Alle Kapitel von โปรดอย่ากลับมา: Kapitel 31 – Kapitel 40

"เชิญ ตามสบายเลย แต่ถ้ามึงบอกว่ามึงรู้จักพี่แทนดี รู้จักกันมาตั้งแต่สมัยมัธยม ก็น่าจะรู้ว่าพี่แทนมีอิทธิพลมากแค่ไหน เค้าคงจะไม่ปล่อยให้เมียไปนอนอยู่ในคุกหรอกนะ" ฉันเน้นย้ำคำว่าเมียใส่หน้าน้ำอย่างเสียงดัง เพื่อให้หล่อนสำเหนียกตัวว่าตอนนี้พี่แทนมีเจ้าของแล้วนั่นก็คือฉัน!"พวกแกมันหมาหมู่!! แน่จริงก็มาสู้กันตัวต่อตัวสิ" เมื่อน้ำจนปัญญาในการสวนกลับมา จึงได้เปลี่ยนประเด็นคุยทันทีเอาที่เธอสบายใจ.."ในเมื่อมึงทำตัวเป็นหมาลอบกัด ทำร้ายกูลับหลัง! แล้วทำไมกูต้องเล่นบทซื่อซื่อกับมึงด้วยล่ะ ให้บทไหนมากับกู กูก็จะแสดงบทนั้นตอบกลับไปเช่นเดียวกัน"เพี๊ยะ!! ฉันตบเข้าไปที่เบ้าหน้าของน้ำอีกครั้งหนึ่งด้วยความหมั่นไส้เหลือบสายตาไปเห็นกาน้ำร้อนที่วางตั้งอยู่บนเคาน์เตอร์หน้าโทรทัศน์ ริมฝีปากโค้งขึ้นจนดูน่ากลัว ก่อนที่จะสาวเท้าไปยังจุดหมายที่ต้องการ.."ช่วงนี้อากาศเย็นซะด้วยสิ สงสัยคงจะต้องอาบน้ำอุ่นเพื่อปรับอุณหภูมิให้ร่างกายสักหน่อยแล้ว" ฉันไม่พูดเปล่ารินน้ำอุ่นจากกาน้ำร้อนใส่ในแก้วพลาสติก โดยที่สายตายังคงเหลือบมองน้ำและนีน่าสลับกันอย่างไม่คลาด"แกทำอะไร!" น้ำพยายามดิ้นพล่าน ท่าทางและสีหน้าของทั้งสองคนต

"ตัวลอยหมดแล้วค่ะ..""ก็แฟนพี่น่ารักจริงจริงนี่คะ ไม่ว่าจะมองมุมไหนก็น่ารัก" พี่แทนอมยิ้มแล้วเอ่ยตอบกลับมา"อยากถ่ายรูปกับพี่แทนจังเลยค่ะ เราไปถ่ายรูปกันนะคะ" ฉันก้าวขาลงจากโขดหินแล้วเดินไปหาตากล้องสุดหล่อที่กำลังยืนเสยผมแบบลวกลวกต้อนรับลมโชยซึ่งพัดปลิวผ่านเข้ามา 'หล่อจริง อะไรจริง เป็นบุญกีของอีเอิงเอยแท้แท้' ฉันคิดในใจ "งั้นเดี๋ยวลงไปที่ชายหาดดีกว่านะคะ พี่จะเรียกให้พนักงานมาช่วยถ่ายให้" พี่แทนเอื้อมแขนลงมาจับข้อมือเรียวบางของฉันแล้วเดินลงไปด้านล่างพร้อมพร้อมกัน ก่อนที่เขาจะเอ่ยปากขอความช่วยเหลือจากพนักงานแชะ! แชะ!สองสายตาจ้องมองสบประสานกัน แขนแกร่งโอบกอดเรือนร่างอรชรไว้อย่างหลวมหลวมจากทางด้านหน้า รอยยิ้มบนดวงหน้างดงามทำให้หัวใจของเขาหวั่นไหวมิใช่น้อย..ทำให้ภาพที่ออกมาโรแมนติก สุดสวีทหวานเยิ้มเหมือนน้ำผึ้งเดือนห้าจนมดขึ้นจอกันเลยทีเดียว"คุณเอิงเอยสวยมากเลยนะครับ" พนักงานเพศชายคนนั้นพูดพร้อมกับยื่นโทรศัพท์มือถือส่งกลับให้พี่แทน แต่ทว่า!ถ้อยคำเชยชมของเขานั้นกลับทำให้คนที่ยืนอยู่ข้างข้างฉันขุ่นเคืองไม่ใช่น้อย"หรอ?" พี่แทนเลิกคิ้วถามแล้วหรี่ตามองพนักงานหนุ่มคนนั้น พร้อมกับกระชับเอว

"มึงจะไปแคร์อะไรวะ สำหรับปลายทาง สำหรับเรื่องที่มันยังมาไม่ถึงว่ามันจะเป็นอย่างไร จะสมหวังหรือจะผิดหวังรึเปล่า แต่สิ่งสำคัญนั่นก็คือระหว่างทาง ว่าคนสองคนเนี่ยได้มีความสุขด้วยกัน ได้เต็มที่ไปกับมัน ได้สร้างความทรงจำดีดี แม้ว่าอนาคตข้างหน้าความสัมพันธ์จะต้องลดหลั่นลงไปเหลือเพียงแค่คำว่าคนรู้จัก แต่ทุกครั้งที่เรานึกถึงมันก็ทำให้เราอดยิ้มไม่ได้ อย่างน้อยน้อยครั้งหนึ่งเราก็เคยได้รู้จักกับความรัก แค่นี้ก็คุ้มแล้วไม่ใช่หรอวะ?"คำตอบของเพียงฟ้า..ไม่มีประโยคไหนเลยที่ฉันจะติแล้วเอ่ยค้านขึ้นมา...มันก็เป็นอย่างที่หล่อนว่าทุกประการสิ่งที่สำคัญที่สุดคือช่วงเวลา ช่วงความทรงจำดีดีระหว่างทางที่เราได้ใช้มันด้วยกัน ลองเสี่ยงอีกสักครั้งจะเป็นไรไป? อาจจะไม่ได้แย่อย่างที่ฉันคิดก็ได้"ขอบคุณพวกมึงมากเลยนะที่เตือนสติกู กูก็แค่กลัว..""อย่ากังวลไปเลยมึง อะไรมันผ่านไปแล้ว จงเก็บเอาไว้เป็นบทเรียนเตือนใจก็พอ แต่อย่าได้เอามาใช้กับคนปัจจุบันเพราะอย่างที่กูบอกมึงตั้งแต่ตอนแรกนั่นแหละ สันดานของคนเรามันไม่เหมือนกัน" แล้วเราทั้งสามคนเพื่อนสนิทก็โอบกอดกัน"ได้คำตอบหรือยังคะ?" ทันใดที่เราทั้งสามคนเดินไปถึงบริเวณด้านหน้า

ตัดไปทางฝั่งของแทนไท(TANTAI TALK)ตอนนี้พวกเราทั้งสามคนกำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาขนาดใหญ่หน้าโทรทัศน์ในบ้านพักของผม..ซึ่งกำลังปรึกษาหารือถึงเรื่องราวของไอ้คิมหันต์"ดีเหมือนกัน จะได้ไปเคลียร์ให้จบจบ" ไอ้ก้องเอ่ยพูดขึ้น"กูไม่มีวันยอมให้มันมาแย่งผู้หญิงของกูหรอกนะ! กูตามจีบของกูมาเป็นปีปี ส่วนมันแม่ง! ทิ้งของที่มีค่าแล้วไปคว้าก้อนกรวดอย่างผู้หญิงคนอื่นมาเชิดหน้าชูตาเป็นแฟนแทน พอมาวันนี้วันที่เอิงเอยทำใจได้ วันที่น้องเริ่มต้นรักครั้งใหม่กับกูไปแล้ว มันก็ควรจะสำเหนียกตัวว่า มันไม่มีสิทธิตรงนั้นอีกต่อไปแล้วปะ!" ผมพูดอย่างใส่อารมณ์! "ตอนมันพูดว่า มันเคยเห็นของเอิงเอยทุกซอกทุกมุมแล้ว กูนี่อยากเอาก้อนหินยัดปากแล้วใช้สว่านเจาะฟันให้พรุนแม่ง!" ฝ่ามือหนาฟาดลงไปบนเนินเนื้อแกร่งช่วงหน้าขาอย่างแรงด้วยความหมั่นไส้ "งั้นก็รีบไปกันเถอะ" หลังจากนั้นพวกผมสามคนก็เดินไปตามรายงานของพนักงานซึ่งส่งข้อความตอบกลับมาว่าไอ้คิมหันต์ยืนอยู่บริเวณชายหาดแถวโซน b ตรงข้ามกับบริเวณที่เอิงเอยเล่นน้ำอยู่"นั่นไง ไอ้คิมหันต์มันอยู่กับเพื่อนสนิทมัน คนนี้รู้สึกจะชื่อว่าไอ้คีย์ นักศึกษาแพทย์ปี 2 คณะเดียวกับเรา กูไปสืบมา

"พี่ไม่เคยเห็นน้ำเป็นคนนอกเลยนะคะ เพราะน้ำเป็นผู้หญิงที่พี่รัก" ผมแกะคลายฝ่ามือเล็กของน้ำที่เหนี่ยวรั้งแขนของผมเอาไว้ขึ้นมาจับประคอง"รักแบบน้องสาวจะไปเทียบเท่ากับรักแบบแฟนได้หรอคะ? ยังไงน้ำก็แพ้อยู่ดี ผู้หญิงคนเดียวที่ได้หัวใจของพี่แทนไปครองนั่นก็คือเอิงเอย"น้ำพูดพร้อมกับหลุบตาลงมองต่ำ"พี่ไม่ได้รักน้ำแบบน้องสาว แต่พี่รักน้ำแบบคู่รัก" คำตอบของผมทำให้น้ำรีบแหงนหน้าขึ้นมาจ้องมองอย่างรวดเร็ว"พี่แทนอย่ามาพูดปลอบใจให้น้ำรู้สึกดีเลยค่ะ..แค่นี้นางก็รู้สึกสมเพชตัวเองมากพอแล้ว" น้ำพยายามข่มกลั้นกิริยาอาการความดีอกดีใจเอาไว้ แล้วดึงมือออกจากผมก่อนที่จะเดินไปยืนกอดออกบนริมระเบียงที่ยื่นออกไปด้านนอกห้องพัก"พี่ไม่ได้โกหกน้ำนะคะ ที่พี่พูดออกมาทั้งหมดล้วนเป็นความจริงจากใจ ล้วนเป็นความสัตย์จริงทั้งนั้น แต่ถ้าน้ำคิดว่าพี่โกหก แล้วพี่จะโกหกไปเพื่ออะไรล่ะคะ" ผมเดินเข้าไปยืนขนาบข้างเรือนร่างอรชรของน้ำ"รักน้ำ แต่ทำไมไปคบกับอีกคนล่ะ หรือเห็นว่าน้ำโง่มากใช่มั้ยคะ " น้ำเปล่งน้ำเสียงหวานพูดออกมาอย่างเจ้าแง่เจ้างอน"พี่มีความจำเป็นบางอย่างที่จะต้องคบกับเอิงเอยและส่วนหนึ่งก็เพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจ ซึ่งความ