All Chapters of The Billionaire Thought I'd Never Leave : Chapter 101 - Chapter 110

Nang makitang hindi gumagalaw si Rafael, dahan-dahang ibinaba ni Isabela ang kanyang tingin. Napakalma ng kanyang tinig, tila wala na siyang nararamdamang takot o pag-aalinlangan. “Kung pipilitin mo pa rin akong bumalik sa villa, pupunta ako kay Lolo Lim at ipapaliwanag ko ang lahat.”Alam niyang kapag nakialam ang matriarka o ang matandang pinuno ng pamilya, wala nang magagawa si Rafael. Wala na siyang pakialam sa sasabihin ng iba o sa dapat na ikinikilos ng isang asawa. Sa loob ng anim na taon, ibinigay na niya ang lahat—ang kanyang oras, lakas, at damdamin—para lamang masunod ang kagustuhan ng lalaking ito. Panahon na upang unahin naman niya ang kanyang sarili.Matapos sabihin iyon, hindi na siya nagdagdag pa. Humiga siya muli, ipinikit ang kanyang mga mata, at tuluyang tumangging tumingin sa kanya.Napansin ni Angelo Wong ang matinding pagod sa mukha ni Isabela. “Rafael, hayaan muna nating magpahinga siya. Pasyente pa rin siya.”Tinitigan ni Rafael ang babaeng nakatalikod sa kanya

Lumapit si Diamond, at tumayo naman si Isabela. Tumango siya nang bahagya at magalang na bumati, “Magandang umaga, Miss Isabel .”“Magandang umaga rin,” tumango si Diamond.. “Maayos na ang lahat, kaya maaari ka nang magsimula.”“Salamat po sa inyong pang-unawa at pagpapahintulot, President Luy.”Noong una ay nakatakda siyang magsimula noong nakaraang Lunes, ngunit dahil sa nangyaring gulo sa villa at sa pagkakasugat niya, napilitan siyang tumawag at humingi ng palugit. Mabuti na lamang at naging maunawain si Diamond at hindi nagtanong ng marami. Lubos ang pasasalamat ni Isabela, ngunit may halong pagkakasala rin—kaya’t desidido siyang magtrabaho nang mas mahusay upang mabawi ang naantalang panahon.Ikinaway ni Diamond ang kanyang kamay na tila walang halaga ang bagay na iyon. “Isang karangalan ang mapasama ka rito.Bahagyang ngumiti si Isabel at tumahimik. Tumingin sa kanya si Diamond at nagtanong, “Bakit hindi ka pa umaakyat? Bakit nakaupo ka lang diyan?”“Hinihintay ko po ang HR man

Gusto mo bang tulungan kitang makalimot at maging malaya?” bulong nito. May ibang kahulugan ang tono, ngunit malinaw at matalas pa rin ang mga mata nito habang pinagmamasdan ang kanyang reaksyon.Mahinahon at walang takot na itinulak ni Isabela ang kanyang dibdib upang lumayo sila nang bahagya. “Mahilig talagang magbiro si President Luy, sabi niya nang kaswal, na tila hindi naapektuhan ng paglapit nito.Napangisi si Diamond at umupo sa gilid ng mesa habang nakatingin sa kanya nang may malalim na interes. “Hindi naman ako mahilig maglaro, pero sa’yo… medyo interesado akong subukan.”Ngunit alam na ni Isabela kung paano siya pakikitunguhan. Sa likod ng pagiging mapaglaro at tila walang pakialam na anyo ni Diamond ay ang taong matalinong nagpapatakbo ng isang pandaigdigang kumpanya. Nakita niya ito nang mag-usap tungkol sa trabaho—seryoso, matalas, at may malinaw na pananaw. Kaya’t desidido si Isabela: mananatili siyang propesyonal at hindi hahayaang malito ang mga hangganan.Napahalagah

Gayunpaman, ang hindi alam ni Viviane ay ito: nang marinig ni Isabela ang pangalan ni Rafael, hindi na niya naramdaman ang matinding kirot o pag-aalboroto ng damdamin gaya ng dati. Wala na ang matinding emosyon sa kanyang puso. Maaaring sabihing nasanay na siya, ngunit higit pa roon—wala na talagang pakialam si Isabela. Kapag wala kang pakialam, hindi ka basta-basta nadadala ng damdamin. Sa ngayon, nakatali na lamang sila ni Rafael sa pamamagitan ng sertipiko ng kasal. Kapag hawak na nila ang papeles ng diborsyo, tuluyan na silang magkakahiwalay at mawawalan na ng ugnayan. At ang kanyang pagmamahal kay Rafael? Matagal na itong naglaho. Kung ang puso niya ay isang lalagyan, wala nang espasyo roon para sa lalaking iyon. Dumating man si Rafael o hindi, wala siyang pakialam.Habang nagpaplano si Viviane kung paano niya "tuturuan ng leksyon" si Isabela, bigla siyang may naalala. "Diamond, bakit kayo magkasama ni Isabela? Maaari kayang nasa ganoong klaseng relasyon kayong dalawa?" Malabo an

"Rafael, totoo ang sinabi ng iyong asawa," wika ni Diamond nang mahinahon ngunit may diin. "Trabaho lang talaga. Hindi mo na kailangang pagdudahan pa ito."Tinaas ni Diamond ang isang kilay at nagsabi, “Ngayon, ang asawa mo ay isa na sa aking mga tauhan—isang disenyador na kinuha ko kamakailan.”“Disenyador?” Bahagyang nagulat si Rafael. Napaisip siya sandali at naalala—oo nga pala, nag-aral nga ng disenyo si Isabela noong kolehiyo. Tila pareho silang kurso ang kinuha nina Isabela at Viviane. Marahil kaya niya madalas makasalubong si Isabela noon tuwing pupunta siya sa University upang puntahan si Viviane. Gayunpaman, hindi niya naman talaga pinansin ang babae noon; maituturing na ngang tagumpay na matandaan niyang nag-aral ito ng disenyo. Ngunit paano kaya nalaman ni Diamond ang napakaraming bagay tungkol kay Isabela…?Piningot ni Rafael ang kanyang mga mata habang nakatingin kay Diamond, at mayabang at mabagal na nagsabi, “Hindi ba’t napakataas ng pamantayan mo pagdating sa iyong mg