All Chapters of Stealing The Trophy Wife: Chapter 101 - Chapter 110

Linggo ng umaga.Napakatahimik ng dalampasigan ng San Remigio. Ang sariwang hangin mula sa karagatan at ang banayad na hampas ng maliliit na alon sa buhanginan ay nagbibigay ng kaunting kapayapaan sa akin pagkatapos ng napakabigat na gabi sa housewarming party.Nakatayo ako ilang metro ang layo habang nakaupo sa malambot na puting buhangin si Baby Francell. Naka-maliit na sando siya at shorts, busy sa paglipat ng buhangin gamit ang kanyang maliliit na daliri."Ma...ma..." utal ni Francell habang pinapakita ang nakuhang maliit na shell, humahagikgik habang sumasayad ang tubig sa kanyang maliliit na paa.Nangiti ako nang bahagya. Si Francell lang ang tanging dahilan kung bakit ako nakakatayo at nakakahinga pa hanggang ngayon."Oo, baby... ang ganda ng shell," pabulong kong wika habang nakatingin sa kanya."He really is fully recovered, isn't he?"Napatigil ako. Ang pamilyar, malalim, at malamig na boses na 'yon ay nagmula sa aking likuran. Bahagyang nanlamig ang mga daliri ko sa paa. Da

Pakatapos umalis ni Alfred, nanatili ang matinding katahimikan sa buong showroom ng Luxe & Co. Walang ni isa sa mga empleyado ang nangahas na magsalita nang malakas. Lahat sila ay naramdaman ang tila kumukukulong tensyon na naiwan sa pagitan namin ni Hansell.Hindi na nagtagal si Hansell pagdating ng tanghalian. Bago pumatak ang alas-dose, dahan-dahan siyang tumayo mula sa swivel chair ni Lilienne. Inayos niya ang kanyang laptop sa leather bag at pormal na nagpaalam sa akin at sa staff na babalikan niya si Lilienne sa estate para tingnan ang lagnat nito.Nang tumunog ang bell sa glass door at tuluyang makalabas ang matangkad niyang kaanyuan, doon pa lamang ako nakahinga nang maluwag.Napasandal ako sa aking swivel chair at napahawak sa aking dibdib. Ang puso ko ay humahagupit pa rin sa bilis ng tibok. Tinitigan ko ang maliit na bouquet ng puting tulips na iniwan ni Alfred sa ibabaw ng desk ko. Ang ginagawang pag-agaw ni Hansell sa cinnamon roll at ang ginawa niyang pagdadahilan gamit

Mas maaga akong nagising kaysa sa karaniwan. Pagkatapos ng nangyari sa loob ng SUV ni Hansell, halos hindi na ako nakakatulog nang maayos. Bawat pikit ng aking mga mata, bumabalik ang lasa ng kanyang mga halik, ang matinding sakit sa kanyang mga mata, at ang garalgal niyang boses nung nalaman niya ang buong katotohanan tungkol sa ginawa sa akin ni Harold.Pumasok ako sa Luxe & Co. nang maaga para lang ihanda ang sarili ko. Pinilit kong ayusin ang aking buhok at naglagay ng kaunting makeup para itago ang pamumutla at ang nangingitim kong mga mata.Kailangan kong maging matatag. Kailangan kong umarte na parang walang nangyari.Alas-nuwebe ng umaga nang sabay na pumasok sa boutique sina Lilienne at Hansell. "Good morning, Che!" masayang bati ni Lilienne nang maitulak niya ang glass door.Magaling na siya mula sa kanyang lagnat. Naka-pastel pink dress siya na napakaganda, nagniningning ang kanyang alahas habang nakahawak sa braso ni Hansell. Si Hansell naman ay naka-casual white polo at s

Ang katahimikan na sumunod sa loob ng restaurant ay mas nakakabingi kaysa sa sigawan kanina. Nakatayo si Lilienne sa tapat ng mesa, hindi kumukurap ang kanyang mga mata habang nakatitig sa namumulang braso ni Hansell at sa akin. Ang hinala at pagtataka sa kanyang mukha ay dahan-dahang napapalitan ng isang malalim na sakit.Dahan-dahang ibinaba ni Hansell ang kanyang braso, forcing his expression to remain stone-cold and completely controlled."It was just reflex, Lilienne," malamig at pante na dahilan ni Hansell, his voice completely level. "She’s your friend. Any man in my position would have pushed her out of the way. It’s basic decency."Napatitig si Lilienne sa kanya. Pinagmasdan niya ang mukha ng boyfriend niya, tila naghahanap ng kahit anong bakas ng kasinungalingan."R-Reflex?" pabulong na ulit ni Lilienne, her voice trembling slightly. "You almost broke that man's jaw, Hansell. I've never seen you act so... violent over a stranger.""Because he was careless and drunk," depensa

Mabilis na lumipas ang hapon sa loob ng Luxe & Co., pero ang mabigat at nakalulunod na tensyon ay hindi kailanman nawala. Nang pumatak ang alas-sais ng gabi, isa-isa nang nag-out ang mga junior sales associates. Ako na lang at sina Lilienne at Hansell ang natira sa loob ng showroom. Dati-rati, sa tuwing magsasara ang shop, palagi akong inaaya ni Lilienne na sumabay sa kanila sa kotse ni Hansell lalo na kung papunta rin sila sa San Remigio o gabi na para mag-jeep ako.Pero ngayong gabi... nagbago ang lahat. Inayos ko ang aking shoulder bag at dahan-dahang lumapit sa desk ni Lilienne para magpaalam."Lilienne, Sir Hansell... mauna na po ako sa inyo," mahinang wika ko, keeping my posture respectful and distant. "Naisara ko na po ang back door at napatay na rin ang ilaw sa display cases."Inangat ni Lilienne ang kanyang tingin mula sa kanyang laptop. May tipid at pormal na ngiti sa kanyang mga labi—isang ngiti na malayo sa dating sobrang lambing at masayahin niyang pakikitungo sa akin."S