สองแม่ทัพขย่มกลีบโบตั๋น (3p) - [PWP] - [NC30+] のすべてのチャプター: チャプター 41 - チャプター 50

หลี่เจิ้นและจู่ม่งรวมไปถึงทหารองครักษ์ชุดดำแปดคนก้าวเดินเข้าไปในห้องทรมานของค่ายทหารหลวงทอดสายตามองไปยังห้องทรมานที่มีเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด โดยห้องนี้มีชายวัยกลางคนถูกมัดอยู่หนึ่งคนอีกทั้งยังถูกทรมานมาอย่างหนัก “ตงฉียอมพูดหรือยัง” หลี่เจิ้นเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบ “ยังเลยขอรับ” เหลียงเยว่เอ่ยบ

น่าหลังลืมตาขึ้นมาในยามดึก เพราะได้ยินเสียงทหารที่วิ่งลานตระเวนในบ้าน อีกทั้งยังได้ยินเสียงน้ำกระทบสระเหมือนมีใครอาบน้ำอยู่เช่นนั้น นางลืมตามองด้านซ้ายและขวาของตั่งเตียงกลับไม่มีชายหนุ่มทั้งสองเช่นทุกค่ำคืน อีกทั้งเมื่อคืนเขากลับดึกนางจึงนอนก่อน ทำให้ไม่ได้นอนร่วมกัน นางจึงลุกขึ้นจากเตียงไปยังสระน้

งานเลี้ยงจัดขึ้นภายในวังหลวงของฉางชิวกง ต้าหวางนั่งอยู่บนตั่งคู่กับหวางโฮ่ว ต้าหวางมีรับสั่งให้เหล่าแม่ทัพและนายกองทั้งหมดยี่สิบห้าคน ด้านนอกวังหลวงจัดงานเลี้ยงตามรับสั่ง โดยจัดเลี้ยงสามวันสามคืน ทำให้หลี่เจิ้นและจู่ม่งต้องรั้งอยู่ในวังหลวง ทางน่าหลังกลับมาที่เรือนเพื่อรอสองเขาทั้งสองคนกลับมาที่จวน

ตวนมู่น่าหลังก้าวเดินท่าทางสง่างามเข้าไปในจวนหมิงตู ซึ่งเป็นจวนพระราชทานจากทำศึกในครั้งนี้ อีกทั้งหลี่เจิ้นมีบรรดาศักดิ์เป็นไท่ฟูที่พึ่งเสียชีวิตไป ทั้งนี้ต้าหวางยังให้บรรดาศักดิ์เป็นไท่จื่อ เพราะด้วยต้าหวางไม่มีหวางเย่ที่เกิดจากผิงเฟยแม้แต่คนเดียว มีเพียงหม่าอวี้เฟยกงจู่วัยแปดปีเพียงผู้เดียวเท่านั้

นางร้องครางอย่างไม่อายผู้ใดอีกต่อไป มือหนาของจู่ม่งจับเรียวขานางขึ้นทั้งสองข้างพาดที่ไหล่ของเขาไว้ มือหนาของหลี่เจิ้นขยำอกอวบอิ่มทั้งสองข้างราวกับเป็นหน้าอกของตนเอง ริมฝีปากของหลี่เจิ้นยังจูบที่ซอกคอระหงด้วยความรักที่มีต่อนางไม่เคยเสื่อมคลาย “โอ้ว...โอ้ว...น่าหลัง...อา...ซี๊ด...โอ้ว...โอ้...” จู