกรยื่นถุงจากห้างสรรพสินค้าให้เธอ“ชุดราตรีและรองเท้า ฉันซื้อให้เธอใส่ไปงานเลี้ยงของบริษัทพรุ่งนี้” เขาบอกและยิ้มให้ ภาริดาตาโต“อะไรนะคะ!”“เธอได้ยินไม่ผิดหรอก ฉันจะให้เธอไปงานเลี้ยงบริษัทคืนพรุ่งนี้พร้อมกับฉัน ไปกับฉันในฐานะแฟน”“คุณเขม!” ภาริดาเรียกเขาอย่างตกใจ เขมกรเห็นใบหน้าที่มีแต่ความตกใจแล้วก็นึกขัน“ตกใจอะไรกัน ไม่เห็นจะน่าตกใจตรงไหนเลย”“คุณเขมกำลังทำอะไรอยู่ รู้ตัวไหมคะ” เธอถามเสียงดัง“รู้สิ ทำไมฉันจะไม่รู้”“คุณเขมจะเปิดตัวภาในฐานะแฟนทำไม ในเมื่อภาอยู่กับคุณเขมในฐานะเมียเก็บ ภาเป็นแค่เมียเก็บคุณเขม ไม่ได้เป็นแฟน คุณเขมไม่จำเป็นจะต้องให้ภาไปเข้าสังคมหรือพบปะผู้คน เพราะความสัมพันธ์ระหว่างเรามันพัฒนาไปมากกว่านี้ไม่ได้” เธอพูดอย่างตรงไปตรงมาและกลืนก้อนสะอื้นลงคอ เขมกรยิ้มละมุนให้เธอ“แต่นี่จะเป็นทางเดียวที่จะสยบข่าวลือระหว่างเราได้นะ เธอไม่อยากให้เรื่องนี้เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นเหรอ”“ภาอยากให้เรื่องนี้เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นค่ะ แต่ภา... คิดว่าม
“เราสองคนคบกันมานานแล้ว คบกันก่อนที่ภาจะมาฝึกงานที่นี่ แต่ที่ผมต้องปิดบังเพราะไม่อยากให้ภาตกเป็นขี้ปากชาวบ้านและเป็นที่ครหา แต่ในเมื่อเรื่องมันออกมาเป็นแบบนี้แล้ว ฉันก็คิดว่าไม่จำเป็นจะต้องปิดบังอะไรอีกต่อไป” เขมกรบอกชนิตา เหมือนกับที่เตี๊ยมกับภาริดาไว้ตั้งแต่ตอนแรก ชนิตาได้ยินก็แปลกใจ เพราะเห็นตอนแรกๆ เขมกรทำท่าจะจีบภาริดา ไม่คิดว่าคบกันมาก่อนแล้ว“ค่ะ พี่ก็คิดว่าที่คุณเขมทำแบบนี้ก็เหมาะสมแล้ว แล้วเรื่องที่คนอื่นเขาพูดกันล่ะคะ”“ใครอยากจะพูดอะไรก็พูดไป มันห้ามกันไม่ได้นะเรื่องแบบนี้” เขมกรลุกขึ้นยืนยืดเส้นยืดสาย ภาริดานั่งก้มหน้านิ่ง มือไม้สั่นไปหมด“อีกไม่นานน้องภาก็จะฝึกงานเสร็จแล้ว ไม่น่าเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นก่อนเลย” ชนิตาบ่น“ไม่ต้องไปสนใจหรอกค่ะพี่ตา อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด ภาเตรียมใจรับไว้แล้ว” ภาริดาพูดขึ้นหลังจากเงียบมานาน“ภาฝึกงานเมื่อไหร่ ฉันจะเปิดตัวภาทันที” เขมกรบอก ซึ่งเรื่องนี้เป็นเรื่องที่เขาไม่ได้บอกภาริดาตั้งแต่แรก นอกจากชนิตาจะแปลกใจแล้ว ยังสร้างความตกใจให้กับภาริดาด้วย“ดีแล้วค่ะ น้องจะได้ไม่เป็นขี้ปากชาวบ้านอีก”ชนิตาและภาริดาออกจากห้องไปแล้ว เขมกรทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟา
“ฉันไม่คิดว่าเธอจะทำแบบนี้เลยจริงๆ ภา... ฉันผิดหวังในตัวเธอมาก” กฤตติกาเดินเข้ามาหาภาริดา หญิงสาวยืนนิ่ง ไม่พูดไม่จา ไม่แก้ข่าว ไม่ปฏิเสธ ไม่อะไรทั้งนั้น ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง เธอเม้มริมฝีปากแน่นและหันหลังเดินออกไป ท่ามกลางเสียงนินทาของผู้คนที่ทำงานในบริษัท“ภา พี่มีเรื่องจะถาม!” ชนิตาลุกขึ้นยืนทันทีที่เห็นภาริดาเดินมา ภาริดามีสีหน้านิ่งเรียบ เหมือนกับทำใจยอมรับกับเรื่องที่เกิดขึ้น“อะไรเหรอคะพี่ตา”“คนในบริษัทเม้าท์กับว่าภาเป็นไซด์ไลน์ เอาตัวเข้าแลกคะแนนฝึกงานกับคุณเขมเหรอ” ชนิตาถามไปตามตรงตามสไตล์ผู้หญิงตรงไปตรงมา ภาริดามองพี่เลี้ยงฝึกงานอย่างชั่งใจ“พี่ตาคิดกับเรื่องนี้ยังไงคะ เรื่องที่ภาเอาตัวเข้าแลกคะแนนฝึกงาน” ภาริดาไม่ตอบคำถาม เธอย้อนถามกลับ“พี่ก็งงว่าไปเอามาจากไหนกัน เพราะคนที่เป็นคนกรอกคะแนนฝึกงานคือพี่เอง ไม่ใช่คุณเขม และคุณเขมก็ไม่ได้มากำชับอะไรกับพี่ด้วย ถ้าคะแนนฝึกงานของภาจะมากกว่าคนอื่นๆ ก็ไม่แปลก เพราะภามาทำงานก่อนเวลา กลับทีหลัง ทำงานดีไม่มีที่ติ ก็สมควรจะได้คะแนนเยอะอยู่แล้ว ส่วนเรื่องคุณเขม...” ชนิตายั้งปากอย่างช่างใจ เธอไม่รู้ว่าควรจะพูดดีหรือไม่“ภาไม่อยากพูดอะไรท
“คุณเขมไม่น่าไปนั่งกินข้าวกับภาที่โรงอาหารเลยนะคะ” ภาริดาบอก หลังกลับมาถึงคอนโด เธอมีสีหน้าเครียดๆ“ทำไมล่ะ”“คนอื่นมองคุณเขมกับภาไม่ดี พนักงานในบริษัทน่าจะรู้เรื่องของเราหมดแล้ว”“ช่างมันสิ อยากจะรู้ก็ให้รู้กันไป จะไปสนใจทำไม” เขายังนอนอยู่บนเตียงอย่างไม่ยีหระ ต่างจากหญิงสาวที่นั่งลงและถอนหายใจ คืนนี้เธอสวมชุดนอนที่เขาซื้อให้ เป็นชุดสายเดี่ยวเนื้อผ้านุ่มลื่น เผยให้เห็นถึงหน้าอกอวบอิ่มและเรียวขาสวย“คุณเขม...” ยังไม่ทันที่เธอจะพูดอะไร เสียงไลน์ในโทรศัพท์เธอก็ดังขึ้นรัวๆ เธอหยิบโทรศัพท์จะเปิดดู แต่เขมกรก็คว้าเอาไว้เสียก่อน เขาให้เธอปลดล็อกรหัสให้และเข้าไปดู เห็นอนุทัตส่งข้อความมาถามถึงความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขมกร ชายหนุ่มที่นอนบนเตียงหัวเราะในลำคอและยิ้มที่มุมปากอย่างมีแผนการชั่วร้ายเขมกรอ่านแต่ไม่ตอบ ส่วนคนต้นทางได้แต่ว้าวุ่นใจ อนุทัตจึงตัดสินใจโทรหาภาริดา เขมกรจึงใช้โอกาสนี้รับสายโทรศัพท์เสียเอง“น้องภา ทำไมอ่านแล้วไม่ตอบพี่ล่ะครับ” อนุทัตถาม เขมกรจึงเปิดลำโพงเพราะต้องการให้ภาริดาได้ยินด้วย เธอทำหน้าปั้นยาก“น้องภาเข้าห้องน้ำ มีอะไรฝากไว้ไหม” เขาตอบ ภาริดารีบส่ายหน้า และพยายามแย่ง







